Το έναυσμα για το γράψιμο αυτό του μικρού κειμένου μου το εδοσε πριν μερικές μέρες μια παλιά μου φίλη , που στο άκουσμα της λεξης νεοφιλελεύθερος ‘’στραβομουτσούνιασε ‘’ λες και άκουσε κάτι αισχρό !
Η αλήθεια είναι ότι στην επικοινωνία μας δίνουμε μεγάλη σημασία σε ετικέτες και σε λέξεις για τις οποίες δεν έχουμε προσυμφωνήσει το ακριβές περιεχόμενο τους . Επιχειρηματολογούμε , διαφωνούμε , συμφωνούμε , ενώ ο καθένας έχει μια δίκη του ερμηνεία το τι είναι δεξιός, αριστερός,φιλελεύθερος, νεοφιλελεύθερος ,σοσιαλιστής , φασίστας, κομμουνιστής , συντηρητικός, προοδευτικός, κτλ.
Βασικό λοιπόν είναι να συμφωνήσουμε στην ορολογία που θα πρέπει να εκφράζει μια πραγματικότητα που να την αντιλαμβανόμαστε όλοι το ίδιο , διαφορειτα χανόμαστε στην μετάφραση ….
Κάποτε και σε αυτό τον τόπο , το απλό , το σαφές, και το σύντομο ήταν ταυτόσημο με την σοφία.
Παρνηθέας Αλλοτινός