Τι αξίζει και τι όχι στη ζωή
Αντιγράφω από το «Λυκόφως των ειδώλων» του Φρ. Νίτσε (εκδόσεις «Εκδοτική Θεσσαλονίκης»):
«Ο άνθρωπος όταν φτάνει στο τέλος του… αντί να πει απλά “Δεν αξίζω τίποτα”, το ηθικό ψέμα στα χείλη των παρακμιακών λέει “Τίποτα δεν αξίζει πια· η ζωή δεν αξίζει τίποτα”. Μια τέτοια κρίση είναι πάντα πολύ επικίνδυνη, είναι μολυσματική· πάνω στο νοσηρό έδαφος της κοινωνίας πολλαπλασιάζεται γρήγορα σαν μια τροπική βλάστηση εννοιών -άλλοτε σαν θρησκεία, άλλοτε σαν φιλοσοφία».Ο Γερμανός στοχαστής βάλλει κατά του χριστιανισμού και επίσης κατά του μηδενισμού.Είναι σαν να μας λέει ότι αλλού πρέπει να στρέψουμε το ενδιαφέρον μας: στη ζωή, στο σώμα μας πρώτα και κατόπιν ας εξετάσουμε και το πνεύμα μας, τους φίλους, την κατοικία και λοιπά.Δεν έχει σημασία ο τόπος, η χώρα, οι ρίζες, η καταγωγή· εκείνο που όφειλε να μας καθοδηγεί είναι η συνεύρεση, η σύμπνοια, η φιλία, η παρατηρητικότητα (οι αισθήσεις στο ανώτερο σημείο, ώς την έκρηξή τους σχεδόν).Το να σφυροκοπάς την καθημερινότητα με ακεφιά και βαριεστημάρα, με ανία και φόβο αναπτύσσει την παραίτηση από το απρόσμενο και το ανέλπιστο.Ωρα, άρα, για αλλαγή διάθεσης και ας χτυπιέται το σώμα ανελέητα από κομματική, μασημένη τροφή.Χρειάζεται άλλα φρούτα και τρόφιμα να ανευρεθούν, καρποί πρωτόγνωροι, πικροί ή γλυκείς.Ετσι φεύγουν οι εφιάλτες και ρέουν τα ύδατα της συμμετοχής, έτσι θαυμάζεται και δοξάζεται η στιγμή (ο χρόνος).Αν επιμείνουμε ημερολογιακά, φέξε μου και γλίστρησα…Ποτέ δεν είναι αργά να πάψει η παρακμή· θέληση μόνο χρειάζεται και συνοδοιπορία, πίστη ότι όλα μπορούν να αλλάξουν, αρκεί να κουνήσουμε έστω λίγο το δαχτυλάκι μας.
Δεν είναι δηλαδή η ζωή που δεν αξίζει (αυτό δα έλειπε και ας το ισχυριζόμαστε αυτό αρκετοί), αλλά ο ίδιος ο εαυτός που απομακρύνεται από τη βαρύτητα της σφαίρας επιρροής του κοινωνικού ιστού.Οχι άλλη απογοήτευση, όχι άλλη υπεκφυγή της ζώσας ζωής· όχι, τέλος, άλλη μετάθεση ευθυνών και όχι περαιτέρω άρνηση της σωματικής και διανοητικής ενέργειας.Ολα αξίζουν στη ζωή όταν υπάρχουν καθαρό μυαλό και ελαφριά πόδια, τέτοια που να επιτρέπουν τον χορό και τη συμμέθεξη, τη μεταρσίωση και την ανύψωση, έστω και πέντε πόντους πάνω από τη γη.Κάπως έτσι δεν μολύνεται η κάθε μέρα και αναρρωνύει το χώμα, επιτρέποντας να υψωθούν δέντρα και σπαρτά και ανάμεσά τους να ουρλιάζουν από ευχαρίστηση και ηδονή όλα τα όντα του πλανήτη.Και κάπως έτσι αδιαφορείς για τη μικρότητα και την καχυποψία των πολλών ότι τάχα μου δεν είσαι ένας κρίκος από την αλυσίδα της κοινότητας (της εργασίας, της οικογένειας κ.λπ.).Μακριά από την αρρωστημένη γη, σε τόπους χλοερούς δραματουργεί ο βίος των πολιτών, που επιμένουν να θεωρούν εαυτούς πολίτες και κατοίκους μιας πολιτισμένης, δημοκρατικής χώρας.Ολα αξίζουν λοιπόν· όλα, όταν μπορείς να το δεις.____________________ ~ Γιώργος Σταματόπουλος Πηγή: efsyn.gr
Τραχύς ως προς την γλώσσα ο Ανευλαβής αλλά ευλαβικά κατακεραυνώνει την σημερινή πραγματικότητα !!
