ΟΡΕΙΝΟΣ

Κατόπιν ενεργειών μου

•Ε όχι και να εκπλήσσεσθε με τους βουλευτές που ζητούσαν «εξυπηρετήσεις» από τον ΟΠΕΚΕΠΕ.Μονο αν ζείτε σε άλλη χώρα κι ήρθατε στην Ελλάδα χτες.Να λοιπόν μια χαριτωμένη ιστορία.Μου τη διηγήθηκε καλός μου φίλος βουλευτής και πρώην υπουργός.Ανηκει στη δεξιά αλλά ουδεμία σημασία έχει.Συμβαινει σε όλες τις οικογένειες.
•Ο κομματάρχης ήταν απαιτητικός.Ειχε καλό βύσμα γιατί είχε βοηθήσει πολύ σε κρίσιμα χωριά της εκλογικής περιφέρειας ,που χωρίς αυτόν θα ψήφιζαν τον μισητό και αχαΐρευτο εσωκομματικό αντίπαλο.Τωρα όμως είδαν το φως το αληθινόν και προτίμησαν τον φερελπιδα δικό μας.Πηγε λοιπόν στο γραφείο και με ύφος που δεν σήκωνε πολλά πολλά είπε.Θελω αμέσως το και το και το.Μα αυτά που μου ζητάς είναι τελείως παράνομα είπε ο βουλευτής αιφνιδιασμένος.Ο κομματάρχης γέλασε.Μα είσαι σοβαρός;αν ήταν νόμιμα σε σένα θα ερχόμουνα;

Πάνος Μπιτσαξής 

«Τούτη είναι η εποχή μας, καλή ή κακή, ωραία ή άσκημη, πλούσια ή φτωχή, δεν τη διαλέξαμε.”

Ν. Καζαντζάκης

Από τη Μυτιλήνη του Οδυσσέα Ελύτη, έως τα Χανιά της Μάρως Δούκα, πολλοί τόποι ανήκουν στους συγγραφείς τους. Είτε επειδή υπήρξαν το σύμπαν των παιδικών χρόνων τους είτε επειδή ο ένας «επέλεξε» τον άλλο

Στην περίπτωση του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, όπως και του Γιάννη Σκαρίμπα, η σκέψη πηγαίνει αυτομάτως στον τόπο όπου έζησαν: τη Σκιάθο για τον πρώτο, τη Χαλκίδα για τον δεύτερο.

Ομολογουμένως, η Λέσβος να μην ήταν εξαρχής τόσο αυτονόητη για τον Οδυσσέα Ελύτη, ο οποίος γεννήθηκε μεν στο Ηράκλειο, αλλά επέλεξε το νησί ως συναισθηματική πατρίδα του. Και ο περιπλανώμενος Γιώργος Σεφέρης επέστρεφε μονίμως στην «πατρίδα» των παιδικών χρόνων του: τα Βουρλά της Σμύρνης. Είναι ορισμένες μόνο από τις περιπτώσεις συγγραφέων που συνδέθηκαν μια για πάντα με συγκεκριμένα σημεία του χάρτη.

Ο Γιώργος Σεφέρης γεννιέται, ως γνωστόν, στη Σμύρνη, στις 29 Φεβρουαρίου του 1900 (13 Μαρτίου, σύμφωνα με το παλιό ημερολόγιο), γιος του Στυλιανού Σεφεριάδη και της Δέσπως Τενεκίδου. Είναι ένα ψαροχώρι, όμως, που θα γίνει συναισθηματική πατρίδα του: εκεί όπου περνά τα καλοκαίρια του μέχρι τα 12 του, η Σκάλα των Βουρλών, περίπου 30 χιλιόμετρα στα δυτικά της Σμύρνης. Στο «Χειρόγραφο Σεπ. ’41», που έγραψε στην Πρετόρια, θυμόταν ακριβώς αυτό τον τόπο που όριζε την παιδική του ηλικία: «Τα δύο τελευταία καλοκαίρια δεν είχαμε πάει στην εξοχή, στη Σκάλα του Βουρλά, που ήταν για μένα ο μόνος τόπος που, και τώρα ακόμη, μπορώ να ονομάσω πατρίδα με την πιο ριζική έννοια της λέξης: ο τόπος όπου βλάστησαν τα παιδικά μου χρόνια. Η Σμύρνη ήταν το ανυπόφορο σχολειό, τα πεθαμένα βροχερά κυριακάτικα απογέματα πίσω από το τζάμι∙ φυλακή. Ενας κόσμος ακατανόητος, ξένος και μισητός. Η Σκάλα ήταν ό,τι αγαπούσα». Στο μέρος αυτό θα ξαναγυρίσει το 1950, όταν πια η μνήμη της Μικρασιατικής Καταστροφής θα έχει γίνει πόνος.

