Οι ανθρώπινες προσωπικότητες σύμφωνα με τον Καρλ Γιούνγκ χαρακτηρίζονται από την προτίμηση της γενικότερης στάσης τους: εξωστρεφείς ή εσωστρεφείς, αισθητικές ή διαισθητικές, λογικές ή συναισθηματικές, κριτικές ή αντιληπτικές.

Από αυτές τις 4 διχοτομήσεις όλες οι πιθανές μεταλλάξεις των προτιμήσεων παράγουν 16 διαφορετικές προσωπικότητες προσδιορισμένες από ένα ακρωνύμιο 4 γραμμάτων που ανταποκρίνεται στον συνδυασμό αυτών των προτιμήσεων.

Επομένως η προσωπικότητα ΕΔΑΚ που σημαίνει Εσωστρεφής, Διαισθητικός , Αισθητικός και Κριτικός είναι μια από τις σπανιότερες.

Σε μια τάξη με μαθητές, θα παρατηρήσετε τους 1-2 που κάθονται ήσυχα σε μια γωνιά παρατηρώντας ευχάριστα όλα όσα συμβαίνουν γύρω τους χωρίς να αλληλεπιδρούν με τους άλλους. Γι αυτή την προσωπικότητα μιλάμε!

Αυτά τα παιδιά δεν είναι ντροπαλά, απλώς είναι εσωστρεφή. Φυσικά, δεν είναι μόνο αυτό το χαρακτηριστικό της προσωπικότητας.

Για να ανακαλύψετε αν ανήκετε στην σπανιότερη προσωπικότητα του κόσμου εδώ υπάρχουν 12 χαρακτηριστικά που όλοι οι ΕΔΑΚ έχουν.

1) Συγκεντρώνονται στο να πετύχουν αυτά που έχουν σημασία.

Αυτά τα άτομα πάντα βλέπουν την μεγαλύτερη εικόνα. Εστιάζουν σε αυτό που έχει σημασία και δεν επηρεάζονται από τις κοινοτοπίες γύρω τους.

Οποιαδήποτε πρόκληση και αν εμφανιστεί στον δρόμο τους, την διαχειρίζονται με αυτοπεποίθηση και ευκολία.

Αν τα σχέδια τους δεν γίνουν έτσι όπως τα θέλουν, μπορούν να βρουν νέους τρόπους για να τα πραγματοποιήσουν.

2) Είναι συνειδητοποιημένοι εργαζόμενοι

Όταν πρόκειται για δουλειά, μπορείτε να στηριχτείτε σε αυτά τα άτομα.

Δουλεύουν σκληρά όχι μόνο από υποχρέωση, αλλά βεβαιώνονται ότι θα δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους σε ότι και αν τους ανατεθεί.

Έχουν στόχους και δουλεύουν σκληρά για να τους πετύχουν.

3) Είναι εξαιρετικά διαισθητικοί και μπορούν να αισθανθούν τι πρόκειται να συμβεί.

Έχουν πολύ ανεπτυγμένη την διαίσθηση επειδή είναι φυσικά πιο συνδεδεμένοι μαζί της.

Όταν αισθάνονται πως κάτι δεν πάει καλά, γρήγορα δρουν με βάση το ένστικτο, ξέροντας ότι σπάνια κάνει λάθος.

Η διαίσθηση τους είναι τόσο δυνατή που νιώθουν ότι κάτι θα συμβεί στη ζωή τους είτε αυτό είναι θετικό είτε αρνητικό.

4) Είναι ανήσυχοι αναζητητές της αλήθειας

Η παραδοσιακή γνώση ποτέ δεν τους ικανοποιεί.

Είναι ανήσυχοι αναζητητές της αλήθειας και βρίσκουν ένα δικό τους τρόπο για να μάθουν τα μυστικά της δημιουργίας και όλου του σύμπαντος.

