Εκλεκτοί συντοπίτες μας στο Οροπέδιο:
ΟΡΕΣΤΗΣ ΔΑΒΙΑΣ
Είμαι πρασινοδάκτυλος και παιδί των λουλουδιών. Λατρεύω την Αφροδίτη, τη Δήμητρα και την Κόρη, υπηρετώ τον Ασκληπιό. Αγαπώ όλα τα δέντρα και τα φυτά, τα χρήσιμα και μη, τα όμορφα, τα τοξικά και όσα λόγω αγνοίας ονομάσαμε ζιζάνια. Εξαιρώ μόνο τα δυσώδη σκόρδα και τις ήμερες-άοσμες-βαρετές τριανταφυλλιές.
Απ’ το πολλά «γιατί;» που με βασάνισαν χρόνια, πέρασα εσχάτως στο πώς: έφτιαξα ένα καλύβι στο βουνό και κάνω τα πρώτα μου βήματα ως αγρότης. Και σκαρώνω απ’ τα παθήματα μου κείμενα για όσους νιώθουν ότι η γη θα μας προσφέρει πάλι καταφύγιο.
Βάζω συχνά στοιχήματα με τον εαυτό μου. Γιατί χάσω-κερδίσω από πάνω θα βγω. Είναι όμως φορές που πνίγομαι σε μια κουταλιά και μαλλιά (δες φωτό) δεν έχω να πιαστώ. Έμαθα έτσι, κάλλιο αργά, να δείχνω εμπιστοσύνη και να δέχομαι βοήθεια.
Είμαι με το μέρος της ελευθερίας.
Απεχθάνομαι τις ομπρέλες, σαν αντικείμενα και ως σύμβολα.
Δεν πίστευω ότι ο κόσμος είναι μεθυσμένο καράβι.
2013
Συζητήσεις περί κατανομών poisson ,gauss και Black Swan στα ορεινα δερβενοχώρια πριν 11 χρόνια…
ελληνικό βουνό..
Γράφει ο Άγγελος Ελεφάντης* για το ελληνικό βουνό:
«Έτσι μέσα απ’ το δικό μας λαχάνιασμα στο πέρασμα του μονοπατιού, ίσως μπορέσουμε να νιώσουμε την ανάσα των ανθρώπων που φύλαγαν κάποτε τα κοπάδια, πολεμούσαν, έσκαβαν, συνόδευαν τις σαμαρίνες και τις γιδοβίτσες. Είναι ένα τεράστιο αρχειοτάξιο ορεογνωσίας όλα αυτά, καμιά φορά πιο εύγλωττο από τους σκονισμένους φακέλους των αρχείων. Μας βοηθάει κάπως να ακούσουμε τις φωνές του σώματος, τα νοήματα του σώματος των άλλοτε ζωντανών, αλλά νεκρών πια, ανθρώπων. Γιατί το σώμα νοεί με τον πιο υλικό κι αναντίλεκτο τρόπο».
«Τα βουνά. Στα ίχνη μιας τραγικής ζωής», Ο Πολίτης, τχ. 98, 3/1998, τώρα στο Τρία δοκίμια, επίμετρο Διονύσης Καψάλης, Αντίποδες Αθήνα 2021)
*Ο Άγγελος Ελεφάντης (1936-2008) γεννήθηκε στο Καρπενήσι. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και ανθρωπολογία, κοινωνιολογία και ιστορία στο Παρίσι. Από το 1976 ώς το θάνατό του εξέδιδε το περιοδικό Ο Πολίτης, ενώ υπήρξε βασικό στέλεχος των εφημερίδων Εποχή και Αυγή
«Η κόλαση είναι άδεια, οι δαίμονες είναι όλοι εδώ»
Ουίλιαμ Σαίξπηρ
Αυλωνάρι Εύβοιας
Πάθος, προσαρμοστικότητα, προθυμία για μάθηση
Το πάθος, η προσαρμοστικότητα και η προθυμία για μάθηση είναι σήμερα τα στοιχεία που αναζητούν σήμερα οι επιχειρήσεις από τους νεοπροσλαμβανόμενους υπαλληλους τους.
Πάθος
Το Νο. 1 στοιχείο είναι το πάθος:«Όταν οι άνθρωποι είναι παθιασμένοι και έχουν αποφασιστικότητα, αυτόματα εργάζονται σκληρά»
Έχουν αυτό το κίνητρο να συνεχίσουν να προχωρούν και να λύνουν προβλήματα. Επιπλέον, «η δουλειά δεν είναι πια δουλειά. Το απολαμβάνουν και τα αποτελέσματα καταλήγουν να είναι ισχυρά».
Προθυμία για μάθηση
Η δεύτερη πιο σημαντική ιδιότητα είναι η περιέργεια και η προθυμία για μάθηση.
«Στον σημερινό κόσμο, όλα αλλάζουν γρήγορα. O τρόπος που εργάζεσαι, πώς εργάζεσαι, πού εργάζεσαι — όλα αυτά αλλάζουν».
Τα άτομα με φυσική περιέργεια μπορούν να μάθουν γρήγορα τους νέους τρόπους εργασίας και να είναι ενημερωμένοι για το πώς να πετύχουν στη δουλειά. Μπορούν επίσης να βοηθήσουν την εταιρεία να προχωρήσει χρησιμοποιώντας τη νέα τεχνολογία και εργαλεία.
Ικανότητα προσαρμογής.
Σε ένα κόσμο, σε ένα εργασιακό περιβάλλον, που αλλαγές είναι πλέον συχνές και ριζικές η ικανότητα γρήγορης προσαρμογής είναι μεγάλο προσόν .
