Η πολιτική είναι βολονταρισμός, αρχικά ενεργητικός (πίστη στη δύναμη της βούλησης του αντιπροσωπεύειν
– «θέλω να σε αντιπροσωπεύσω για να κάνω αυτά»), κατόπιν, ή ταυτόχρονα, παθητικός (αποδοχή της βούλησης του αντιπροσώπου και πίστη σε αυτήν από τον αντιπροσωπευόμενο, άρα πίστη στη δύναμη της βούλησης του αντιπροσωπεύεσθαι – «θέλω να αντιπροσωπευθώ από εσένα για να κάνω, μέσω εσού, αυτά»).
Χωρίς βολονταρισμό η πολιτική γίνεται φιλοσοφική ή ακαδημαϊκή αναζήτηση ει μη και εκζήτηση –«τρεις καθηγητές, την πατρίδα να την κλαις», κατά την παλαιά ρήση! Αρα πολιτική χωρίς πίστη του πολιτικού στη δύναμη της βούλησής του και αποδοχή αυτής από τον πολίτη, δεν νοείται.