Ίσως τους βρείτε να κοιτούν επίμονα τον ουρανό την νύχτα. Το Σύμπαν τους γοητεύει τόσο πολύ καθώς είναι γεμάτο από αφάνταστα μυστήρια.

5) Έχουν λίγους, επιλεγμένους φίλους.

Επιλέγουν τους φίλους τους προσεκτικά. Δεν θα τους βρείτε να τριγυρίζουν, αλλά να είναι με επιλεκτικούς φίλους που μοιράζονται τις αξίες και σέβονται τον προσωπικό χρόνο.

Δεν βγαίνουν με μεγάλη παρέα, αντιθέτως προτιμούν να μείνουν σπίτι και να είναι μόνοι. Γι αυτό δεν έχουν πολλούς φίλους, αλλά λίγους και κοντινούς.

6) Είναι ενσυναισθητικοί.

Ως ενσυναισθητικοί, είναι γνήσιοι και ευαίσθητοι.

Επειδή είναι γενναιόδωροι και τους αρέσει να φροντίζουν, το να βοηθήσουν κάποιον βγαίνει από μέσα τους φυσικά.

Αφού νιώθουν τα αισθήματα των άλλων, ίσως αποστραγγιχτούν συναισθηματικά αν μιλήσουν με πολλά άτομα. Αν το κάνουν, χρειάζονται λίγο χρόνο για να επαναφορτιστούν.

7) «Διαβάζουν» τους άλλους εύκολα.

Με το δώρο της ενσυναίσθησης, μπορούν να διαβάσουν το μυαλό των άλλων μέσω των συναισθημάτων του.

Καταλαβαίνουν όταν κάποιος τους λέει ψέματα ανεξάρτητα από το πόσο καλά μπορεί να κρύψει τις προθέσεις του.

Αυτό τους βοηθά να προστατευτούν από τους ανθρώπους που έχουν κακούς σκοπούς και θέλουν να τους βλάψουν. Αποφεύγουν αυτά τα άτομα πριν καν σκεφτούν να τους πληγώσουν.

8) Αγαπούν το να είναι μόνοι τους.

Ο προσωπικός χρόνος είναι σημαντικός γι αυτούς.

Θέλουν να είναι μόνοι τους για να σκεφτούν τα πράγματα και να επαναφορτιστούν. Έχουν έναν δικό τους κόσμο να εξερευνήσουν κι έτσι το να είναι μόνοι τους δεν είναι βαρετό όπως υποθέτουν οι άλλοι.

Δεν νιώθουν άβολα να βγουν μια βόλτα μόνοι στον δρόμο ή να φάνε σε ένα εστιατόριο. Προτιμούν να είναι μόνοι από το να βρίσκονται με άτομα που δεν νιώθουν άνετα μαζί τους.

9) Είναι απρόβλεπτοι.

Αν υπάρχουν άνθρωποι που η διάθεση τους αλλάζει με ένα χτύπημα των δαχτύλων, τότε είναι αυτοί.

Τη μια στιγμή τους βλέπετε μελαγχολικούς και την επόμενη εύθυμους.

Είναι τόσο απρόβλεπτοι, που δεν μπορείτε να ξέρετε τι θα συμβεί μετά. Μπορούν να φτάσουν από το ένα στο άλλο άκρο πριν οι άλλοι αξιολογήσουν το πώς νιώθουν.

10) Δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό.

Μόλις πουν ότι θα κάνουν κάτι, να περιμένετε ότι θα το κάνουν σχεδόν τέλεια.

Το να μην κάνουν ότι καλύτερο μπορούν, είναι σαν μην κάνουν τίποτα.

Είναι αυτοί που δίνουν σημασία στην ποιότητα, ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι θα ξοδέψουν όλο τον χρόνο τους γι αυτή. Το σύνθημα τους είναι κάτι σαν «όλα ή τίποτα».

11) Οι ικανότητες τους στο να λύνουν τα προβλήματα είναι αξιοθαύμαστες.

