Για ποιο λόγο κάποιος να περιμένει να δει μουσικούς ή ένα συγκρότημα που θα μπορούσαν να είναι οι γονείς του ή, ακόμη καλύτερα, οι παππούδες του; Και να έχει και αγωνία γι’ αυτό; Για ποιο λόγο κοιτάζω κάθε μέρα τις λίστες με τα τραγούδια των 12 μόλις ευρωπαϊκών συναυλιών των Rolling Stones στο setlist.com για να ανακαλύψω ποιο θα είναι το αγαπημένο-έκπληξη της κάθε συναυλίας τους, αφού η φετινή περιοδεία του 55χρονου γκρουπ  περιλαμβάνει εκτός από τα πολύ πολύ κλασικά, και τραγούδια που έχουν να παίξουν από το ’60 ή το ’70; Εντέλει, η γενιά της δεκαετίας του ’60, δηλαδή αυτή που γεννήθηκε επάνω στο Μεγάλο Πόλεμο, αποχωρεί και φεύγει με μεγάλη αξιοπρέπεια, δημιουργική διάθεση, αλλά και απέραντο σεβασμό στο εκρηκτικό παρελθόν της. Κοιτάζοντας λοιπόν τον Mick Jagger, καταλαβαίνω ότι έκανε πραγματικότητα τον στίχο των The Who “I hope I die before I get old” – δεν τον έχω αυτό τον άνθρωπο να γερνάει! Ως τότε, και περιμένοντας να δω αύριο, Σάββατο 30 Σεπτεμβρίου, ζωντανά τους Rolling Stones στο συννεφιασμένο και βροχερό Άμστερνταμ, ακούω για άλλη μια φορά αυτό!