Τσίπούρες αλάνιάρες !!!
 “Το κακό με την ευτυχία είναι ότι, επειδή σπανίζει τόσο, καταλήγει να μας γεμίζει με τρόμο και άγχος όταν τη δούμε να έρχεται.” Alain de BottonRead more of this post |
Το πρώτο βάρος φωτό Κ Τλούπας
Φωτό Τ Τλούπας οι κουτσομπόλες
Η δραστηριότητα του Taxibeat στο Περού και οι δυνατότητες επέκτασης στη Λατινική Αμερική ήταν ένας από τους βασικούς λόγους που η πιο δημοφιλής ελληνική εφαρμογή για την κλήση ταξί βρέθηκε στο στόχαστρο θυγατρικής του γερμανικού ομίλου Daimler, ο οποίος ελέγχει, μεταξύ άλλων, τη Mercedes Benz και τη Smart. Όπως ανακοινώθηκε χθες, το mytaxi, το οποίο αποτελεί θυγατρική της Daimler Mobility Services προχωρεί στην εξαγορά του 100% τoυ Taxibeat, με την Ελλάδα να γίνεται η 10η χώρα στην οποία θα δραστηριοποιείται το mytaxi, το οποίο αποτελεί έναν από τους κορυφαίους «παίκτες» στον χώρο των εφαρμογών για την κλήση ταξί. Το τίμημα και οι λεπτομέρειες της εξαγοράς δεν ανακοινώθηκαν, αν και οι υπάρχουσες πληροφορίες κάνουν λόγο για ένα τίμημα της τάξεως των 40 εκατ. ευρώ. Σημειωτέον πως το Taxibeat δημιουργήθηκε το 2011 και η συνολική χρηματοδότηση που έχει λάβει ανέρχεται στα 8 εκατ. ευρώ. Ένας από τους βασικούς λόγους που το mytaxi εξαγόρασε το Taxibeat είναι η παρουσία του στο Περού, όπου αξίζει να σημειωθεί ότι συνεργάζεται τόσο με επαγγελματίες οδηγούς όσο και με ιδιώτες οδηγούς, ακολουθώντας το ίδιο μοντέλο με το Uber. Όπως έγινε γνωστό, η επιχειρηματική δραστηριότητα του Taxibeat στη Λίμα και στην Λατινική Αμερική θα συνεχίσει να λειτουργεί ανεξάρτητα από την ευρωπαϊκή μονάδα με την ομάδα ανάπτυξης να παραμένει στην Αθήνα. Μάλιστα, το ελληνικό τμήμα του Taxibeat, το οποίο αυτή τη στιγμή απασχολεί 56 εργαζόμενους πρόκειται να διπλασιαστεί μέσα στους επόμενους 10-12 μήνες, όπως ανέφερε στο post του στο Facebook ο ιδρυτής της εταιρείας, Νίκος Δρανδάκης. Η εταιρεία πρόκειται μάλιστα να μετονομαστεί σε Beat και ο στόχος είναι να εξελιχθεί στην κορυφαία εφαρμογή μεταφορών που θα είναι διαθέσιμη στη Λατινική Αμερική.
Στην Ελλάδα, το Τaxibeat πρόκειται να ενσωματωθεί με την πλατφόρμα του mytaxi και να μετονομαστεί σε mytaxi. Το υπάρχον πλάνο αναφέρει ότι η διαδικασία αυτή θα έχει ολοκληρωθεί εντός του 2017. Σημειωτέον πως αυτή τη στιγμή το Taxibeat διαθέτει μια βάση 8.000 εγγεγραμμένων οδηγών ταξί, ενώ χρησιμοποιείται από περίπου 540.000 πελάτες και είναι διαθέσιμη σε δύο πόλεις (Αθήνα και Θεσσαλονίκη). Η ενσωμάτωση στην πλατφόρμα του mytaxi αναμένεται πάντως να έχει οφέλη τόσο για τους οδηγούς ταξί όσο και για τους Έλληνες καταναλωτές. Για τους πρώτους, επειδή αναμένεται να ενισχύσει τον αριθμό μεταφορών που πραγματοποιούν δεδομένου ότι το mytaxi είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στην Ευρώπη, οπότε εκτιμάται ότι θα υπάρχουν αρκετοί τουρίστες που θα το χρησιμοποιούν. Για τους Έλληνες καταναλωτές, το όφελος θα είναι πώς θα μπορούν να χρησιμοποιούν την ίδια εφαρμογή όταν ταξιδεύουν στην Ευρώπη, δεδομένου ότι το mytaxi έχει πάνω από 100.000 εγγεγραμμένους οδηγούς σε περισσότερες από 50 πόλεις σε 9 χώρες.
