Breakaway της Μαριάννας Σκυλακάκη

Σήμερα ταξιδεύουμε στην Ανταρκτική, όπου ένα τεράστιο παγόβουνο (σε έκταση προσεγγίζει αυτήν του ευρύτερου Λονδίνου) αποσπάστηκε από τον υπόλοιπο όγκο πάγου σε κοντινή απόσταση από βρετανικό ερευνητικό σταθμό.Αξίζει να σημειωθεί ότι η προοπτική αυτής της αποκόλλησης ήταν γνωστή εδώ και χρόνια, με τις ομάδες να παρακολουθούν την εξέλιξη των ρηγμάτων καθημερινά. Τώρα που αυτό συνέβη, δύο είναι τα ενδεχόμενα: μέσα στους επόμενες μήνες το παγόβουνο μπορεί να απομακρυνθεί ακόμα περισσότερο από το Brunt Ice Shelf της Ανταρκτικής ή να προσαράξει σε κάποιον άλλο όγκο πάγου και να παραμείνει σταθερό.Όσο για το αν το συμβάν συνδέεται με την κλιματική αλλαγή, τα παγόβουνα αποσπώνται από την Ανταρκτική για φυσικούς λόγους, μια διαδικασία που έχει ωστόσο επιταχυνθεί από την υπερθέρμανση του πλανήτη. Η British Antarctic Survey, ο ερευνητικός οργανισμός που εξερευνά την περιοχή πάντως δήλωσε ότι δεν υπάρχει“ένδειξη ότι η κλιματική αλλαγή έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο” σε αυτήν την περίπτωση.Πριν ανακουφιστούμε όμως ομαδικά, μια άλλη είδηση στο πεδίο της κλιματικής αλλαγής ήρθε χθες, με την ανακοίνωση νέων δεδομένων που δείχνουν ότι οι παγκόσμιες εκπομπές CO2 επέστρεψαν σε προ-πανδημικά επίπεδα στο τέλος της προηγούμενης χρονιάς και τα ξεπέρασαν μάλιστα σε κάποιες μεγάλες οικονομίες του πλανήτη. Άλλη μια προειδοποίηση ότι οι προσπάθειές μας πρέπει να ενταθούν σημαντικά και να αποτελέσουν οι “πράσινες” επενδύσεις μεγάλο μέρος των πακέτων στήριξης που θα εισρεύσουν στις οικονομίες κατά τη μετα-πανδημική επανεκκίνηση.Για να πάρετε πάντως μια εικόνα του απαιτούμενου ρυθμού μείωσης των εκπομπών, ο ΟΗΕ εκτιμά ότι οι παγκόσμιες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου θα πρέπει να περιοριστούν κατά περίπου 45% έως το 2030 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 2010 – δηλαδή, απαιτείται μια πανδημικού μεγέθους μείωση ετησίως. Συμπέρασμα; Καλή μας τύχη.