Πηγή: Protagon.gr

………………………………………………
Απόσπασμα από την δίκη για την εκτέλεση της Ελένης Παπαδάκη και 37 ανδρών της Χωροφυλακής στα διυλιστήρια της Ούλεν, που συγκλόνισε την Ελλάδα.
[…] Πρόεδρος: Πώς τους σκοτώνανε;
Κουκούτσης: Ο Τζογανάκης μου είπε ότι ο Ορέστης τους έδωσε το τσεκούρι. Χτύπαγε ο Τζογανάκης με την ανάποδη του τσεκουριού στο πίσω μέρος του κεφαλιού τον εκτελούμενο. Ύστερα τον πέρνανε δύο της πολιτοφυλακής και τον πηγαίνανε πιο πέρα όπου τους έσφαζε αποτελειώνοντάς τους ο αντάρτης Μπάμπης. Έτσι εκτελεστήκανε όλοι οι χωροφύλακες.
[…]Ήταν 9 Δεκεμβρίου. Κατά τις 8 το βράδυ ήρθε ο Ορέστης με πέντε πολιτοφύλακες.
Μού είπε: Τώρα θα φέρουνε έναν- έναν αυτούς που έχουν καταδικασθή εις θάνατο από το λαϊκό δικαστήριο. Θα κάνης ό,τι σε διατάξω. Έναν-έναν θα τον φέρνουνε εδώ και θα του δίνουν διαταγή να καθίση για να βγάλη τα παπούτσια του. Τότε εσύ θα τον κτυπάς στο πίσω μέρος του κεφαλιού καθώς θα σκύβη με την ανάποδη του τσεκουριού. Αν δεν το κάνεις, θα σε εκτελέσω εσένα. Μου είπε ακόμη ότι ήταν προδότες και όργανα των Ες-Ες. Και μου ‘δωκε το τσεκούρι.
Πρόεδρος: Πώς γινόταν η εκτέλεσις;
Τζογανάκης: Έπαιρναν έναν-έναν από το κρατητήριο. Τον πηγαίνανε στον Ορέστη. Αυτός με άλλους πολιτοφύλακες τον έγδυναν. «Γδύσου, του λέγανε για να φας ένα ξύλο αντάρτικο». Ύστερα τον οδηγούσανε στο μέρος που βρισκόμουνα εγώ. Δηλαδή καμιά δεκαριά μέτρα πιο δω από το λάκκο. Εκεί του λέγανε: «Βγάλε τα παπούτσια σου». Καθώς έσκυβε αυτός να βγάλη τα παπούτσια του εγώ που βρισκόμουνα πίσω του τον χτύπαγα με το τσεκούρι στο κεφάλι. Σωριαζότανε κάτω. Τότε τον έπαιρναν δύο πολιτοφύλακες. Ο ένας από τα πόδια, ο άλλος από τους ώμους και τον πηγαίναμε κοντά στον λάκκο. Εκεί τον παραλάβαινε ο Μπάμπης και του έκοβε τον λαιμό με το μαχαίρι. Ύστερα τον ρίχνανε στον λάκκο.
Πρόεδρος: Εσύ πόσους σκότωσες με το τσεκούρι.
Τζογανάκης: Εικοσιοχτώ.
Πρόεδρος: Μόνος;
Τζογανάκης: Μόνος.
[…]Πρόεδρος: Εσύ δεν χτύπησες κανένα;
Μακαρώνας: Όχι.
Πρόεδρος: Την Παπαδάκη εσύ την σκότωσες;
Μακαρώνας: Μάλιστα. Εγώ την σκότωσα. Μου δώσανε να την χτυπήσω με το τσεκούρι. Δεν μπόρεσα όμως και την σκότωσα με το πιστόλι. Δεν θυμάμαι πόσες σφαίρες της έριξα. Μία ή δύο. Την εκτέλεση αυτή την έκανα γιατί με απείλησε και με εξανάγκασε ο Ορέστης.

Ξενοφών Μπρουντζάκης

Γιώργος Μαρκολέφας

ιντεραμερικσν το πάλαι ποτέ…

Στο κουτούκι του Μήτσου

Γκιώνα

Η θέα από το κονάκι του Νίκου!

