


Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.

Τα εξόχως αναλυτικά πνεύματα δεν βλέπουν παρά μόνο τα ελαττώματα: όσο πιο δυνατός ο φακός, τόσο πιο ατελές μας φαίνεται το αντικείμενο που παρατηρούμε. Η λεπτομέρεια είναι πάντα αλγεινή.
*Φερνάντο Πεσσόα, αινιγματικός συγγραφέας με πρωτοποριακό έργο.






Σήμερα η Interamerican, στα κεντρικά της γραφεία, τίμησε την κυρία Φ. Θωμοπούλου για την πενηντάχρονη επιτυχημένη λειτουργία του ασφαλιστικού της γραφείου.
Ο αείμνηστος Θωμάς Θωμόπουλος ξεκίνησε την ασφαλιστική δραστηριότητα το 1973, αποτέλεσε δε, έναν από τους σημαντικότερους στυλοβάτες του δικτύου πωλήσεων της εταιρίας και αποτέλεσε μαζί με τους αείμνηστους Δημάκη, Κοντογιάννη και Κουβελιώτη την μυθική τετράδα που οδήγησαν την Ιντεραμέρικαν στην πρώτη θέση στον κλάδο Ζωής.
Από το 2008 τον διαδέχθηκε η Φώφη η οποία και συνεχίζει επάξια να ηγείται του μεγαλύτερου γραφείου της εταιρίας.







υλοτόμοι κολατσίζουν σε μια μικρή ανάπαυλα της σκληρής δουλειάς …

Στου προφήτη Ηλία την γειτονιά

Γιατί υπάρχει τόση επιθετικότητα και θυμός στο διαδίκτυο.
Πρώτον, οι σχολιαστές πολλές φορές είναι ανώνυμοι ή χρησιμοποιούν ψευδώνυμο, και ως εκ τούτου, δεν λογοδοτούν για την αγένεια τους.
Δεύτερον, βρίσκονται σε απόσταση από το στόχο του θυμού τους και είναι πιο εύκολο να ανταγωνίζονται από απόσταση και τρίτον, μάλλον είναι πιο εύκολο να είσαι βιτριολικός όταν γράφεις παρά όταν είσαι με τον άλλον κοντά.
Επειδή οι συζητήσεις δεν συμβαίνουν σε πραγματικό χρόνο, οι σχολιαστές έχουν τη δυνατότητα να γράφουν μακροσκελείς μονολόγους, πράγμα το οποίο δεν θα γινόταν στη πραγματικότητα. Σημαντικό στοιχείο ο τόνος της φωνής ή κάποια χειρονομία που μπορεί να έχουν μεγάλη επίδραση στην ικανότητά μας να καταλάβουμε τι λέει κάποιος. Όσο πιο μακριά από τον άνθρωπο που κάνουμε διάλογο είμαστε, τόσο πιο δύσκολο είναι να επικοινωνήσουμε.
Ο Edward Wasserman, Καθηγητής Ηθικής Δημοσιογραφίας, σημείωσε μια άλλη αιτία αυτής της εθιστικής βιτριολικής συμπεριφοράς: κακά παραδείγματα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης τα οποία θα πρέπει να περιορίσουν το μίσος και το θυμό που έχουν γίνει ο κανόνας στα σχόλια μεταξύ των αναγνωστών. Είναι χρήσιμο και πολύτιμο να ακούγονται όλες οι απόψεις ενός θέματος, αλλά δεν είναι πολύτιμο να υπάρχουν προσωπικές επιθέσεις ή να υπάρχουν μηνύματα με εξαιρετικά θυμωμένο ύφος. Ακόμα και κάποιος που κάνει κάποιο νόμιμο σχόλιο αλλά με θυμωμένο ύφος, βλάπτει τη φύση του επιχειρήματος, γιατί παροτρύνει και τους υπόλοιπους να ανταποκριθούν με τον ίδιο τρόπο.
Ο Καθηγητής συμπληρώνει: “Εάν σε κάποια ιστοσελίδα μένουν σχόλια τα οποία κάνουν προσωπικές επιθέσεις με τον χειρότερο τρόπο, τότε, στέλνετε το μήνυμα πως αυτή είναι μια αποδεκτή ανθρώπινη συμπεριφορά”
Πολλές φορές είναι δύσκολο να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας και όλοι μας κάποιες φορές έχουμε ξεφύγει και έχουμε κάνει κάποιο σχόλιο που ίσως το έχουμε μετανιώσει. Ίσως να είναι μια ευκαιρία να δούμε τι σημαίνει για εμάς το διαφορετικό, πότε αισθανόμαστε απειλή από κάποια διαφορετική άποψη. Απλά να το παρατηρήσουμε. Αυτό θα μας δώσει τη δυνατότητα της αλλαγής καθώς και τη δυνατότητα ανάληψης της ευθύνης των επιλογών.
________
Πηγή:efthimiopoulou.wordpress.com
Η λύπη ενός παιδιού ενδιαφέρει τη μητέρα του, η λύπη ενός νέου ενδιαφέρει μια νέα, η λύπη ενός γέρου δεν ενδιαφέρει κανέναν.
Βίκτωρ Ουγκώ, 1802-1885, Γάλλος συγγραφέας
. “Οι νόμοι είναι μόνο λέξεις γραμμένες σε χαρτί, λέξεις που αλλάζουν ανάλογα με το καπρίτσιο της κοινωνίας και ερμηνεύονται διαφορετικά καθημερινά- αυτό που δεν αλλάζει ποτέ είναι η επιθυμία των ανθρώπων να εξουσιάζουν τους άλλους. “
Φ. Κάφκα
Ο Φραντς Κάφκα, ένας λογοτεχνικός τιτάνας του 20ού αιώνα, είναι γνωστός για τις προκλητικές αφηγήσεις του, οι οποίες εμβαθύνουν στην περίπλοκη πολυπλοκότητα της ανθρώπινης κατάστασης.
όλη μας την κακία, τις ανασφάλειες, τα κόμπλεξ, τα βγάζουμε εκεί που μας παίρνει…