Κυπριακή ποίηση
Αρχή νέου δράματος…..
Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου
Ο πολύς Αλεξάντερ Ντάουνερ, που «μύρισε αίμα», ξεκίνησε τις διαδικασίες και επιδίωξή του είναι η επανέναρξη των διαπραγματεύσεων μέχρι το Σεπτέμβριο…
Η απόφαση του Eurogroup για την Κύπρο, η οποία προβλέπει το κλείσιμο της Λαϊκής, του δεύτερου μεγαλύτερου τραπεζικού οργανισμού του…….
νησιού, και την έναρξη διαδικασίας αναδιάρθρωσης της Τράπεζας Κύπρου, η οποία θα υποστεί γενναίο «κούρεμα», αποτελεί την αρχή του δράματος του κυπριακού Ελληνισμού, που θα συνεχιστεί και στο πολιτικό επίπεδο. Η δοκιμή των αντοχών του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας απέδειξε πως στον πρώτο εκβιασμό πέφτει αμαχητί. Και με δεδομένη τη θέση τη δική του και των στενών συνεργατών του για το εθνικό θέμα, είμαστε υποχρεωμένοι να επαγρυπνούμε, καθώς η οικονομική κρίση μπορεί να αποδυναμώσει τις αντοχές και των πολιτών. Των ίδιων ανθρώπων, που με την ψήφο τους έσωσαν την Κύπρο το 2004, όταν ο κ. Αναστασιάδης με τη βοήθεια των Αμερικανών του Μπους και του Τσέινι, των Βρετανών και των ασπόνδυλων Ευρωπαίων αξιωματούχων, προεξάρχοντος του γονυπετή Σολάνα, απαιτούσαν υπερψήφιση του φιλοτουρκικού Σχεδίου Ανάν.
Το ελληνικό εκσυγχρονιστικό «μπλοκ» λοιδόρησε τους εκπροσώπους της κυπριακής Βουλής, που απέρριψαν την αρχική πρόταση του Eurogroup, όπως την παρουσίασε ο πρόεδρος της Κύπρου, ο οποίος «ποινικοποίησε» τους καταθέτες, που νόμιμα κατέθεταν τα χρήματά τους και τα ασφάλιζαν για την περίπτωση χρεοκοπίας. Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, κάρφωσε απροκάλυπτα τον κ. Αναστασιάδη, ότι ήταν αυτός που παρακάλεσε να καλύψει το «κούρεμα» όλους τους καταθέτες. Τόσα γνωρίζει, τόσα κάνει… Ή, μήπως, επρόκειτο για σχέδιο, το οποίο εκπονήθηκε στις Βρυξέλλες και εφαρμόστηκε στη Λευκωσία; Το παρελθόν του Κύπριου προέδρου προδιαθέτει και αναγκάζει να αναλύουμε και τις λεπτομέρειες, διότι η στάση του έναντι του ρατσιστικού Σχεδίου Ανάν έδειξε έναν πολιτικό ο οποίος προτιμούσε να ικανοποιήσει τα ξένα συμφέροντα, αντί τις επιθυμίες του κυπριακού λαού.
Έτσι επανήλθαν τα προεκλογικά σενάρια, που ξεκίνησαν από ένα δικό μου κείμενο και στη συνέχεια από ανταποκρίσεις ξένων μέσων ενημέρωσης, ότι το Λονδίνο, οι Βρυξέλλες και η Ουάσιγκτον θα εκμεταλλευτούν την οικονομική κρίση για να επιβάλουν σχέδιο όμοιο με το κείμενο του Κόφι Ανάν. Ο πολύς Αλεξάντερ Ντάουνερ, που «μύρισε αίμα», ξεκίνησε τις διαδικασίες και επιδίωξή του είναι η επανέναρξη των διαπραγματεύσεων μέχρι το Σεπτέμβριο. Με δεδομένη τη στάση του κ. Αναστασιάδη στο Eurogroup, αλλά και το γεγονός ότι περιτριγυρίζεται από επικίνδυνους και ασπόνδυλους συμβούλους, οι οποίοι συνεργάστηκαν με τους ξένους εναντίον του νησιού, οι Έλληνες της Κύπρου πρέπει να ανησυχούν.
