Κάθ οδόν προς Ναύπλιο
Με τα φαινόμενα τρομοκρατίας όπως αυτό του Παρισιού ενισχύεται έντονα οι τάσεις οπισθοδρόμησεις και περίφράξης των δυτικών κοινωνιών στις εθνικά τους δεσμά …
Αιχμηρός
Ο Καραγάτσης είπε ότι η δημοκρατία είναι ένα πολίτευμα που στηρίζεται στο φθόνο, αλλά μάλλον στηρίζεται πιο πολύ στη μνησικακία. Και διότι ο ανορθολογισμός μπορεί να έχει σχέση με την μπουγάδα εγκεφάλου, αλλά πιο πολύ έχει σχέση με ανεπεξέργαστα απωθημένα, δεισιδαιμονίες, θολά συναισθήματα, κύστες παλιές, πληγές άσχετες με την πολιτική καθεαυτή, προκαταλήψεις και των γονέων ή απλώς διότι έτσι άκουσα και είδα στο γυαλί.!!
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
Η Ευρώπη δεν θα είναι πια η ίδια. Η πόλη του Φωτός θρηνεί, και γίνεται, δυστυχώς, για άλλη μια φορά σημείο αναφοράς με αφορμή μια τραγωδία. Θα ακολουθήσει άνοδος της ξενοφοβίας. Θα δυναμώσουν οι φωνές κατά του Ισλάμ. Η Γαλλία έκλεισε τα σύνορά της. Ισως κάνουν το ίδιο και άλλες χώρες. Κάποιες θα αναστείλουν την ισχύ της συνθήκης Σένγκεν.Η Ευρώπη καλείται να δράσει αντιμετωπίζοντας στη ρίζα του το πρόβλημα με πολιτικές πρωτοβουλίες, σε συνεργασία με τις ΗΠΑ, αλλά και με τη Ρωσία, όπως και με μουσουλμανικές χώρες, με στρατιωτικές ενέργειες για την αποτελεσματική καταπολέμηση του ISIS, αλλά και για τον τερματισμό του πολέμου στη Συρία, όπως και για την καλύτερη διαχείριση του προσφυγικού. Εδώ ο ρόλος της Ελλάδας είναι κομβικος, και η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να επιδιώξει την κατανόηση και στήριξη των εταίρων της, αλλά δεν έχει την πολυτέλεια για διαφοροποιήσεις. Η συστράτευση είναι μονόδρομος.
Το Ισλαμικό Κράτος ανέλαβε την ευθύνη και ήδη έβαλε στο στόχαστροι Λονδίνο και Ρώμη., Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στα μεγάλα αστικά κέντρα της Ευρώπης υπάρχουν θύλακες τζιχαντιστών που πρέπει να εξαρθρωθούν. Η διελκυστίνδα μεταξύ ελευθερίας και ασφάλειας, την οποία βιώνει η Αμερική μετά την 11η Σεπτεμβρίου, εμφανίζεται πιεστικά πλέον και στη γηραιά ήπειρο που καλείται να αναζητήσει τη δική της εύθραυστη ισορροπία.Οι πρώτες ενστικτώδεις αντιδράσεις είναι, από τη μια ένα αίσθημα φόβου και εκκλήσεις για “αντίμετρα”, και από την άλλη μια σπάνια συσπείρωση της κοινωνίας, των απλών ανθρώπων, όλων των δημοκρατικων πολιτών. Οι συντεταγμένες κοινωνίες δεν πρέπει να ενεργούν εν θερμώ. Από την άλλη, είναι προφανές ότι δεν υπάρχει η πολυτέλεια του χρόνου. Η παγκόσμια κοινότητα, τουλάχιστον ο πολιτισμένος κόσμος, θα συσπειρωθεί και θα αντιδράσει. Η Αμερική θα προσφέρει την τεχνογνωσία και τις δυνατότητες που μόνο η δική της στρατιωτική μηχανή διαθέτει. Στο όλο εγχείρημα θα συνδράμει και το ΝΑΤΟ ως σύνολο. Ακόμη και η σχέση με τη Ρωσία θα αλλάξει. Τα επόμενα εικοσιτετράωρα θα θυμίζουν τις ημέρες που ακολούθησαν την 11η Σεπτεμβρίου. Αυτή είναι η 11η Σεπτεμβρίου, όχι απλά της Γαλλίας, αλλά ολόκληρης της Ευρώπης. Οι ηγεσίες και οι λαοί της καλούνται να επιδείξουν την πολιτική ικανότητα, κοινωνική ωριμότητα και επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα που επιβάλλει η νέα πραγματικότητα τη στιγμή που τα σύννεφα της τρομοκρατίας και του εξτρεμισμού πυκνώνουν απειλητικά πάνω από την γηραιά ήπειρο.