Το να λύνουν τα προβλήματα τους βγαίνει αυθόρμητα αφού πάντα βλέπουν τις καταστάσεις στην μεγαλύτερη εικόνα τους.

Η ικανότητα τους να βλέπουν τα πράγματα με κάθε λεπτομέρεια και από κάθε γωνία τους βοηθά να καταλάβουν τι είναι λάθος και πώς να το ξεπεράσουν.

Και απλά για να ξέρετε, σπάνια κάνουν λάθος.

12) Λατρεύουν να γράφουν.

Δεν μπορούν να περάσουν την ζωή τους χωρίς να εκφράσουν τις σκέψεις και την δημιουργικότητα τους.

Αλλά αφού δεν τους αρέσει να μιλούν πολύ, απελευθερώνουν την εσωτερική ιδιοφυία τους μέσω της συγγραφής.

Όσο περισσότερο εκφράζονται, τόσο πιο ήρεμοι νιώθουν.

«Οι άλλοι ληστές έβλεπαν σ’ αυτόν σε μικρογραφία κάτι ανάλογο μ’ εκείνο που έβλεπαν οι απόστολοι στο Χριστό. (…) Το κεφάλι του Νταβέλη καρφώθηκε χαρμόσυνα σ’ ένα κοντάρι που κράδαινε μεσούρανα ένας χωροφύλακας. Το ‘φεραν και το ‘στησαν στην πλατεία Συντάγματος. Ήταν το 1856. Τότε το είδε και ένας έφηβος που ζωγράφιζε κι έκατσε και το σχεδίασε. Του ‘χε κάνει εντύπωση η ομορφιά και η έκφρασή του. Κράτησε το σχέδιο στο ντοσιέ του. Κι όταν την ίδια χρονιά πήγε στο Μόναχο να σπουδάσει ζωγραφική, ο δάσκαλός του ο Γερμανός που είδε το σχέδιο, του ‘καμε τέτοια εντύπωση ο ρεαλισμός του, που το ξεσήκωσε και το ‘βαλε σαν πρόσωπο του Χριστού στον πίνακά του “Το ‘Αγιον Μανδήλιον”». (Κυριάκος Κάσσης, Ο λήσταρχος Νταβέλης, πρόλογος, σ. 17)

Ο αιπόλος της Πάρνηθας ρωτά και απάντηση δεν περιμένει:

τί δὲν εἶ­ναι κα­λύ­τε­ρο ἀ­πὸ τὴν ἀ­νυ­παρ­ξί­α;

By dasarxeio17/05/2023

Οι φραγμοί και οι διευθετήσεις στους ποταμούς της Ελλάδας είναι σοβαρή απειλή για την βιοποικιλότητα και την υδρολογία τους. Σε πολλές χώρες της Ευρώπης, αν και όχι ακόμα στην Ελλάδα, μία νέα τάση είναι η απελευθέρωση ποταμών με την απομάκρυνση τεχνητών φραγμών.

Όπως πληροφορηθήκαμε από την τελευταία έκθεση του συνασπισμού οργανώσεων Dam Removal Europe (DRE), τουλάχιστον 325 τεχνητοί φραγμοί απομακρύνθηκαν από ποτάμια συστήματα στην Ευρώπη το 2022. Το νούμερο αυτό αντιστοιχεί σε αύξηση 36% σε σχέση με το 2021 και καταδεικνύει την αυξητική τάση και δυναμική του κινήματος απομάκρυνσης φραγμών στην Ευρώπη που αποσκοπεί στην αποκατάσταση της συνεκτικότητας και της υδρομορφολογικής και οικολογικής ακεραιότητας των ποταμών.