Βεβαίως είναι ευτύχημα ότι συσπειρώνονται οι δυνάμεις που αντιστάθηκαν εναντίον του Σχεδίου Ανάν το 2004, από την ΕΔΕΚ, τους οπαδούς του Γιώργου Λιλλήκα και όσων στο ΔΗΚΟ δεν προσκύνησαν τον Νίκο Αναστασιάδη. Κοντά σε αυτούς, ένα μεγάλο ποσοστό του ΑΚΕΛ και του ΔΗΣΥ θα εγκαταλείψει ξανά τις ηγεσίες του και θα ταχθεί εναντίον σχεδίου, που θα παραδίδει την Κύπρο στην Τουρκία, όπως ακριβώς και το 2004.
Φυσικά, εάν ο κ. Αναστασιάδης παραμείνει στην εξουσία και δεν παραιτηθεί υπό το βάρος των λαθών του στο Eurogroup, θα μπορεί να χρησιμοποιήσει τις κρατικές υπηρεσίες για να εκβιάσει τη θετική ψήφο των πολιτών υπέρ του σχεδίου που θα καταθέσει ο ΟΗΕ. Η στάση του λαού έναντι της οικονομικής κρίσης θα δείξει και τη διάθεσή του να αντισταθεί. Τα επόμενα δύο τρία χρόνια θα είναι εξαιρετικά δύσκολα, και πάρα πολλοί άνθρωποι θα αναγκαστούν να ψάχνουν ακόμη και στα σκουπίδια για φαγητό. Οι αντιστάσεις αναγκαστικά θα μειωθούν. Ας ελπίσουμε πως οι Ελληνοκύπριοι θα αντέξουν και καρτερικά θα απαντήσουν αρνητικά σε αντεθνική λύση του Κυπριακού
kafeneio
Το συγκλονιστικό αυτό έγγραφο (αντίγραφο του οποίου βλέπετε στη φωτογραφία παρακάτω), παρέμεινε μέχρι το 1309 μ..Χ. τελείως άγνωστο…
οπότε βρέθηκε στη γνωστή σε όλους σήμερα για τον καταστροφικο σεισμό πόλη (L’Aquila) της Κεντρικής Ιταλίας (κοντά στην οποία έχει ανακαλυφθει η αρχαία ρωμαϊκή πόλη του Αμιτερνο, όπου βρέθηκε το σπίτι του Πόντιου Πιλάτου). Το 1381 μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη επί των ημερών του Πατριάρχου Ιερεμίου.
Μεταφράστηκε από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Διονύσιο, κατά το έτος 1643.
Μετάφραση:
“Τω εβδόμω και δεκάτω Τιβερίου Καίσαρος, Βασιλέως Ρωμαίων, μονάρχου ανικήτου,
Ολυμπιάδος διακοσιοστής πρώτης, Ηλιάδος ογδόης από κτίσεως κόσμου, κατά τον
ημέτερον μερισμόν των Εβραίων τετράκισχίλια και εκατόν εβδομήκοντα τέσσερα έτη και
καταβολής των Ρωμαίων βασιλείας έτη εβδομήκοντα τρία και από της ελευθερίας της
δουλωσύνης Βαβυλώνος έτη πεντακόσια εβδομήκοντα και καταστροφής του ιερού
βασιλείου έτη εννενήκοντα και επτά, επί υπάτου του λαού των Ρωμαίων Λουκίου Ζιζονίου
και Μάρκου Συννίου και ανθυπάτου του Ιλλιρικού Παλιστέρα, κοινού διοικητού της χώρας
των Ιουδαίων Κουίντου Φλαβίου, επί της διοικήσεως Ιερουσαλήμ ηγεμόνος κρατίστου
Ποντίου Πιλάτου, επιστάτου της Κάτω Γαλιλαίας Ηρώδου του Αντιπάτρου, της άκρας
αρχιερωσύνης Άννα και Καιάφα Αλλιάσου και Ματίλ μεγιστάνων εις τον ναόν, Ραμπάλ
Αμαμπέλ Πιοκτένου εκατόνταρχου υπάτου Ρωμαίων της πόλεως Ιερουσαλήμ Σουμπιμασάξιου Ποπιλίου Ρούφου.