Online
Είδα στον ύπνο μου πως επισκέφθηκα τον Παράδεισο κι ένας άγγελος ανέλαβε να με ξεναγήσει.
Περπατούσαμε δίπλα – δίπλα σε μια τεράστια αίθουσα γεμάτη με αγγέλους.Ο άγγελος οδηγός μου σταμάτησε μπροστά στον πρώτο σταθμό εργασίας και είπε :«Αυτό είναι το Τμήμα Παραλαβής. Εδώ παραλαμβάνουμε όλες τις αιτήσεις που φτάνουν στον Θεό με τη μορφή προσευχής.»Κοίταξα γύρω – γύρω στον χώρο. Έσφυζε από κίνηση, με τόσο πολλούς αγγέλους να βγάζουν και να ταξινομούν αιτήσεις γραμμένες σε ογκώδεις στοίβες από χαρτιά και σημειώματα, από ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.Μετά, προχωρήσαμε σε έναν μακρύ διάδρομο, μέχρι που φτάσαμε στον δεύτερο σταθμό. Ο άγγελος μού είπε:«Αυτό είναι το Τμήμα Συσκευασίας και Παράδοσης. Εδώ οι χάρες και οι ευχές που έχουν ζητηθεί προωθούνται και παραδίδονται σ’ αυτούς που τις ζήτησαν.»Πρόσεξα και πάλι πόση κίνηση είχε και εδώ. Αμέτρητοι άγγελοι πηγαινοέρχονταν δουλεύοντας σκληρά, αφού τόσες πολλές επιθυμίες είχαν ζητηθεί και συσκευάζονταν για να παραδοθούν στη γη.Τέλος, στην άκρη ενός μακρινού διαδρόμου, σταματήσαμε στην πόρτα ενός πολύ μικρού σταθμού. Προς μεγάλη μου έκπληξη μόνο ένας άγγελος καθόταν εκεί, χωρίς να κάνει ουσιαστικά τίποτα.«Αυτό είναι το Τμήμα των Ευχαριστιών» μου είπε σιγανά ο φίλος άγγελός μου.Έδειχνε λίγο ντροπιασμένος.«Πώς γίνεται αυτό; Δεν υπάρχει δουλειά εδώ;» ρώτησα.«Είναι λυπηρό» αναστέναξε ο άγγελος. «Αφού παραλάβουν τις χάρες τους οι άνθρωποι, πολύ λίγοι στέλνουν ευχαριστήρια.»«Πώς μπορεί κάποιος να ευχαριστήσει τον Θεό για τις ευλογίες που παρέλαβε;» ρώτησα πάλι.«Πολύ απλά», απάντησε. «Χρειάζεται μόνο να πεις: ‘Ευχαριστώ Θεέ μου’!»«Και για τι ακριβώς πρέπει να ευχαριστήσουμε;»«Αν έχεις τρόφιμα στο ψυγείο σου, ρούχα στην πλάτη σου, μια στέγη πάνω απ’ το κεφάλι σου και ένα μέρος για να κοιμηθείς, είσαι πλουσιότερος από το 75% αυτού του κόσμου.»Αν έχεις χρήματα στην τράπεζα, στο πορτοφόλι σου και λίγα κέρματα σ’ ένα πιατάκι, είσαι ανάμεσα στο 8% των ανθρώπων που ευημερούν.»Αν ξύπνησες σήμερα το πρωί με περισσότερη υγεία από όση αρρώστια, είσαι πιο ευλογημένος από όσους δεν θα επιζήσουν καν ως την αυριανή μέρα.»