Απλά και κατανοητά, τι σημαίνει εμβολιασμός, από τον καθηγητή Μοριακής Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, Ιωάννη Πρασσά:
Ο οργανισμός των εμβολιασμένων αντιλαμβάνεται τον ιό μέσα σε λίγες ώρες, αντί για 7 έως 10 μέρες στην αντίθεση περίπτωση
Σύμφωνα με τον κ. Πρασσά, πριν από τον εμβολιασμό, από τη στιγμή που θα έμπαινε ο ιός στον οργανισμό μας μέσω της μύτης και θα μόλυνε τα πρώτα κύτταρα στον βλεννογόνο, θα έπρεπε να περάσει τουλάχιστον μία εβδομάδα μέχρι να τον αντιληφθούν οι συνοριοφύλακες-κύτταρα να τον πάνε στο «εργοστάσιο» και να φτιάξουν εντέλει τα εργαλεία ανοσίας (αντισώματα, κύτταρα εξολοθρευτές κ.λπ.) που χρειάζονται για να τον περιορίσουν. Μέσα σ’ αυτή την εβδομάδα, ο ιός ενίοτε προλαβαίνει να εισχωρήσει ανενόχλητος στα πνευμόνια και να προκαλέσει πνευμονία και συστημική φλεγμονή.
«Αντίθετα, όταν είμαστε εμβολιασμένοι, αντί για 7-10 μέρες, χρειαζόμαστε λίγες ώρες μέχρι να ειδοποιηθούν τα κύτταρα της αναμνηστικής ανοσίας μας, που κάθονται υπομονετικά στους λεμφαδένες μας και περιμένουν σιωπηλά σήμα για να παραγάγουν άμεσα τα εργαλεία ανοσίας που έχουν ήδη μελετήσει από το εμβόλιο. Έτσι, το παράθυρο αντίδρασης γίνεται πολύ μικρότερο και ο ιός δεν προλαβαίνει να κάνει σοβαρό κύκλο μόλυνσης στο βαθύτερο αναπνευστικό. Στις λίγες ώρες που έχει συνήθως μένει απλά στη μύτη μας (στο ανώτερο αναπνευστικό) και δημιουργεί μια ελαφριά νόσηση κρυολογήματος», σχολιάζει ο συνδιευθυντής ερευνητικής ομάδας, που μαζί με τον καθηγητή Ελευθέριο Διαμάντη ερευνούν, μεταξύ άλλων, τις μακροχρόνιες ανοσολογικές επιπτώσεις των λοιμώξεων.
Σε μερικούς ανθρώπους, ωστόσο, συνήθως μεγαλύτερης ηλικίας ή ευπαθείς ομάδες, τα συστήματα αναμνηστικής ανοσίας είναι «εξασθενημένα» και παίρνει περισσότερο χρόνο μέχρι να ειδοποιηθούν σωστά και να ενεργοποιηθούν οι μηχανισμοί άμυνας μετά από μια πιθανή επαναμόλυνση. Ο Γιάννης Πρασσάς επισημαίνει ότι «στις περιπτώσεις αυτές χάνεται χρόνος και έτσι ο ιός προλαβαίνει και κάνει συμπτωματικές επιμολύνσεις. Στην τεράστια πλειοψηφία των περιπτώσεων, όμως, ο πλήρης εμβολιασμός στερεί από τον ιό τον απαραίτητο ζωτικό χρόνο και έτσι δεν νοσούν πολύ σοβαρά»