Στην τεχνητή νοημοσύνη (ΑΙ) καταφεύγει το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας για να ξεπεράσει τη μάστιγα των ανασφάλιστων και επικίνδυνων οχημάτων. Αν μάλιστα υλoποιηθεί το σύστημα με τον τρόπο που υπόσχονται οι ειδικοί, τότε οι αρχές της χώρας θα τελειώσουν οριστικά με το πρόβλημα των οχημάτων που κινούνται στους ελληνικούς δρόμους και είναι ανασφάλιστα.

Επίσης με το ίδιο τρόπο θα ελέγχονται τα οχήματα που είναι σε ακινησία αλλά τελικά κινούνται, τα οχήματα δεν έχουν περάσει ΚΤΕΟ κι όμως κινούνται και απειλούν ζωές, ακόμη και τα εγκαταλειμμένα οχήματα που βρίσκονται στους δρόμους της χώρας.

Για να το πετύχει αυτό το υπ. Εθνικής Οικονομίας, αναμένεται να αξιοποιήσει μια εφαρμογή που θα επιτρέπει τον έλεγχο των πινακίδων από τις διάφορες κάμερες που θα εξοπλιστούν ειδικά οχήματα της ΑΑΔΕ. Τα ειδικά αυτά οχήματα ελέγχου θα είναι συμβατικά αυτοκίνητα και θα κινούνται όλες τις μέρες και ώρες του χρόνο και σε όλη την επικράτεια , ηπειρωτική και νησιωτική.
Στόχος τους θα είναι οι παραβάσεις των ιδιοκτητών και όχι του οδηγού. Οι Ιδιοκτήτες θα ενημερώνονται ηλεκτρονικά για το σχετικό πρόστιμο και θα παρακολουθούνται μέχρι της πλήρους συμμόρφωσής τους. Τα πρόστιμα ανά περίπτωση είναι τσουχτερά και δεν επιδέχονται διαγραφής εκτός και αν ο ιδιοκτήτης δικαιωθεί από την ένσταση που δύναται να καταθέσει εντός 10 ημερών.

Το σύστημα που ετοίμασε η μικρή εταιρεία ΑΙ-Audit Car θα ενημερώνει ακόμη τους ιδιοκτήτες οχημάτων για την λήξη της ασφαλιστικής ενημερότητας του οχήματος, της ισχύος της κάρτας ΚΤΕΟ κ.ά. Όσοι δεν συμμορφώνονται στη συνέχεια με την υποχρέωση αυτή, αμέσως θα τους επιβάλλεται πρόστιμο.

Με την εφαρμογή που αξιοποιεί τεχνικές Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) εκτιμάται ότι θα βρεθούν και τα εγκαταλειμμένα οχήματα. Εκτιμάται ότι μόνον στην Αττική υπάρχουν 150.000 εγκαταλειμμένα και σε ψηφιακή ακινησία οχήματα η απομάκρυνση των οποίων θα μπορούσε να ανακουφίσει τους πολίτες που κινούνται στο Λεκανοπέδιο.

Ειδικότερα από την πειραματική λειτουργία του συστήματος AI-AuditCar έχει βρεθεί ότι περίπου:

• 210.000 οχήματα ή το 3% του στόλου κυκλοφορούν ανασφάλιστα
• 196.000 οχήματα που είναι σε ακινησία ή ποσοστό 2,8% κινούνται
• 315.000 οχήματα ή περίπου το 4,5% δεν έχουν περάσει ΚΤΕΟ
• 7.000 οχήματα ή περίπου το 0,1% είναι κλεμμένα
• 91.000 οχήματα ή το 1.3% του στόλου φέρει δυσδιάκριτες πινακίδες και περίπου
• 14.000 οχήματα ή το 0,2% έχει κάνει αλλαγή χρήσης.

Τα στοιχεία αυτά προέκυψαν από τον έλεγχο 1.500 πινακίδων στις αρχές του έτους και ανήχθησαν στατιστικά στον υφιστάμενο στόλο οχημάτων που σήμερα στην Ελλάδα ξεπερνά τα 7 εκατομμύρια οχήματα. Σημειώνεται ότι η απώλεια εισοδημάτων, φόρων κ.λπ., μόνον από τα ανασφάλιστα οχήματα ξεπερνούν κάθε χρόνια τα 50 εκατ. ευρώ.

Αν στα παραπάνω προσθέσουμε την απώλεια εσόδων και φόρων στα ΚΤΕΟ εύκολα φτάνουμε 70 εκατ. ευρώ και αν προσθέσουμε τα απλήρωτα τέλη κυκλοφορίας στα οχήματα που είναι σε ακινησία, αλλά τελικά κινούνται, τότε το ύψος την απώλειας εσόδων και φόρων ξεπερνά τα 120 εκατ. ευρώ ετησίως.

Πηγή:powergame.gr