Αν ποτέ δεν βίωσες την εμπειρία του φόβου του πολέμου, της μοναξιάς της φυλακής, της αγωνίας του βασανισμού και της σουβλιάς της πείνας, είσαι μπροστά από 700 εκατομμύρια ανθρώπους αυτής της γης.»Αν μπορείς να προσευχηθείς σε έναν ναό, χωρίς τον φόβο της επίθεσης, της σύλληψης ή της εκτέλεσης. θα σε ζηλεύουν σίγουρα περίπου 3 δισεκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο.»Αν οι γονείς σου είναι ακόμα ζωντανοί και είναι ακόμα παντρεμένοι μεταξύ τους, είσαι σπάνιος.»Αν μπορείς να κρατάς το κεφάλι σου ψηλά και να χαμογελάς, δεν είσαι ο κανόνας. είσαι η εξαίρεση για όλους όσους ζουν μέσα στην αμφιβολία και στην απόγνωση.»Και αν διαβάζεις τώρα αυτό το μήνυμα, μόλις έλαβες μια διπλή ευλογία, πρώτον γιατί σου το έστειλε κάποιος που σ’ αγαπάει και δεύτερον γιατί είσαι πιο τυχερός από 2
δισεκατομμύρια ανθρώπους, που δεν ξέρουν καν να διαβάζουν.»«Κατάλαβα. Και τώρα τι κάνω; Πώς μπορώ να αρχίσω;»«Να πεις καλημέρα» μου χαμογέλασε ο άγγελός μου, «να μετρήσεις τις ευλογίες σου και να περάσεις αυτό το μήνυμα και σε άλλους ανθρώπους, για να τους θυμίσεις πόσο ευλογημένοι είναι.»
δισεκατομμύρια ανθρώπους, που δεν ξέρουν καν να διαβάζουν.»«Κατάλαβα. Και τώρα τι κάνω; Πώς μπορώ να αρχίσω;»«Να πεις καλημέρα» μου χαμογέλασε ο άγγελός μου, «να μετρήσεις τις ευλογίες σου και να περάσεις αυτό το μήνυμα και σε άλλους ανθρώπους, για να τους θυμίσεις πόσο ευλογημένοι είναι.»
Ραφήνα photo by manolis
Ο αυταρχισμός της μνησικακίας……..Το ζούμε τώρα στο Παρίσι
Αιχμηρός
|
Ο ένας θέλει να εκδικηθεί στα 2015, επειδή εξόρισαν το 1946 μία θεια του στην Ικαρία. Ο άλλος θέλει να εκδικηθεί, γιατί θεωρεί πως δεν είναι αρκετά ψηλός. Ο έτερος διότι είχε ένα μανάβικο τη δεκαετία του ’80 και δεν πήγε καλά. Ο επόμενος γιατί μισεί την αριστεία.
Κάποια διότι είναι ακόμη πιστή στις αποφάσεις των Κορυσχάδων. Ο πιο συνήθης διότι είναι λευκή και όμορφη η κατσίκα του γείτονα. Ο δείνα διότι απλώς είναι νέος και γι’ αυτό θέλει εκδίκηση ή διότι χρέος των νέων είναι να εξεγείρονται αενάως με ή χωρίς λόγο, γεγονός βαρετό πλέον και τυπικό, σε κάθε περίπτωση ανιαρά επαναλαμβανόμενο. Άλλος θέλει κάποια ρεβάνς, γιατί του είπαν ότι οπωσδήποτε και για όλα τα δεινά μας φταίνε τα μονοπώλια.
