Το αεί ζητούμενον

Στο αμπελοτόπι της ζωής, όλα μοιάζουν μετρήσιμα.

Τα στρέμματα, οι σοδειές, οι χρονιές — καλές ή κακές.

Κι όμως, πίσω από τους αριθμούς, υπάρχει κάτι που δεν μετριέται.

Κάτι που πάντα το ψάχνεις.

Και όσο το πλησιάζεις, τόσο σου ξεφεύγει.

Οι παλιοί θα το έλεγαν αλλιώς.

Ο Αριστοτέλης το ονόμασε:

«το αεί ζητούμενον και αεί απορούμενον».

Είναι εκείνο που δεν χωράει σε ισολογισμούς ούτε σε απολογισμούς ζωής.

Είναι κάποιο μυστικό, κάποια αθέατη ουσία πίσω από τα γεγονότα.

Το γιατί πίσω από το τι.

Σαν το αμπέλι:

νομίζεις ότι καλλιεργείς απλά κάποια φυτά ,

μα στην πραγματικότητα καλλιεργείς μια ολόκληρη κοσμοθεωρία .

Και μάλλον, τελικά, αυτό να είναι το πιο ωφέλιμο συμπέρασμα:

δεν ήρθαμε για να βρούμε όλες τις απαντήσεις,

αλλά για να μάθουμε να ζούμε με τα σωστά ερωτήματα..

Ευχάριστες συναντήσεις!

Είχα τη χαρά σήμερα να συναντήσω ένα παλιό φίλο, τον εξαίρετο Οχανες-Σαρκις Αγαμπιάν.

Ο Σαρκις είναι ένας πολυγραφότατος συγγραφέας και μεταφραστής, τον ευχαριστώ θερμά για τα πολύτιμα δώρα-βιβλία που μου χάρισε !

Ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι

Το βιβλίο, Ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι, προσωπική και πολιτική μαρτυρία για τον ελληνικό Εμφύλιο.

Ο Τάκης Λαζαρίδης, πρώην αγωνιστής της Κουμουνιστικής Αριστεράς, αναστοχάζεται τη συμμετοχή του και προχωρά σε βαθιά αυτοκριτική για τις ιδεολογικές βεβαιότητες της εποχής.

Υποστηρίζει ότι η πιθανή νίκη της πλευράς του θα οδηγούσε σε αυταρχισμό, γι’ αυτό και ο τίτλος αποκτά ειρωνικό νόημα. Το έργο εξετάζει τον φανατισμό, τα λάθη και το ανθρώπινο κόστος των συγκρούσεων, προσφέροντας μια ώριμη και συχνά οδυνηρή αποτίμηση της ιστορίας.