Το Τόκιο «κειται μακράν»

•Στις δύο φωτό απεικονίζονται δύο νοοτροπίες,δύο αντιλήψεις του κόσμου.Διαλεξτε και πάρτε.Στην πρώτη αριστερά φωτό για να τη δείτε πρέπει να τη μεγεθύνετε.Απο το παρμπρίζ του αυτοκινήτου μου θολά για να μην έχουμε προσωπικά δεδομένα.Οδος Ιθακης απόγευμα φεύγοντας από το γραφείο.Αναπηρος μετανάστης σε αμαξίδιο.Το κινεί αγκομαχώντας.Αδυνατον να κινηθεί στο πεζοδρόμιο χωρίς να τουμπαρει.Εχει εμπόδια που του απαγορεύουν τη κίνηση.Κατεβαινει αναγκαστικά στο οδόστρωμα.Κουβαλαει συναρμοσμενη στο αμαξίδιο μια σακούλα με ψώνια.Ιδρωνει.Στην Ιθακης αυτοκίνητα παρκαρισμένα κι από τις δυο μεριές.Που να πάει ο άνθρωπος.Προσπαθει να επιταχύνει ιδρώνοντας έχει και ηλικία για να φτάσει στο φανάρι των πεζών στη συμβολή με τη Πατησίων.Δεν μπορώ και δεν θέλω να τον προσπεράσω ξυστά.Επιβραδυνω σχεδόν σταματώ για να του δώσω χρόνο.Οι από πίσω μου κορνάρουν δαιμονιωδώς .Προχωρα ρε μάλακα.Βαριεμαι να τσακωθώ.Δεν έχει και νόημα.Μια φωνή ακούγεται από το αμαξίδιο.Μη φωνάζετε ρε.
•Στη δεύτερη φωτό.Τοκιο.Σταση λεωφορείου.Θεσεις αναμονής.Κατω από τις καλαισθητες θεσεις έχουν πετάλια.Οι αναμένοντες κάνουν ορθοπεταλιές και έτσι παράγεται ενέργεια που ανάβει τα φωτάκια στο πεζοδρόμιο.Γυμναζονται δωρεάν περιμένοντας το λεωφορείο και προσφέρουν υπηρεσία.Το Τόκιο κειται μακράν.

Πάνος Μπιτσαξής

“Time present and time past Are both perhaps in the time future And time future contained in time past” ** (T.S. Eliot)

Χ Ρ Ο Ν Ο Σ

του Τ.Σ. Έλιοτ

Ο παρών χρόνος και ο παρελθών χρόνος
είναι ίσως και οι δύο παρόντες στο μέλλοντα χρόνο
και ο μέλλων χρόνος να περιέχεται στον παρελθόντα χρόνο.
Αν όλος ο χρόνος είναι αιωνίως παρών
όλος ο χρόνος δεν μπορεί να πληρωθεί.
Ό,τι θα μπορούσε να συμβεί είναι μια αφαίρεση
που παραμένει μια διαρκής δυνατότητα
μόνο σ’ έναν κόσμο από εικασίες.
Ό,τι θα μπορούσε να συμβεί και ό,τι συνέβη
δείχνουν σ’ ένα τέλος που είναι πάντοτε παρόν.

μετάφραση: Χάρης Βλαβιανός

Έφυγε ο μοναδικός Πέπε, ο ηγέτης των αδύναμων ανθρώπων…

Ο Χοσέ «Πέπε» Μουχίκα, ο θρυλικός πρώην πρόεδρος της Ουρουγουάης και παγκόσμιο σύμβολο λιτής διακυβέρνησης και πολιτικού ήθους, πέθανε σε ηλικία 89 ετών. Την είδηση επιβεβαίωσε με ανάρτησή του στο X (πρώην Twitter) ο νυν πρόεδρος της χώρας, Γιαμάντου Όρσι, αποτίοντας φόρο τιμής σε έναν άνθρωπο που, όπως είπε, «δίδαξε στον κόσμο πως η εξουσία δεν σημαίνει προνόμια, αλλά προσφορά».