Κέρδος online 17/2/2017 9:41
Δημοσιεύθηκε από τον/την Δανάη Ρωμανού Δημοσιεύθηκε : 16 Φεβρουαρίου 2017
Κατά καιρούς, όλο και κάποιο φρούτο ή λαχανικό κερδίζει τον τίτλο του superfood. Τι είναι όμως οι υπερτροφές; Είναι τροφές με υψηλή συγκέντρωση –πολύ πιο υψηλή σε σχέση με τα παραδοσιακά τρόφιμα- πολλών και υψηλής ποιότητας θρεπτικών συστατικών (όπως π.χ. βιταμινών, αντιοξειδωτικών, μετάλλων, πρωτεΐνης, ω-3 και μονοακόρεστων λιπαρών οξέων) και υψηλή διατροφική αξία. Με λίγα λόγια, συγκεντρώνουν μέσα τους πολλά από τα θρεπτικά συστατικά της φύσης και σας τα προσφέρουν όλα συμπυκνωμένα, σε μια μπουκιά!Σήμερα, πιο σημαντικές υπερτροφές θεωρούνται oρισμένα φρούτα (ρόδι, μούρα, μπλε βατόμουρα, σμέουρα, φράουλες, goji, κράνμπερι, αβοκάντο, καρύδα, σταφύλι, acai, ιπποφαές), κάποιοι ξηροί καρποί ( τα καρύδια, τα αμύγδαλα και τα κάσιους, κάποιοι σπόροι και δημητριακά (λιναρόσπορος, ζέα, κινόα), όσπρια όπως τα κόκκινα φασόλια, το κακάο, οι γλυκοπατάτες, η μαστίχα, κάποια λαχανικά (μπρόκολο, σπανάκι), μερικά φύκια (σπιρουλίνα, χλωρέλλα), το κεφίρ, βότανα όπως το τζίντζερ και το ginkgo biloba και τα προϊόντα μέλισσας (μέλι, βασιλικός πολτός, κερί).
Τον τίτλο της υπερτροφής αποκτούν, στη βάση νέων μελετών, ωστόσο και τροφές που αποτελούν ήδη «σταθερές αξίες» στη διατροφή μας, όπως για παράδειγμα τα αβγά, η μαύρη σοκολάτα, το γιαούρτι και το ελαιόλαδο.
Η αντιοξειδωτική ικανότητα των υπερ-τροφών αποτελεί την πιο σημαντική τους ιδιότητα. Οι φυσιολογικές βιολογικές διαδικασίες οξείδωσης στον οργανισμό δημιουργούν τις ελεύθερες ρίζες, που καταστρέφουν τα υγιή κύτταρα. Αν αυτή η διαδικασία δεν αντιστραφεί, η γήρανση επιταχύνεται, ενώ αυξάνονται σημαντικά οι πιθανότητες εμφάνισης διαφόρων ασθενειών. Οι αντιοξειδωτικές ουσίες έρχονται να σταματήσουν αυτή τη διαδικασία. Δεσμεύουν τις ελεύθερες ρίζες και προλαμβάνουν ή περιορίζουν την καταστροφή των υγιών κυττάρων.
