Ο αφανισμός της Κανδάνου

Στις 3 Ιουνίου 1941 οι γερμανοί κατακτητές κατέστρεψαν ολοσχερώς το χωριό Κάνδανος Χανίων και εκτέλεσαν 180 από τους κατοίκους του, σε αντίποινα για την αντίσταση που πρόβαλαν κατά τη διάρκεια της Μάχης της Κρήτης (20 -31 Μαΐου 1941). Πρόκειται για ένα από τα πιο σοβαρά εγκλήματα πολέμου των Γερμανών στην Ελλάδα.

Η Κάνδανος ή Κάντανος βρίσκεται στο κέντρο του Νομού Χανίων, στο δρόμο που συνδέει τα Χανιά στα βόρεια με την Παλαιόχωρα στα νότια. Βομβαρδίστηκε από τις πρώτες ημέρες της γερμανικής εισβολής στη μεγαλόνησο, επειδή η περιοχή θεωρήθηκε στρατηγικής σημασίας για τις επιχειρήσεις τους. Στις 23 Μαΐου ένα μηχανοκίνητο απόσπασμα προσπάθησε να την καταλάβει, αλλά οι ντόπιοι με αυτοσχέδια όπλα κατόρθωσαν να τους απωθήσουν. Την επόμενη ημέρα οι Γερμανοί επανήλθαν με υπέρτερες δυνάμεις και στις 25 Μαΐου κατέλαβαν το χωριό, ενώ οι κρήτες μαχητές διασκορπίστηκαν στα γύρω βουνά.

Στις 3 Ιουνίου, δύναμη του 3ου τάγματος αλεξιπτωτιστών υπό τον υπολοχαγό Χορστ Τρέμπες έφθασε στο χωριό για να προβεί σε αντίποινα για τον θάνατο 25 γερμανών στρατιωτών κατά τη διάρκεια των μαχών για την κατάληψη της Κανδάνου (23-25 Μαΐου). Οι γερμανοί αλεξιπτωτιστές εκτελούσαν διαταγές του αρχηγού τους, στρατηγού Κουρτ Στούντεντ και την προηγουμένη ημέρα είχαν ξεκινήσει τα αντίποινα στη Κρήτη, εκτελώντας αμάχους στο χωριό Κοντομαρί Χανίων.

Αμέσως, οι Γερμανοί άρχισαν να πυρπολούν τα σπίτια της Κανδάνου και μέσα σε λίγες μέρες την κατέσκαψαν κυριολεκτικά. Φόνευσαν όλους τους κατοίκους που είχαν απομείνει, περίπου 180, και απαγόρευσαν με ποινή θανάτου την επίσκεψη του χώρου, καθώς και την ανοικοδόμησή του. Η καταστροφή τής Κανδάνου και η δολοφονία αμάχων αποτελεί ένα από τα πολλά εγκλήματα που διέπραξαν στην Ελλάδα οι Γερμανοί. Για να δικαιολογήσουν την πράξη τους ανάρτησαν πινακίδες στα ελληνικά και τα γερμανικά στην κατεστραμμένη Κάνδανο που έγραφαν:

Εδώ υπήρχε η Κάνδανος. Κατεστράφη προς εξιλασμόν της δολοφονίας 25 Γερμανών στρατιωτών.

Ως αντίποινον των από οπλισμένων πολιτών, ανδρών και γυναικών, εκ των όπισθεν δολοφονηθέντων γερμανών στρατιωτών κατεστράφη η Κάνδανος.

Όταν είχαμε πρόεδρο!


 Το γραφείο του προέδρου μας έστειλε το παρακάτω email το οποίο Παραθέτουμαι αυτούσιο όπως άλλωστε έχουμε υποχρέωση……..ΟΡΕΙΝΟΣ.     

ΣΚΟΥΡΤΑ 25-6-2013

ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΡΟΕΔΡΟΥ

ΕΞΕΤΑΖΟΝΤΑΣ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΤΟΥ ‘’ΟΡΕΙΝΟΣ BLOGSPOT’’, ΘΑ ΗΘΕΛΑΝΑ ΔΙΟΡΘΩΣΩ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΑΝΑΚΡΙΒΙΕΣ

1.Η ΠΡΟΕΔΡΙΚΗ ΠΙΣΙΝΑ ΗΤΑΝ ΑΝΕΚΑΘΕΝ ΔΙΑΘΕΣΙΜΗ.

2.Η ΠΡΟΕΔΡΙΚΗ ΠΙΣΙΝΑ ΗΤΑΝ ΔΙΑΘΕΣΙΜΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΓΙΑΤΟΥΣ ΨΗΦΟΦΟΡΟΥΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗΣ ΜΑΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ, ΚΑΙ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟΝ ‘’ΛΑΟ’’.

3.ΕΦΕΤΟΣ ΘΑ ΥΠΕΡΒΩ ΤΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΟ, ΚΑΙ, ΕΓΩ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ, ΘΑ ΚΟΛΥΜΒΗΣΩ ΣΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΙΚΗ ΠΙΣΙΝΑ ΜΑΖΙ, ΝΑΙ, ΚΑΛΑ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ, ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΑΓΑΠΗΤΑ ΜΕΛΗ (ΨΗΦΟΦΟΡΟΥΣ, ΜΗΝ ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ).

