Εταίρες και Πόρνες στην Εξουσία, στον αρχαίο ελληνικό κόσμο

Φίλη του Μεγαλέξανδρου και πανέμορφη εταίρα ήταν η Θαΐς. Βέβαια, ο Αλέξανδρος στις εκστρατείες του συνοδευόταν από πολλές εταίρες, εξίσου όμορφες και χαρισματικές. Αναφέρω όμως εδώ ξεχωριστά τη Θαίδα, επειδή αυτή ευθύνεται -σύμφωνα με τον Κλείταρχο, που συνόδευε τον Αλέξανδρο σε όλες τις εκστρατείες του και τις κατέγραφε- για τον εμπρησμό των ανακτόρων στην Περσέπολη.

Η Θαΐς λοιπόν ήταν Αθηναία, λογιζόταν δε μεταξύ των πιο επισήμων στα γλέντια που έκανε ο Αλέξανδρος με τους στρατηγούς του και διάφορες γυναίκες, επειδή ήταν η ερωμένη του Πτολεμαίου.

Πριν εκστρατεύσει κατά του Δαρείου ο στρατηλάτης έκανε μεγάλο γλέντι, με πολλές γυναίκες, ποτό, μέθη και γενικότερη κραιπάλη – πράγμα το οποίο δεν ήταν ασυνήθιστο για τον Αλέξανδρο.

Μέσα λοιπόν στη γενική μέθη και ευθυμία, σηκώθηκε με ένα ποτήρι στο χέρι η Θαΐς και φώναξε, ώστε να ακουστεί από όλους, ότι είναι πολύ χαρούμενη, αλλά θα αισθανόταν μεγαλύτερη ευτυχία και δικαίωση, αν πυρπολούσε το σπίτι του Ξέρξη, ο οποίος είχε κάψει την πατρίδα της την Αθήνα. Μάλιστα, είπε με πάθος ότι θα ήθελε εκείνη πρώτη να ανάψει τη φωτιά και να διαδοθεί παντού πως μια γυναίκα εκδικήθηκε περισσότερο τους Πέρσες, απ’ ό,τι οι ναύαρχοι και οι στρατηγοί.

Πρώτος ο Αλέξανδρος σηκώθηκε και της πήγε μια λαμπάδα. Τον ακολούθησαν όλοι, επευφημώντας και επιδοκιμάζοντας τον ίδιο και τη Θαίδα. Πήραν και τις δάδες στα χέρια τους και προχωρούσαν όλοι προς τα ανάκτορα.

Προπορευόταν φυσικά ο Αλέξανδρος, από πίσω η Θαΐς και ακολουθούσαν όλοι οι υπόλοιποι. Λέγεται μάλιστα πως όταν έφτασαν εκεί, πρώτη η Θαΐς, μετά τον βασιλιά, έριξε την αναμμένη δάδα στα ανάκτορα.

Κι έτσι, σύμφωνα με την επιθυμία της φλογερής εταίρας, όλος ο κόσμος έλεγε την επόμενη ημέρα ότι την ιεροσυλία του Ξέρξη στην Αθήνα την εκδικήθηκε, ύστερα από πολλά χρόνια, μια γυναίκα που διακατεχόταν από το ίδιο πάθος.