Ξενοφώντος 10
Ελύτης – Ήρθαν ντυμένοι «φίλοι»
Ήρθαν
ντυμένοι «φίλοι»αμέτρητες φορές οι εχθροί μου το παμπάλαιο χώμα πατώντας.Και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με τη φτέρνα τους.Έφεραντον Σοφό, τον Οικιστή και τον Γεωμέτρη Βίβλους γραμμάτων και αριθμών την πάσα Υποταγή και Δύναμη το παμπάλαιο φως εξουσιάζοντας.Και το φως δεν έδεσε ποτέ με τη σκέπη τους.
Ούτε μέλισσα καν δε γελάστηκε το χρυσό ν’ αρχινίσει παιχνίδι· ούτε ζέφυρος καν, τις λευκές να φουσκώσει ποδιές.‘Έστησαν και θεμελίωσανστις κορφές, στις κοιλάδες, στα πόρτα πύργους κραταιούς κι επαύλεις ξύλα και άλλα πλεούμενατούς Νόμους, τούς θεσπίζοντας το καλά και συμφέροντα στο παμπάλαιο μέτρο εφαρμόζοντας.Και το μέτρο δεν έδεσε ποτέ με τη σκέψη τους.Ούτε καν ένα χνάρι θεού στην ψυχή τους σημάδι δεν άφησε· ούτε καν ένα βλέμμα ξωθιάς τη μιλιά τους δεν είπε να πάρει.
Έφτασαν ντυμένοι «φίλοι»αμέτρητες φορές οι εχθροί μου το παμπάλαια δώρα προσφέροντας.Και το δώρα τους άλλα δεν ήτανε παρά μόνο σίδερο και φωτιά.Στ ’ανοιχτά πού καρτέραγαν δάχτυλα μόνον όπλα και σίδερο και φωτιά.
Μόνον όπλα και σίδερο και φωτιά.
Οδυσσέας Ελύτης
by Αντικλείδι , http://antikleidi.com
100 χρόνια !!!! Καλο κουράγιο…
Να τι πρέπει να τρώτε για να ζήσετε πάνω από… 100 χρόνια
Οι θεραπευτικές και ευεργετικές τους ιδιότητες είναι τόσες πολλές, που θεωρούνται -ιδιαίτερα για τους Κινέζους- ένα από τα μυστικά μακροζωίας και ευεξίας.
Tα κατανάλωνε καθημερινά άλλωστε ο γνωστός Κινέζος βοτανολόγος Li Qing Yuen που εικάζεται ότι έζησε σχεδόν 200 χρόνια!.. (1736-1933). Ο λόγος για τα Goji Berries…
Με πολύτιμες διατροφικές ιδιότητες και ευχάριστη γεύση είναι μια από τις πιο γνωστές υπερτροφές, ιδιαίτερα στην αποξηραμένη τους μορφή. Πιστέψτε μας, υπάρχουν πολλοί λόγοι για να αγαπήσετε τα Goji berries και να τα βάλετε στην καθημερινότητά σας.
Λίγη ιστορία
Η ιστορία του διάσημου πορτοκαλί-κόκκινου μούρου ξεκινά πολλούς αιώνες πριν από την Κίνα και το Θιβέτ όπου είχαν ανακαλύψει τις διατροφικές του χάρες και το χρησιμοποιούσαν ευρύτατα στην καθημερινότητά τους. Σχετικές αναφορές για το goji υπάρχουν σε λαϊκές παραδόσεις από το 2.800 π.Χ., ενώ ο θρύλος μιλά για την ανακάλυψή του από βουδιστές μοναχούς καθώς διέσχιζαν τα βουνά του Θιβέτ, οι οποίοι εντυπωσιάστηκαν από τη γεύση του και το συμπεριέλαβαν στη διατροφή τους. Στη συνέχεια, παρατήρησαν ότι οι μοναχοί που το έτρωγαν ζούσαν περισσότερο, κάτι που τους οδήγησε στο συμπέρασμα ότι τα συγκεκριμένα μούρα έχουν και θεραπευτικές ιδιότητες.
Η ιστορία του διάσημου πορτοκαλί-κόκκινου μούρου ξεκινά πολλούς αιώνες πριν από την Κίνα και το Θιβέτ όπου είχαν ανακαλύψει τις διατροφικές του χάρες και το χρησιμοποιούσαν ευρύτατα στην καθημερινότητά τους. Σχετικές αναφορές για το goji υπάρχουν σε λαϊκές παραδόσεις από το 2.800 π.Χ., ενώ ο θρύλος μιλά για την ανακάλυψή του από βουδιστές μοναχούς καθώς διέσχιζαν τα βουνά του Θιβέτ, οι οποίοι εντυπωσιάστηκαν από τη γεύση του και το συμπεριέλαβαν στη διατροφή τους. Στη συνέχεια, παρατήρησαν ότι οι μοναχοί που το έτρωγαν ζούσαν περισσότερο, κάτι που τους οδήγησε στο συμπέρασμα ότι τα συγκεκριμένα μούρα έχουν και θεραπευτικές ιδιότητες.
Τα οφέλη των goji berries μπορεί να ανακαλύφθηκαν αιώνες πριν στην Ασία, έγιναν όμως γνωστά στο δυτικό κόσμο αιώνες αργότερα. Σήμερα, η διατροφική-και όχι μόνο- αξία τους έχει διαδοθεί και στην αγορά, τα βρίσκουμε φρέσκα ή μεταποιημένα ακόμη και ως εκχύλισμα σε καλλυντικά.