Εγώ Πόντιος Πιλάτος, ηγεμών δια της βασιλείας των Ρωμαίων, επί του Πραιτωρίου της αρχιηγεμονίας, κρίνω και κατακρίνω και καταψηφίζω εις θάνατον σταυρικόν τον Ιησού λεγόμενον υπό του πλήθους Χριστόν, και από πατρίδος Γαλιλαίας, άνθρωπον στασιώτη κατά τον Νόμο του Μωσαϊκού και εναντίον του μεγαλοπρεπούς βασιλέως Ρωμαίων Τιβερίου Καίσαρος και ορίζω και αποφαίνομαι τον θάνατον αυτού σταυρικόν μετά των άλλων κατά το συνήθες των καταδίκων, επεί συνοίθρησεν αυτός πλήθος ανθρώπων πλουσίων και φτωχών, ουκ έπαυσε θορύβους εγείρων, ενοχλείν την Ιουδαίαν ποιών
εαυτόν Υιόν Θεού και βασιλέα της Ιερουσαλήμ, απειλών φθοράν της Ιερουσαλήμ και του Ιερού Ναού, απαρνούμενος τον φόρον του Καίσαρος και τολμήσας εισελθείν μετά βαϊων θριαμβευτής και πλείστου όχλου ώσπερ τις Ρήξ εντός της πόλεως Ιερουσαλήμ ως τον Ι. Ναόν και διορίζομεν τον ημέτερον πρώτον εκατόνταρχον Κουϊντον Κορνήλιον περιάξαι τούτον παρρησία εις την χώραν Ιερουσαλήμ δεδεμένον, μαστιζόμενον και ενδεδυμένον πορφύραν, εστεφανωμένον ακάνθινω στεφάνω και βαστάζοντα τον ίδιον σταυρόν επί ώμου αυτού, ίνα ει παράδειγμα τοις άλλοις και πάσι τοις κακοποιοίς μεθ’ ού βούλομαι συνάγεσθαι δύο ληστάς φονείς και εξέρχεσθαι δια της πύλης Γιαμπαρόλας, της νυν Αντωνιανής, αναχθήναι δε Αυτόν τον Χριστόν παρρησία επί το όρος των κακούργων ονόματι Κολβάριον, ούτινος σταυρωθέντος μείναι το σώμα εν τω σταυρώ εις κοινόν
θεώρημα πάντων των κακούργων, και άνω του σταυρού τίτλου τεθήναι γεγραμμένου τρισί γλώσσας τον ΙΗΣΟΥΣ ΑΛΟΝ Ο ΙΛΗΣ ΙΟΔΑΜ (Εβραϊστί) ΙΗΣΟΥΣ Ο ΝΑΖΩΡΑΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΙΟΥΔΑΙΩΝ (Ελληνιστί) ΙΕΖΟΥΣ ΝΑΖΩΡΑΙΟΥΣ ΡΕΞ ΙΟΥΔΑΙΟΡΟΥΜ (Ρωμαϊστί).
Ορίζομεν ουν μηδένα των ηστινοσούν τάξεις και ποιότητος τομήσαι απερισκέπτως της τοιαύτην εμποδίσαι δίκην, ως υπ’ εμού ωρισμένην μετά πάσης σεμνότητος εις ποινήν της αυτομολίας τούτου, Εβραίου όντος κατά τα ψηφίσματα και τους Νόμους της των Ρωμαίων Βασιλείας.
ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΗΜΕΤΕΡΑΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ
– Από της φυλής Ισραήλ: Ρωδιέ, Δανιήλ, Ραμπινήλ, Ιονακείν, Μπανικάν, Ροτάμ, Ιουταβέλ και Περκουλάμ.
– Από της Βασιλείας και ηγεμονίας Ρωμαίων: Λούκιος, Σεξτίλιος και Μαξιμίλιος.
– Από των Φαρισσαίων: Μπαρμπάς Συμεών και Μπονέλη.
– Από των υπάτων και δικαστών των Ρωμαίων: Λούκιος, Μπαντάνης, και Μακαρόλας.
– Από της αρχιερωσύνης: Ρωάν, Ιουάδους και Μπουκασόλης.
– Νομικός δημόσιος από των εγκλημάτων των Εβραίων: Μπουτάν”.




