Στην Ευρώπη εκτιμάται ότι υπάρχουν πάνω από 1 εκατομμύριο τεχνητοί φραγμοί, διαφόρων τύπων και διαστάσεων, που διακόπτουν τη συνεκτικότητα των ποτάμιων συστημάτων, με το 15% αυτών να θεωρούνται απαρχαιωμένα. Η πλειονότητα (71%) των φραγμών που απομακρύνθηκαν το 2022 ήταν χαμηλού ύψους (< 2 m) υδατοφράκτες (weirs), καθώς τα φράγματα αυτού του τύπου είναι ως επί το πλείστον παλαιά, δεν επιτελούν πλέον κάποιο ρόλο και η απομάκρυνσή τους είναι οικονομική και επωφελής.

Η Ισπανία, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, ηγείται του κινήματος απομάκρυνσης φραγμών στην Ευρώπη, ακολουθούμενη από τη Σουηδία και τη Γαλλία. Οι χώρες που το 2022 δήλωσαν για πρώτη φορά επισήμως την απομάκρυνση φραγμών ήταν το Λουξεμβούργο και η Λετονία. Κι όμως, η Ελλάδα δεν έχει ακόμη υιοθετήσει την εν λόγω πρακτική, παρά τις εκτιμήσεις για ύπαρξη χιλιάδων φραγμών στα ποτάμια συστήματα της χώρας.

Όπως ανέφερε ο Δρ. Φοίβος Μουχλιανίτης, ερευνητής και συγγραφέας της ετήσιας έκθεσης της Dam Removal Europe, «η απομάκρυνση φραγμάτων και λοιπών φραγμών αποτελεί ακόμη αμφιλεγόμενο ζήτημα στην Ευρώπη. Υπάρχουν χώρες όπου το θέμα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο, συχνά και λόγω έλλειψης επαρκούς πληροφόρησης ή/και παραπληροφόρησης. Τα προβλήματα που προκαλούν οι τεχνητοί φραγμοί στα ποτάμια συστήματα είναι πολυάριθμα και η απομάκρυνσή τους – ειδικά όσων έχουν εξαντλήσει τη χρησιμότητά τους – έχει αποδειχθεί επανειλημμένως ότι επιφέρει άμεσα και πολύπλευρα οφέλη.».

Περισσότερα μπορείτε να δείτε (στα Αγγλικά) στην έκθεση της DRE και στο σχετικό άρθρο του Guardian.

Η Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης πιστεύει στην διατήρηση και υπεράσπιση της φυσικότητας των ποταμών της Ελλάδας, που αντιμετωπίζουν σήμερα σημαντικές απειλές από φράγματα και μικρά υδροηλεκτρικά, μέχρι διευθετήσεις.

Πηγή: Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης

ΗΛΊΑΣ ΜΗΝΙΆΤΗΣ, ΤΟ ΔΊΛΗΜΜΑ ΤΟΥ ΖΆΛΕΥΚΟΥ

*

Ζάλευκος, ὁ βασιλεύς τῶν Λοκρῶν, ἔκαμεν ἀνάμεσα εἰς τούς ἄλλους ἕνα νόμον, ὅτι ἑνός μοιχοῦ νά ἐβγάνωσι καί τούς δύο ὀφθαλμούς· δικαιότατος νόμος, νά χάνη τό φῶς τῶν ὀμμάτων, ὁποῦ εἶναι τό ἀκριβώτερον πρᾶγμα τῆς ζωῆς, ὅποιος ἐγγίζει τοῦ ἄλλου τήν τιμήν, ὅπου εἶναι τό ἀκριβώτερον πρᾶγμα τοῦ κόσμου.

