Τα δόγματα της επιστήμης και η ομιλία του βιολόγου-ερευνητή Ρούπερτ Σέλντρεικ!

Περιληπτικά η ομιλία :

Οι λεγόμενες επιστήμες κατέληξαν να είναι θυγατρικές της υλιστικής κοσμοθεώρησις, παραμελώντας την φιλοσοφία της επιστήμης και τις ελεύθερες έρευνες.  Ο καθηγητής συνεχίζει λέγοντας πως τα πάντα είναι μηχανές, άρα και εμείς με προγραμματισμένους εγκεφάλους. Η ύλη δεν έχει συνείδηση, επομένως τίποτα δεν έχει συνείδηση, ούτε τα άστρα, οι πλανήτες, τα ζώα και τα φυτά.  Αυτά προσπαθεί η επιστήμη να υποστηρίξει τα τελευταία χρόνια, συμπεριλαμβάνοντας και εμάς στο ασυνείδητο. Οι φυσικοί νόμοι είναι αμετάβλητοι από την αρχή του Κόσμου και έτσι θα παραμείνουν. Η συνολική ύλη και η συνολική ενέργεια είναι πάντοτε ποσοτικά ίδιες και έτσι παραμένουν. Συνεχίζει με το ότι, η φύση δεν έχει συγκεκριμένο σκοπό και κατεύθυνση κατά την εξέλιξή της.  Η Βιολογική εξέλιξη είναι καθαρά υλιστικής μορφής, όπως η κληρονομικότητα στα γονίδια ή (προσέξετε εδώ αυτές τις λέξεις) όπως οι επιγενετικές τροποποιήσεις των γονιδίων (!!!) Η μνήμη πιστεύεται πως εγκαθίσταται στον εγκέφαλο, ακόμα δεν γνωρίζουν πως, με υλική μορφή. Ο νους είναι μέσα στο κεφάλι. Όλη η συνειδητότητα προκύπτει μέσα από την λειτουργία του εγκεφάλου. Με αυτήν την λογική τα φαινόμενα όπως της τηλεπάθειας είναι αδύνατον να συμβούν. Οι σκέψεις, οι προθέσεις δεν μπορούν να επιρρεάσουν σε απόσταση, ως εκ τούτου όλα αυτά είναι απατηλά.

Κάτω από αυτό το πρίσμα όλες οι κυβερνήσεις χρηματοδοτούν μόνον στην μηχανιστική ιατρική, παραβλέποντας άλλες εναλλακτικές μεθόδους θεραπείας, εφ όσον δεν είναι μηχανιστικές.  Αυτήν λοιπόν την μηχανιστική κοσμοθεώρηση την διδάσκουν σε όλες τις επιστήμες, σε όλους τους επιστημονικά μορφωμένους ανθρώπους.   Αυτή είναι η βάση του αυτόματου εκπαιδευτικού συστήματος.  Όλα αυτά όμως είναι αμφισβητήσιμα. Η άποψη παράδειγμα πως οι φυσικοί νόμοι είναι αμετάβλητοι, είναι κατάλοιπο της παλαιότερης κοσμοαντίληψης. Δηλαδή ο Ναπολεόντειος κώδικας ορίστηκε στο Big Bang και με αυτούς συνεχίζει να εξελίσσεται εδώ και 14 δισ έτη. Ο Τέρενς Μακένα έλεγε : ας μας επιτραπεί ένα θαυματουργό συμβάν και μετά θα εξηγήσουμε τα πάντα.

Σαν να λέμε πως όλα αυτά προέκυψαν από το “τίποτα”.  Γιατί όμως σε ένα εξελίξιμο σύμπαν να μην εξελίσσονται και οι νόμοι του ;  Άλλωστε η άποψη για τους φυσικούς νόμους βασίζεται σε αυτήν των ανθρωπίνων νόμων, οι οποίοι όμως είναι εξελίξιμοι.  Αυτό ακούγεται πολύ ανθρωποκεντρικό. Είναι σαν να λέμε πως μόνον οι άνθρωποι έχουν νόμους και αυτούς τους έχουν οι “πολιτισμένες” κοινωνίες.

Η ανθρωποκεντρική αντίληψη δεν είναι για εμάς μια συνειδητή κατάσταση.  Σε ένα σύμπαν που συνεχώς εξελίσσεται, ορθότερα θα ήταν να λέγαμε πως βασιζόμαστε στην ιδέα της συνήθειας. Νομίζω πως η φύση δημιουργεί συνήθειες και οι τακτικότητες της βασίζονται σε αυτήν την κατηγορία.