Φρέσκο ή αποξηραμένο;
Απολαύστε τα ιδανικά φρέσκα αν θέλετε να αποκομίσετε όλα τους τα οφέλη- γευστικά και διατροφικά- επειδή όμως το να βρεθούν σε αυτή τη μορφή είναι αρκετά δύσκολο, υπάρχει και η εναλλακτική των αποξηραμένων που θα τα βρείτε σχεδόν παντού. Η υφή του αποξηραμένου καρπού ποικίλει ανάλογα με το βαθμό αποξήρανσης. Κάποιοι καρποί έχουν υφή παρόμοια με αυτή της σταφίδας, μαλακή και ελαφρώς κολλώδη, ενώ άλλοι είναι πιο σκληροί.
Απολαύστε τα ιδανικά φρέσκα αν θέλετε να αποκομίσετε όλα τους τα οφέλη- γευστικά και διατροφικά- επειδή όμως το να βρεθούν σε αυτή τη μορφή είναι αρκετά δύσκολο, υπάρχει και η εναλλακτική των αποξηραμένων που θα τα βρείτε σχεδόν παντού. Η υφή του αποξηραμένου καρπού ποικίλει ανάλογα με το βαθμό αποξήρανσης. Κάποιοι καρποί έχουν υφή παρόμοια με αυτή της σταφίδας, μαλακή και ελαφρώς κολλώδη, ενώ άλλοι είναι πιο σκληροί.
Διατροφικό διαμάντι
«Προικισμένο» με πληθώρα από πολύτιμα διατροφικά στοιχεία, βρίσκεται επάξια αν όχι στην κορυφή, σίγουρα σε μία από τις κορυφαίες θέσεις στη λίστα με τις πιο δημοφιλείς υπερτροφές. Πρόκειται για εξαιρετική πηγή λιπαρών οξέων, βιταμίνης C (περιεκτικότητα περίπου 70 φορές μεγαλύτερη από το πορτοκάλι), μαγνησίου, πρωτεϊνών, υδατανθράκων, καροτενοειδών (περισσότερα από το καρότο), λυκοπενίου, βιταμινών του συμπλέγματος Β, φυτικών ινών, φωσφόρου, καλίου, νατρίου και η λίστα συνεχίζεται…
«Προικισμένο» με πληθώρα από πολύτιμα διατροφικά στοιχεία, βρίσκεται επάξια αν όχι στην κορυφή, σίγουρα σε μία από τις κορυφαίες θέσεις στη λίστα με τις πιο δημοφιλείς υπερτροφές. Πρόκειται για εξαιρετική πηγή λιπαρών οξέων, βιταμίνης C (περιεκτικότητα περίπου 70 φορές μεγαλύτερη από το πορτοκάλι), μαγνησίου, πρωτεϊνών, υδατανθράκων, καροτενοειδών (περισσότερα από το καρότο), λυκοπενίου, βιταμινών του συμπλέγματος Β, φυτικών ινών, φωσφόρου, καλίου, νατρίου και η λίστα συνεχίζεται…
Τα μούρα Goji συμβάλλουν σημαντικά στη βελτίωση της ψυχικής διάθεσης (θειαμίνη), αυξάνουν τα επίπεδα ενέργειας μειώνοντας παράλληλα το χρόνο που χρειάζεται για να κοιμηθούμε (υδατάνθρακες, μαγνήσιο), βελτιώνουν την ποιότητα του ύπνου μας, προστατεύουν το συκώτι, ρυθμίζουν τα επίπεδα σακχάρου, χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων στο αίμα κ.ά. Το γερμάνιο που περιέχουν είναι επίσης ένας από τους λόγους που τους αποδίδουν ακόμα και αντικαρκινικές ιδιότητες. Θεωρείται επίσης ότι ενδυναμώνει τη σεξουαλική δραστηριότητα με τους Κινέζους να το τιμούν δεόντως και γι’ αυτό… Χαρακτηριστική κινεζική παροιμία μάλιστα αναφέρει: ”ένας άντρας που πρόκειται να λείψει πολύ καιρό από το σπίτι, δεν θα πρέπει να πάρει μαζί του gojies’.
Τα Goji στο τραπέζι
Η ευχάριστη γεύση τους, παρόμοια με αυτή του κερασιού (φρέσκο) και της σταφίδας (αποξηραμένο) τα καθιστά ιδιαίτερα ευέλικτα στους τρόπους που μπορούν να καταναλωθούν.
Η κινεζική αγορά τα προσφέρει απλόχερα, οπότε οι ντόπιοι βρίσκουν άπειρους τρόπους για να τα αξιοποιήσουν. Σούπες, συνταγές με ρύζι ακόμα και κρασί με goji είναι μερικοί από αυτούς. Τα φύλλα και οι τρυφεροί βλαστοί τους επίσης μπορούν να καταναλωθούν όπως ένα οποιοδήποτε λαχανικό ενώ τα αποξηραμένα goji προστίθενται συχνά σε μούσλι, γιαούρτι, κέικ, επιδόρπια κλπ. Η γλυκιά γεύση τους επίσης ταιριάζει όμορφα σε πιάτα με πουλερικά ή χοιρινό ενώ προσδίδουν γκουρμέ νότα σε δροσερές ανοιξιάτικες σαλάτες σε συνδυασμό με φρουτένια dressings.
