Ανισορροπίες/ Μα όλα να τα παίρνουν μέτοχοι και CEO;
Τον Φεβρουάριο του 2009, ο τότε πρόεδρος της Γαλλίας, Νικολά Σαρκοζί, είχε διατυπώσει μια πρόταση:
να κατανεμηθούν τα κέρδη των γαλλικών ανώνυμων εταιρειών σε τρία ίσα μέρη. Ένα για τους εργαζόμενους, ένα για τους μετόχους και ένα τρίτο για επενδύσεις. Ωστόσο, μια μελέτη της Οxfam, και στην οποία η Monde αφιερώνει χώρο στην πρώτη σελίδα, φωτογραφίζει μια πολύ διαφορετική πραγματικότητα.
Από το 2009 έως το 2016, δηλαδή μεσούσης της οικονομικής κρίσης, το 67,5% των κερδών των εταιρειών του δείκτη CAC 40 (των σαράντα εταιριών με τη μεγαλύτερη κεφαλαιοποίηση στο Χρηματιστήριο του Παρισιού) έφτασε στους μετόχους, το 27,5% στις επενδύσεις και μόνο 5% στους εργαζόμενους (εκτός από τους διευθύνοντες συμβούλους, οι μισθοί των οποίων, χάρη και στα δικαιώματα προαίρεσης αγοράς μετοχών, αυξήθηκαν δύο φορές πιο γρήγορα από αυτούς των άλλων εργαζομένων).
να κατανεμηθούν τα κέρδη των γαλλικών ανώνυμων εταιρειών σε τρία ίσα μέρη. Ένα για τους εργαζόμενους, ένα για τους μετόχους και ένα τρίτο για επενδύσεις. Ωστόσο, μια μελέτη της Οxfam, και στην οποία η Monde αφιερώνει χώρο στην πρώτη σελίδα, φωτογραφίζει μια πολύ διαφορετική πραγματικότητα.
Από το 2009 έως το 2016, δηλαδή μεσούσης της οικονομικής κρίσης, το 67,5% των κερδών των εταιρειών του δείκτη CAC 40 (των σαράντα εταιριών με τη μεγαλύτερη κεφαλαιοποίηση στο Χρηματιστήριο του Παρισιού) έφτασε στους μετόχους, το 27,5% στις επενδύσεις και μόνο 5% στους εργαζόμενους (εκτός από τους διευθύνοντες συμβούλους, οι μισθοί των οποίων, χάρη και στα δικαιώματα προαίρεσης αγοράς μετοχών, αυξήθηκαν δύο φορές πιο γρήγορα από αυτούς των άλλων εργαζομένων).
Η ανισορροπία αυτή ανησυχεί τη γαλλική εφημερίδα. Πρώτον, επειδή η όλο και μεγαλύτερη σύνδεση των αμοιβών των διευθυντικών στελεχών με τα δικαιώματα προαίρεσης αγοράς μετοχών (οι μετοχές που χορηγούνται εκτός του μισθού) τους οδηγεί να ευθυγραμμίζονται ολοένα και περισσότερο με τα βραχυπρόθεσμα συμφέροντα των μετόχων. Δεύτερον, επειδή αυτό σημαίνει μείωση των επενδύσεων και επομένως της μελλοντικής ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων.
Στο κύριο άρθρο της, η εφημερίδα παραδέχεται ότι η αύξηση των κερδών των εργαζομένων μπορεί να αποθαρρύνει την επιχειρηματική δραστηριότητα. Πιστεύει όμως ότι η πλάστιγγα έχει γύρει πολύ προς την αντίθετη πλευρά: «Σε ποιο βαθμό η άνοδος των μισθών των στελεχών, η μαζική εξόφληση μετοχών ή η πληρωμή μερισμάτων πάνω από τα οφέλη της επιχείρησης εξυπηρετούν τα συμφέροντα της πραγματικής οικονομίας; Ήρθε η ώρα οι μέτοχοι να καταλάβουν ότι η ακόρεστη δίψα τους για κέρδη μας οδηγεί όλους σε κατάρρευση».
Στο κύριο άρθρο της, η εφημερίδα παραδέχεται ότι η αύξηση των κερδών των εργαζομένων μπορεί να αποθαρρύνει την επιχειρηματική δραστηριότητα. Πιστεύει όμως ότι η πλάστιγγα έχει γύρει πολύ προς την αντίθετη πλευρά: «Σε ποιο βαθμό η άνοδος των μισθών των στελεχών, η μαζική εξόφληση μετοχών ή η πληρωμή μερισμάτων πάνω από τα οφέλη της επιχείρησης εξυπηρετούν τα συμφέροντα της πραγματικής οικονομίας; Ήρθε η ώρα οι μέτοχοι να καταλάβουν ότι η ακόρεστη δίψα τους για κέρδη μας οδηγεί όλους σε κατάρρευση».