Πρῶτος, ὅπου παρέβη τόν νόμον τοῦτον καί ἐπιάσθη εἰς μοιχείαν, ἐστάθη ὁ ἴδιος του υἱός καί ἀποφασίζει ὁ δικαιότατος βασιλεύς νά τοῦ δοθῇ ἡ πρέπουσα παίδευσις. Παρακαλοῦσιν ὅλοι οἱ ἄρχοντες, παρακαλεῖ ὅλος ὁ λαός τόν βασιλέα νά γένῃ ἵλεως πρός τόν υἱόν του, τόν διάδοχον καί κληρονόμον τῆς βασιλείας του, ἄλλ᾽ ἐκεῖνος στέκει στερεός εἰς τήν γνώμην του καί θέλει καλλίτερα νά φυλάξη τόν νόμον του, παρά τόν υἱόν του. Ἀλλ᾽ ἐπειδή αἱ μεσιτεῖαι καί αἱ παρακλήσεις τόν στενεύουσι δυνατά, ἄρχισε νά μαλακώνεται καί νά ἀκούῃ ὄχι μόνον δικαιοσύνην του, ἀλλά καί τήν πατρικήν ἀγάπην. Ἡ δικαιοσύνη – ἔλεγε συλλογιζόμενος μέ τόν ἑαυτόν του – ζητεῖ νά τυφλώσω τόν υἱόν μου, διατί εἶναι παραβάτης τοῦ νόμου μου· ἡ ἀγάπη ἡ πατρική ζητεῖ νά συμπαθήσω τόν υἱόν μου, διότι εἶναι γέννημα τῶν σπλάγχνων μου. Ἄν ἐγώ παραβλέψω τήν δικαιοσύνην μου καί δέν τόν παιδεύσω καθώς πρέπει, εἶμαι ἄδικος κριτής· ἄν παραβλέψω πάλιν τήν ἀγάπην τήν πατρικήν καί τόν τιμωρήσω καθώς πρέπει, εἶμαι ἄσπλαγχνος πατήρ.

Ἄχ τύχη! καί ἄν ἐγώ ἔμελλον νά εἶμαι πατήρ, διά τί νά μέ κάμῃς κριτήν; ἄχ φύσις! καί ἄν ἐγώ ἔμελλον νά εἶμαι κριτής, διατί νά μέ καμῃς πατέρα; μά πῶς; ἀμφιβάλλω; ἐγώ εἶμαι δίκαιος κριτής, ἡ δικαιοσύνη εἶναι τυφλή καί δέν βλέπει εἰς τοῦ πταίστου τό πρόσωπον…, μά πάλιν τί ἀποφασίζω; ἐγώ εἶμαι φιλότεκνος πατήρ καί ἡ ἀγάπη εἶναι ὁμοίως τυφλή, καί δέν βλέπει τοῦ πταίστου τό πταίσιμον. Εἶμαι βασιλεύς, ὅταν θέλω ἠμπορῶ νά παιδεύσω, μά καί ὡς βασιλεύς, ὅταν θέλω ἠμπορῶ νά συγχωρήσω· καί νά μή φυλάξω ἕνα υἱόν, ὁποῦ ἐγώ ἐγέννησα; τί νά κάμω ὁ δυστυχής, καί κριτής καί πατήρ; εἶναι τάχα μέσον νά φυλάξω καί τόν νόμον μου, νά φυλάξω καί τόν υἱόν μου;

Ναί. Ἐδῶ χρειάζεται νά ἐβγοῦσι δύο μάτια· ἄς ἔβγῃ ἕνα ἀπό τά μάτια μου, ἄς ἔβγῃ καί ἄλλο τοῦ υἱοῦ μου· ἄς δώσῃ ἐκεῖνος τό ἕνα, διατί εἶναι πταίστης, ἄς δώσω καί ἐγώ τό ἄλλο, διατί εἶμαι πατήρ· μέ τοῦτο θέλω εὐχαριστήσει τήν δικαιοσύνην μου καί τήν ἀγάπην μου· μέ τοῦτο θέλω φυλάξει τόν νόμον ου καί τόν υἱόν μου· μέ τοῦτο θέλω φανῇ καί κριτής δίκαιος καί πατήρ φιλότεκνος. Ἔτσι ἔγινεν ἀκροαταί. Ἐδῶ δύο μάτια ἐχρειάζοντο, ὅμως ἀπό τό ἕνα μέρος, διά νά πληρωθῇ ὁ νόμος καί νά παιδευθῇ τό πταίσιμον, ἀπό τό ἄλλο διά νά φυλάξη ὁ κριτής πατήρ τήν ἀγάπην του, ὁ πταίστης υἱός τό φῶς του, εὑρέθη τοῦτος ὁ μέσος ὅρος, νά δώσῃ τό ἕνα ὁ πατήρ καί τό ἄλλο ὁ υἱός. Τοῦτο εἶναι ἕνα παράδειγμα ἐξαίρετον, ἀνάμεσα εἰς ὅλας τάς ἱστορίας, μιᾶς ἄκρας καί βασιλικῆς δικαιοσύνης καί συγκαταβάσεως πατρικῆς.