Αυτήν την θεωρία την εξέθεσε στον 20 αι. ο φιλόσοφος Τσαρλ Πιρς. Και άλλοι φιλόσοφοι ακολούθησαν αυτήν την θεωρία, την θεωρία των εξελισσόμενων συνηθειών. Σύμφωνα με αυτήν την υπόθεση αυτό που ισχύει είναι ένα είδος συλλογικής μνήμης στο κάθε τι.  Συνεπώς μια καμηλοπάρδαλη στην κοιλιά της μαμά της συλλέγει συλλογική μνήμη και έτσι θα συμπεριφέρεται και εκείνη σαν καμηλοπάρδαλη.  Το ίδιο συμβαίνει με τους κρυστάλλους που συγκρατούν συλλογική μνήμη. Αν δημιουργηθεί κρύσταλλος εκ του μηδενός, δεν θα έχει προϋπάρχουσα συνήθεια.  Στην συνέχεια όμως θα επιρρεάζει με την εμπειρία του, κάθε επόμενο κρύσταλλο (και ο επόμενος τον κάθε επόμενο κ.ο.κ) που θα παράγεται από την γενιά του. Η κρυστάλλωση κατ΄αυτόν τον τρόπο γίνεται σταδιακά όλο και ευκολότερη, γεγονός για το οποίο υπάρχουν σοβαρότατες αποδείξεις. Ένα παράδειγμα είναι πως : αν μάθεις ένα κόλπο σε αρουραίο εδώ στο Λονδίνο, εύκολα θα το μάθουν οι αρουραίοι σε όλον τον κόσμο. Πάνω σε αυτήν την βάση, όλα βασίζονται στην εξέλιξη των συνηθειών και όχι στο αμετάβλητο των φυσικών νόμων.

Οι επιστήμονες λένε : η βαρύτητα ή η ταχύτητα του φωτός και αυτές τις θεωρούν σταθερές. Είναι όμως έτσι;  Επειδή ήθελα να το ερευνήσω, ανέτρεξα σε παλαιότερα εγχειρίδια φυσικής, τα οποία δυστυχώς δύσκολα βρήκα και μόνον στην βιβλιοθήκη ευρεσιτεχνιών. Οι άνθρωποι συνηθίζουν να πετούν τα παλαιά βιβλία, κάθε φορά που βγαίνει κάτι καινούργιο. Διαπίστωσα λοιπόν πως η τιμή της ταχύτητας του φωτός είχε μειωθεί κατά 20 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο, μεταξύ 1928 – 1945 !!! Αυτό είναι τεράστια πτώση. Μετά το 1948 η τιμή ανέβηκε πάλι. Αυτό δεν μπορούσα να το εξηγήσω. Αποτάθηκα λοιπόν σε επιστήμονα της μετεωρολογίας που είναι η επιστήμη της μέτρησης των σταθερών τιμών (!!!)

Στο ερώτημα μου γιατί αυτή διαφορά και μάλιστα μόνον σε μικρο χρονικό διάστημα, πήρα την απάντηση “ξεσκέπασες το πιο ενοχλητικό ερώτημα στην ιστορία των επιστημών μας”.  Καταλαβαίνετε, αν μπορούσε να μειωθεί η ταχύτητα, αυτό θα επέφερε εκπληκτικά παρεπόμενα. Εν πάσει περιπτώσει, την διαφορετική μέτρηση των επιστημόνων της περιόδου εκείνης την ονόμασαν “διανοητικό κλείδωμα φάσης”, ώστε να αποφύγουν την λέξη “χάλκευση” .

Όμως αν συνέβη τότε αυτό ως γεγονός, τι μας λέει πως δεν συμβαίνει το ίδιο σήμερα ; Και η απάντηση ήταν πως “αυτή η σταθερά σταθεροποιήθηκε εξ ορισμού μόλις το 1972 (!!!) Θα μπορούσε βέβαια αυτή και πάλι να αλλάξει, όμως όπως ανταπαντά …… “ικανοποιημένος” ο μετεωρολόγος “σύμφωνοι, αλλά δεν θα το μάθουμε ποτέ αυτό, αφού ορίσαμε το μέτρο με βάση την ταχύτητα του φωτός” (!!!)

