Δεν θα αντέξω για πολύ ακόμα τους ρεκάζοντες ρεπόρτερ που έχουν στηθεί στη Μαλακάσα για την “επέλαση του χιονιά” και μας δείχνουν 5 εκ. χιόνι, λες και ήρθε η εποχή των παγετώνων.
Άσε που έχουμε μάθει με το μικρό τους όνομα, κάθε οδηγό αλατιέρας και κάθε χειριστή γκρέηντερ, από την Κομοτηνή μέχρι το Ξυλόκαστρο.
Τους λυπάμαι κιόλας, τους φουκαράδες, να τους έχουν στημένους 4 και 5 ώρες μέχρι να πουν το ποίημά τους, με ένα κακομοιριασμένο ύφος και ξεπαγιασμένοι, σαν σκυλάκι που περιμένει να το μαζέψει κάποιος από το δρόμο.
Ξύλινες ειδήσεις, με ξύλινη γλώσσα για μια ξύλινη Κοινωνία, όπου η απλή είδηση γίνεται πιο εκτενής από το “Πόλεμος και Ειρήνη” κι έτσι χάνουμε το Μέτρο για το τι είναι πραγματικά σημαντικό.
Θα μπορούσαν να κάνουν ένα ρεπορτάζ από το 1995 και να μας το δείχνουν κάθε χρόνο, κάτι σαν το “Κωνσταντίνου και Ελένης” ένα πράμα. Κανείς δεν θα καταλάβαινε τη διαφορά.
Κωστας Κάπος