Γενικώς ο λόγος για τον οποίο είμαστε εδώ οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στον αυταρχισμό της μνησικακίας για πράγματα που έγιναν κάποτε, που δεν έγιναν, που θα μπορούσαν να είχαν συμβεί, που ερμηνεύτηκαν με έναν ορισμένο τρόπο, που ερμηνεύονται έτσι ή αλλιώς, πάντως για ζητήματα άσχετα με την όντως, τη σημερινή πολιτική πραγματικότητα, εάν αυτή υπάρχει, διότι συνήθως δεν υπάρχει παρά ως διάθλαση, προκατάληψη, εμμονή, παρερμηνεία, φενάκη, φόβος, μη-σκέψη, αντανάκλαση της libido, πλύσης εγκεφάλου, άρνησης των δεδομένων, δονκιχωτισμό ή αυτό που θα μπορούσαμε να υπονοούμε με τη λέξη “ιδεολογία”, εάν και αυτή κατά κάποιον τρόπο υπήρχε.Ακόμη και την Αμφίπολη κάποιοι πάνε να την ερμηνεύσουν με όρους του εμφυλίου -ενώ ο ανορθολογισμός είναι βασικό εργαλείο ανάλυσης δεδομένων, συσχετισμών ισχύος, ιεραρχιών και επιλογών και ο παραλογισμός μέθοδος λύσης εξισώσεων σε τενεκετζίδικα μαθηματικά του καφενείου.Οι καφετζούδες θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν να συνειδητοποιήσουμε πού βρισκόμαστε περισσότερο απ’ ό,τι οι σημαντικοί σύγχρονοι θεωρητικοί, τους οποίους επιδεικτικά αγνοούμε κι έχουμε, ας πούμε, μία ταξική προσέγγιση του 1920 για μία κοινωνία που έχει ξεφύγει πιο μπροστά ακόμη και από την ίδια της την πραγματικότητα. Τόσο τρέχει η τεχνολογία, η αλλοίωση των σχέσεων, η αλλαγή δομών, η επιρροή των νέων επιτευγμάτων, η δυναμική μιας ζωής ιλιγγιωδώς περίπλοκης. Και αν ο πολιτικός λόγος χρειάζεται, για να προβλέψουμε το επερχόμενο και να πράττουμε ανάλογα και με οξυδέρκεια προς το συμφέρον μας, εμείς ερμηνεύουμε το τώρα με εργαλεία της εποχής της Μικρασιατικής εκστρατείας και τα απωθημένα της προηγούμενης, της προ-προηγούμενης και της ακόμη πιο απώτερης γενιάς. Γιατί συνελήφθη ο μπατζανάκης της προγιαγιάς μου το 1934 από τους αντι-Βενιζελικούς; Οφείλω για το γεγονός να λάβω εκδίκηση.Έτσι πάει η δουλειά. Μισώ τα κινητά, απεχθάνομαι τα κομπιούτερ, δεν οδηγώ αυτοκίνητο, αλλά δηλώνω προοδευτικός. Ο θείος μου είναι μαθηματικός, γι’ αυτό κι εγώ ψηφίζω Λεβέντη. Δεν έχω διαβάσει ποτέ Παπαδιαμάντη, αλλά είμαι συντηρητικός. Θα ερχόμουν στην αντιρατσιστική διαδήλωση, αλλά με έβαλε η μαμά μου να φυλάω τη βουλγάρα υπηρέτρια στο σπίτι, για να μην κλέψει. Μ’ αρέσει ο Τσίπρας, γιατί έχει όμορφους κυνόδοντες. Μ’ αρέσει ο Μεϊμαράκης, διότι έχει μουστάκι-συρματόβουρτσα. Πρέπει να πάρουμε εκδίκηση από τους Γερμανούς και ειδικά από τον Σόιμπλε, διότι κάποιος μακρινός συγγενής του μπορεί και να ήταν στα Καλάβρυτα. Να κόψουμε τις συντάξεις όσων παίρνουν πάνω από 1.000 ευρώ, διότι είναι καπιτάλες, και το κόψιμο αυτό σημαίνει δικαιοσύνη.