Γράφει η Μαριάννα Σκυλακάκη
Ο πλανήτης βρίσκεται στη δύνη του κορωνοϊού, όμως είναι λάθος να αντιμετωπίζουμε όσα συμβαίνουν μοιρολατρικά. Δεν ακολουθούν όλες οι χώρες την ίδια πορεία σε ό,τι αφορά την εξάπλωση της επιδημίας, κάτι το οποίο μπορείτε να παρακολουθείτε σε βάθος χρόνου, με βάση τους αριθμούς, εδώ. Εξαιρετικό και αυτό το αφιέρωμα των New York Times που δείχνει πώς εξελίσσεται η καμπύλη νέων κρουσμάτων ανά χώρα.
Στην Ελλάδα, η πολιτεία πήρε μέτρα νωρίς συγκριτικά με άλλες, τα οποία πρέπει να εξακολουθήσουμε να τηρούμε απαρέγκλιτα, μέχρι να δούμε το επιθυμητό αποτέλεσμα. “Θα πάρουμε όλα τα μέτρα που πρέπει προκειμένου να μην εξαπλωθεί ο ιός”, διαβάζουμε ότι είναι το μότο της κυβέρνησης, που είναι διατεθειμένη να ρίξει κι άλλα πυρομαχικά στη μάχη επιβράδυνσης της επιδημίας αν χρειαστεί. Δεν πρέπει πάντως να ξεχνάμε ότι για τα πρώτα αποτελέσματα όσων κάνουμε ήδη, τη μείωση στον αριθμό νέων κρουσμάτων, θα πρέπει να περιμένουμε ακόμα κάποιες μέρες. Υπομονή λοιπόν και επιμονή.
Στο σημείο μηδέν της πανδημίας, την ηπειρωτική Κίνα, κανένα νέο κρούσμα εγχώριας μετάδοσης του κορωνοϊού δεν επιβεβαιώθηκε ως τα μεσάνυχτα χθες, γεγονός χωρίς προηγούμενο από το Δεκέμβριο. Ανακοινώθηκε όμως ότι άλλοι 34 άνθρωποι που έχουν μολυνθεί έφτασαν στη χώρα από το εξωτερικό. Βλέποντας λίγο πιο μπροστά, είναι σαφές ότι σ’ έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο, ακόμη κι αν κάποιες χώρες καταφέρουν να δαμάσουν την εξάπλωση εντός των συνόρων τους, εξακολουθούν να επηρεάζονται από το τι γίνεται αλλού. Όμως, ας δώσουμε μια μάχη τη φορά.
Κάποιοι υπέρμαχοι της βρετανικής προσέγγισης στο ζήτημα (που πάντως φαίνεται να έχει αλλάξει τα τελευταία εικοσιτετράωρα), ήταν επιφυλακτικοί απέναντι στην κοινωνική αποστασιοποίηση, λέγοντας ότι δεν ξέρουμε τι θα γίνει όταν ξαναβγεί ο κόσμος έξω ή αν ο ιός επιστρέψει με σφοδρότητα το χειμώνα. Όλα αυτά είναι κρίσιμα ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα. Προέχει όμως να σώσουμε ζωές που μπορούν να σωθούν, επιβραδύνοντας την εξάπλωση του ιού τώρα και δίνοντας χρόνο στην επιστημονική κοινότητα για να μας δώσει απαντήσεις.
Μια μάχη τη φορά, σ’ έναν πόλεμο που θα έχει διάρκεια.