Οι σούπερ τροφές παρέχουν στον οργανισμό υψηλές δόσεις θρεπτικών συστατικών, χωρίς να τον φορτώνουν με θερμίδες, του δίνουν ενέργεια, ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα, και βελτιώνουν την αντοχή και τη διάθεση, προστατεύουν από τον καρκίνο, ενώ βοηθούν το σώμα να αποβάλει τις τοξίνες (αποτοξινωτική δράση). Πολλές από αυτές τις τροφές συμβάλλουν επίσης στην αντιμετώπιση του άγχους, της υπερκόπωσης, ενώ λειτουργούν και σαν φυσικά αφροδισιακά.
ΟΙ ΒΛΑΧΟΙ»… του Zonars
Μία φορά και έναν καιρό στην Βουκουρεστίου 9 υπήρχε ένα μαγαζί που χαρακτήριζε επιτυχώς μία ολόκληρη εποχή. Μία εποχή ρομαντική, δύσκολη αλλά με μία αγνή ομορφιά, μία διάφανη καλοσύνη και ένα κρυστάλλινο χαμόγελο στα πρόσωπα των ανθρώπων. Μία φορά και έναν καιρό υπήρχε το Zonars.
Σήμερα, το μαγαζί σημείο αναφοράς και κόσμημα για το κέντρο της Αθήνας δεν υπάρχει πια. Ή πιο σωστά καλύτερα να μην υπήρχε πια. Όποιος περάσει από το σημείο θα δει το Zonars αλλά δεν είναι «Zonars». Το στολισμένο κουφάρι που έμεινε στην θέση του δεν φωτοδοτεί το βασανισμένο κέντρο της Αθήνας ενώ πολύ περισσότερο δεν εμπνέει. Κοιτάς στα μάτια των ανθρώπων που πίνουν ηδονικά τον κρύο καφέ τους και δεν βλέπεις παρά βλακεία, βέβαια η αλήθεια είναι πως το τελευταίο αφορά λίγους (αντίθετα ο κρύος καφές τους περισσότερους). «Βλαχιά« και «βλακεία» πασπαλισμένα με κόμπλεξ και πατσουλί, επαναλαμβάνω σε λίγους.
Πόσοι από αυτούς που φουσκώνουν τα γεμάτα τατουάζ μπράτσα τους, που συνοφρυώνονται στο πέρασμα των καθημερινών ανθρώπων που παλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί θα μπορούσαν να ανταλλάξουν ακόμα και μία καλημέρα με τους κανονικούς πελάτες του κανονικού Zonars;
Θα μπορούσε να μιλήσει για ποίηση, για λογοτεχνία, για πολιτική, για τέχνη ο περιοδεύων θίασος των μαϊντανών που μάζεψε ο εκ Βουλιαγμένης κ. Πανάς στο άλλοτε κόσμημα της Αθήνας; Ένα μπουλούκι κοσμικών, πολιτευτών, πολιτικάντηδων και μαϊντανών σε πλουμιστές γλάστρες αγορασμένες με τα λεφτά του μπαμπά τους.
Θα ήθελα να ήξερα με τι κριτήριο ο μάνατζερ που ανέλαβε να αξιοποιήσει την περιουσία της Τράπεζας Πειραιώς έβαλε την υπογραφή του να πάρει το Zonars ο κάτοχος του Island. Με ποια δικαιοδοσία βρε μπαγάσα χαρτογιακά μετακόμισες την ιδρωτίλα της παραλιακής στο κέντρο της Αθήνας; Με ποια εμπειρία σε ιστορικά μαγαζιά και σημεία αναφοράς στο κέντρο της Αθήνας έγινε η ανάθεση σε έναν νέο αλλά άπειρο και χωρίς γνώση ιστορίας επιχειρηματία;
Δεν καταλαβαίνω ή μάλλον καταλαβαίνω αλλά θα γράψω γι αυτό μία άλλη φορά πώς 50-100 «κοσμικοί βλάχοι» έκαναν κατάληψη στο στολίδι της Αθήνας. Πόσοι από αυτούς που λερώνουν τις «ιερές» καρέκλες του Zonars έχουν σηκώσει ποτέ τα μανίκια για κάτι άλλο εκτός από το να δείξουν τα αποτριχωμένα, γεμάτα τατουάζ μπράτσα τους, ανίκανα να σηκώσουν ένα καφάσι μπύρες;
Ποιος είσαι εσύ ρε που κρατάς τραπέζι για τους φίλους σου και δεν αφήνεις τον κοσμάκη να πιει τον καφέ του; Αλλά αυτή η τακτική του ρεζερβέ ανήκει στον γενικότερο σχεδιασμό. Στο «αμερικανικό όνειρο» δεν έχει δικαίωμα κανείς πια. Παλαιότερα περνούσες από το Zonars και μπορούσες να ονειρευτείς ότι κάποτε θα πάρεις το κορίτσι σου, το φτωχό σου ταίρι και θα το κεράσεις μια πορτοκαλάδα στου Zonars. Τώρα αυτό απαγορεύεται. Μόνο ο βλαχομπαρόκ μαμμόθρεφτος μπορεί να το κάνει. Εσύ απαγορεύεται.