Ο Καραγάτσης είπε ότι η δημοκρατία είναι ένα πολίτευμα που στηρίζεται στο φθόνο, αλλά μάλλον στηρίζεται πιο πολύ στη μνησικακία. Και διότι ο ανορθολογισμός μπορεί να έχει σχέση με την μπουγάδα εγκεφάλου, αλλά πιο πολύ έχει σχέση με ανεπεξέργαστα απωθημένα, δεισιδαιμονίες, θολά συναισθήματα, κύστες παλιές, πληγές άσχετες με την πολιτική καθεαυτή, προκαταλήψεις και των γονέων ή απλώς διότι έτσι άκουσα και είδα στο γυαλί.Η μνησικακία κινεί τον κόσμο. Αδικαιολόγητη συνήθως αλλά πανίσχυρη ως μοχλός επιλογών. Δεν φαίνεται να έχει σχέση με τα Eurogroup ή με τα capital controls κι όμως έχει και μάλιστα βαθιά.του Γιώργου ΣκαμπαρδώνηΠηγή: makthesΑντικλείδι , http://antikleidi.com
Η μεγάλη Χίμαιρα
Σύλλογος Ρουμελιωτών Πετρούπολης ,Σκούρτα στου Τάσου Καλμπένη πολλά χρόνια πριν ….
Επίδαυρος
στο κονάκι του Λαγάρα
Για ένα ρ…..
Γιάννης Πενταμοδιανός
Κάπου στο Άγιον Όρος, ένας ασκητής φορούσε ένα χιλιομπαλωμένο, σχεδόν κουρελιασμένο ζωστικό και στην διάρκεια της ολιγόλεπτης συζήτησης με την συντροφιά κάποιων νέων ανθρώπων πήρε ένα θραύσμα από κεραμίδι που βρισκόταν πεταμένο στο χώμα κι έγραψε πάνω σε μια πέτρα την λέξη “άγριος”. Κατόπιν έσβησε το “ρ” κι απόμεινε το “άγιος”. «Όλος ο αγώνας μας», είπε, «όσων ερχόμαστε στο Άγιον Όρος είναι να διώξουμε αυτό το ρο μεταμορφώνοντας βαθμιαία τον άγριο κοσμικό εαυτό μας σε Άγιο»!
Πάμπλο Πικάσο «Οι καλοί καλλιτέχνες αντιγράφουν. Οι εξαιρετικοί κλέβουν, με τον καλύτερο τρόπο».
 |
Δέκα πολύτιμα μαθήματα για τα παιδιά μας, που δεν διδάσκονται στο σχολείο!by Αντικλείδι |
Τα πιο σημαντικά μαθήματα (ικανότητες) στη ζωή δεν τα διδαχθήκαμε στοσχολείοκαι το ίδιο ισχύει για τα παιδιά μας. Είναι ευκαιρία λοιπόν για μας, επειδήγνωρίζουμε ότι τα παιδιά μας δεν θα τα διδαχθούν σε καμιά τάξη του σχολείου, να τα διδάξουμε εμείς με άμεσο ή έμμεσο τρόπο.
Οι διαπιστώσεις αυτές προέρχονται από έρευνα που έγινε στο Harvard School of Education, που καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα σημαντικότερα μαθήματα που μαθαίνει κανείς στη ζωή δεν προέρχονται από ακαδημαϊκές διδασκαλίες, αλλά είναιεμπειρίες και μαθήματα που διδάσκεται το άτομο αυτά που μαθαίνει μέσα από τη ζωή, την αυτοπαρατήρηση και την παρατήρηση των άλλων, τηνυιοθέτηση χαρακτηριστικών και διόρθωση λαθών που πράξαμε και δεν θέλουμε να επαναλάβουμε.
