Θα­νά­σης Μα­νι­φά­βας

Οἱ δυ­ὸ παλ­λη­κα­ρά­δες

Ι ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ καὶ τὰ πεί­σμα­τα, τὰ δι­κά μου καὶ τοῦ Βα­σί­λη, τοῦ κα­λύτε­ρού μου φί­λου τῶν παι­δι­κῶν χρό­νων, συ­χνὰ ἔ­φερ­ναν σὲ δύ­σκο­λη θέ­ση καὶ τοὺς γο­νεῖς μου καὶ τοὺς γο­νεῖς τοῦ Βα­σί­λη. Μὲ τὸ Βα­σί­λη μέ­να­με δί­πλα δί­πλα, πη­γαί­να­με στὸ ἴ­διο σχο­λεῖ­ο καὶ στὸ ἴ­διο τμῆ­μα, μα­ζὶ παί­ζα­με, μα­ζὶ δι­α­βά­ζα­με, μα­ζὶ περ­νά­γα­με τὶς πε­ρισ­σό­τε­ρες ὧ­ρες. Φυ­σι­κὰ δὲν ἔ­λει­παν οἱ τσα­κω­μοὶ καὶ οἱ καυ­γά­δες· ὅ­σο αὐ­τὰ ἔ­με­ναν σὲ φρα­στι­κὸ ἐ­πί­πε­δο, οἱ γο­νεῖς καὶ τῶν δύ­ο πε­ρι­ο­ρί­ζον­ταν σὲ νου­θε­σί­ες ἢ ἐ­πι­πλή­ξεις. Ὅ­ταν ἄρ­χι­σαν νὰ ξε­περ­νᾶ­νε αὐ­τὸ τὸ στά­διο, οἱ γο­νεῖς μας συ­νεν­νο­ή­θη­καν καὶ ὁ κὺρ- Μι­χά­λης, ὁ πα­τέ­ρας τοῦ Βα­σί­λη, ἀ­νέ­λα­βε τὰ πε­ραι­τέ­ρω.

        Σὲ πρώ­τη φά­ση ἕ­να βρά­δυ μᾶς κά­λε­σε καὶ μᾶς δή­λω­σε πο­λὺ αὐ­στη­ρὰ ὅ­τι, ἂν συ­νε­χί­σου­με ἔ­τσι, θὰ μᾶς φά­ει καὶ τοὺς δύ­ο τὸ μαῦ­ρο φί­δι…

        Ὕ­στε­ρα ἀ­πὸ με­ρι­κὲς μέ­ρες ὁ κὺρ-Μι­χά­λης μὲ ξα­να­κά­λε­σε στὸ σπί­τι του· ὁ λό­γος ἦ­ταν ὅ­τι ἐ­κεῖ­νο τὸ βρά­δυ ὁ Βα­σί­λης εἶ­χε γυ­ρί­σει στὸ σπί­τι μὲ μαυ­ρι­σμέ­νο μά­τι κι ἐ­γὼ μὲ σκι­σμέ­νο μά­γου­λο. Αὐ­τὸ τὸ τε­λευ­ταῖ­ο ὁ κὺρ-Μι­χά­λης δὲν τὸ ἤ­ξε­ρε, ἀλ­λὰ τὸ δι­α­πί­στω­σε μό­λις μὲ εἶ­δε καὶ φυ­σι­κὰ κα­τά­λα­βε.

        Ἐ­γὼ πῆ­γα προ­ε­τοι­μα­σμέ­νος γιὰ τὰ χει­ρό­τε­ρα· φυ­σι­κὰ πο­τὲ δὲν εἶ­χα δι­α­νο­η­θεῖ νὰ ἀν­τι­δρά­σω οὔ­τε κὰν νὰ ἀν­τι­μι­λή­σω. Ἄλ­λω­στε καὶ στὸ πα­ρελ­θὸν μὲ εἶ­χε μα­λώ­σει πολ­λὲς φο­ρὲς καὶ δὲν ἔ­βγα­λα κου­βέν­τα. Ἡ στά­ση μου αὐ­τή, ἦ­ταν ἀ­πο­κλει­στι­κὰ ἀ­πόρ­ροι­α τοῦ σε­βα­σμοῦ ποὺ ἔ­τρε­φα γιὰ τὸν πα­τέ­ρα τοῦ φί­λου μου.