Δεν πρέπει να έχει πια ο κοσμάκης δικαίωμα στο όνειρο. Οι θύρες του Zonars και του Salon de Bricolage, επίσης του κ. Πανά, θα παραμένουν ερμητικά κλειστές για τον κοσμάκη. Και όταν ανοίγουν, χαριστικά, για να χαζέψουν οι πλούσιοι πελάτες κανέναν κανονικό πισινό και όχι αποτέλεσμα χειρουργείου, τότε θα σε στείλουν στο μπαρ για να πιεις τον καφέ σου. Θα σε βάλουν τιμωρία που δεν είσαι ένας από αυτούς. Όμως ουσιαστικά σου κάνουν χάρη. Γιατί θα σε λερώσουν με την «βρωμιά» που βγάζει το βλέμμα τους και να ξέρεις πως η βλακεία είναι κολλητική, όπως το χασμουρητό όταν αρχίζουν να μιλάνε οι βουτυρομπεμπέδες και οι βλάχες που κουβαλάν μαζί τους. Φυσικά και δεν μιλάω για όλους.
Το ευρώ, το δημοψήφισμα και μια σχεδόν αληθινή ιστορία
Protagon Team 14 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2017, 20:52 
Η υπόθεση έχει τη δραματική πλοκή που ταιριάζει σε μια χώρα που παραπαίει
εντός μιας νομισματικής ένωσης. Και έχει τους φαιδρούς ήρωες ενός πολιτικού διηγήματος σαν τα «contes immoraux» των Γάλλων του 18ου αιώνα, ανήθικες
ιστορίες.
Οι ήρωες:
- Ενας νεαρός Πρωθυπουργός που έχει πρότυπο έναν κομμουνιστή
- ηγέτη του Εμφυλίου. Που όμως δεν μπορεί να ερμηνευτεί μονοδιάστατα
- ως πρόεδρος ενός αριστερού κυβερνητικού κόμματος, αλλά ως επικεφαλής
- της εθνικοπατριωτικής και αντιδυτικής παράταξης. Ενας πολιτικός που
- δεν σκοπεύει να αντιμετωπίσει την κρίση, διότι η όξυνσή της είναι η
- προϋπόθεση για την υλοποίηση των σχεδίων του.
- Ενας υπουργός που χαρακτηρίζεται από τα αστραφτερά του κοστούμια
- και τη γαλλική κόμη και επιμένει κυνικά ότι «ο συμβιβασμός που κάναμε
- δεν θυμίζει τον συμβιβασμό στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου γιατί
- τότε παρέδωσαν τα όπλα, ενώ σήμερα δεν παραδώσαμε τα όπλα γιατί
- τα όπλα είναι η εξουσία».
- Ενας άτολμος Πρόεδρος της Δημοκρατίας που «δεν ξέρει να λέει όχι»
- αλλά ονειρεύεται έναν ρόλο ως «Θησέας του Προεδρικού Μεγάρου».