Τότε αναρωτιέμαι πως έχει η κατάσταση G ; (= η Νευτώνεια παγκόσμια βαρυτική σταθερά) Αυτή έχει μεταβληθεί κατά 1,3% περισσότερο, τα τελευταία χρόνια !!! Και μάλιστα μεταβάλλεται από καιρού εις καιρόν, κατά περιοχή και χρόνων !!! Ο μετεωρολόγος βέβαια παραδέχεται την ύπαρξη σοβαρών λαθών όσον αφορά την G !!! Τα εργαστήρια ανά τον κόσμο, αποκλίνουν σημαντικά μεταξύ τους, εν σχέση με τον μέσο όρο κάθε εργαστηρίου. Από το σύνολο αυτών των διαφορετικών μέσου όρου σταθερών, η επιτροπή μετεωρολόγων συνεδριάζει κάθε 10 χρόνια, για να αποφασίσει για τον γενικό μέσο όρο, των μέσων όρων !!!  Ναι αλλά η G αλλάζει μέσα στην ίδια ημέρα, από το πρωί μέχρι το βράδυ και το ίδιο συμβαίνει καθ’ όλην την διάρκεια ενός χρόνου !!! Μήπως αυτό το φαινόμενο προέρχεται από τους συμπαντικούς επιρρεασμούς, παράδειγμα όταν περνά η γη από περιοχές σκοτεινής ύλης ; ή από άλλους παράγοντες, μέχρι την περίπτωση του να αλλάζουν και αυτά όλα μαζί ;;;

Προσπαθώ να πείσω τους μετεωρολόγους να ασχοληθούν με αυτό το θέμα και προσπαθώ να τους πείσω να αναρτήσουν αυτές τις μεταβαλλόμενες μετρήσεις στο διαδίκτυο, ώστε άλλοι επιστήμονες ανά τον κόσμο να συγκρίνουν με τα των άλλων επιστημόνων. Κανείς όμως δεν ασχολείται, εφ όσον η G είναι μία σταθερά (!!!) Προς τι οι μεταβολές ; Στο σημείο αυτό η δογματική λογική παρεμποδίζει την έρευνα και εμποδίζει το άνοιγμα των οριζόντων. Είμαι της άποψης πως αυτές οι σταθερές συνεχώς αλλάζουν, ίσως όχι τόσο σημαντικά, αλλά …. αλλάζουν.

Από την άλλη η επιστήμη δεν μπορεί να αντιμετωπίσει πως έχουμε συνείδηση !!!!!!!!!!!!!!!!!! Και δεν μπορεί να αντιμετωπίσει πως οι σκέψεις καθώς φαίνεται δεν είναι εντός του εγκεφάλου μας !!! Οι εμπειρίες μας επίσης, αν όχι όλες. Παράδειγμα εσείς που με βλέπεται τώρα, η εικόνα μου δεν φαίνεται να είναι εντός του εγκεφάλου σας !!! Ωστόσο σύμφωνα με την επιστήμη, υπάρχει κάπου στον κεφάλι σας ένας μικροσκοπικός Ρούπερτ, όπως και κάθε αντικείμενο που υπάρχει τριγύρω σας.

Προσωπικά προτείνω ότι, η όραση περιλαμβάνει μία προβολή εικόνων προς τα έξω. Είναι μέσα στον νου, αλλά όχι μέσα στο κεφάλι σας. Ο Νους εκτείνεται πέραν του εγκεφάλου, ακόμα και στην απλή πράξη αντίληψης. Πολλές φορές μας τυχαίνει να αισθανόμαστε κάποιον που μας βλέπει, ενώ εμείς του έχουμε γυρισμένη την πλάτη, άρα δεν έχουμε εικόνα του ώστε να μας επιρρεάσει.  Αυτό είναι ένα σύνηθες συναίσθημα. Πιστεύω πως αυτό το φαινόμενο αναπτύχθηκε στον χρόνο, μέσα από την σχέση θηρευτή – θηράματος. Είναι φαινόμενο που το έχουν και τα ζώα !!!

Όταν κοιτάμε ψηλά, ο νους εκτείνεται για να αγγίξει αυτά τα αστέρια, εκτείνεται σε αυτές τις αστρονομικές διαστάσεις !!! Δεν είναι απλά μέσα στο κεφάλι μας. Ποιός να το φανταζόταν ότι θα κάναμε τέτοια συζήτηση στον 21 αι., γνωρίζοντας τόσα λίγα για τον ίδιο μας τον Νου !!!  Αυτό είναι καυτό θέμα συζήτησης, μελέτης και αντιπαράθεσης αυτόν τον καιρό !!!  Τα πάντα είναι αμφισβητήσιμα !!! Για κάθε αμφισβήτηση, ανοίγονται νέες δυνατότητες και μορφές έρευνας !!!  Αν ξεπεράσουμε τα πάσης φύσεως δόγματα, τότε πραγματικά θα ζήσουμε την Άνθιση και την Αναγέννηση των επιστημών !!!

Πιστεύω απόλυτα στην σπουδαιότητα της επιστήμης ! Ελπίζοντας πως ότι θα είναι συντονισμένη και υποστηρικτική στην ανθρώπινη ζωή.

Σας ευχαριστώ” !!!!