Αν πάλι είστε αρκετά τυχεροί και τα πετύχετε φρέσκα, μην παραλείψετε να τα δοκιμάσετε σκέτα ως σνακ αλλά να φτιάξετε και ωραιότατους σπιτικούς χυμούς χτυπώντας τα στο μίξερ με λίγο νερό. Είναι επίσης υπέροχα ως μαρμελάδα ή γλυκό του κουταλιού και ταιριάζουν ιδανικά στο γιαούρτι με βρώμη και άλλα berries, σε μπισκοτάκια βρώμης αλλά και σοκολατένια fudge.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΝΑΝΔΡΑΝΙΣΤAΚΗΣ
Ο Βαρουφάκης και οι δεκαεφτά νάνοι
28 Απριλίου
11:322015
Του Γιάννη ΑνανδρανιστάκηΑηδία. Δεν μπορώ να βρω πιο ταιριαστή λέξη για όσα συνέβησαν στο Γιούρογκρουπ της Λετονίας. Για τη χυδαία επίθεση των ευρωπαίων υπουργών Οικονομικών στον Γιάννη Βαρουφάκη και τον ακόμη χυδαιότερο τρόπο με τον οποίο παρουσιάστηκε η επίθεση αυτή από διεθνή ΜΜΕ. Επιλεγμένα ΜΜΕ, που όπως μάθαμε από την «Εφημερίδα των συντακτών», είναι μέρος ενός προπαγανδιστικού κυκλώματος γερμανικής έμπνευσης- καημένε φον Γκέμπελς, εσύ αυτοκτόνησες νωρίς- που έχει στηθεί στις Βρυξέλλες. Στη Λετονία συνέβησαν γεγονότα αποτρόπαια, βγαλμένα από τις πιο σκοτεινές περιόδους της ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας και μετά οι γιουρογκρούπηδες είχαν την απαίτηση να πάει να φάει μαζί τους ο Βαρουφάκης. Που καλύτερα να έτρωγε με τον Χάνιμπαλ Λέκτερ.Αηδία για τους έξω, αηδία στο πολλαπλάσιο για τους μέσα. Για το μνημονιακό καθεστώς, αρχηγούς, υπαρχηγούς, επίδοξους αρχηγούς, εργολάβους, μιντιάρχες, μεγαλοδημοσιογράφους, για τους μέσα, που δρουν σαν χαρωπά φερέφωνα των έξω. Μετά χαράς δέχτηκαν τα φερέφωνα το μπούλινγκ που υπέστη από τους ευρωπαίους ο Βαρουφάκης. Γέλασαν, λοιδόρησαν, υπερθεμάτισαν, τον είπαν γελοίο, τον είπαν κλόουν και τι δεν τον είπαν. Τα ίδια είχαν πάθει στο παρελθόν και κάποιοι δικοί τους υπουργοί, έναν πρωθυπουργό τους τον αποκάλεσαν «μαλάκα», δεν τους πείραζαν όμως αυτά, τα θεωρούσαν φυσικά και αυτονόητα. Είναι η φυσική και αυτονόητη συμπεριφορά του αφέντη στον υποτακτικό του.Οι μέσα και οι έξω, οι έξω και οι μέσα. Ένα καλά οργανωμένο σύστημα αλληλοβοήθειας, συγκοινωνούντα δοχεία που τροφοδοτούν το ένα το άλλο με ζωτικά υγρά. Οι έξω, με την άτεγκτη στάση τους στις διαπραγματεύσεις, κρατάνε στη ζωή το θνήσκον μνημονιακό καθεστώς, που τρέφεται από τον τρόμο και την αναταραχή. Οι μέσα, τα χαρούμενα φερέφωνα, δίνουν στους έξω την άνεση να κρατάνε στάση σκληρή και άτεγκτη. «Υπογράψτε τώρα!», φωνάζουν οι μέσα, «δεν ακούτε τι σας λένε, υπογράψτε τώρα!», αντηχούν οι έξω.Τι σημαίνει το «υπογράψτε τώρα!» που φωνάζουν οι Σαμαράδες, οι Βενιζέλοι, οι Σταύροι, οι Μητσοτάκηδες, οι Λοβέρδοι; Σημαίνει δεχτείτε όλα όσα σας ζητούν οι δανειστές, τις μειώσεις των συντάξεων, την απελευθέρωση των απολύσεων και των πλειστηριασμών, την αύξηση του ΦΠΑ. Όλα όσα δεν υπέγραψαν αυτοί για να μην εξαφανιστούν πολιτικά, ζητούν να τα υπογράψει η Αριστερά για να εξαφανιστεί εκείνη άπαξ δια παντός. Κι αν δεν τα υπογράψει, να πέσει υπό το βάρος της χρεωκοπίας και να έρθουμε εμείς να τα υπογράψουμε φαρδιά πλατειά, χωρίς ενοχές και δήθεν κόκκινες γραμμές.
Τα ακούνε αυτά οι δανειστές και σου λένε, αφού έχουμε στην Ελλάδα ένα εφεδρικό σύστημα έτοιμο να δεχτεί τα πάντα, γιατί να συμφωνήσουμε με τους περίεργους της Αριστεράς; Να τους πάμε μέχρι τέλος, να τους καταστρέψουμε, να τους εξαφανίσουμε, για να έρθουν μετά τα δικά μας παιδιά, τα οποία θα είναι πλέον έτοιμα να παραδώσουν γην και ύδωρ για να τους δοθεί η εξουσία. Θα τους δοθεί απέξω η εξουσία, αλλά δεν έγινε και τίποτα, σάμπως θα είναι η πρώτη φορά στη νεώτερη ελληνική ιστορία.
Α’ ΑΡΒΑΝΙΤΙΚΟ ΑΝΤΑΜΩΜΑ ΣΤΑ ΟΙΝΟΦΥΤΑ
Ο πολιτιστικός και εξωραϊστικός συλλογος Οινοφύτων “Η ΑΜΠΕΛΟΣ” σας προσκαλεί στο πρώτο αντάμωμα Αρβανιτων το Σαββατο 23 Μαΐου και ώρα 6.00 το απόγευμα στους Αγίους Αναργύρους Οινοφυτων.
