Φοβάμαι τους ανθρώπους που εφτά χρόνια έκαναν πως δεν είχαν χαμπάρι και μια ωραία πρωία -μεσούντος κάποιου Ιουλίου- βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας “δώστε τη χούντα στο λαό”.
Μανόλης Αναγνωστάκης
Όσο περισσότερο επικρίνεις, τόσο λιγότερο αγαπάς…
Να μην παίρνετε τα πράγματα γύρω σας τόσο προσωπικά..
Είναι φυσιολογικό να νοιαζόμαστε για το τι σκέφτονται οι άλλοι για εμάς, αλλά όχι σε σημείο που να μας προκαλεί
Είναι φυσικό να θέλετε να σας σέβονται. Εξάλλου, οι άνθρωποι είναι κοινωνικά ζώα και θέλουμε να μας εκτιμούν τα μέλη της φυλής μας. Έτσι, είναι φυσικό η κριτική να τσούζει και να προκαλεί συναισθηματικό πόνο….
Τα απροοπτα…
ΑΝΕΚΔΟΤΟ, μας το έστειλε ο Γ Παπαδόπουλος
Στον αγιότατο ιερέα Πασχάλη οργάνωσαν αποχαιρετιστήριο δείπνο για να
εορτάσουν τα 25 χρόνια ιεροσύνης του στην εκκλησία της συνοικίας.
Ένας πολιτικός εκπρόσωπος, μέλος της κοινότητας, προσκλήθηκε για να δώσει προς
τιμήν του ιερέα ένα σύντομο λόγο, για την ιερατική διαδρομή του.
Επειδή ο βουλευτής καθυστερούσε, ο ιερέας απεφάσισε να πει λίγες κουβέντες
ώστε να καλύψει τον κενό χρόνο.
« – Την πρώτη εικόνα για την ενορία μας την είχα κατά την πρώτη εξομολόγηση
που έτυχε να κάνω. Σκέφθηκα ότι ο Επίσκοπος με είχε στείλει σε ένα μέρος
φοβερό, μιας και ο πρώτος που μου εξομολογήθηκε μου είπε ότι είχε κλέψει μία
τηλεόραση, ότι είχε κλέψει τους γονείς του, ότι είχε κλέψει επίσης την
επιχείρηση όπου εργαζόταν, και επιπλέον ότι είχε σεξουαλικές σχέσεις με τη
γυναίκα του εργοδότη του. Επίσης, ότι μερικές φορές έκανε λαθρεμπόριο και
εμπόριο ναρκωτικών. Και τελειώνοντας, εξομολογήθηκε ότι είχε μεταδώσει μία
σεξουαλική ασθένεια στην φίλη του.
Έμεινα κατάπληκτος, σκανδαλίστηκα και καταφοβήθηκα. Αλλά, με το πέρασμα
του χρόνου, γνώρισα περισσότερα πράγματα για τον κόσμο της ενορίας και
διαπίστωσα ότι δεν ήσαν όλοι ίδιοι, είδα μία συνοικία γεμάτη με υπεύθυνους
ανθρώπους, με ηθικές αξίες, και με πίστη στον Θεό.
Και έτσι έζησα εδώ 25 χρόνια, τα πιο θαυμάσια της ιεροσύνης μου.»
Ακριβώς τη στιγμή που τελείωσε τον λόγο του, έφθασε ο
βουλευτής, προς τον οποίο και έδωσε το βήμα για την ομιλία..
Εκείνος ζήτησε, φυσικά, συγγνώμη για την καθυστέρηση και άρχισε να ομιλεί,
λέγοντας:
«- Ποτέ δεν θα λησμονήσω την πρώτη ημέρα που έφθασε ο αγιότατος πατέρας
στην ενορία μας και αυτό διότι έτυχα της τιμής να εξομολογηθώ πρώτος σε
αυτόν.»
Ηθικόν Δίδαγμα :
Ποτέ να μην αργείς !!!
Η Ελλάδα του Γκανά* είχε απογοήτευση αλλά και προσδοκία:
«Έτσι ήταν η Ελλάδα πάντοτε, ένας δίσκος με αντίδωρα, κανένας δεν τη χόρτασε».
*Μιχάλης Γκανάς, ήταν σημαντικός Έλληνας ποιητής
