Του Μιχάλη Τζανάκη*
Κατανοούμε απολύτως ότι η πολιτική ελίτ του τόπου στήριξε την ισχύ της σε δανεικά. Όταν συντηρείς ένα σύστημα εξουσίας με λεφτά άλλων, προφανώς και χάνεις την ελευθερία σου και την εκχωρείς στο δανειστή σου. Αυτό είναι μια πραγματικότητα, έστω κι αν ο πιστωτής σου είναι οικονομικός δολοφόνος!
Οι Έλληνες πολιτικοί, λοιπόν εξαπατούσαν επί μακρόν τους «εταίρους» με πλαστά στατιστικά και αριθμούς φτιαγμένους από κάποιους «τεχνοκράτες» που –με το αζημίωτο φαντάζομαι- δούλευαν για λογαριασμό των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ που κυβέρνησαν αυτόν τον τόπο τα τελευταία σαράντα χρόνια.
Όταν λοιπόν τους πήραν χαμπάρι (;) οι εταίροι μας, εκεί γύρω στο 2010, ξεκαθάρισαν ότι αυτό δεν μπορεί να γίνεται “ες αεί” και ότι η χώρα μας πρέπει να μπει σε «πρόγραμμα» για να επιστρέψει τα λεφτά στους «εταίρους». Φαίνεται σωστή και ορθολογική η στάση των Ευρωπαίων δανειστών να απαιτήσουν τα χρήματά τους πίσω.
Εγώ όμως που δεν γνωρίζω τους κανόνες του «χρηματοπιστωτικού» συστήματος και είμαι απολύτως καλοπροαίρετος σε όλη αυτή την Ευρωπαϊκή ελίτ και τον «ορθολογισμό» που τη διακρίνει, έχω ένα σοβαρό προβληματισμό. Βλέπω τον τρόπο που αντιμετωπίζουν τη νέα κυβέρνηση και τους εκβιασμούς απέναντι της που είναι στα όρια της πολιτικής αλητείας (ενέργεια Ντράγκι, δηλώσεις Ντάισεμπλουμ κλπ). Όλα αυτά τα χρόνια προφανώς ο Τσίπρας και ο Βαρουφάκης δεν εξαπατούσαν και δεν έδιναν τα «Greekʼs statistics» στους «εταίρους». Αυτοί που τους εξαπατούσαν, αυτοί που κατάκλεβαν το δημόσιο χρήμα, που έπαιρναν μίζες και στο τέλος λιάνισαν και πλιατσικολόγησαν στο κουφάρι της χώρας τους, ήταν οι «εκλεκτοί» πολιτικοί φίλοι που τους στήριξαν μάλιστα προεκλογικά κατά τρόπο προκλητικό και προσβλητικό για την ίδια τη δημοκρατία.
Ο Γιούνγκερ, ο Μπαρόζο, ο Ντράγκι, η Μέρκελ, ο Σουλτς, η Λαγκάρντ (σαν υπουργός οικονομικών της Γαλλίας), έριχναν σφαλιάρες κι έπαιζαν τζιγκολελέτα στις συνόδους κορυφής με τα Σαμαροβενιζελοειδή ανδρείκελά τους, τα οποία-κατά τους ίδιους πάντα- τους εξαπατούσαν συστηματικά για πολλά-πολλά χρόνια.
Έφτασαν στο σημείο αυτοί οι εξ Εσπερίας «νοικοκύρηδες», αφού καταλάδωναν με μίζες τους πάντες να επιβάλλουν ως εκτελεστική εξουσία της χώρας μας κάτι τύπους όπως Παπαδήμο, Στουρνάρα, Χαρδούβελη κλπ, δηλαδή εκείνους που εξαρχής τους είχαν εξαπατήσει την περίοδο της Σημιτικής Γερμανοκρατίας.
Άρα, εδώ το πράγμα βρομάει πάρα πολύ. Οι Ευρωπαίοι «εταίροι» φυσιολογικά θα προσδοκούσαν να ξεριζωθεί απʼ τη χώρα το σύστημα διαφθοράς που τους δούλευε κανονικά και τους «απομυζούσε» για χρόνια με τη συνεχή δανειοδότηση. Ή μήπως δεν τους δούλευε, απλά από κοινού «σκύλευαν» το κουφάρι της χώρας μας; Με άλλα λόγια Μερκελομπαρόζηδες και Σαμαροβενιζέλοι μετείχαν στο ίδιο σύστημα αποσύνθεσης ενός λαού;
Επειδή η Ευρώπη δεν είναι και δεν ήταν ποτέ μόνο Γκαίτε, Σαίξπηρ, Μότσαρτ, Μπραμς, Μιχαήλ Άγγελος και Αριστοτέλης, αλλά και Μεσαίωνας και «άουτο ντα φε» και αποικιοκράτες σφαγείς, και σβάστικες και τρομοκράτες που «εκδημοκρατίζουν» με καθεστώτα τύπου Ουκρανίας τους λαούς που «υποφέρουν» από «έλλειψη» δημοκρατίας, είμαστε πολύ επιφυλακτικοί, αν όχι αρκετά υποψιασμένοι.
Η Ευρώπη έχει μετατραπεί σε μια ήπειρο που υπέρτατη «αρχή και αξία» είναι το κέρδος και ο Άνθρωπος έχει μεταβληθεί σʼ ένα «νούμερο» σαν εκείνα που έδιναν με δερματοστιξία στους έγκλειστους του Άουσβιτς.
Η προπαγάνδα της Ευρώπης-αισθητικής και αξιοπιστίας “BILD” και “MEGA”- που ενημερώνει το πόπολο κάνει τη δουλειά της αρκετά καλά!!!
Για πόσο όμως ακόμα;
* Ο Μιχ. Τζανάκης είναι φιλόλογος