Πρόγραμμα εκδήλωσης:εσπερινός,παρουσίαση παραδοσιακών αρβανιτικων χορών,γλέντι με ζωντανή μουσική .
Στην εκδήλωση θα παραστεί ο Μακαριωτατος Αρχιεπισκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμος και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θηβων και Λεβαδειας κ.κ.Γεωργιος.
Συμμετέχουν τα χορευτικα:συλλογος Καλάμου “ΜΠΕΣΚΑ”,συλλογος Ασωπιας “ΕΙΛΕΣΙΟΝ”,συλλογος Ερυθρών “ΤΟ ΚΡΙΕΚΟΥΚΙ”,συλλογος Καλοχωρίου Αυλίδας,Κεντρο Εκκλησιαστικης Διακονιας ΟΙνοφυτων.
Ορχήστρα:Σ.Μπρεμπος -τραγούδι,Α.Κυριακος-τουμπερλέκι,Γ.Κυριακος-κλαρίνο,Μαριετης-βιολί,Ε.Βίτσα-τραγούδι .
Είσοδος με φαγητό και κρασί 10€
Το πρόσημο της δυστυχίας
Η ζωή είναι μία δυναμική πραγματικότητα που μεταβάλλεται μέσα στο μικρότερο κομμάτι του χρόνου που εμείς μπορούμε να καταγράψουμε. Αυτή η άπειρη δραστηριότητα διαμορφώνει και τις συνθήκες που απεικονίζουν το αποτέλεσμά της. Mέσα σε ένα ασύλληπτα μεγάλο σύμπαν με νόμους άγνωστους που μας καθορίζουν ο άνθρωπος και ο ίδιος ο πλανήτης μας φαίνονται μηδαμινά και η ζωή παίρνει διαστάσεις που είναι αδύνατον να συλλάβουμε. Ο άνθρωπος όμως, παρά τη μηδαμινότητά του, μπορεί και επηρεάζει τη δική του ζωή στα όρια αυτού του πλανήτη, τουλάχιστον προς το παρόν.
Εξετάζουμε, λοιπόν, την πραγματικότητα στα δικά μας όρια κίνησης. Οποιαδήποτε μελέτη – αναφορά σε αυτήν σίγουρα χρωματίζεται από την υποκειμενικότητα του καθενός και, άρα, αποδέχομαι την αδυναμία μου να την προσδιορίσω με απόλυτα αντικειμενικούς όρους. Ταυτόχρονα, βέβαια, αμφισβητώ και την ικανότητα όλων των ανθρώπων, με διαβαθμίσεις φυσικά λόγω εξοπλισμού, να την αντιληφθούν πλήρως και να την περιγράψουν.
Πέρα από την αδυναμία απόλυτης καταγραφής όλων των γεγονότων – συνθηκών από τον άνθρωπο, θέλω να επισημάνω την τάση του να διαστρεβλώνει ηθελημένα κατά την καταγραφή ή κατά την επεξεργασία τα στοιχεία που προσλαμβάνει με τις αισθήσεις του και επεξεργάζεται με το νου του. Τον μηχανισμό της στρεβλής αυτής αποκωδικοποίησης ο άνθρωπος έχει αναπτύξει σταδιακά από τότε που ο νους μπορούσε να παίζει το ρόλο του κυρίαρχου εργαλείου επιβίωσής του στον πλανήτη. Ο λόγος είναι απλός και λέγεται «άλλοθι». Με δεδομένο ότι στις κοινωνίες που δημιουργούσε υπήρχε η έννοια των συλλογικών αναγκών και επιθυμιών, έπρεπε να περιορίσει τις δικές του ενορμήσεις, ώστε να μην είναι εμπόδιο στις συλλογικές.
Ο νους, λοιπόν, σ’ αυτήν τη διαδικασία αντίληψης και δράσης, που διαμόρφωνε σταδιακά το δίκαιο κάθε κοινωνίας, αποτέλεσε το εργαλείο που ήταν ο μεγαλύτερος σύμμαχος αλλά και ο μεγαλύτερος εχθρός, αφού αποκάλυπτε την αλήθεια και με αυτόν τον τρόπο έθετε τους περιορισμούς που έπρεπε να υπάρχουν στην ανθρώπινη δράση.
Έτσι, ο άνθρωπος έστρεψε αυτό το εργαλείο προς τον εαυτό του, γιατί λειτουργούσε ανασταλτικά προς το δικό του υποτιθέμενο συμφέρον. Έπλασε λοιπόν μηχανισμούς αμφισβήτησης της λογικής και των απλών συμπερασμάτων, καθώς, επίσης, απώθησε την ενοχλητική καταγραφή των δικών του κινήτρων.
Αποτέλεσμα ήταν να εκλογικεύσει το παράλογο και να προσπαθήσει να αιτιολογήσει κάθε άπληστη, άδικη και ελεεινή δράση του. Η ιδιοτέλειά του αυτή πήρε συλλογικές μορφές, αφού στην ιστορική του πορεία συνεργάστηκε και με άλλους, για να προστατεύσει και να προωθήσει τη βλαβερή μορφή αυτών των συμφερόντων.
Τι βλέπουμε γύρω μας
Ας κάνουμε μία προσπάθεια να ορίσουμε αυτό που βλέπουμε γύρω μας ως άθροισμα. Το άθροισμα αυτό πρέπει να οριστεί συνυπολογίζοντας τα πάντα και με όλα τα πρόσημα. Υπάρχει γύρω μας ευτυχία; Η απάντηση είναι όχι.