Ας εξετάσουμε 10 μαθήματα – ικανότητες που μπορούμε να «περάσουμε» στα παιδιά μας τα οποία θα τους φανούν παρά πολύ χρήσιμα στη ζωή τους και τα οποία ίσως δεν πρόκειται να διδαχθούν ποτέ στο σχολείο…
1. Αυτοπειθαρχία σαν κλειδί. Είναι σημαντικό να διδάξουμε τα παιδιά αυτοπειθαρχία και αυτοκυριαρχία. Με αυτοπειθαρχία και επιμονή μπορεί κανείς να καταφέρει οτιδήποτε επιθυμεί. Με το να θέτει στόχους και να ακολουθεί τα κατάλληλα βήματα μπορεί να καταφέρει να κτίσει συναισθηματική νοημοσύνη και μια ισορροπημένη ζωή που θα τα ικανοποιεί και θα τα εκφράζει.
2. Σεβασμός στην εσωτερική φωνή. Το κλειδί είναι να διδάξουμε τα παιδιά από νωρίς να ακούνε την εσωτερική τους φωνή. Πάντα η εσωτερική «αυθεντική» φωνή έχει τη σοφία να οδηγεί όλους τους ανθρώπους στη λύση προβλημάτων και διλημμάτων. Απλά πρέπει τα άτομα από μικρή ηλικία να μάθουν να την ακούνε, να την σέβονται και να την ακολουθούνε αντί να την θάβουν και να την αγνοούν.
3. Έκφραση συναισθημάτων. Έκφραση του τι ακριβώς νιώθει το άτομο εσωτερικά. Από μικρή ηλικία τα παιδιά πρέπει να μάθουν να εκφράζουν τα εσωτερικά τους συναισθήματα και το τι αληθινά νιώθουν αντί να το καταπιέζουν. Όταν ένα άτομο από μικρή ηλικία μάθει να εκφράζει τον τρόπο που αισθάνεται και σκέφτεται αυθεντικά και με ειλικρίνεια και νιώθει ότι αυτό γίνεται αποδεκτό από το περιβάλλον, μπορεί να καλλιεργήσει την πίστη στον εαυτό του, την συναισθηματική του νοημοσύνη, να εκφράζει τις ιδέες του να έχει τη δυνατότητα να εξερευνήσει και εξελίξει τον ίδιο του τον εαυτό. Αυτή η ικανότητα δημιουργεί την αίσθηση στο άτομο ότι είναι άξιος σεβασμού και με αυτό τον τρόπο έχει δυνατότητα στην ισορροπία, έκφραση, εξερεύνηση και εξέλιξη.
4. Ικανότητα να θέτεις κατάλληλες ερωτήσεις. Η διαφορά του επιτυχημένου από τον αποτυχημένο άνθρωπο είναι να μάθει να θέτει τις κατάλληλες ερωτήσεις από νωρίς. Ο επιτυχημένος άνθρωπος είναι αυτός που γνωρίζει τι δεν ξέρει και διδάσκεται από νωρίς να κάνει τις κατάλληλες ερωτήσεις για να το μάθει. Ξέρει δηλαδή τι πρέπει να μάθει για να βελτιωθεί και να προχωρήσει. Άρα κλειδί για την πρόοδο του είναι να δεχθεί τι δεν γνωρίζει και να τολμήσει να το ανακαλύψει.
5. Αποδοχή και απόφαση να λειτουργήσει το άτομο ανεξάρτητα από τη γνώμη των άλλων. Ένα σημαντικό μάθημα της ζωής είναι ότι τα πράγματα δεν έρχονται πάντα όπως τα θέλουμε, ούτε οι συνθήκες είναι πάντα ιδανικές, ούτε οι άλλοι συμπεριφέρονται πάντα όπως θα επιθυμούμε. Είναι πολύ σημαντικό από μικρή ηλικία το άτομο να διδαχθεί ότι ο δημιουργός της πραγματικότητας του και της ισορροπίας του είναι το ίδιο το άτομο και δεν πρέπει η γνώμη των άλλων να επηρεάζουν την ισορροπία, την ευτυχία και την πραγματικότητα του. «Η ευτυχία βρίσκεται στα χέρια του ατόμου».