- Ενας άφωνος πρώην Πρωθυπουργός που συνομιλεί με τον νυν ο
- οποίος τον παραπλάνησε. Χαρακτηριστικό ένα τηλεφώνημα που δέχτηκε
- από τον συνεταίρο του νεαρού Πρωθυπουργού για ένα άλλο δημοψήφισμα
- μια καλοκαιρινή νύχτα. Αλλά παρά την αφωνία και την αβελτηρία του
- περιμένει να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
- Ενας διστακτικός Αρχιεπίσκοπος που ομολογεί κατ’ ιδίαν ότι θυμάται
- τον Εμφύλιο και φοβάται την Αριστερά, αλλά για όσο καιρό δεν θίγονται
- τα συμφέροντα της Εκκλησίας δεν συγκρούεται – αντιθέτως υπακούει στα
- οπισθοδρομικά ένστικτα του ποιμνίου του που χαρακτηρίζεται από
- βαθύτατα αντιδυτικές και αντιευρωπαϊκές απόψεις. Αλλοι φαύλο
- ι ιεράρχες που είναι Δεξιοί αλλά κρυφοί λάτρεις του Πρωθυπουργού,
- διάγουν διπλό βίο και εκμεταλλεύονται νέους ανθρώπους και ηλικιωμένους
- με παχυλές περιουσίες.
- Ενας αριστερός δημοσκόπος που έχει αναβαθμιστεί σε μυστικοσύμβουλο
- του Πρωθυπουργού.
- Ενα ζευγάρι υποστηρικτών του εθνικού νομίσματος που όμως έχουν
- αναλάβει νευραλγικές θέσεις για την οικονομική ανάπτυξη και την
- αντιμετώπιση (;) της κρίσης.
- Αλλα μέλη μιας κλειστής λέσχης εντός της κυβέρνησης που δεν
- προετοιμάζει εκλογές, αλλά ένα δημοψήφισμα με καθαρό ερώτημα την
- έναρξη διαπραγμάτευσης για την αποχώρηση από την Ευρωζώνη,
- στο πρότυπο του Brexit.
- Και κάποιοι άλλοι με μικρότερους αλλά σημαντικούς ρόλους.
Σας θυμίζει κάτι; Είναι ένα διήγημα που δημοσιεύει tovima.gr, ένα πολιτικό παραμύθι χωρίς όνομα. Στο οποίο, όμως, αν κάποιος έχει ελάχιστη υπομονή και δεν εθελοτυφλεί μπορεί να αναγνώσει την τρέχουσα ελληνική πραγματικότητα και το πώς κάποιοι στην κυβέρνηση, υπό την ανοχή κάποιων άλλων παραγόντων, και παρά εκφρασμένες ανησυχίες κάποιων άλλων, σχεδιάζουν την έξοδο της χώρας από την Ευρωζώνη μέσω μάλιστα μιας λαϊκής εντολής.
Τίτλος του αφηγήματος που υπογράφει ο δημοσιογράφος Παύλος Παπαδόπουλος –είχε γράψει στο «Βήμα της Κυριακής» και την περίφημη «γάτα Ιμαλαΐων»– είναι:
Η σκευωρία του εθνικού νομίσματος και το σαμποτάζ στη Δημοκρατία
Αργά το μεσημέρι ο Πρωθυπουργός μιας χώρας της ευρωζώνης που έχει υποστεί τις συνέπειες μιας πολυετούς οικονομικής κρίσης είναι μόνος του στο γραφείο του. Λίγος χειμωνιάτικος ήλιος μπαίνει από ένα από τα λευκά παράθυρα της βόρειας πλευράς με θέα στην πολυκατοικία με ιδιοκτήτες βαθύπλουτους απογόνους πλοιοκτητών. Στο χώρο του γραφείου κυριαρχεί το γλυκό κίτρινο φως που αντανακλάται στις ξύλινες επιφάνειες και στα έπιπλα αντίκες. Άδεια είναι η καινούρια γωνιά των συναντήσεων με τους επιφανείς, δηλαδή οι δύο καρέκλες δίπλα από ένα στρογγυλό τραπέζι με λεπτά σιδερένια πόδια που θυμίζει τραπεζάκι κήπου.
