ΟΡΕΙΝΟΣ

Εθνικός Ύμνος

•Πριν την έναρξη του ματς στο ΣΕΦ ανακρούστηκε ο εθνικός ύμνος.Ενω οι εν ολω και αδιαίρετω Ουγκανοι της κερκιδας είχαν εκδηλώσει με συνθήματα τους ανεκπλήρωτους πόθους τους.Και ενώ η προεδραρα του παρα και του τσαμπουκά, διεκδικούσε το δικαίωμα να εκφράζεται υψώνοντας σε απάντηση το κωλοδαχτυλο.Γιατι εκεί ήταν οι άλλοι Ουγκανοι οι δικοί του δεν ήταν.Μην το στερηθεί.Ατομικο δικαίωμα είναι πρέπει να του αναγνωρισθεί.Αλλοιως θα πέσει σε κατάθλιψη.
Μπορούν να μου πουν οι κύριοι του ΕΣΑΚΕ και της ΕΙΟΚ τι δουλειά έχει ο εθνικός ύμνος σε αυτό το περιβάλλον;Να δείξει τι;την ελληνικότητα του πρωταθλήματος;την προσήλωση των παραγόντων στο Έθνος;Να δείξουν στον Αταμαν το μεγαλείο της Ελλαδας;Λιγη ντροπή.Αιδως Αργείοι.Οι κυβερνητικοί εθναμυντορες δεν το είδαν;Δεν βλέπουν μπάσκετ αυτοί είναι υπεράνω.
•Και ο Βρούτσης θέλει να συναντηθούν για να αναλάβουν ο Γιαννακοπουλος και οι Αγγελοπουλοιω«ηθικές δεσμεύσεις».Τι να κάνει κι αυτός.Οτι μπορεί.

Πάνος Μπιτσαξής

…έκλεισε, νέος ανοίγει…αενάως, συμπαντικός νόμος, τελεία και παύλα…

Η φράση του Πωλ Κλωντέλ «Ένας άνθρωπος γερνάει την ημέρα που χάνει τη μητέρα του»είναι ένας βαθύτατα οδυνηρός προβληματισμός για την ανθρώπινη εμπειρία της απώλειας, ειδικά της απώλειας της μητέρας. Επιφανειακά, υποδηλώνει ότι ο θάνατος της μητέρας σηματοδοτεί μια βαθιά αλλαγή στη ζωή του, αλλά βαθύτερα κρύβεται μια πιο πολυεπίπεδη εξερεύνηση της συναισθηματικής ωριμότητας, της ταυτότητας και του ρόλου της μητέρας στον ψυχολογικό κόσμο του ατόμου.

Η μητέρα ως σύμβολο προστασίας και αθωότητας

Για πολλούς, η μητέρα αντιπροσωπεύει την ασφάλεια, την άνευ όρων αγάπη και την αίσθηση της συνέχειας στη ζωή. Συχνά ενσαρκώνει την αθωότητα και τη φροντίδα που συνδέουμε με την παιδική ηλικία, όπου νιώθει κανείς φροντίδα και ασφάλεια. Όταν ο Κλωντέλ λέει «ο άνθρωπος γερνάει», υπονοεί ότι η απώλεια της μητέρας δεν είναι απλώς μια στιγμή θλίψης, αλλά η απώλεια αυτής της αίσθησης προστασίας και αθωότητας. Είναι μια ξαφνική ώθηση στη σκληρή πραγματικότητα της ζωής χωρίς αυτό το δίχτυ συναισθηματικής ασφάλειας.

Υπάρχει και ένα ψυχολογικό στοιχείο στη φράση, όπου η μητέρα λειτουργεί ως βασική φιγούρα στην αίσθηση ταυτότητας κάποιου. Όσο η μητέρα ενός ατόμου είναι ζωντανή, εξακολουθεί, κατά κάποιον τρόπο, να συνδέεται με το ρόλο του «παιδιού». Αυτή η δυναμική αλλάζει δραματικά με την απώλεια της μητέρας.