Πουτάνες, νταβατζήδες, τσατσάδες, τζουτζέδες και παράσιτα μας κυβερνούν. Κράτος αδηφάγων και ασυστόλων κώλων…
Του Ελευθέριου Ανευλαβή




Αυτο που πιστεύει τώρα ο Stephen το έχουν ενσωμάτωση στην ζωή τους οι Έλληνες προ πολλού …
Το είχα πρωτοδιαβάσει πριν πολλά πολλά χρόνια πάνω από μια πόρτα σε ένα σπίτι στην ορεινή Ναυπακτία όταν έκανα αγροτικό.
Με είχε εντυπωσιάσει.
Μου έμεινε χαραγμένο στο μυαλό μου επί τριάντα χρόνια και το έχω πάντα οδηγό!
Βλέπω τον αγώνα που γίνεται καθημερινά από ασήμαντους ανθρώπους,σαν να πρόκειται να ζήσουν αιώνες και απορώ!
Αγωνίζονται τα ”ανθρωπάκια” αυτά όχι για να ζήσουν απλώς καλύτερα,αλλά για να μαζέψουν , όσον το δυνατόν περισσότερο χρήμα και ακίνητα!
Όχι μόνον όμως υλικά αγαθά,αλλά μαζεύουν και άλλα και άλλα και άλλα…
Άλλος μαζεύει πτυχία,άλλος πανεπιστημιακούς τίτλους,άλλος εργασίες…
Θα μου πείτε να είμαστε μηδενιστές;
Να μην ασχολούμαστε με τίποτε;
Φυσικά όχι!
Αλλά να υπάρχει μέτρο ρε παλικάρια!
Α! ΞΈΧΑΣΑ!
Τώρα μαζεύουν και like στο διαδίκτυο μερικοί και μερικές!
Αχ και πάλι αχ!
Ένα χρυσό τίποτε είσαστε!
Κοιτάχτε γύρω σας πόσα σπίτια που κάποτε έσφυζαν από ζωή,στέκουν άδεια ή έχουν γίνει πολυκαταστήματα!
Κοιτάχτε πόσες οικογένειες που κάποτε διοικούσαν τώρα έχουν εξαφανιστεί!
ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ
Stephen Hawking:
«Το ανθρώπινο είδος θα χαθεί, αν δεν αλλάξουμε στάση απέναντι στα χρήματα και στον πλούτο»
Ο διάσημος Βρετανός θεωρητικός φυσικός, δηλώνει απαισιόδοξος για το μέλλον του ανθρώπινου είδους αν δεν επαναπροσδιορίσουμε την αξία του χρήματος και του πλούτου στη σύγχρονη κοινωνία
O Stephen Hawking, σε δοκίμιο του στην εφημερίδα Guardian, προειδοποιεί ότι το ανθρώπινο είδος θα χαθεί, αν συνεχιστεί η προ Brexit στάση των ανθρώπων για τα χρήματα και τον πλούτο.