        Ὁ κὺρ-Μι­χά­λης ἔ­κα­νε ἕ­να σκλη­ρὸ ἀ­γώ­να ἐ­πι­βί­ω­σης· ἀ­πὸ τὸ πρω­ὶ ὡς τὸ βρά­δυ ἔ­κα­νε με­τα­φο­ρὲς μὲ ἕ­να τρί­κυ­κλο πα­ρὰ τὴ σω­μα­τι­κή του ἀ­να­πη­ρί­α (ἦ­ταν κου­τσός). Ξε­περ­νοῦ­σε ὅ­μως τὴ σκλη­ρό­τη­τα τῆς κα­θη­με­ρι­νό­τη­τάς του μὲ λε­βεν­τιὰ καὶ ἀ­ξι­ο­πρέ­πεια, ἦ­ταν πρό­σχα­ρος, ἀ­γα­πη­τὸς σὲ ὅ­λους καὶ ὅ­πως ἔ­λε­γε ὁ ἴ­διος, ἕ­ναν ἐ­χθρὸ εἶ­χε μό­νο, τὴ μι­ζέ­ρια.

        Μπῆ­κα, λοι­πόν, μὲ κα­τε­βα­σμέ­να μά­τια στὸ δω­μά­τιο ποὺ βρί­σκον­ταν ὁ κὺρ-Μι­χά­λης κι ὁ Βα­σί­λης. Εἶ­πα δει­λὰ κα­λη­σπέ­ρα.

        — Κά­θι­σε, ἀ­γό­ρι μου, εἶ­πε κι ἀ­μέ­σως ἀ­πευ­θυ­νό­με­νος στὴ γυ­ναί­κα του, «Μα­ρί­κα, ἔ­χεις κά­να γλυ­κὸ νὰ κε­ρά­σεις τὰ παι­διά;».

        — Εὐ­χα­ρι­στῶ, δὲ θέ­λω, εἶ­πα.

        — Ὄ­χι, θὰ φᾶ­τε πρῶ­τα ἕ­να γλυ­κό, για­τί ἐ­γὼ σή­με­ρα ἔ­χω σκο­πὸ νὰ σᾶς πι­κρά­νω.

        Ἐ­νῶ ἐ­μεῖς τρώ­γα­με τὸ γλυ­κό, ὁ κὺρ-Μι­χά­λης ἄρ­χι­σε νὰ μᾶς ἀ­φη­γεῖ­ται μὲ τρό­πο ἀ­βί­α­στο καὶ πα­ρα­στα­τι­κό, πὼς πέ­ρα­σε τὴ μέ­ρα του, τί ἀ­γώ­ια ἔ­κα­νε, τί προ­βλή­μα­τα καὶ δυ­σκο­λί­ες ἀν­τι­με­τώ­πι­σε, χω­ρὶς νὰ πα­ρα­λεί­πει οὔ­τε λε­πτο­μέ­ρει­ες….

        Σὰν τε­λεί­ω­σε εἶ­πε: Τὸ ἴ­διο σκλη­ρή, φαν­τά­ζο­μαι, ἦ­ταν κι ἡ μέ­ρα γιὰ τὸ Στά­θη (τὸν πα­τέ­ρα μου). Καὶ τὸ βρά­δυ γυρ­νᾶ­με κι οἱ δυ­ὸ ξε­θε­ω­μέ­νοι στὸ σπί­τι μὲ τὴν ἐλ­πί­δα νὰ ξε­κου­ρα­στοῦ­με, νὰ ἠ­ρε­μή­σου­με, ν’ ἀ­κού­σου­με μιὰ γλυ­κιὰ κου­βέν­τα κι ἀν­τὶ γι’ αὐ­τὸ στὸ σπί­τι μᾶς πε­ρι­μέ­νουν τὰ παι­διὰ μας σα­κα­τε­μέ­να, σὰ νὰ γύ­ρι­σαν ἀ­πὸ πό­λε­μο. Ὁ­ρί­στε χά­λια!

        — Θὰ δε­χτεῖ­τε τὴν τι­μω­ρί­α ποὺ θὰ σᾶς βά­λω;

        — Ναὶ εἴ­πα­με φο­βι­σμέ­να κι οἱ δύ­ο, βέ­βαι­οι γιὰ τὴν τι­μω­ρί­α ποὺ μᾶς πε­ρί­με­νε.