Υπάρχει σίγουρα πολιτισμός ως αποτέλεσμα δυναμικών ανιδιοτελών προσπαθειών. Πολιτισμός με την έννοια του συνόλου των ενεργειών που αφορούν τη συλλογική εξέλιξη μέσα σε μία ισορροπημένη και ήπια αντιμετώπιση των άλλων και του πλανήτη.
Υπάρχει όμως η ιδιαίτερη αυτή κατάσταση που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως πραγματική ευημερία και να περιλαμβάνει τουλάχιστον ένα μεγάλο σύνολο; Η απάντηση είναι όχι.
Αυτό που βλέπουμε γύρω μας είναι προσπάθειες ομαδικής ιδιοτέλειας που χρόνο με το χρόνο περιορίζουν τον αριθμό των ανθρώπων που περιλαμβάνουν. Βλέπουμε λίγους λαούς ή μικρά ποσοστά από αυτούς ή σχετικά ολιγάριθμες ελίτ να ευημερούν και να προσπαθούν με αλύγιστη ένταση να αυξήσουν τη δύναμή τους, την επιρροή τους και να διασφαλίσουν ότι τίποτα από αυτά που θεωρούν δικά τους δεν κινδυνεύει να χαθεί. Την ίδια στιγμή αδιαφορούν για οποιαδήποτε συνέπεια που επιφέρει αυτή η εντατική υστεροβουλία τους είτε σε συνανθρώπους τους είτε στον πλανήτη, πράγμα εντελώς παράλογο και κοντόφθαλμο, που δείχνει την ελεεινότητα της ιδιοτέλειας.
Παράλληλα, εξελίσσεται η αδυναμία των υπολοίπων ανθρώπων να έχουν αξιοπρεπείς συνθήκες ζωής χωρίς φόβο, χωρίς άγνοια, χωρίς ανελευθερία έκφρασης. Εδώ γίνεται και η μάχη συλλογικών προτύπων. Πολλοί άνθρωποι ζώντας σε μιζέρια, αντί να καταλήγουν σε ένα πιο συλλογικό και αβλαβές (εμπεριέχοντας και το περιβάλλον) πρότυπο ζωής, φθονούν τους ‘τυχερούς’ και καραδοκούν για τη δική τους ευκαιρία να μπουν στον περιορισμένο αυτό κύκλο επιτυχίας. Άλλοι πάλι με πιο ανθρώπινα κριτήρια επαναπροσδιορίζουν τις προτεραιότητές τους και παίρνουν θέση λογικής και διεκδίκησης ενός πιο παρεμβατικού ρόλου, φεύγοντας από τον ρόλο του παρατηρητή.
Οι νησίδες ευμάρειας που έχει δημιουργήσει ο άνθρωπος στον πλανήτη τελικά είναι η επίφαση της ευτυχίας. Η ευτυχία πρέπει να συν-ορίζεται με την έννοια της συλλογικότητας, γιατί ο οποιοσδήποτε αποκλεισμός του άλλου από αυτήν οδηγεί στην τερατωδία. Η συνείδησή μας έχει αυτή την ικανότητα αντίληψης του ορθού και γι’ αυτό το υποσυνείδητό μας πολλές φορές λειτουργεί ως ασίγαστος κριτής που μας ενοχλεί, όταν εμμένουμε στο ψευδές. Χωρίς συμπόνια όμως είμαστε καταδικασμένοι να δυστυχήσουμε, γιατί τότε παραμένουμε ψυχροί και εκφράζουμε μία ενεργητική ή παθητική βία. Τη βία της εγωκεντρικότητάς μας που έχει μάθει να αρπάζει (ενεργητική βία ) ή να διαφυλάσσει σιωπηλά και «μουλωχτά» (παθητική βία) φοβούμενη μην υπάρξει κάτι που τελικά ίσως διαταράξει τη νηνεμία της ζωής μας . Επιθετικά ή κάνοντας τον ανήξερο επιτρέπουμε να εκφράζεται ιδιοτέλεια, η οποία είναι συνυφασμένη με τον αποκλεισμό του άλλου.
Εάν λοιπόν η ευτυχία δεν είναι συλλογική, δεν υπάρχει, γιατί συνυφαίνεται με τη δυστυχία του άλλου. Πιθανά, επειδή μέσα σε αυτή την αγέλη θα καταλήξουν κάποιοι να είναι πολύ ισχυρότεροι από εμάς, θα καταφέρουν σήμερα ή αύριο να εκτοπίσουν κι εμάς από τις προσφιλείς κοινωνικές μας θέσεις.
Παραβιάζοντας τις βασικές λειτουργίες της κρίσης μας και της συνείδησής μας έχουμε αποκλίνει αρκετά από μία πορεία λογικής και ανθρωπιάς, η οποία θα δημιουργούσε πολύ πιο φιλόξενες συνθήκες για τη ζωή σε αυτόν τον πλανήτη. Το πρόσημο κάνοντας τον απολογισμό είναι αρνητικό, γιατί η ευημερία κάποιων δεν είναι καν συνδεδεμένη με τη δική τους ευτυχία, αφού έχουν παρακάμψει πρότυπα δικαίου ναρκοθετώντας και τη δική τους ζωή εκτός των άλλων. Ο πολιτισμός δεν θα είναι αρκετός, για να μας προστατέψει από τον εαυτό μας, και θα απολεσθεί εξαιτίας μιας παράλογης βουλιμίας, η οποία είναι φανερό ότι δεν αφήνει χώρο σε πολλούς.