4.ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΟΛΥΜΒΗΣΗ ΘΑ ΠΡΟΣΦΕΡΘΕΙ ΠΡΟΒΑΤΙΝΑ ΣΤΑ ΚΑΡΒΟΥΝΑ ΚΑΙ ΚΡΥΑ ΒΑΡΕΛΙΣΙΑ ΜΠΥΡΑ.

5.ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ ΤΟΝ ΣΥΝΩΣΤΙΣΜΟ,ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΗ ΣΕΙΡΑ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ.

6.ΠΑΡΤΕ ΜΠΡΑΤΣΑΚΙΑ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΝΑΥΑΓΟΣΩΣΤΗΣ.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΠΑΠΑΔΌΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Ηγέτης

Ο καλύτερος ηγέτης είναι εκείνος που οι άλλοι ίσα που καταλαβαίνουν την ύπαρξή του.

Όταν η δουλειά τελειώσει και ο στόχος επιτευχθεί, θα πουν: το κάναμε μόνοι μας.

Λάο Τσε, Κινέζος φιλόσοφος

Ο καλύτερος τρόπος για να εμποδίσεις έναν φυλακισμένο να δραπετεύσει είναι να βεβαιωθείς ότι ποτέ δεν θα μάθει ότι είναι σε φυλακή.

Ντοστογιέφσκι

Ζωή Κωνσταντοπούλου



Η Ζωή Κωνσταντοπούλου επανεμφανίστηκε με το κόμμα της. Μια άλλη Ζωή. Γλύκα, χαριτωμενιές, καρδούλα με τα χεράκια. Και αφού έγινε ντόρος, δήλωσε ότι αυτός ήταν και ο στόχος. Μια πλακίτσα, όπως αυτές που σκαρώνουν τα παιδάκια. Δηλαδή το ζητούμενο είναι ο θόρυβος; Το σόου; Προχθές ανήμερο θηρίο, χθες παιδί των λουλουδιών, σήμερα πλακατζού… Αύριο;

Ρέα Βιτάλη

Μαθαίνουμε….

Μαθαίνουμε το 10 % αυτών που διαβάζουμε το 20% αυτών που ακούμε το 30% αυτών που βλέπουμε το 50% αυτών που βλέπουμε και ακούμε το 70% αυτών που συζητούμε το 80% αυτών που βιώνουμε το 95% αυτών που διδάσκουμε στους άλλους.

Γουίλιαμ Γκλάσερ

Η ιστορία του πέναλτι!

Ως ποδοσφαιρικός όρος είναι η ποινή που επιβάλλεται κατά την κανονική διάρκεια ενός αγώνα σε περίπτωση παράβασης των κανονισμών του αθλήματος μέσα στην περιοχή της αμυνόμενης ομάδας (ανατροπή επιτιθέμενου ποδοσφαιριστή, πιάσιμο της μπάλας με το χέρι κλπ). Η εκτέλεση της «εσχάτης των ποινών», όπως μετέφραζαν παλαιότερα τον αγγλικό όρο «penalty» στα ελληνικά οι γλωσσαμύντορες, εκτελείται με σουτ (λάκτισμα) της μπάλας (σφαίρας) από παίκτη της επιτιθέμενης ομάδας προς το αντίπαλο τέρμα από απόσταση 11 μέτρων, με μόνο αμυνόμενο τον τερματοφύλακα της τιμωρημένης ομάδας.

Στα πρώτα βήματα του επαγγελματικού ποδοσφαίρου στην Αγγλία δεν υπήρχε ο κανονισμός του πέναλτι. Κατά τη διάρκεια των αγώνων ήταν σύνηθες φαινόμενο να γίνονται πολλά φάουλ με το χέρι από τους αμυνόμενους, προκειμένου να αποτρέψουν παραβίαση της εστίας τους. Γι’ αυτό, το 1890 ο Ιρλανδός Γουίλιαμ ΜακΚραμ, διευθυντής κλωστοϋφαντουργίας, τερματοφύλακας, αλλά και μέλος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Ιρλανδίας από το 1880, σκέφτηκε τον κανονισμό του πέναλτι.

Η ιδέα δεν «περπάτησε», αλλά ένα περιστατικό που συνέβη στις 14 Φεβρουαρίου 1891, κατά τη διάρκεια του προημιτελικού αγώνα για το Κύπελλο Αγγλίας μεταξύ Στόουκ Σίτι και Νοτς Κάουντι, άλλαξε την πορεία των πραγμάτων.

Η Νοτς είχε το προβάδισμα 1-0, αλλά η Στόουκ, αναζητούσε την ισοφάριση. Ένας παίκτης της Νοτς σταμάτησε την μπάλα με το χέρι του μερικά εκατοστά από τη γραμμή του τέρματος. Δόθηκε φάουλ. Τότε, όλοι οι παίκτες της ομάδας του Νότιγχαμ τοποθετήθηκαν μπροστά από τη γραμμή του τέρματος, ο τερματοφύλακας απέκρουσε και η Στόουκ έχασε το παιχνίδι.

Όμως, το αποτέλεσμα θεωρήθηκε άδικο. Και γι’ αυτό μερικές εβδομάδες αργότερα, στις 2 Ιουνίου 1891, σ’ ένα ξενοδοχείο στη Γλασκόβη, υιοθετείται επισήμως από τη Διεθνή Ένωση Ποδοσφαίρου, την οποία αποτελούσαν οι ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες Αγγλίας, Σκωτίας, Ουαλίας και Ιρλανδίας, ο κανονισμός του πέναλτι.