Κ Α Λ Ο Κ Α Ι Ρ Ι       ’66 ..

                            ( ΤΟ   ΠΡΩΤΟ ..ΦΙΛΙ ..)

                                                                              

                                              

                                                                                                             

                                                                                                              

               Μη με φιλάς στα μάτια μούχες  πει,θυμάσαι;   

               κι’ ήταν ακόμα στα μισά το  καλοκαίρι,           

               την  άλλη άνοιξη , ποιός άραγε το   ξέρει,

               που τάχα  θα ‘μαι εγώ , κι’εσύ    που θα ‘σαι.

                                       

                                       ****

              Πεθαίνει η αγάπη το χειμώνα,μούπες,χάνεται,           

              και κάποια άλλη, με την άνοιξη γεννιέται,      .          

              κάθε παλιός καημός περνάει…ξεχνιέται,

              σαν η καρδιά σε άλλα δίχτυα πιάνεται…

                                      ****

              Και ‘κείνο το καυτό τ΄Αυγούστου απόγευμα,

              που όλα τα πύρωνε η ανάσα σου τριγύρω,

              απ’του κορμιού σου, μεθυσμένος,τ΄άγιο μύρο,

              έγειρα και σε φίλησα ,στο πορφυρένιο λιόγερμα.

                                        ****

                                                                                                                    

              Ένα σου δάκρυ,τότε,καστανό,ακριβό πετραδι,

              κύλισε στα βουβά, τα βουρκωμένα σου τα μάτια,

              κι΄΄ολα τα νεκρωμένα,του κορμιού μου, τα κομμάτια,           

              πήραν ζωή, με μιας,απ΄τής ανάσας σου το χάδι..                                  ;           .

                                        ****

.

               Πέρασαν χρόνια,κύλισε η ζωή,μα μένει ακόμα,

               μεσ’στη ψυχή, ολοζώντανο,τ’απόγευμα εκείνο,

               κι’ενώ, της περασμένης μου ζωής, τα πάντα σβήνω,

               η φλόγα εκείνου του φιλιού, μου καίει το στόμα..ακόμα …

                                  

                                   Κωνσταντίνος Ευθ. Καψάλης