Η προσήλωση του νου μας στις αρχές της λογικής και της αμοιβαιότητας είναι ο μόνος δρόμος για την προσέγγιση της ορθής στάσης ζωής που οδηγεί στην ευτυχία. Τη μόνη κατάσταση που συμπεριλαμβάνει τα πάντα και δεν αποκλείει τίποτα. Οι παρούσες συνθήκες και ο χρόνος κάνουν το δίλημμα για παραίτηση ή τοποθέτηση πιο πιεστικό από ποτέ άλλοτε. Εμείς πρέπει να το απαντήσουμε.
Θανάσης Μάντης
Μέλος της ΜΚΟ Σόλων – (solon.org.gr)
Φωτογραφία: all-free-download.com
Αντικλείδι , http://antikleidi.com
Από τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό
ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΓΑΠΑΣ
Όσον περισσότερον αγαπάς, τόσον περισσότερον αγαπάσαι… Φροντίζετε την ψυχήν σας μόνον. Αυτήν μεριμνάτε να σώσετε όπου είναι τιμία, αθάνατος.
Γέροντας Ιωσήφ ο Αγιορείτης († 1959 μ.Χ.)
Σοφοκλέους
Πλατεία Δημαρχείου
Αιόλου
Αιόλου
Από τον φίλτατο Χρήστο Μίχα λάβαμε το παρακάτω email και με χαρά το αναρτούμε
Οδού παρούσης την ατραπόν μη ζήτει. Βλέποντας τις φωτογραφίες που αναρτήθηκαν στο Εξαίρετο Ιστολόγιο σας , σχετικές με την διάνοιξη του μονοπατιού της Μαζαρέκας , κυριεύτηκα ξαφνικά και χωρίς να το θέλω , από μια εσωτερική αμηχανία , η οποία εξελίχθηκε στην συνέχεια σε αδυναμία , στο να εκφραστώ κατάλληλα και όπως πραγματικά θα ήθελα .. , καθώς κατά ανεξήγητο λόγο, ένιωσα την πένα μου βαριά , τα χέρια μου πιασμένα και κουρασμένα … και το μυαλό μου στεγνό από σκέψεις , ιδέες και εμπνεύσεις . Σκέφτηκα ότι θα προτιμούσα ή και θα χαιρόμουν ακόμη .., αν αυτή η πρόσκαιρη φαντάζομαι , επιδείνωση της κατάσταση της υγείας μου , ήταν απόρροια κόπωσης , από την έντονη προσπάθεια της χρήσης των σκαπτικών -κοπτικών εργαλείων σας , … συμμετέχοντας και εγώ στις εργασίες για την διάνοιξη του μονοπατιού . Λόγοι όμως άλλοι .. , ανυπέρβλητοι και πάνω από όλα , ανεξάρτητοι από την θέληση μου και όχι οκνηρία . , με ανάγκασαν να μην παρευρεθώ και ως εκ τούτου .. , να μην δηλώσω παρόν , στο υπέροχο αυτό ταξίδι σας ή για να ακριβολογώ .. στο ραντεβού σας στον Τόπο μας .. , με τον Χρόνο .. και την Τοπική μας Ιστορία , της οποίας από χθες και ύστερα από αυτό .. , αποτελείτε εξαίρετα , εκλεκτά και σπουδαία μέλη της . Αγκομαχώντας λοιπόν τώρα . , από κούραση στην προσπάθεια μου να αρθρώσω έστω και αυτά τα λίγα , που θα πω παρακάτω , αλλά και από ντροπή που δεν συμμετείχα , λες και η τύχη ήθελε να με εκδικηθεί που δεν αγκομάχησα χθες μαζί σας στο κακοτράχαλο αυτό μονοπάτι της Πάρνηθας , όπου κοπιάσατε αλλά αμειφθήκατε πιστεύω.. , σχεδόν κατάιδρος , λές και έσκαβα , κάτω από έντονη συναισθηματική φόρτιση , καθώς εκ του ονόματος του μονοπατιού , είναι καταφανέστατατο και αυταπόδεικτο πως συνεπωνυμοι πρόγονοι μου το κατασκεύασαν , θα ήθελα πρώτα απ όλα , .. να εκφράσω τα θερμά ταπεινά και ειλικρινή μου συγχαρητήρια , προς όλους όσους συμμετείχαν και ιδιαίτερα , να χαιρετήσω και να επικροτήσω την πρωτοβουλία του διαπνεόμενου επιτέλους , από έντονα Ριζοσπαστικές ιδέες , σύμφωνες και με τα νέα ρεύματα της εποχής μας , Συλλόγου Οικιστών Τσιγγουρατίου , για τον καθαρισμό του Πανάρχαιου αυτού Μονοπατιού , προς το Πυργάρι και την Μαζαρέκα. Τα συναισθήματα μου λοιπόν , μετά από αυτό το γεγονός , είναι πλούσια και ανάμεικτα . Λυπάμαι που δεν το κάναμε τότε .. , Θυμώνω ή ζηλευω που δεν ήμασταν εμείς αυτοί που το υλοποίησαν .. , Χάιρομαι όμως , που το μονοπάτι αυτό , για το οποίο εσείς κοπιάσατε , θα μας δώσει την ευκαιρία για αναψυχή , πεζοπορία , άθληση , σωματική υγεία και ψυχική ανάταση .. , αυτή όμως , είναι μόνον η ανθρώπινη διάσταση αντίληψης των πραγμάτων . , στην οποία πιστεύω ακράδαντα , ότι δεν στόχευαν καν οι διοργανωτές της .. Διαβλέποντας λοιπόν και συγχωρέστε με αν κάνω λάθος , τον συμβολισμό της κίνησης τους ( κάθαρση μέσω του καθαρισμού της φύσης – ανύψωση μέσω της