Είναι η γωνιά του πρωθυπουργικού γραφείου που διαμορφώθηκε μέσα στις πρώτες εβδομάδες της ανάληψης της εξουσίας από τον συγκεκριμένο πολιτικό. Πρόκειται εμφανώς για απομίμηση μιας παραδοσιακής γωνιάς του Οβάλ Γραφείου του Λευκού Οίκου και συγκεκριμένα το σαλονάκι με τις πολυθρόνες με τις φαρδιές μπλε και μπεζ ρίγες μπροστά στο μαρμάρινο τζάκι που βρίσκεται κάτω από το πορτρέτο του Τζορτζ Ουάσιγκτον με τη χρυσή κορνίζα.
Στο φτωχικό πρωθυπουργικό σαλονάκι δεν υπάρχει εκείνη την ώρα κάποιος υψηλός προσκεκλημένος, ούτε στρογγυλοκάθονται υπουργοί που ανταλλάσσουν γραπτά μηνύματα με δημοσιογράφους όπως συμβαίνει στο περιθώριο πολύωρων συσκέψεων που αφιερώνονται στην εθνική προσπάθεια για την καταπολέμηση της λογικής. Δεν είναι μόνο οι απόρρητες εκθέσεις για το Κλαμπ του Παρισιού που κάποιοι κακεντρεχείς επιμένουν ότι υπάρχουν μέσα στα πρωθυπουργικά «X – files» (και για τις οποίες θα μιλήσουμε παρακάτω…).
Όπως βεβαιώνουν άνθρωποι που γνωρίζουν, ο πρόεδρος συχνά βυθίζεται στη μελέτη των δημοσκοπήσεων, όπως άλλωστε έκανε πάντοτε. Ο πρωθυπουργός, εκτός από επικεφαλής της κυβέρνησης, είναι ένας από τους πιο προσεκτικούς και εύστοχους αναλυτές δημοσκοπήσεων στη χώρα αυτή.
1. «Το κόμμα δεν είναι αυτοσκοπός»
«Ο πρόεδρος αντιλαμβάνεται την ποιοτική διάσταση των ποσοτικών δεδομένων», αποκαλύπτει πρόσωπο που εργάστηκε μαζί του στο παρελθόν, «όπως επίσης διακρίνεται από μια διαισθητική αντίληψη για τον τρόπο με τον οποίο τα δεδομένα μιας μέτρησης αλληλοεξαρτώνται και αλληλοεπηρεάζονται». Αυτός ο πρώην συνεργάτης εννοεί ότι ο πρωθυπουργός, συχνά με μια ματιά στα διαγράμματα, μπορεί να αναγνωρίσει τους άρρητους συσχετισμούς ανάμεσα σε φαινομενικά «αθώα» και ουδέτερα ευρήματα.
Η αντίληψη των συσχετισμών και των αλληλεπιδράσεων είναι εκείνη που του προσφέρει ένα χρήσιμο συγκριτικό πλεονέκτημα. Ως εκ τούτου, μάλλον πλανώνται όσοι φαντάζονται έναν πρωθυπουργό σε απόγνωση να διαβάζει έντρομος τα υπό κατάρρευση ποσοστά πρόθεσης ψήφου του κόμματός του – ενός αριστερού συνασπισμού πολιτικών ομάδων, ορισμένες από τις οποίες είναι κομμουνιστικές και αναρχικές και έχουν διακριθεί στη συστηματική δολιοφθορά της αστικής δημοκρατίας μέσα από την υποδαύλιση της αγανάκτησης και τις επιθέσεις σε κτίρια – σύμβολα. Δεν είναι τυχαίο ότι η πρωτεύουσα της χώρας αυτής διανύει την πιο ήρεμη περίοδο αμέσως μετά την ανάληψη της εξουσίας από το κόμμα αυτό, σαν η αύξηση της φτώχειας να ήταν αυτό που ήθελαν οι «κατσαρόλες» για να πάψουν να βράζουν από θυμό.
