Κώστας Βάρναλης

“…Δούλευε δωδεκάωρο με χαρά του,

για να γίνει κι αυτός με τη σειρά του

συνάρχοντας, μεγάλη κεφαλή,

και γι’ αυτόν να δουλεύουνε πολλοί.

Μα γέρασε και σώμα και ψυχή

κι έμεινε δούλος, όπως στην αρχή.

Δεν κελαηδάει πουλί, νερό κι αγέρας

κι απάνου σ’ όλα Θάνατος Πατέρας.

Πώς γίνεται ο ραγιάς αφεντικό,

δεν το `μαθε. Κι αν του το λέγαν άλλοι,

θα μπορούσε να κάνει φονικό…”

μπάρμπα Κώστας Βάρναλης