Η Ελλάδα είναι σίγουρα μια Ευρωπαϊκή χώρα, αλλά είναι κατά το ήμισυ. Όπως παρατηρούμε και ξέρουμε όλοι μας, έχουμε εορταστικό χρόνο ανατολικού τύπου και αυτό είναι καλό. Έχουμε όμως επίσης και μια τεράστια λατρεία για τα εργασιακά αγαθά της δύσης. Αυτό τα δυο μεταξύ τους συγκρούονται. Επίσης, έχουμε ένα Σύνταγμα κομμένο και ραμμένο στα αντίστοιχα της δύσης, αλλά και μια αντίληψη του δημόσιου βίου αρκετά ανατολική. Το ίδιο συμβαίνει σε όλες τις πτυχές. Δηλαδή, κατά κάποιο τρόπο έχουμε φτιάξει ένα παράξενο οικοδόμημα, που το μισό ακουμπάει σε έναν μεγάλο δυτικού τύπου ναό του χρήματος, της δημοκρατίας, είναι αυτός ο ναός, το άλλο μέρος ακουμπάει στην καλύβα του καραγκιόζη. Αυτό το μυστήριο κτίσμα τώρα κατά πόσο μπορεί να διατηρηθεί μέσα στον χρόνο είναι μια υπόθεση ρίσκου, ένα στοίχημα που δεν ξέρω αν μπορεί να κερδηθεί. Πάντως η συνεπής νεοελληνική ταυτότητα με τις παραδόσεις μας δεν υπάρχει. Αντίθετα, υπάρχει αυτή η σχιζοειδής παράνοια του μεταξύ ανατολής και δύσης, που σημαίνει ότι για την Ελλάδα είναι μια ατοπία.
Ηρακλής Λογοθέτης συγγραφέας