ΟΡΕΙΝΟΣ

*Ο Αντό­νιο Γκράμ­σι ήταν ο πρώ­τος ανά­με­σα στους ση­μα­ντι­κούς στο­χα­στές του μαρ­ξι­σμού που αντι­λή­φθη­καν την ανά­γκη, όχι μό­νο της ανα­νέ­ω­σης αλ­λά της υπέρ­βα­σής του. Σύμ­φω­να με την έκ­φρα­σή του, ο μαρ­ξι­σμός πρέ­πει να νο­η­θεί ως «ανοι­χτός κύ­κλος» και όχι ως δόγ­μα. Θε­ώ­ρη­σε ότι στη με­γά­λη «ηθι­κή και δι­α­νο­η­τι­κή ανα­μόρ­φω­ση» όλης της κοι­νω­νί­ας που συ­νι­στού­σε το πρό­ταγ­μά του, ο ανα­νε­ω­μέ­νος μαρ­ξι­σμός θα δι­α­δρα­μά­τι­ζε πρω­τεύ­ο­ντα, κα­θο­δη­γη­τι­κό ρό­λο.

•Που να βρίσκεται η χαρτοπετσέτα;Αν υπάρχει θαπρεπε να στηθεί γι αυτήν ένα μεγαλόπρεπο μνημείο με τίτλο «η κατανομή της ισχύος».Να ανεμίζει μια γλυπτή χαρτοπετσέτα τεχνοτροπίας Σβορώνου.Ειναι η περίφημη συμφωνία των «ποσοστών» στη Μόσχα τον Οκτώβριο του 1944.Μεταξυ Τσώρτσιλ και Στάλιν.Ο Τσόρτσιλ έγραψε στην χαρτοπετσέτα τη μοιρασιά και ο Στάλιν έβαζε τσεκ.Ειναι άραγε αλήθεια;δεν ξέρω.Ελλαδα:Αγγλία 90% Σοβιετική Ένωση 10%.Έτσι γλυτωσαμε την ένταξη μας στον γοητευτικό κομμουνιστικό κόσμο.Η συμφωνία της χαρτοπετσέτας δεν είχε επίσημη μορφή γιατί δεν ήταν μέσα οι Αμερικάνοι.Ομως σε γενικές γραμμές τηρήθηκε και διαμόρφωσε τον διπολικό κόσμο και το πέρασμα από τον θερμό στον ψυχρό πόλεμο.
•Όταν συναντηθούν,πρόσωπο με πρόσωπο,ο Τραμπ και ο Πούτιν,που δεν κρύβουν τον παθιασμένο αμοιβαίο τους έρωτα,ομοϊδεάτες γαρ και ομογάλακτοι,το θέμα δεν θα είναι η Ουκρανία.Το θέμα θα είναι η νέα μοιρασιά του κόσμου.Η Κίνα εκ του σύνεγγυς.Επειδη τώρα είναι πιο μπερδεμένη η κατάσταση θαχουν μαζί τους χαρτομάντιλα.Ευρωπη.50%-50%.Οποιος πρόλαβε τον κύριο είδε.
•Εσύ την Ουκρανία εγώ τον Παναμα,εσύ τη Συρία εγώ τον Καναδά κάπως έτσι.Η Αμερική δεν έχει πια τις δυνάμεις για την διατήρηση της παγκόσμιας ηγεμονιας.Θελει στενή αλλά απόλυτη σφαίρα επιρροής στο δικό της ημισφαίριο.Για το υπόλοιπο ως εκεί που μπορεί.Ας παίξουν μπάλα οι Ρώσοι κι οι Κινέζοι αρκεί να μην μας χώνονται στα πόδια.Η ηγεμονία θα κατακτηθεί με την τεχνητή νοημοσύνη πιστεύει ο Τραμπ όχι με έδαφος.Τι να το κάνουμε το έδαφος.500 δις επένδυση στην ΑΙ.Μπορει και να χει δίκιο.Ισως να τουχουν πει για την «Αυτοκρατορία» του τρομοκράτη Νεγκρι.
•Τραμπ Πούτιν.Ερως ανίκατε μάχαν.