        — Λοι­πόν, ἡ τι­μω­ρί­α σας εἶ­ναι νὰ μοῦ ρί­ξει ὁ κα­θέ­νας σας ἀ­πὸ πέν­τε χα­στού­κια.

        Πα­ρὰ τὴν ἔκ­πλη­ξη, ἀ­πὸ δι­αί­σθη­ση πε­ρισ­σό­τε­ρο, κα­τα­λά­βα­με τὸ με­γα­λεῖ­ο ποὺ ἔ­κρυ­βε μέ­σα της αὐ­τὴ ἡ ἀ­γράμ­μα­τη, βα­σα­νι­σμέ­νη ψυ­χὴ καὶ κά­να­με ἕ­να βῆ­μα πί­σω.

        — Τὸ ἀν­τί­θε­το τὸ δέ­χο­μαι, εἶ­πα ἐ­γώ, αὐ­τὸ ὄ­χι.

        — Κι ἐ­γώ, συμ­πλή­ρω­σε ὁ Βα­σί­λης.

        — Ναί, ρὲ παι­διά, ἀλ­λὰ ποῦ θὰ ξα­να­βρεῖ­τε τέ­τοι­α εὐ­και­ρί­α; Γιὰ νὰ βο­λεύ­ε­στε, θὰ κα­θί­σω στὴν κα­ρέ­κλα, ὥ­στε νὰ μὲ φτά­νε­τε. Θυ­μη­θεῖ­τε πό­σες φο­ρὲς σᾶς μά­λω­σα, ἐ­πει­δὴ κά­να­τε δι­α­ο­λι­ές. Ἀ­πὸ δῶ καὶ πέ­ρα θὰ ξέ­ρε­τε ὅ­τι γιὰ κά­θε τέ­τοι­α δι­α­ο­λιά, θὰ μοῦ ρί­χνει ὁ κα­θέ­νας σας πέν­τε χα­στού­κια. Γιὰ κοι­τάξ­τε μά­γου­λο, εἶ­πε ἐκ­θέ­τον­τας τὸ μα­κρύ, ἡ­λι­ο­κα­μέ­νο πρό­σω­πό του.

        Σὲ κεῖ­νο τὸ ση­μεῖ­ο τοὺς δυ­ὸ παλ­λη­κα­ρά­δες τοὺς πῆ­ραν τὰ κλά­μα­τα κι οἱ οἰ­κο­γέ­νει­ες μας ἐ­ξα­σφά­λι­σαν τὴ διὰ βί­ου εἰ­ρή­νη τῶν παι­δι­ῶν τους.

Μου φαίνεται πως το δεύτερο μισό της ζωής ενός ανθρώπου δεν αποτελείται από τίποτε άλλο παρά από τις συνήθειες που μάζεψε στο πρώτο μισό…

Ντοστογιέφσκι

  

Το επόμενο βήμα του μετά τη Wall Street φαίνεται ότι σκέφτεται ο Jamie Dimon, καθώς έχοντας συμπληρώσει 18 χρόνια στο τιμόνι της JP Morgan, έχει δηλώσει κατ΄ επανάληψη ότι σκοπεύει να παραμείνει για μία ακόμα 5ετία.

Όπως αποκάλυψε μιλώντας από το ετήσιο συνέδριο της τράπεζας στην Κίνα, έχει σκεφτεί να διεκδικήσει κάποιο δημόσιο αξίωμα, ουσιαστικά ανοίγοντας και πάλι μία συζήτηση που εδώ και χρόνια τον θέλει να «κοιτάζει» προς τον Λευκό Οίκο.