Ιωάννης Μεταξάς

“Μηδέν της τύχης, αλλά πάντα της ευβουλίας και της προνοίας”

Η ιστορία της οικογένειας Μεταξά ξεκινά από το 1081, στα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ένα μέλος της οικογένειας από την πλευρά του πατέρα του στην περίοδο των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων του οίκου των Κομνηνών, σύμφωνα με την «Αλεξιάδα» της Άννας Κομνηνής, είχε το αξίωμα του Υπουργού του Αλέξιου Κομνηνού. Στην πολιορκία της Κωνσταντινουπόλεως, ο Μάρκος Αντώνιος Μεταξάς, συμπολεμιστής του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, του τελευταίου Αυτοκράτορα, διακρίθηκε για τη γενναιότητα του και την αφοσίωση του. Την ημέρα της αλώσεως κατάφερε διέφυγε και περνώντας από τη Χίο και την Κρήτη, έφθασε στην Κεφαλλονιά όπου εγκαταστάθηκε στη περιοχή «Φραντζάτα» που μετονομάσθηκε σε «Μεταξάτα» και με απόφαση της ενετικής γερουσίας τα μέλη της οικογένειας Μεταξά απέκτησαν το προνόμιο να φέρουν τον τίτλο του Κόμη. Από τότε η οικογένεια του έδωσε στο Έθνος, αρχιερείς, στρατηγούς, πολιτικούς, διπλωμάτες και άλλους που διακρίθηκαν στα γράμματα και τις επιστήμες. Ανάμεσα τους ο Ανδρέας και ο Κωνσταντίνος Μεταξάς οι οποίοι ηγήθηκαν σημαντικής δυνάμεως αγωνιστών της Κεφαλλονιάς που πολέμησαν στην Πελοπόννησο κατά την Εθνεγερσία του 1821.

“Άμεσοι πρόγονοι”

Ο Ιωάννης Μεταξάς ήταν απόγονος του οικονομικά ξεπεσμένου Κεφαλληνιακού κλάδου των Αντζουλακάτων της παλαιάς Βυζαντινής οικογένειας των Μεταξάδων, ενώ η οικογένεια αναφέρεται στο «Libro d’Oro» του Ραγκαβή ως μία από αυτές που το 1691, είχαν αποκτήσει από την Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας, τον τίτλο του κόμη . Ο Νικόδημος Μεταξάς, Έλληνας μοναχός, είναι ο πρώτος τυπογράφος στην Ανατολή, ο οποίος ίδρυσε τυπογραφείο στην Κωνσταντινούπολη το 1627, κι αργότερα το μετέφερε στην Κεφαλληνία. Γονείς του Ιωάννη ήταν ο Έπαρχος Παναγής Μεταξάς-Αντζουλακάτος, με καταγωγή από την Κεφαλλονιά και η Ελένη που γεννήθηκε στο Αγρίνιο κι ήταν κόρη του Κωνσταντίνου Τριγώνη με απώτερη καταγωγή από τα Γρεβενά. Ο Ιωάννης ήταν το πρωτότοκο παιδί της οικογένειας και αδέλφια του ήταν ο Κωνσταντίνος, ο οποίος σπούδασε στην Ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά σχετικά νέος οδηγήθηκε στο ψυχιατρείο γι’ αυτό και ο Ιωάννης Μεταξάς του είχε ιδιαίτερη αδυναμία, και η Μαριάνθη.

Άξιζει να σημειωθεί ότι τέσσερα ολόκληρα πριν το περίφημο “ΟΧΙ” του όπως αναφέρεται στην βραβευμένη έκθεση από την Ακαδημία Αθηνών του ακαδημαϊκού Δημητρίου Φωκά ,το φθινόπωρο του 1936 ο Ιωάννης Μεταξάς σε συνεδρίαση του Ανωτάτου Ναυτικού Συμβουλίου στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού “ως άλλος προφήτης” είπε, «…Προβλέπω πόλεμον μεταξύ του Αγγλικού και του Γερμανικού συγκροτήματος. Πόλεμον πολύ χειρότερον από τον προηγούμενον. Εις τον πόλεμον αυτόν θα κάνω ό,τι ημπορώ δια να μην εμπλακή η Ελλάς, αλλά τούτο δυστυχώς θα είναι αδύνατον. Είναι περιττόν να σας είπω ότι η θέσις μας εις την σύρραξιν αυτήν θα είναι παρά το πλευρόν της Αγγλίας….. Το τελευταίον αυτό, προπαντός, να μην εξέλθη της αιθούσης ταύτης…».