Με πολύ χαρά φιλοξενούμε το παρακάτω κείμενο του αγαπητού φίλου Χρήστου Μίχα που πασχίζει με αξιοζήλευτο ζήλο να καταγράψει τη άγραφη ιστορία του τόπου μας και όχι μόνο…
Ποικιλίες αχλαδιών Σκούρτων Η περιοχή των Σκούρτων από πολύ παλαιά , φημιζόταν για πολύ καλής ποιότητας Αχλάδια της , τα οποία μάλιστα οι κάτοικοι , σε καιρούς δύσκολους , ιδίως την δεκαετία του 40 και 50 , τα μετέφεραν σε καλάθια , με τα ζώα τους , στην περιοχή του Θριασίου πεδίου , όπου τα πουλούσαν ή τα αντάλλασσαν με άλλα προϊόντα που δεν παρήγαγαν .Περί τα τέλη όμως της δεκαετίας του 60 ως Αρχές της Δεκαετίας του 70 , ίσως απόάγνοια και απερισκεψία , για την πολλαπλή ωφέλεια του προϊόντος , ή εξαιτίας της εντατικοποίησης της Γεωργίας και της χρήσης Γεωργικών μηχανημάτων (τρακτέρκαι αλωνιστικών μηχανών ) τα περισσότερα , αν όχι το σύνολο από αυτά τααυτοφυή δέντρα κόπηκαν , επειδή εμπόδιζαν τις καλλιέργειες , προφανώς για την εξοικονόμηση γεωργικών εκτάσεων .Τα κυριότερα είδη που υπήρχαν ήταν τα ακόλουθα : Πρώτα από όλα οι περίφημες Κοντούλες του Τσιγγουρατίου , οι οποίες ήταν μέτριου μεγέθους , με καρπό βάρους 60-90 γραμμαρίων. Είχαν εξωτερικά ελαφρύ πράσινο χρώμα , με θαυμάσιο άρωμα και υπέροχη γεύση. Ήταν επίσης πολύ ευαίσθητα στη μεταφορά τους και η ωρίμανσή τους άρχιζε στην περιοχή μας στα μέσα Ιουλίου .Το Αυγουστιάτικο ή γνωστό ως ΄΄ Γκουστιάρι΄΄ , ήταν αχλάδι μεγάλο σε μέγεθος , σε σχήμα καμπάνας , με καρπό βάρους 100 έως 130 γραμμάρια , πολύ αρωματικόκαι το έλεγαν έτσι γιατί ωρίμαζε τον μήνα Αύγουστο , το χρώμα του ήταν πράσινο κόκκινο με πολλές τέτοιες αχλαδιές στην περιοχή ΄΄ Καψοσπίτι΄΄ .Το Κριθαρένιο ή ΄΄Ελμπλιλια ΄΄ , ήταν περίπου σαν την κοντούλα σε μέγεθος, αλλάσκληρό και στυφό ,το έλεγαν έτσι γιατί ωρίμαζε την εποχή του θέρους του Κριθαριού, το χρώμα του ήταν κίτρινο- πράσινο , υπήρχαν πολλά τέτοια δέντρα στο Πάτημα . Το Μοσχάτο ή ΄΄Φάκε Κούκε ΄΄ όπως ήταν γνωστό στα Δερβενοχώρια , ήτανμεγάλο σε μέγεθος αχλάδι , πολύ αρωματικό , ζουμερό με το χρώμα του πράσινο-κόκκινο , εξού και η Αρβανίτικη ονομασία του ΄Φάκε Κούκε (πρόσωπο κόκκινο) ΄΄καθώς ήταν κατά το ήμισυ κοκκινωπό , ωρίμαζε τέλος Ιουλίου με πολλές τέτοιες αχλαδιές στην περιοχή Βούτημα και στην Μαζαρέκα .Τα βουτυράτα, είχαν κιτρινωπό χρώμα , αρκετά μεγάλα σε μέγεθος 120-160 γραμμάρια βάρος. Η σάρκα τους μαλακή και η γεύση τους γλυκιά , ελαφρώς βουτυράτη και ωρίμαζαν αρχές Σεπτέμβρη τα συναντάμε κυρίως στην Μαζερέκα .Σκοπελίτικο ήταν αχλάδι μεγάλο σε μέγεθος όπως το Βουτηράτο σκληρό όμως και στυφό , το οποίο ωρίμαζε περί τα τέλη Αυγούστου κυρίως στο Βούτημα και στην Μαζαρέκα .Σήμερα δυστυχώς , ελάχιστα τέτοια δέντρα υπάρχουν στην περιοχή μας.
Χ Μίχας.
