Δημοσιεύτηκε στισ από
Από τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό ,
Όταν μπαίνω σε κανένα ερημοκκλησάκι σκέπτομαι, εάν αυτοί, οι τοίχοι θαμπορούσαν να μιλήσουν, θα μας έλεγαν πόσοι επήγαν εκεί καταθλιμμένοι και βγήκαν παρηγορημένοι. Εξουθενωμένοι και βγήκαν με δύναμη. Γονατισμένοικαι βγήκαν όρθιοι! Πόσα δάκρυα εκεί σκουπίστηκαν, πόσα πρόσωπα άλλαξανκαι από θρήνου πρόσωπα, έγιναν πρόσωπα ειρήνης σ’ αυτά ταερημοκκλησάκια! Βρίσκεις εκεί μια ζεστασιά, που δεν την έχουν οι δωρικοίκίονες.Τσιριντάνης