Αποχαιρετώντας τον Θεοδωρο Πάγκαλο..μια ακόμα ιστορία

•Για τον Πάγκαλο θα γραφτούν τα πάντα.Ήταν τόσο συναρπαστική προσωπικότητα ώστε καθένας που τον γνωρισε έχει να διηγηθεί κάτι.Τον αποχαιρετώ κι εγώ.Ήμουν συνήγορος του σε πολλές δίκες τύπου και στις δικαστικές αψιμαχίες που προκαλούσαν οι δηλώσεις του.Άτυπα «μυστικοσυμβουλος» όποτε του ερχόταν να μου τηλεφωνάει για ότι του ερχόταν στο νου.Το κυριότερο όμως ήταν ότι κολυμπούσαμε συχνά μαζί μέσα στο καταχείμωνο.Μας συνέδεσε φιλικά η θάλασσα και το χιούμορ.Τα άλλα θα μείνουν για πάντα στο βαθύ απορρητο της σχέσης δικηγόρου κσι εντολέα.Καλό του ταξίδι.
•Η ανορθοδοξια του ηταν παροιμιώδης.Διεπνεε τον τρόπο της σκέψης του.Πολυεπίπεδα.Το επισημαίνουν όλοι.Μετά θανατον το συμμερίζονται πολύ περισσότεροι από ότι εν ζωή.Έτσι συμβαίνει.
•Ήμουν μέχρι το λαιμό σε δουλειά.Κάποια στιγμή το 1997 η 8 δεν θυμάμαι.Μπαίνει στο χώρο που δούλευα η γραμματέας μου.Δεν σου είπα να μη με διακόψεις της είπα.Είναι ο Παγκαλος μου λέει.Υπουργός Εξωτερικών τότε δεν μπορούσα να μην απαντήσω.Μέγας και πολύς.Μαιτρ καλημέρα μου λέει.Μαιτρ,αυτό το ανάμεσα σε χιούμορ παιγνιώδες και σοβαρή επικοινωνία.Ιδιον του Θόδωρου αυτο το χαρμάνι.Για να με παίρνεις πρωί πρωί για καλο δεν θάναι.Να σου πω μου λέει.Έχεις δει τις Πυραμίδες;Ναι.Α πρέπει να τις ξαναδείς.Του Χέοπος ειναι από τα θαύματα του κόσμου.Πες μου τι θες έχω Δικαστήριο του λέω τι συμβαίνει με τις Πυραμίδες βρήκαν τον Αλέξανδρο;Όχι μου λεει.Θέλω να πας στην Αίγυπτο.Πιάσαν 4 ναυτικούς δικους μας σε ένα πλοίο με κάτι τόνους ναρκωτικών.Τους έχουν καταδικάσει σε θάνατο.Επίκειται εκτέλεση.Δεν μπορούμε να το δεχτούμε αυτό.Όχι και θανατική ποινή.Να πας να τους υπερασπιστείς στο Εφετείο.Που του λεω.Μου απαντά στο Σουεζ.Μα δεν γίνεται αυτό απαντώ.Μην ανησυχείς έχουν κανονιστεί τα πάντα.Θα πας ιδιωτικά αλλα θα δείξουμε έμμεσα ενδιαφέρον.
•Έτσι πήγα στο Σουεζ.Το τι έκανα εκεί ειναι μια άκρως ενδιαφέρουσα ιστορία θα τη διηγηθώ άλλη φορά.Κλείσαμε το τηλ.Σε 5 λεπτά με ξαναπήρε.Να σου πω μου λεει.Αν τόχουν κάνει να σηκωθείς και να φύγεις.Δεν θέλω να σε πιέσω.Δεν γίνεται Θοδωρε.Η θα πάω η δεν θα πάω.Είμαι συνηγορος δεν είμαι ιερωμένος.Καλά αλλα να με κρατάς ενημερο μου λέει.Μα του λεω ναυτικοί ειναι που να ξέρουν τι είχε το αμπάρι.Ζάχαρη η ναρκωτικά.Προφανως ειναι θύματα.Καλά μου λεει αλλα να πας και στις Πυραμίδες.

Πάνος Μπιτσαξής

Στη νεώτερη Ελλάδα, ο Ιούνιος έχει πολλές λαϊκές ονομασίες, που σχετίζονται με τις αγροτικές ασχολίες της εποχής:

• Θεριστής, λόγω του ότι είναι ο κατεξοχήν μήνας του θερισμού των δημητριακών.
• Αλυθτσατσής, Ρινιαστής, Ορνιαστής και Απαρνιαστής, ονομασίες που προέρχονται από την τεχνητή γονιμοποίηση των ήμερων σύκων, με καρπούς αγριοσυκιάς.
• Κερασάρης και Κερασινός, λόγω της ωρίμανσης των κερασιών.
• Τζιτζικάρης, λόγω της δυναμικής παρουσίας των τζιτζικιών.