6. Εν-συναίσθηση σαν κλειδί. Το να συναισθάνεσαι με τον άλλο και όχι για τον άλλο είναι ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα της ζωής που πρέπει να μάθει το άτομο. Με αυτό τον τρόπο το άτομο θα κατορθώσει να μπορεί να μπαίνει στη θέση του άλλου ανθρώπου, να συναισθάνεται τι περνάει και τι βιώνει και να το βοηθάει ουσιαστικά. Η εν-συναίσθηση είναι μια σημαντική και ουσιαστική ικανότητα των ανθρώπων. Ανοίγει τον δρόμο για την επικοινωνία, την δημιουργία ουσιαστικών και μακροχρόνιων σχέσεων, καθώς και ουσιαστικού συναισθηματικού πλησιάσματος ψυχής.
7. Μετατροπή εμποδίων σε ευκαιρίες για μάθηση και εξέλιξη. Οι διαφωνίες, τα προβλήματα και τα εμπόδια είναι αναπόφευκτο κομμάτι της ζωής των ανθρώπων. Τα παιδιά από μικρή ηλικία πρέπει να διδαχθούν αυτή την πραγματικότητα. Όμως ταυτόχρονα πρέπει να διδαχθούν ότι το άτομο γίνεται επιτυχημένο ή αποτυχημένο και ευτυχισμένο ή δυστυχισμένο ανάλογα με τον τρόπο που αντιμετωπίζει αυτές τις δυσκολίες και τα εμπόδια. Εάν δηλαδή βλέπει τα εμπόδια αυτά σαν τροχοπέδη και χάνει την ψυχραιμία του τότε είναι «καταδικασμένο» να υιοθετεί μία πεσιμιστική στάση απέναντι στα προβλήματα και στη ζωή. Αντίθετα εάν το άτομο βλέπει τα εμπόδια σαν μαθήματα και ευκαιρίες για εξέλιξη και ανάπτυξη θα υιοθετήσει μια αισιόδοξη δυνατή άποψη για τη ζωή, τις σχέσεις και τη πρόοδο.
8. Υιοθέτηση συμπεριφοράς των «καλύτερων». Αν θέλουμε το παιδί μας να γίνει πετυχημένο πρέπει να το διδάξουμε να υιοθετεί και να μιμείται συμπεριφορές ανθρώπων που θεωρεί πετυχημένους και έμπειρους σε τομείς που θαυμάζει. Για να πετύχουν στο τομέα που ενδιαφέρονται πρέπει να αναγνωρίσουν κάποιον σπουδαίο να τον παρατηρήσουν και να τον «μιμηθούνε» . Όπως είπε ο Πάμπλο Πικάσο «Οι καλοί καλλιτέχνες αντιγράφουν. Οι εξαιρετικοί κλέβουν, με τον καλύτερο τρόπο».
9. Εκτίμηση μικρών χαρών της ζωής. Τα παιδιά πρέπει να διδαχθούν από νωρίς να μάθουν να εκτιμούν και να είναι ευγνώμονες για τις μικρές καθημερινές χαρές της ζωής. Πρέπει να εκτιμούν έννοιες ουσιαστικές αλλά και απλές, όπως το «μοίρασμα», η προσφορά, το «νοιάξιμο», η αλληλοβοήθεια κλπ.
10. Έμπνευση κάνοντας τους άλλους να χαμογελούνε. Από πολύ μικρή ηλικία είναι σημαντικό να εμπνεύσουμε τα παιδιά να μην πληγώνουν τα συναισθήματα των άλλων, αντίθετα να προσπαθούνε να τους κάνουν να χαμογελούν σε κάθε ευκαιρία. Τελικά η ικανότητα να κάνεις τον άλλο να χαμογελά και να νιώθει όμορφα με τη παρουσία σου, είναι μια μοναδική ικανότητα που μπορεί να σε βοηθήσει να αντιμετωπίσεις ακόμα και την πιο δύσκολη κατάσταση.
