Βλέπει μακριά ….
Τι να είναι άραγε εκεί ψηλά;
Είναι μια φωτογραφία από το παρελθόν. Για την ακρίβεια είναι ένα πρωτοσέλιδο από το μακρινό (αλλά και τόσο κοντινό) 1981. Δεν ήταν το μόνο.
Αλλά ήταν και παραμένει ενδεικτικό. Ενδεικτικό ενός κλίματος και μιας προπαγάνδας που κράτησε σχεδόν 40 χρόνια. Και συνεχίζεται!
Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*
Ήταν τότε – την 1η Γενάρη 1981 – που η Ελλάδα γινόταν και επισήμως μέλος της Αγίας Οικογένειας των Βρυξελλών.
Ήταν η εποχή που η ένταξη στην ΕΟΚ (και σημερινή ΕΕ) συνοδευόταν με τις θεωρίες για τα «χρυσά κουτάλια» με τα οποία θα «έτρωγε» ο ελληνικός λαός.
Θεωρίες που στη συνέχεια έγιναν φληναφήματα για «απάνεμα λιμάνια» και μπουρδολογίες για «κοινά ευρωπαϊκά σπίτια».
Διανύουμε την τέταρτη δεκαετία από την ένταξη της χώρας στην ΕΕ. Είναι η ώρα του απολογισμού:
Συγκρίνετε την πραγματικότητα της παραγωγικά αποσαθρωμένης Ελλάδας με τις κίβδηλες υποσχέσεις των «ταγών του Έθνους» που την έριξαν στην αρένα αυτής της αδυσώπητης «Ιεράς Συμμαχίας».
Συγκρίνετε την Ελλάδα που έχει τεθεί στην Προκρούστια κλίνη των «προστατών», των «κηδεμόνων» και των «σωτήρων» με τα παραμύθια περί απαλλαγής (!) από προστάτες και κηδεμόνες!
Συγκρίνετε την Ελλάδα που ο λαός της έχει περιπέσει ακόμα πιο βαθειά στην εξάρτηση της φτώχειας, της ανέχειας, της ανασφάλειας, των εκβιασμών, των απειλών και της τρομοκρατίας με τα «φύκια» των εγχώριων και ξένων κονκισταδόρες που έταζαν «ισοτιμία» (!) με τα ισχυρότερα ευρωπαϊκά κράτη…
Συγκρίνετε το ψέμα των λόγων με την αλήθεια των πράξεων και των γεγονότων.
Βάλτε δίπλα στα χιλιάδες κηρύγματα υπέρ «εταίρων» και «φίλων» τις εικόνες με τις φιγούρες των Γιούνκερ, Μέρκελ, Σόιμπλε, Ντάιζελμπλουμ…
Και 1.000 άρθρα να γράψει η στήλη ποτέ δεν θα καταφέρει – το ομολογούμε – να αποδώσει πιο παραστατικά την άβυσσο που χωρίζει το απατηλό ψέμα των ευχολογίων περί «απαλλαγής από προστάτες και κηδεμόνες» από την τραγική αλήθεια που εκπροσωπούν οι Ντράγκι, οι τοκογλύφοι και οι «θεσμοί»…
Είναι ώρα απολογισμού και αναστοχασμού:
Από τη μια, ο δρόμος της Κόλασης στον οποίο πορεύεται και βυθίζεται ο λαός και ο τόπος. Από την άλλη, η αναγκαιότητα του άλλου δρόμου. Του δρόμου της εξόδου από την ΕΕ. Της μη αναγνώρισης του χρέους. Και της απαλλαγής από την εξουσία εκείνων που το δημιουργούν φορτώνοντάς το στις πλάτες του λαού.
Έξοδος από την ΕΕ! Είναι αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση και αδήριτη αναγκαιότητα.
Μια αναγκαιότητα που τίποτα δεν μπορεί να την περιγράψει εναργέστερα και πειστικότερα από μια απλή πράξη: Τη σύγκριση ανάμεσα στο τι έλεγαν το ’81 (και λένε μέχρι σήμερα) και τα όσα διέπραξαν (και συνεχίζουν να διαπράττουν).
Συγκρίνετε…
enikos.gr
Η νέα διοίκηση του Συλλόγου φροντίζει για κάθε ενδεχόμενο….
Περιπολία πυροσβεστικού!!!
Γιορτάζουμε σήμερα!!!
Κρυπτοολυμπιακοί;
 |
Tο αβοήθητο παιδίby Αντικλείδι |
O κ. Κ. μιλούσε για την κακή συνήθεια των ανθρώπων να καταπίνουν σιωπηρά την αδικία πού τούς κάνουν κι αφηγήθηκε τούτη την ιστορία:
Κάποιος περαστικός είδε ένα παιδί να κλαίει και το ρώτησε τί το βασάνιζε. Να, είχα δύο γρόσια για να πάω στον κινηματογράφο μα ήρθε ένα αγόρι κι άρπαξε το ένα απ’ το χέρι μου, αποκρίθηκε το παιδί κι έδειξε ένα άλλο αγόρι πού στεκόταν λίγο πιο πέρα. Καλά, και δε φώναξες βοήθεια; ρώτησε O άνθρωπος. Πώς, φώναξα, είπε το παιδί κι άρχισε τώρα να κλαίει λίγο πιο δυνατά.
Και δε σ’ άκουσε κανένας; ξαναρώτησε τώρα o άνθρωπος και χάιδεψε στοργικά το παιδί. Όχι, αποκρίθηκε εκείνο κλαίγοντας μ’ αναφιλητά. Δεν μπορείς να φωνάξεις πιο δυνατά; ρώτησε o άνθρωπος. Όχι, αποκρίθηκε το παιδί πού βλέποντας τον άνθρωπο να χαμογελάει είχε αρχίσει πάλι να ελπίζει.Τότε δώσε μου και τ’ άλλο, είπε ο άνθρωπος ‘ πήρε και το τελευταίο γρόσι από το χέρι του παιδιού και συνέχισε ξένοιαστος το δρόμο τον.Μπέρτολντ ΜπρέχτΑπό το βιβλίο Οι Ιστορίες του Κου ΚόυνερΑντικλείδι , http://antikleidi.com/
Αμπελόκηποι
Από τον αγαπητό φίλο Δημήτρη η πιο κάτω ανάρτηση!!