Πάνος Μπιτσαξής

Γάμος στην Άμφισσα το 1956. Γαμπρός Σπύρος Κ. ΜΠΕΡΤΣΙΑΣ , νύφη Κατίνα Γ. Καραδήμα.

Στα αριστερά η Ευθυμία ΜΠΕΡΤΣΙΑ σύζυγος Γεωργίου, ο πεθερό της Κωνσταντίνος Μπερτσιάς και ο μικρός Κώστας Μπερτσιάς.

Μπορεί να διοριστείς μάναντζερ, αλλά δεν είσαι ηγέτης αν δεν αναγνωριστούν και γίνουν αποδεκτά από τους άλλους η προσωπικότητα σου και ο χαρακτήρας σου, οι γνώσεις και η ικανότητα σου να χειρίζεσαι τις λειτουργίες της ηγεσίας. Το management είναι ηγεσία χωρίς έμπνευση ..

John Adair

Ο John Eric Adair (γεννημένος στις 18 Μαΐου 1934) είναι Βρετανός ακαδημαϊκός που είναι θεωρητικός της ηγεσίας και συγγραφέας περισσότερων από σαράντα βιβλίων (μεταφρασμένα σε δεκαοκτώ γλώσσες) για επιχειρήσεις, στρατιωτικούς και άλλους τομείς ηγεσίας.

Η επιτυχία δεν είναι οριστική. Η αποτυχία δεν είναι μοιραία. Αυτό που μετράει είναι το θάρρος να συνεχίσεις ..

Ουίνστον Τσώρτσιλ

Η εξαφάνιση των εφημερίδων  παίρνει και χαρακτήρα αυτοεκπληρούμενης προφητείας, μια και στις μέρες μας καταντάει δύσκολο να βρεις να αγοράσεις εφημερίδα -τα σημεία πώλησης έχουν μειωθεί απελπιστικά («δεν παίρνουν, γιατί να φέρουμε;» «δεν φέρνουν, πώς να πάρουμε;»). Τον Σεπτέμβρη διαπίστωσα ότι στη Σκιάθο δεν πηγαίνουν εφημερίδες, ενώ ο Αριστείδης ο Καλάργαλης  μου έλεγε ότι σε όλον τον κόλπο της Γέρας μόνο σε ένα σημείο πουλάνε. Μην  πηγαίνω και μακριά: ο αξέχαστος  ο φίλος μου ο Νίκος ο Κούρκουλος, μανιακός της έντυπης εφημερίδας, παραπονιόταν τον τελευταίο χρόνο ότι έπρεπε να  περπατάει πάνω από 1,5 χιλιόμετρο για ν’ αγοράσει εφημερίδα -και δεν έμενε στην εξοχή, στην Καλλιθέα έμενε.

Εγώ είμαι πιο τυχερός, κοντά στο σπίτι μου στο Φάληρο έχει δύο περίπτερα που πουλάνε και εφημερίδες πλάι στα φωτόσπαθα των τζεντάι (που λέει ο Κοτζόγλου). Ο ένας μάλιστα φέρνει και την Εποχή, τη μικρή εβδομαδιαία εφημερίδα της Αριστεράς, που την αγοράζω αν και όχι ανελλιπώς. Σε ένα πρόσφατο φύλλο της Εποχής δημοσιεύτηκε άρθρο του Παύλου Κλαυδιανού με τον  τίτλο που δανείστηκα για το άρθρο μας: Πού θα βρω εφημερίδα; Το βρίσκετε και στον ιστότοπο της εφημερίδας,  και από εκεί δανείζομαι και τη φωτογραφία.

Ο καθένας, η καθεμιά από εμάς που επιμένουμε στον έντυπο Τύπο, στην προσπάθειά μας να βρούμε στέκι για να αγοράσουμε την εφημερίδα μας βιώνουμε πια μια περιπέτεια. Το ένα μετά το άλλο περίπτερα, ψιλικατζίδικα, μίνι μάρκετ σταματούν να πωλούν εφημερίδες και περιοδικά. Και τούτο διότι το ποσοστό κέρδους είναι ελάχιστο, οι πωλήσεις όλο και μειώνονται ενώ η εργασία παράδοσης και παραλαβής είναι εξαιρετικά επίπονες και χρονοβόρες. Προς τι, λοιπόν, ο κόπος, η ταλαιπωρία; Η λύση είναι απλή: δεν πουλάμε εφημερίδες!