Τον Ιούνιο έχουμε το θερινό ηλιοστάσιο με τη μεγαλύτερη μέρα του χρόνου για το Βόρειο Ημισφαίριο, που πρακτικά σημαίνει την έναρξη του καλοκαιριού.

Μεγάλες θρησκευτικές γιορτές του μήνα:

• Πεντηκοστή (πενήντα ημέρες μετά το Πάσχα), η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος στους Αποστόλους, που συνέβη την πεντηκοστή ημέρα από την Ανάσταση του Ιησού Χριστού.
• Αγίου Πνεύματος (επομένη της Πεντηκοστής), του τρίτου προσώπου της Αγίας Τριάδας (Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα). Αργία για τους δημοσίους υπαλλήλους.
• Αποστόλων Βαρθολομαίου και Βαρνάβα (11 Ιουνίου), τιμάται από τους αγρότες για να μην πέσει χαλάζι.
• Αγίου Ονουφρίου (12 Ιουνίου), πιστεύεται ότι «ρουφά» τα στάχυα, όποιου αγρότη δεν τον τιμήσει.
• Προφήτη Ελισσαίου (14 Ιουνίου), που προφυλάσσει από τη λύσσα.
• Αγίων Πάντων (την πρώτη Κυριακή μετά την Πεντηκοστή)
• Γενέθλιον του Ιωάννου του Προδρόμου (24 Ιουνίου), με πυρολατρικά και μαντικά έθιμα την παραμονή της γιορτής.
• Πέτρου και Παύλου (29 Ιουνίου)
• 12 Αποστόλων (30 Ιουνίου)

A.G.Camp.

Παγκόσμιο το πρόβλημα της στέγασης. Δες τε τι συμβαίνει στην Αυστραλία..

«Χρειαζόμαστε περισσότερους ανθρώπους κατά μέσο όρο για να ζήσουν σε κάθε κατοικία…», δήλωσε ο διοικητής της RBA καθώς η κρίση στην αγορά στέγασης επιδεινώνεται, ενώ ο πληθωρισμός αυξάνεται και πάλι

Περισσότερες… οικογενειακές στιγμές, αναγκαστικά, καλούνται να ζήσουν όσοι δε βρίσκουν οικονομικά προσιτή κατοικία. Φωτογραφία αρχείου: Depositphotos / Wavebreakmedia

Η επιστροφή στα πατρικά και η συγκατοίκηση προτείνονται ως «λύση» από τον διοικητή της Αποθεματικής Τράπεζας (RBA), Δρ Philip Lowe, σε αυτούς που δε βρίσκουν που την κεφαλήν κλίνη, καθώς η κρίση στην αγορά στέγασης επιδεινώνεται, ενώ ο πληθωρισμός αυξάνεται και πάλι, σε αυτήν την κομβική συγκυρία για την οικονομία της Αυστραλίας.

Ο Δρ Lowe δεν χρησιμοποίησε τις λέξεις «πατρικό» ή «συγκατοίκηση», ενώπιον της Γερουσίας την Τετάρτη, αλλά τόνισε ότι «χρειαζόμαστε περισσότερους ανθρώπους κατά μέσο όρο για να ζήσουν σε κάθε κατοικία…», ξυπνώντας μνήμες και από την ιστορία της παροικίας μας.

Οι παλαιότεροι θυμούνται καλά την εποχή που ήρθαν στην Αυστραλία και έπρεπε να μένουν δύο, τρεις, ή και περισσότερες οικογένειες, στο ίδιο σπίτι, μέχρι να «τα φέρουν βόλτα».

Να βρουν εργασία, να μάθουν έστω τα βασικά της Γλώσσας και εντέλει, με σκληρή δουλειά να προκόψουν και να καταστούν ιδιοκτήτες οι ίδιοι, σε μία εποχή που επικρατούσαν σκληρές συνθήκες στη νέα πατρίδα, αλλά υπήρχαν και πολλές προοπτικές.

Και η δεύτερη γενιά Ελληνοαυστραλών (συχνά και η τρίτη και οι επόμενες), σε μεγάλο βαθμό στηρίχθηκε στους γονείς, ειδικά ως προς το θέμα της στέγασης στα «πατρικά» μέχρι μία ηλικία ή με στήριξη στην αγορά κατοικίας, μέχρι να ορθοποδήσει οικονομικά.