πορείας αναρρίχησης στο κάστρο ) και της πανανθρώπινης διάστασης του εγχειρήματος τους , στεναχωριέμαι παράλληλα .. . Στεναχωριέμαι , λοιπόν που δεν ήμουν εκεί , όχι για να ανοίξουμε και να καθαρίσουμε (αυτό ήταν κάτι εύκολο όπως αποδείχθηκε ), αλλά να ταξιδέψουμε σε ειδυλλιακούς – καθαρτικούς τόπους , όπως οι Αρχαίες Ευνοστίδες (Μαζαρέκα).. , να διαβούμε μαζί αυτά τα δυσπρόσιτα , από την εγκατάλειψη και αποξένωση του ανθρώπου από το φυσικό του περιβάλλον , μονοπάτια και καστροκορφές και να ανυψωθούμε τελικά, αναρριχόμενοι σε ενεργειακούς τόπους , όπως σε αυτό το Αρχαίο Βοιωτικό Οχυρό (φρυκτωρία) ) το ΄΄ Πυργάρι΄΄ , όπου επιτυχώς φθάσατε , χωρίς να χρειαστείτε πυξίδα …. . Στεναχωριέμαι λοιπόν που δεν ήμουν μαζί σας , να περπατήσω … , όχι πλέον στο μονοπάτι , αλλά στον ΄΄Δίαυλο΄΄ σας στο άχρονο και στο άκοσμο , αποτέλεσμα φυσικά της προσπάθειας και την έμπνευσης σας . Δεν ήμουν μαζί σας , όχι στο μονοπάτι σας , αλλά στην ΄΄Γέφυρα ΄΄ συμφιλίωσης και επικοινωνίας του ανθρώπου με την φύση , που δημιουργήσατε . Δεν ήμουν και εγώ εκεί μαζί σας , στο μονοπάτι όπου οι φυσικοί μας νόμοι και όλοι οι ανθρώπινοι κανόνες συνθλίβονται , μέσα στην παραδοξότητα της νοητής μας πραγματικότητας , όπως τα βράχια που συνθλίψατε χθες , χωρίς να διαταράξετε την τάξη και την αρμονία της φύσης και του οικοσυστήματος μας . Δεν ήμουν και εγώ στην αφετηρία της πορείας σας , εκεί στο ΄΄Ορεινό΄΄ Τσιγγουράτι , όπου τέμνονται οι δρόμοι του Πολιτισμού, του ανθρωπισμού και τις οικολογίας και δεν αφουγκράστηκα μαζί σας τα πολλαπλά μηνύματα , τα οποία είμαι βέβαιος ότι λάβατε χθες , από την μητέρα φύση και όχι μόνο … , στο μακρύ σας ταξίδι γεμάτο εμπειρίες διάμεσου της ατραπού και όχι της Οδού , αποδεικνύοντας περίτρανα σε όλους μας , ότι η ρήση του τίτλου των αρχαίων προγόνων μας, ήταν τελικά πέρα για πέρα εσφαλμένη .. Χρήστος Μίχας
Πριν καταναλώσουμε τις διάφορες δοξασίες για τα ξένα κέντρα που υποτίθεται
ότι συνωμότησαν για να εξοντώσουν τον περήφανο ελληνικό λαό και να κάνουν
τη χώρα αποικία χρέους, θα έπρεπε να γνωρίζουμε ότι το δημόσιο χρέος δημιουργείται
με δύο τρόπους: Ο πρώτος είναι τα ελλείμματα του προϋπολογισμού, όταν δηλαδή το
δημόσιο ξοδεύει περισσότερα από όσα εισπράττει, και ο δεύτερος είναι οι τόκοι που
πληρώνει το κράτος για να εξυπηρετήσει δάνεια που πήρε στο παρελθόν εξαιτίας
παλιότερων ελλειμμάτων.
Οι έννοιες του πρωτογενούς ελλείμματος και του πρωτογενούς πλεονάσματος μα
επιτρέπουν να ξεχωρίζουμε τα αποτελέσματα που δημιουργούνται στην τρέχουσα
διαχείριση από τα βάρη των παλιών χρεών. Πρωτογενές έλλειμμα έχουμε όταν
τα χρήματα που συγκεντρώνει το κράτος δεν φτάνουν για να καλύψουν τα έξοδά
του πριν πληρώσει τους τόκους. Αντίστοιχα, πρωτογενές πλεόνασμα έχουμε
όταν περισσεύουν χρήματα στο κράτος, πάλι πριν την πληρωμή των τόκων.
Από το 1994 μέχρι το 2002 στην Ελλάδα είχαμε συνεχώς πρωτογενή
πλεονάσματα, ενώ από το 2003 έως το 2013 είχαμε πρωτογενή ελλείμματα.
Είναι εντυπωσιακό ότι το πρωτογενές έλλειμμα του 2003 ήταν δεκαπέντε φορές
μικρότερο από το αντίστοιχο του 2009. Ο πίνακας αποτυπώνει τα πρωτογενή
αποτελέσματα ως ποσοστά επί του ΑΕΠ, το οποίο φούσκωνε τα χρόνια πριν
τη χρεοκοπία από την κατανάλωση των δανεικών που μοίραζε το κράτος.
Αν δούμε τις πρωτογενείς δαπάνες του κράτους σε ευρώ, τα πράγματα
γίνονται πιο χειροπιαστά.
Εξέλιξη δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης 2004-2009 (από Απολογιστικά
Στοιχεία ΓΓΚΑ & Φαρμακευτικής Οίκου Ναύτου)
Το ελληνικό κράτος το 2002 ήθελε 62 δισ. για να λειτουργήσει, παρότι ήταν
η εποχή που ολοκληρώνονταν τα μεγάλα έργα και έτρεχε η προετοιμασία των
ολυμπιακών αγώνων. Βεβαίως και τότε είχαμε ένα σπάταλο και πελατειακό
κράτος, δεν είχε αντιμετωπιστεί το ασφαλιστικό και υπήρχαν φαινόμενα διαφθοράς.