Δεν σταματούν εδώ οι δυσκολίες. Από πέρυσι έχουμε ένα πρόβλημα ακόμη με τους διανομείς, τους γνωστούς εφημεριδοπώλες, κρίσιμος κρίκος στην αλυσίδα. Αυτοί παραλαμβάνουν τον Τύπο από τα υπoπρακτορεία και τα διανέμουν σε περίπτερα και λοιπά σημεία πώλησης. Η κυβέρνηση, λοιπόν, με τον νόμο της που εισάγει τεκμήρια, περιλαμβάνει και τους διανομείς – εφημεριδοπώλες που επουδενί φθάνουν το τεκμαρτό εισόδημα με αποτέλεσμα να κλείνουν τα βιβλία τους.

Η Ένωση Εφημεριδοπωλών Αθηνών επανειλημμένως έχει συναντηθεί με εκπροσώπους της κυβέρνησης, καταθέτει υπομνήματα με σοβαρά επιχειρήματα, αλλά η απάντηση που παίρνει είναι αρνητική. Κύριο επιχείρημά της είναι ότι εφόσον τα έσοδα κάθε εφημεριδοπώλη θεωρούνται από Ανώνυμο Εταιρεία, συγκεκριμένα από το Πρακτορείο Εφημερίδων Άργος, δεν υπάρχει ζήτημα φοροδιαφυγής. Οι εισπράξεις είναι καθαρές, αναμφισβήτητες.

Το πρακτορείο Άργος υποστηρίζει το αίτημα των διανομέων. Σε υπόμνημά του στους αρμόδιους υπουργούς σημειώνει: “παρά τις συνεχείς έγγραφες και δια ζώσης εκκλήσεις μας […] αδρανείτε και αποφεύγετε να δώσετε λύση με αποτέλεσμα το Πρακτορείο και οι συνεργάτες του να έχουν περιέλθει σε δυσλειτουργία ως προς τη διανομή των εντύπων, γεγονός που θα οδηγήσει σύντομα και με βεβαιότητα σε αδυναμία διανομής σε περιοχές Αττικής και Θεσσαλονίκης, δεδομένης της πληροφόρησης από τους διανομείς για μαζική διακοπή της συνεργασίας μας εντός του πρώτου δεκαπενθημέρου του Ιανουαρίου”.

Η κυβέρνηση δεν λύνει το πρόβλημα. Το υπουργείο Οικονομικών άκαμπτα αρνείται, χωρίς επιχειρήματα! Ούτε ότι δεν θέλει να υπάρξει προηγούμενο μπορεί να επικαλεστεί γιατί, όπως σημειώνουν σε υπόμνημά τους οι εφημεριδοπώλες, με ρύθμιση “ήδη έχουν εξαιρεθεί υπό ορισμένες προϋποθέσεις και λοιποί κλάδοι, όπως αγρότες, ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές, καφενεία κλπ”. Τι εμποδίζει να επεκταθεί και στους εφημεριδοπώλες; Το Υπουργείο Οικονομικών δεν απαντά, επιμένει. Και μάλιστα χωρίς να λάβει υπόψη το πολιτικό κόστος που δημιουργεί η στάση του, κάτι όμως που ενοχλεί την κυβέρνηση.

Δραματική η εικόνα

Η συνέπεια της ρύθμισης, που αθροίζεται βεβαίως στη μείωση και των πωλήσεων, είναι “να έχουν ήδη εγκαταλείψει το επάγγελμα περί τους εκατό διανομείς Τύπου” και προβλεπόταν έως το τέλος του 2024 να έχουν κλείσει τα βιβλία τους οι μισοί από τους εναπομείναντες. “Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να τίθεται υπό κατάρρευση όλος ο μηχανισμός της διανομής του Τύπου και να κινδυνεύουν να μείνουν δίχως έντυπη ενημέρωση 2.500 σημεία πώλησης που καλύπτουν τις περιοχές Αττικής και Θεσσαλονίκης” αναφέρεται στο υπόμνημα.

