Γνωρίζω πως υπάρχει μέλλον. Δεν ταυτίζεται όμως με τις ξέχειλες από οργή και μεταλλικούς κρότους μεγαλουπόλεις, ούτε ορίζεται από απωθημένα καταστροφής. Η λέξη περιβάλλον είναι θλιβερή, λόγω του στυγερού ανθρωποκεντρισμού που βυσσοδομεί στον πυρήνα της. Γιατί εμείς ανήκουμε στην γη, όχι εκείνη σε μας. Και τα φυτά είναι εκστατικά παιδιά που προσφέρουν απλόχερα την απτή αγάπη τους. Το εξελικτικό κύμα που έρχεται και έχει χρώμα πράσινο.
Ορέστης Δαβίας
Από το βιβλίο του:θαύματα χλωρά. 