ΗΛΙΑΣ ΜΗΝΙΑΤΗΣ (1669-1714)
Εἰς τό Σωτήριον Πάθος Α΄, απόσπασμα

*πηγή: neoplanodion.gr

Τα εμβληματικά γεφύρια του Στενού και η αφετηρία των καναλιών, που παροχέτευαν το νερό του ποταμιού στους αγρούς του Σεβεδίκου και του Λουτσόβου. Η φωτο είναι γύρω στο 1970.

Λογοθεσίες από τον
ΗΡΑΚΛΗ ΛΟΓΟΘΕΤΗ

Ασπρίζει η καρδιά μου από τη λύπη βλέποντας πως το ορθοπολιτικό κίνημα στα γράμματά μας είναι ακόμα δειλό και άτολμο. H προφορική μας παράδοση ωστόσο επιβάλλεται να επανεξεταστεί αυστηρά και η γραμματεία μας να ξαναγραφτεί απ’ την αρχή, προκειμένου να απαλλαγεί από τα γλωσσικά ανομήματα της λευκής πατριαρχίας. Ένα απ’ αυτά, για παράδειγμα, συσχετίζει δυσφημιστικά το μαύρο χρώμα με τη θλίψη και τον θάνατο ενώ συνδέει το λευκό με θετικές αξίες. Έτσι, ξεκινώντας από τη μυθολογία και την τραγωδία, προτείνω τα πρόσημα να αντιστραφούν. Οι μαύρες Ευμενίδες ν’ ασπρίσουν από το κακό τους και ο Θησέας να προξενεί τον θάνατο του πατέρα του σηκώνοντας κατά λάθος άσπρο πανί. Η μαύρη χολή του Αχιλλέα να ωχριάσει και οι μαύρες σκιές που τριγυρίζουν τον Οδυσσέα στον Άδη να γίνουν λευκές οπτασίες. Ο Χάρος να πάψει ν’ απεικονίζεται ως μαύρος καβαλάρης και τα νερά της Στυγός να ρέουν γαλακτόχρωμα. Ακολούθως, η δήλωση του Σωκράτη, «λευκή στάθμη ειμί προς τους νέους», είναι αναγκαίο ν’ αλλάξει φιλοσοφικό χρωματισμό και να γίνει μαύρη στάθμη. Ο στίχος του Σολωμού, γλυκειά η ζωή κι ο θάνατος μαυρίλα, να εξοριστεί από τα αναγνωστικά μας για τη ρατσιστική του παρομοίωση, όσο για την ποιητική του κόρη, ας επιτραπεί να κατεβαίνει απ’ το βουνό αλλά μόνο μαυροντυμένη. Τα υπόπτου πολιτικής αποχρώσεως μαύρα ερείπια της καβαφικής Πόλεως θα πρέπει να βαφτούν άσπρα και το απαράδεκτο για τις ιδεολογικές του παρασημάνσεις Εν Λευκώ του Ελύτη, να τιτλοφορηθεί εκ νέου Εν Αμαυρώ. Η διαλεύκανση μιάς εκκρεμούσας αστυνομικής υποθέσεως να κοινοποιείται ως διαμαύρωση, καθαρό ποινικό μητρώο να λογίζεται το μαύρο και, αντιθέτως, η αμαύρωση της φήμης ενός αδίκως κατηγορούμενου να στηλιτεύεται εφεξής ως λεύκανση. Η λευκή κάρτα, ως μεταφορική ένδειξη εμπιστοσύνης, να αντικατασταθεί με την επίδοση μαύρης κάρτας και εκφράσεις όπως, η μαύρη μου η μοίρα, να λογοκριθούν απηνώς ενώ πάσα κακοτυχία να ντυθεί στα λευκά. Το μαύρισμα ενός υποψηφίου στις εκλογές να τραπεί σε άσπρισμα και η μαύρη ώρα της απώλειας ενός αγαπημένου προσώπου να γυρίσει σε λευκή. Τα μαύρα ταμεία των διεφθαρμένων επιχειρήσεων να ονομάζονται πλέον πάλλευκα, η μαύρη ψυχή ενός κακούργου να καταγγέλλεται ως λευκή και την ώρα της κρίσεως να γκρεμίζεται σε άσπρα βάραθρα. Γενικότερα, ο μονομερής παραλληλισμός της αθωότητας με τη λευκότητα χρήζει ανατροπής, όθεν η υπεράσπιση μιάς συνειδήσεως λευκής ως περιστερά να γίνει μαύρη σαν καλιακούδα. Τέλος, το βαμμένο στην προκατάληψη δημοτικό τραγούδι, μαύρη ζωή που κάνουμε εμείς οι μαύροι κλέφτες, να διαγραφεί από τα ιστορικά μας κατάστιχα, μπας και ξημερώσει επιτέλους και για μας μια μαύρη μέρα!