Ήταν όλα αποτέλεσμα, όχι ακριβώς ενός «σχεδίου», αλλά κάτι βαθύτερου από «σχέδιο», μιας κουλτούρας δολιοφθοράς, μιας τεχνογνωσίας ανατροπής βγαλμένης μέσα από τα λενινιστικά εγχειρίδια της εξαπάτησης των μαζών, μιας μεθόδου και με τα χρόνια, από γενιά σε γενιά, έγινε τρόπος σκέψης. Γιατί το καλύτερο σχέδιο είναι να γίνεις εσύ το σχέδιο…
Το κόμμα αυτό, λοιπόν, έχει σχεδόν εκπληρώσει την αποστολή του και δεν είναι πια ο σκοπός, είναι απλώς ένα από τα μέσα, το κυριότερο μέσο, για την επίτευξη του μεγαλύτερου, του ιστορικού σκοπού.
Διότι εκείνο που κυρίως ενδιαφέρει σήμερα τον πρωθυπουργό δεν είναι το ποσοστό του κόμματός του, αλλά η πολιτική συμπεριφορά του μεγάλου μπλοκ του «ΟΧΙ στην Ευρώπη», όλων εκείνων οι οποίοι στο πρόσφατο παρελθόν αποδοκίμασαν την Ευρώπη χωρίς να υποψιάζονται ότι κάποιοι τους οδήγησαν χαιρέκακα ως εκεί υπονομεύοντας κάθε οικονομική θεραπεία και σαμποτάροντας συνειδητά και συστηματικά την εφαρμογή του σχεδίου σταθεροποίησης, που θα έφερνε την επιστροφή στην ομαλότητα, όπως αποδείχθηκε ότι συνέβη σε άλλες χώρες που χτυπήθηκαν από την κρίση. Υπονόμευσαν τη θεραπεία για να δυναμώσουν την ασθένεια που τώρα είναι έτοιμη να πνίξει τη Δημοκρατία.
Συνομιλία με την ψυχή του λαού
Ο πρωθυπουργός ρωτά: Τι λένε σήμερα οι οπαδοί του ΟΧΙ στην Ευρώπη; Είναι έτοιμοι να αλλάξουν καθεστώς νομίζοντας ότι αποκαθιστούν τη Δημοκρατία; Τι πιστεύουν όσοι δεν καταγράφονται πουθενά, σε καμία δημοσκόπηση, αλλά εκδηλώνονται μόνο στην κάλπη; Πώς οι άνθρωποι γίνονται υποχείρια των ψευδών ειδήσεων, των υστερόβουλων αναλύσεων και της συναισθηματικής εκμετάλλευσης;
Στο πλαίσιο αυτών των ανώτερων αναζητήσεων τα ποσοστά του κύριου κυβερνητικού κόμματος είναι μια μικρή, σχεδόν δευτερεύουσα παράμετρος της «μεγάλης εικόνας».Και η «μεγάλη εικόνα» θυμίζει την αλληγορία ενός παζλ που όταν κάποιος ολοκληρώνει επάνω στο τραπέζι σχηματίζεται η εικόνα του δωματίου όπου βρίσκεται με τον ίδιο να έχει μόλις ολοκληρώσει το παζλ και να διακρίνει μέσα στο παζλ μια επικίνδυνη παρουσία πίσω από την πλάτη του.
Κατ’ αναλογία, οι πολιτικοί αντίπαλοι του πρωθυπουργού κινδυνεύουν να συνειδητοποιήσουν μόνο όταν θα είναι πολύ αργά ότι η κύρια πολιτική μέριμνα του αντιπάλου τους δεν είναι η προκήρυξη εκλογών για να τους χαρίσει την εξουσία, αλλά να αυξάνει το ποσοστό των ψηφοφόρων του ΟΧΙ στην Ευρώπη. Να εξασφαλίζει ότι το μεγάλο αυτό «μπλοκ», όσο κι αν τον κατακρίνει, όσο κι αν έχει θυμώσει μαζί του, δεν έχει φτάσει ακόμα στο οριακό σημείο ώστε να τον απορρίψει.