Η ζωή ψηλά.
Θέλω να σας προσκαλέσω σε ένα νοερό ταξίδι που θα μας πάει μακριά, σε πυκνά και αρχαία δάση. Κι εκεί να σκαρφαλώσουμε όσο πιο ψηλά μπορούμε και, καλά κρυμμένοι στην φυλλωσιά των δέντρων, να ανταλλάξουμε γνώμες με σοφά πουλιά. Κι όλα αυτά ενώ θα είμαστε αναπαυτικά καθισμένοι στην πολυθρόνα μας, ένοικοι κάποιου δενδρόσπιτου, από τα δεκάδες σε ολόκληρο τον κόσμο που προσφέρονται για αναψυχή. Ή μόδα τους δεν είναι μια τρέλα που φιλοδοξεί απλώς να μας ξαφνιάσει και αμέσως μετά να ξεχαστεί-άλλη μια μέσα στις τόσες που ξεφουρνίζει ασταμάτητα η εποχή μας.Ιστορία τους είναι τόσο παλιά όσο και η αγωνία του ανθρώπου να αισθανθεί απρόσβλητος από εχθρούς και προστατευμένος από τα λαίμαργα θηρία. Σε κάποια απομονωμένα νησιά του Ειρηνικού αποτελούν ακόμη και σήμερα την αγαπημένη κατοικία των ιθαγενών, αλλά και στο δυτικό κόσμο είναι γνωστά από το μακρινό παρελθόν. Στην Ιταλία του 16ου αιώνα, οικογένειες των ευγενών αναμετρήθηκα πολλές φορές για το ποια θα στηρίξει το ομορφότερο παλατάκι πάνω σε βελανίδια, ενώ περίπου την ίδια εποχή οι άγγλοι Βασιλείς παρέθεταν γεύματα σε δεκάδες καλεσμένους μέσα σε τέτοιου τύπου δυόροφες ή και τριώροφες κατασκευές.
Αφορμή πάντως, για να θυμηθούμε πρόσφατα αυτά τα πανέμορφα εναέρια σπιτάκια στάθηκε το τέχνασμα ορισμένων ακτιβιστών της οικολογίας να διαλέξουν ως μόνιμο και επίσημο τόπο κατοικίας τους κάποιο δεντρόσπιτο για να κόψουν έτσι την όρεξη στις μεγάλες εταιρίες υλοτομίες ή για να εμποδίσουν την διάνοιξη δασικών αυτοκινητόδρομο. Τα πρώτα αυτά καλυβάκια, σκαρφαλωμένα στα ψηλά, χτίζονται βιαστικά και πρόχειρα μέσα σε μια νύχτα. Στο διάστημα που μεσολάβησε από τότε βλέπουμε πλέον να δραστηριοποιούνται πολύ οίκο -αρχιτέκτονες που σχεδιάζουν από απλά καλυβάκια μέχρι εντυπωσιακούς ξενώνες, αφήνοντας τον άνεμο, το φως και την βροχόπτωση, της κάθε περιοχής να υπαγορεύουν την φόρμα των κατασκευών. Ανέσεις αρχικώς δεν προσφέρονται βεβαίως πολλές σήμερα, όμως χάρη στα ηλιακά κύτταρα, δεν είναι δύσκολο να μείνεις για αρκετό καιρό σε 20 m πάνω από το έδαφος, μαγειρεύοντάς την ηλεκτρική σόμπα και ακούγοντας ραδιόφωνο όταν η φύση πέφτει για ύπνο. Μια βδομάδα πάνω στο δέντρο είναι αρκετή, κατά πως τα παρουσιάζουν οι υπέρμαχοι στις δέντροβιώσεις, για να αποδράσεις από την προσγειωμένη ζωή των καταναγκασμών και να αναδυθει εντός σου ο κόσμος της παιδικής φαντασίας. Αν η σκέψη να πίνετε το τσάι σας δίπλα στις φωλιές των πουλιών σας συγκινεί, οπλιστείτε με μεράκι βρείτε τον απαιτούμενο χρόνο και δυο τρεις καλούς φίλους, με κινητήρια δύναμη την θέληση να βρεθείτε κοντά στα άστρα, στήστε το εξοχικό σας πάνω σε μια ρωμαλέα καρύδια.
απόσπασμα από το βιβλίο του Ορέστη Δαβία:θαύματα χλωρά.