Καλεί δε, την Μ.Βρετανία μετά την έξοδό της από την Ευρωπαϊκή Ένωση, να αναθεώρησει την αξία του χρήματος και του πλούτου, ώστε να υπάρξει ελπίδα για το μέλλον. Μάλιστα εκτιμά, ότι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος επηρεάστηκε από τον τρόπο με τον οποίο ιεραρχεί η σύγχρονη κοινωνία τα υλικά αγαθά.
Όσο για τις συνέπειες του δημοψηφίσματος, αυτές εκτιμά ότι θα έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην επιστημονική έρευνα. Όπως τονίζει ο διάσημος Βρετανός θεωρητικός φυσικός, το Brexit θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στιςεπιχορηγήσεις για έρευνες σε μαθητές με προβλήματα αναπηρίας.
«Έχω μιλήσει στο παρελθόν για την ανησυχία μου ότι οι περικοπές των κρατικών δαπανών στη Βρετανία θα επηρέασουν αρνητικά τις επιχορηγήσεις σε μαθητές με αναπηρία. Αυτή η χρηματική υποστήριξη με βοήθησε πολύ κατά τη διάρκεια της καριέρας μου. Στην περίπτωσή μου βέβαια, τα χρήματα όχι μόνο με βοήθησαν να κάνω την καριέρα μου, αλλά με κράτησαν κυριολεκτικά ζωντανό!», τόνισε ο Stephen Hawking στο δοκίμιο του.
Τα χρήματα όπως τόνισε, μπορούν να δώσουν την ελευθερία στα ξεχωριστά άτομα και η φτώχεια αντίθετα, να τα παγιδεύσει και να τα περιορίσει.
Ως άνθρωπος με σοβαρή αναπηρία, έκανε σαφές ότι για εκείνον τα χρήματα είναι απλά ένα μέσο για να κάνει τη δουλειά του και να λειτουργήσει και ότι ποτέ δεν ήταν σε θέση να εκτιμήσει τους κατόχους του πλούτου που τον στήριζαν οικονομικά.
«Οι άνθρωποι πρέπει να αρχίσουν να αμφισβητούν την αξία του καθαρού πλούτου. Είναι η γνώση πιο σημαντική από τα χρήματα; Μπορεί να έχουμε πραγματικά κάτι δικό μας, ή είμαστε απλά παροδικοί θεματοφύλακες;»,αναφέρει μεταξύ άλλων.
Ο Hawkings προέτρεψε την διαιρεμένη Βρετανία να αλλάξει τη γενική στάση της απέναντι στα χρήματα και έκανε λόγο για συνεργασία των πολιτών για ένα κοινό όραμα.
«Να συνεργαστούμε όλοι μας για ένα κοινό όραμα και η προσπάθεια μας αυτή μπορεί να διασφαλίσει ότι η ανθρωπότητα μπορεί να επιβιώσει. Θα πρέπει να προσαρμοστούμε, να επανεξετάσουμε και να αλλάξουμε κάποιες από τις θεμελιώδεις παραδοχές μας σχετικά με το τι εννοούμε με τον όρο πλούτου, την κατοχή πλούτου, τι είναι δικό μου και τι δικό σου. Ακριβώς όπως τα παιδιά, θα πρέπει να μάθουμε να μοιραζόμαστε».
Και καταλήγει: «Εάν αποτύχουμε, τότε οι δυνάμεις που συνέβαλαν στο Brexit, ο φθόνος και ο απομονωτισμός, που δεν κυριαρχούν μόνο στην Βρετανία αλλά σε όλο τον κόσμο, το πνεύμα του να μην μοιραζόμαστε, η αποτυχία να διαιρέσουμε τον πλούτο πιο δίκαια, τόσο εντός όσο και εκτός των εθνικών συνόρων, οι δυνάμεις αυτές λοιπόν, θα ενισχυθούν. Αν συμβεί αυτό, δεν θα ήμουν αισιόδοξος για τη μακροπρόθεσμη προοπτική του είδους μας».
















