Χωρίς διάθεση να μετριάσει κανείς το χθεσινό αποτέλεσμα του δεύτερου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών, το οποίο είδε για άλλη μια Κυριακή τον χάρτη να βάφεται μπλε, την παράσταση μοιάζει να έκλεψαν τις μέρες που μας πέρασαν οι εξελίξεις στο ΚΙΝΑΛ. Η σύγκρουση μεταξύ Φώφης Γεννηματά και Ευάγγελου Βενιζέλου μπορεί να προεξοφλείτο από κάποιους εδώ και καιρό, όμως το timing της σύγκρουσης αυτής προβληματίζει.
Είναι, αλήθεια, απορίας άξιο, πώς και γιατί το ΚΙΝΑΛ υπέκυψε στα φυγόκεντρες αυτές τάσεις, λίγα εικοσιτετράωρα μετά από την καλή επίδοση που πέτυχε στις Ευρωεκλογές, η οποία θα μπορούσε, σε συνδυασμό με τις δυσκολίες ανασύνταξης που αντιμετωπίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, να του εξασφαλίσει αντίστοιχα, αν όχι καλύτερα ποσοστά στις επικείμενες εθνικές εκλογές. Για όλα τα πράγματα στη ζωή υπάρχει, συνήθως, μια εξήγηση – έτσι κι εδώ. Κι ας δυσκολευόμαστε αυτή τη στιγμή να τη δούμε.
Η εξέλιξη αποτέλεσε αναμφίβολα ένα ευπρόσδεκτο διάλειμμα για τον ΣΥΡΙΖΑ που μονοπωλούσε με αρνητικό τρόπο την επικαιρότητα με την εσωστρέφεια από την οποία προσπαθεί να εξέλθει. Μπορεί, όμως, να διευκολύνει τελικά και τη Νέα Δημοκρατία, καθιστώντας τον στόχο της αυτοδυναμίας ακόμη πιο ρεαλιστικό.