Πηγή: neoplanodio.gr

•Όταν μεγαλώνεις,όταν λευκαίνουν τα μαλλιά μετά από δραστήρια,μαχόμενη ζωή η ματιά αλλάζει.Το ξέρω από τον ίδιο μου τον εαυτό.Η ματιά απομακρύνεται από τη στεροτυπία,την προκατάληψη,την εμμονή.Αναθεωρεί τον ίδιο της τον εαυτό.Το έντομο της μνήμης σε καθορίζει.Δεν ξέρεις απλως ,έχεις ζήσει τι έχει συμβεί από μέσα ,από έξω,από δίπλα,από κοντά .

Γνωρίζεις πρόσωπα καθοριστικά από κάθε παράταξη ,από τη καλή και τη στραβή τους,έχουν έρθει σπίτι σου,στο γραφείο σου,σε έχουν συμβουλευτεί και έχεις θάψει στη σκόνη του χρόνου τα μυστικά τους,παρακολουθείς το προσκήνιο και ξέρεις το παρασκήνιο Η ματιά τότε αποκτά μια παράξενη νέα αθωότητα,μια αγνότητα,ανακτά μια ύστερη παρθενία.Δεν έχει τίποτα να κρύψει.Είναι τότε που αυτό που λες παραξενεύει,εκπλήσσει.

Το ριζοσπαστικό πνεύμα μεταλλάσσεται.σε μια νέα καταληγουσα δύναμη.Είναι τότε που θα πουν γέρασε και ξεκουτιανε.Δεν ξερει τι λέει.Έλα που ξέρει καλά τι λέει.Μακαριοι όσοι μπορουν να ακούν αυτό που λεει.Δεν έχει υποχρεωτικά δικιο.Μπορεί να σφάλλει.Όμως έχει ένα τεράστιο πλεονέκτημα.Το θαρρος της γνώμης.Μια γνώμη η οποία δεν ελπίζει τιποτα και δεν φοβάται τίποτα.Είναι καθαρή,απογυμνωμένη από ιδιοτέλεια και φτιασίδια. «τώρα με χειρουργεί μια αλλοίθωρη νεολαία ,μια τσογλανοπαρέα που κάνει κριτική».