Ακόμη, τα τελευταία χρόνια δεν είναι λίγοι οι νεοφερμένοι, έχουν μείνει με συγγενείς ή φίλους μέχρι να εξασφαλίσουν ένα εισόδημα που θα τους επιτρέψει να νοικιάσουν αρχικά ένα σπίτι ή διαμέρισμα.

Έλληνες-και όχι μόνο- μετανάστες που ξεκίνησαν μία νέα ζωή εδώ στο παρελθόν, στηρίχθηκαν στη φιλοξενία, με ή χωρίς κάποιο αντίτιμο.

Πλέον, η «λύση» αυτή προτείνεται για όσα νοικοκυριά και οικογένειες δεν τα βγάζουν πέρα, καθώς ο πληθωρισμός «σκαρφάλωσε» εκ νέου περί του 7% (6,8% τον Απρίλιο έναντι 6,3% τον Μάρτιο), η ακρίβεια έχει… ξεφεύγει, οι λογαριασμοί (ρεύμα, σούπερ μάρκετ, κ.ά.) αυξάνονται περαιτέρω και τα ενοίκια να «καίνε».

Παραμένει μάλιστα άγνωστο πότε αυτοί που στενάζουν σήμερα θα καταφέρουν να σηκώσουν κεφάλι και θα (αν) μπορέσουν να προκόψουν καθώς η οικονομία της Αυστραλίας δεν είναι σαν άλλοτε, ενώ οι υποχρεώσεις τρέχουν.

Ως πιο τυχεροί φέρονται οι παλαιοί ιδιοκτήτες, αρκεί όμως να έχουν εξοφλήσει χρέη προς την τράπεζα, καθώς ουκ ολίγοι παλεύουν με τις συνεχώς αυξανόμενες δόσεις λόγω της ανόδου των επιτοκίων.

Σε κάθε περίπτωση, το κόστος ζωής βρίσκεται σε επίπεδα ρεκόρ και συνεχίζει ανοδικά. Οι συνταξιούχοι, που εξαρτώνται από τα επιδόματα για να ζήσουν μετρούν ένα-ένα τα δολάρια και δεν είναι λίγοι αυτοί που αναζητούν ένα συμπλήρωμα στο εισόδημά τους.

Νέες μητέρες επιστρέφουν πιο σύντομα από την άδεια μητρότητας στην εργασία τους, αν έχουν βέβαια πού να αφήσουν τα παιδιά τους, με τους παππούδες και τις γιαγιάδες να παραμένουν πολύτιμη βοήθεια.

Καθώς πολλοί οικογενειακοί προϋπολογισμοί έχουν ξεπεράσει τα όρια αντοχής, σύμφωνα με έρευνα της ιστοσελίδας Finder έδειξε, ένας στους τέσσερις, που αντιστοιχεί σε 4,8 εκατ. εργαζόμενους, έχει ξεκινήσει μια δεύτερη δουλειά, εργάζεται περισσότερες ώρες ή «σταματά» τη συνταξιοδότηση για να τα βγάλει πέρα.

Και την ίδια ώρα, περισσότεροι από 3 εκατ. Αυστραλοί θα δουν το φοιτητικό τους χρέος (HECS-HELP) να αναπροσαρμόζεται σύμφωνα με τον πληθωρισμό, περί το 7% προς τα πάνω, κάτι που σημαίνει περισσότερα από 1.000 δολάρια επιπλέον σε ένα μέσο δάνειο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη διαβίωσή τους, αλλά και… ισόβιες ενδεχομένως επιπτώσεις στη δανειοληπτική τους ικανότητα.

Πηγή:editor@neoskosmos.com.au

Ο ναός του Προφήτη Ηλία στην κορυφή του λόφου που δεσπόζει του χωριού των Σκούρτων πυρπολήθηκε την προηγούμενη βδομάδα από αγνώστους.

Είχε προηγηθεί η πυρπόληση του ναού του Αγίου Αθανασίου, δίπλα στο μοναστήρι της Ανάληψης καθώς και ενός άλλος ναού στον Άγιο Θωμά.

Φωτιά που είχε ξεσπάσει σε ναό στο Σχηματάρι πριν ένα μήνα μάλλον οφειλόταν σε βραχυκύκλωμα…

Τα κρούσματα είναι πολλά για να τα αποδώσουμε στην τύχη …

Αρμόδιοι έχετε τον νου σας…