Όμως τα δημόσια οικονομικά βρίσκονταν υπό έλεγχο. Το κράτος κάλυπτε τα έξοδά του
και του περίσσευαν και χρήματα για να καλύψει μέρος των τόκων για τα δάνεια που
είχαν ληφθεί παλιότερα (κυρίως μετά το 1981).
Το 2009 το ίδιο κράτος ξόδεψε 113 δισ. (πάντα πριν την πληρωμή τόκων) χωρίς να
έχουν βελτιωθεί οι υπηρεσίες που παρείχε στους πολίτες. Ήταν τότε που επανιδρύθηκε
η αγροφυλακή, έγιναν δεκάδες χιλιάδες προσλήψεις και η γαλάζια συνέντευξη
ακύρωσε την αξιοκρατική επιλογή του ΑΣΕΠ. Το ίδιο έκανε και η μονιμοποίηση
κατοντάδων χιλιάδων συμβασιούχων που είχαν προσληφθεί από τα πελατειακά δίκτυα.
Από τους πρωταγωνιστές στη θεσμική οπισθοδρόμηση ήταν ο τότε υπουργός και
σήμερα Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, ο οποίος τώρα
συμμετέχει πρόθυμα σε εκδηλώσεις για το λογιστικό έλεγχο του χρέους, όχι ως
κατηγορούμενος αλλά σαν κατήγορος.
Ξέρω ότι πολλοί αναγνώστες θα θεωρούν τα στοιχεία για την περίοδο πριν το
2004 παραποιημένα. Λυπάμαι που θα τους απογοητεύσω, αλλά τα παραπάνω στοιχεία έχουν
διαμορφωθεί μετά την απογραφή Αλογοσκούφη, που μετέφερε δαπάνες για εξοπλισμούς
από τη χρονιά της παραλαβής τους στη χρονιά της παραγγελίας τους, επιβαρύνοντας
τα μεγέθη της εποχής Σημίτη και ελαφρύνοντας τα ελλείμματα της διακυβέρνησης
Καραμανλή. Η αρμόδια κοινοτική υπηρεσία δέχτηκε τα αναθεωρημένα στοιχεία,
αλλά αργότερα αποφάσισε ότι η σωστή μέθοδος είναι αυτή που ακολουθήθηκε πριν το
2004 και τώρα ισχύει για όλες τις χώρες.
Πέρα από το ιστορικό της διόγκωσης του χρέους, έχει μεγάλη σημασία και
το είδος των δαπανών που τροφοδοτούσαν τα ελλείμματα. Ενδεικτικά μπορούμε να
αναφέρουμε ότι το 2000 η ετήσια δημόσια φαρμακευτική δαπάνη ήταν 800 εκατομμύρια
και το 2009 έφτασε στα 5,1 δισ. Η συνολική επιχορήγηση σε ασφαλιστικά ταμεία και
ΔΕΚΟ από 5,52 δισ. το 2002 ανέβηκε σε 20,8 δισ. το 2009 (αύξηση 277%).
Η συνολική επιχορήγηση των ασφαλιστικών ταμείων από το 2000 έως το 2013
ήταν 185 δισ. σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία (Το Βήμα, 19-4-2014).
Τα παραπάνω είναι μόνο μερικά κορυφαία σημεία της μακράς πορεία της χώρας
προς τη χρεοκοπία. Αντί να δούμε την αλήθεια και να διορθώσουμε αυτά που μας
οδήγησαν στην κατάρρευση, στην Ελλάδα στήθηκε ένα θέατρο του παραλόγου.
Μετεκλογικά διαψευστήκαν τα περί επαχθούς χρέους, διαγραφής κλπ.
Η νέα κυβέρνηση παρακαλάει για νέα δανεικά που μέχρι χθες τα κατήγγειλε.
Ταυτόχρονα επιχειρεί να δημιουργήσει αντιπερισπασμό για τα αδιέξοδά της
και φτιάχνει επιτροπές για τα μνημόνια. Μέσα στον καιροσκοπισμό της
απαλλάσσει προκαταβολικά την κυβέρνηση Καραμανλή από τις τεράστιες ευθύνες της.
Σωστά επισημάνθηκε ότι το ζητούμενο σήμερα είναι να ερευνήσουμε όχι πώς
μπήκαμε στο μνημόνιο, αλλά γιατί δεν βγαίνουμε. Γιατί ενώ οι άλλες χώρες της
ευρωζώνης που εντάχθηκαν σε προγράμματα στήριξης ξεπέρασαν την κρίση,
η Ελλάδα εξακολουθεί να βολοδέρνει και επιστρέφει στην αβεβαιότητα;
Οι λόγοι είναι πολλοί. Ένας από αυτούς είναι ότι αρκετοί πολιτικοί και
δημοσιογράφοι δεν δίστασαν να εμπορευτούν κάθε εξωπραγματική δοξασία
για την κρίση και οι πολίτες ήταν έτοιμοι να πιστέψουν τα παραμύθια.
Έτσι η αντίδραση στην κρίση ήταν συντηρητική. Η πλειονότητα στράφηκε
κατά της πτώχευσης αλλά παρέμεινε υπέρ των στρεβλώσεων που την έφεραν.
Τίποτε ανάλογο δεν συνέβη στις άλλες χώρες. Θα μπορούσαμε να προσέχαμε.
Σπέρνοντας ρεβίθια στο Τσιγκουράτι
