Οι περιηγητές των αρχών του 19ου αιώνα μάς άφησαν λεπτομερείς περιγραφές των σπιτιών που επισκέφτηκαν, στα οποία κατέλυσαν όταν ταξίδευαν στη Βοιωτία. Αυτές οι περιγραφές αποτελούν πολύτιμη πηγή πληροφοριών και προσθέτουν λεπτομέρειες στις γνώσεις μας για τις παραδοσιακές κατοικίες. Ο Βρετανός Sir John Hobhouse, ο οποίος πέρασε την παραμονή των Χριστουγέννων του 1809 σε ένα σπίτι στο χωριό Σκούρτα, περιγράφει το κατάλυμά του ως «το χειρότερο χαμόσπιτο στο οποίο έχουμε υπάρξει τρόφιμοι». Προχωρά και σε λεπτομέρειες: «Οι αγελάδες και τα γουρούνια βρίσκονταν στο κάτω μέρος του δωματίου, όπου υπήρχαν ράφια και φάτνες και άλλα παρελκόμενα ενός στάβλου, ενώ σε εμάς παραχωρήθηκε το πάνω μέρος. Παραλίγο να πάθουμε ασφυξία από τον καπνό, συχνός κίνδυνος στα ελληνικά αγροτόσπιτα, αφού η φωτιά καίει συνήθως στο κέντρο του δωματίου και η στέγη, που δε διαθέτει άνοιγμα, ήταν καλυμμένη με στάχτες που συχνά έπεφταν πάνω μας στη διάρκεια της νύχτας». Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στη Βοιωτία, ο Hobhouse πέρασε και από το χωριό Μάζι, το οποίο είχε, όπως λέει:,«50 καλύβες που στέγαζαν 500 ανθρώπους». Ο Βρετανός περιηγητής έμεινε επίσης στη Λιβαδειά, όπου βίωσε μια εντελώς διαφορετική κατάσταση: «Το σπίτι όπου καταλύσαμε ανήκε σε έναν από τους πλουσιότερους υπηκόους στη Ρούμελη, ήταν ευρύχωρο και όμορφα επιπλωμένο».