•Η Αριστερά λάτρεψε κάποτε τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη.Η μήπως δεν το ξέρετε.Οχι μόνο στα τραπέζια των συσκέψεων αλλά και στο κανονικό τραπέζι του Μητσοτακεικου.Με ντολμαδάκια και κεφτεδάκια μιας σπουδαίας ισχυρής σπιτονοικοκυράς.Της Μαρίκας.Επαιξσν ιστορικό ρόλο τα ντολμαδάκια της και η θερμη της παλιάς γυναικείας περιποιητικότητας,της φιλοξενίας στο σπίτι.Συγκαθορισαν τότε την «κυβέρνηση ειδικού σκοπού»Με στόχο τον Ανδρέα Παπανδρέου και τη διάλυση του ΠΑΣΟΚ.
Ο Μίκης Θεοδωράκης,κομμουνιστής ων,μετά από χρόνια στα κοινοβουλευτικά έδρανα του ΚΚΕ ,έγινε υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου και Επικράτειας στη κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.Στην επάρατη δεξιά.Στο Κράτος της Δεξιας.
Είχαμε όμως και μιαν άλλη ανομολόγητη αγάπη.Έναν παράνομο έρωτα.Τον ξέραμε,τον βλέπαμε σε επιλογες.Τον έρωτα του Τσίπρα με τον Κώστα Καραμανλή.Ακόμα και τώρα δεν του βγαίνει του Αλέξη να πει μια λέξη για τον Κώστα.Ανίκατε μαχαν ανεξήγητο;
•Σήμερα το όραμα του «ειδικού σκοπού»προβάλλει για να μπει φυλακή ο Κυριάκος Μητσοτάκης.Γελάω.Η ιστορία είναι μια βιτσιοζα κυρία που είναι αδύνατον να τη προβλέψεις και να την παρακολουθήσεις.Γυρνάει σαν τη σβούρα όπως της έρθει.Εστιν δίκης οφθαλμός ος τα πανθορά.Άλλο βέβαια αν το παίγνιο αυτό δεν βγαίνει.Ούτε τότε βγήκε.

•Το μέλλον δεν μπορείς να το προβλέψεις μπορείς όμως να το εμποδίσεις ,αν γνωρίζεις το παρελθόν.Αυτό εκπέμπει η δήλωση του Διονύση Σαββοπουλου.Καθαρή και σαφής.Τάχθηκε υπέρ μιας απο τις διαθέσιμες επιλογες που μάλλον είναι και πλειοψηφική.Τον ακούω.Καταλαβαίνω το πως το σκέφτεται.Δεν συμφωνώ στο συμπέρασμα του για διάφορους λογους τους οποιους θα εξηγήσω σε λίγες μέρες.Έτσι απο κέφι.Η δίκη μου γνώμη δεν έχει τη βαρύτητα του Νιονιου.Γιατί;Για ετερόκλητους λογους «Γιατί κάτι μ αρρωσταίνει σ αυτή τη Πολιτεία/και παίρνω σβάρνα τα φαρμακεία..».Αλλά και γιατί «πήρες την αλήθεια μου και μου τη κανεις λιώμα/και το πόδι μου τραβάς βαθειά μέσα στο χώμα.»Γιατί «τώρα κοκορεύεσαι απάνω στον εξώστη/και μιλάς στο πόπολο σαν το ναυαγοσώστη».Γιατί τέλος «Εμείς/μιας διψυχης ωδής/παράλογα ανοιχτής/ με συμπεριφορές ανατροπής/και της βαθειας ζωής/της συντηρητικής/εμείς οι εκκρεμείς.
Χρονιές/με αίμα και φωτιές/και χούντας κι ιουλιανές/και της μεταπολιτευσης φωνές/αυτού του συρφετού/του δημοκρατικού /του νέου εγωισμού.

•Κάθε τι που σκέφτομαι μουρχεται κι ένας στίχος του Διονύση κι ας αντιφάσκει με άλλους.Την εξηγεί την αντίφαση.Μας έχει ποτίσει τόσο πολύ που πάντα τον ακούω είτε συμφωνώ είτε διαφωνώ

Πάνος Μπιτσαξής