Εν τω μεταξύ, τα σημεία πώλησης έχουν μειωθεί τραγικά τα τελευταία χρόνια. Αυτό θα έπρεπε να έχει κτυπήσει συναγερμό στην κυβέρνηση και τους εμπλεκόμενους στον Τύπο όπως Εκδότες, Ενώσεις Δημοσιογράφων, Πρακτορείο Εφημερίδων. Τα στοιχεία είναι τρομακτικά. Όπως αναφέρει η Εφημερίδα των Συντακτών (23/12/2024) “τα σημεία πώλησης από 11.500 το 2011 έχουν μειωθεί σε λιγότερα από 3.500 σήμερα”.

Το μέλλον του Τύπου

Είναι αλήθεια ότι η αφετηρία των προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο έντυπος Τύπος είναι η μείωση των πωλήσεων, μετακίνηση αναγνωστών στον ηλεκτρονικό Τύπο, μείωση της ανάγνωσης. Αυτό παραπέμπει, ασφαλώς, σε μέτρα που πρέπει να πάρουν κυρίως οι συντελεστές του Τύπου. Η ποιότητα της δημοσιογραφίας, η εξάρτηση του Τύπου από επιχειρηματικά συμφέροντα, η πολιτική επηρεασμού της κυβέρνησης είναι πλευρές του προβλήματος. Η έλλειψη ενός συντονισμού όλων των εμπλεκόμενων που θα καθίσουν να εξετάσουν το πρόβλημα και να αναζητήσουν λύσεις είναι επίσης κρίσιμο κενό, που μάλιστα δεν πιέζει την κυβέρνηση να πάρει μέτρα.

Μπορεί η κυβέρνηση να λύσει κάποια προβλήματα; Ασφαλώς το φορολογικό, που θέτουν οι διανομείς. Υπάρχουν άλλα; Η πτώση των κυκλοφοριών δημιουργεί προβλήματα και στη διανομή, στο Άργος. Ενίσχυση, εφόσον θα ωφελεί ολόκληρη την αλυσίδα, δεν αντίκειται στον ανταγωνισμό. Η κυβέρνηση, σε συνεργασία με τους εμπλεκόμενους, να αναζητήσει μορφές σε εμπειρίες άλλων χωρών. Ακόμη και ad hoc ενισχύσεις, όπως την περίοδο ενεργειακής κρίσης και πανδημίας.

Υπάρχει ζήτημα κρατικής –με την ευρεία, όχι τη στενή έννοια κράτους– διαφήμισης. Επιχειρήματα ότι επιλέγονται μεγάλα, μόνο, έντυπα, δεν ευσταθούν. Εφόσον τηρείται η ισοτιμία, δηλαδή διαφοροποίηση τιμών το πρόβλημα του “μεγάλου – μικρού” έντυπου δεν υφίσταται.

Η κυβέρνηση δεν μπορεί να καλύπτει την αδράνειά της πίσω από την “αντικειμενική εξέλιξη” στον έντυπο Τύπο. Οφείλει να μελετήσει το θέμα και να πάρει μέτρα. Να συντονίσει ακόμη και τους εμπλεκόμενους. Διαφορετικά οι πολίτες θα αναζητήσουν πολιτικές ευθύνες.

Η ίδια η Εποχή, βέβαια, είναι μια μικρή εβδομαδιαία πολιτική εφημερίδα, που βγαίνει με πολλή αφιλοκερδή εργασία και με μεράκι και συντηρείται κουτσά-στραβά έστω και με χαμηλή κυκλοφορία. (Το φύλλο της 28.12.2024, που είχε μαζί και ένα ημερολόγιο με ποιήματα του Μανόλη Αναγνωστάκη, έκανε ρεκόρ πωλήσεων: 2006 φύλλα. Συνήθως πουλάει τα μισά). Για τις καθημερινές εφημερίδες εθνικής εμβέλειας, τα πράγματα είναι πιο δύσκολα, ιδίως επειδή το παλιό οικονομικό μοντέλο πνέει τα λοίσθια αλλά το καινούργιο, που θα αντλεί έσοδα από την ηλεκτρονική έκδοσή τους, δυσκολεύεται πολύ να ορθοποδήσει.

Γκρίνιες γέροντα, μη  δίνετε σημασία.

Νίκος Σαραντάκος

Πηγή: santakos.wordpress.com