Ο Theodore Roosevelt είχε κάποτε δηλώσει: ‘Buying real estate in not only the best way, the quickest way and the safest way, but the only way to become wealthy’ (αγοράζοντας ακίνητα δεν είναι ο καλύτερος, ο γρηγορότερος και ασφαλέστερος δρόμος, μα ο μόνος δρόμος να γίνεις πλούσιος). Αρκετές αποδείξεις έχουν υπάρξει από τότε μέχρι σήμερα που η παραπάνω ρήση έχει περίτρανα επιβεβαιωθεί τόσο σε ατομικό (βλ. Donald Trump), όσο και σε εταιρικό (βλ. McDonald’s) ή κρατικό επίπεδο (βλ. ασφαλιστικά ταμεία Σουηδικού Κράτους). H οικονομική ιστορία του τελευταίου αιώνα έχει πράγματι αποδείξει πως σε περιόδους οικονομικής αβεβαιότητας, ύφεσης ή στασιμοπληθωρισμού, η κατοχή ακίνητης περιουσίας είναι ιδιαίτερα επιθυμητή. Οι υποστηρικτές αυτής της θεωρίας επισημαίνουν πως η κατοχή ακινήτων μπορεί να προσδώσει οικονομική ασφάλεια, δυνατότητα χρηματοδότησης, μικρή συσχέτιση με άλλα επενδυτικά προϊόντα και ένα πολύ καλό ανάχωμα σε αυξομειώσεις της πραγματικής οικονομίας. Από την άλλη, οι αντιτιθέμενοι αυτής της θεωρίας σημειώνουν πως η κατοχή ακινήτων έχει δυσανάλογα μεγάλο κόστος εισόδου και διακράτησης, δυσκολία ρευστοποίησης και ιστορικά χαμηλές αποδόσεις, σε σχέση με άλλα επενδυτικά προϊόντα.