__________
Πηγή: huffingtonpost.gr
by Αντικλείδι , http://antikleidi.com
Πόσα Λεφτά Παίρνει Το Κράτος Για Κάθε Εργαζόμενο Του Ιδιωτικού Τομέα
Έστω εταιρεία του επονείδιστου και κατάπτυστου ιδιωτικού τομέα που θέλει να ανταμείψει τους πολυτιμότερους εργαζομένους της με υψηλούς μισθούς. Έστω ότι για έναν συγκεκριμένο, πολύ αξιόλογο, θέλει να δαπανήσει το ποσό των €6228.Πόσα από αυτά λέτε ότι παίρνει ο εργαζόμενος αυτός καθαρά στην τσέπη κάθε μήνα;Θα σας πω εγώ.€2780 παίρνει.Το κράτος (με τις ασφαλιστικές και τις φορολογικές εισφορές) ξέρετε πόσα παίρνει; Τα υπόλοιπα.€3448.Υπάρχουν προηγούμενα τέτοιων επαγγελματικών σχέσεων, ειδικά στο επονομαζόμενο αρχαιότερο επάγγελμα του κόσμου. Στη δικιά μας περίπτωση η, επαναλαμβάνω, κατάπτυστη και καταγέλαστη ιδιωτική επιχείρηση πληρώνει για κάθε ακριβό της υπάλληλο όσα θα έπαιρνε άλλος ένας, και μερικά ακόμα ρέστα παραπάνω, στο κράτος.Για μικρότερες αμοιβές η αναλογία είναι μικρότερη, αλλά παραμένει αξιοθρήνητη.
Αυτός ο πίνακας είναι από το εβδομαδιαίο δελτίο του ΣΕΒ, στο οποίο περιέχεται και η εξής ιστορία:“Ένα συγκεκριμένο παράδειγμα που προέρχεται από λογιστήριο εταιρείας μέλους του ΣΕΒ είναι ενδεικτικό: Για έναν μηχανικό (ασφαλισμένο στο ΤΣΜΕΔΕ, που είναι «ευγενές ταμείο») με μικτό μισθό €2.500 (συνολικό κόστος εργοδότη €3.114, Διάγραμμα 10) ο εργοδότης αποφασίζει να δώσει αύξηση, για να ανταμείψει τη συστηματική προσπάθεια και καλή απόδοσή του. Του αυξάνει συνεπώς τον μικτό μισθό στις €3.500 (κόστος εργοδότη €4.360). Στο τέλος, η αύξηση αυτή κοστίζει €1.246 στον εργοδότη και ο εργαζόμενος ανταμείβεται για την παραγωγικότητα του με επιπλέον καθαρές αποδοχές €396. Το κράτος από την άλλη εξασφαλίζει για τον εαυτό του επιπλέον έσοδο €850, δηλαδή το 68,2% της αύξησης πηγαίνει στο κράτος!” Αυτά βέβαια είναι πράγματα που όσοι έχουν προσλάβει ανθρώπους ή έχουν δικές τους επιχειρήσεις τα ξέρουν εδώ και χρόνια. Όπως επίσης ξέρουν ότι με τέτοια εργοδοτικά κόστη, σε πολλές από τις εγχώριες αγορές μια επιχείρηση δεν βγαίνει με τίποτα, δε μπορεί να λειτουργήσει, και μπορεί να επιβιώσει μόνο με έναν τρόπο, που δε λύνει το πρόβλημα κανενός: Φοροδιαφεύγοντας.
Το κείμενο αυτό γράφτηκε από το Θοδωρή Γεωργακόπουλο. Μπορείς να το διαβάσεις ολόκληρο εδώ: http://www.georgakopoulos.org/2015/11/