Όταν πηγαίναμε εμείς Λευκάδα να ‘ουμε…
Σάββατο βράδυ στην κεντρική αγορά της Λευκάδας κατά τις 11 παρά τέταρτο. Τα μαγαζιά ανοιχτά ασφαλώς. Όχι, δεν είδαμε ανακοίνωση για “λευκή νύχτα”, άλλωστε τέτοιες νύχτες έχει κατά Αγία Πετρούπολη μεριά- που την έχουνε επισκεφτεί όλοι οι παλιοί αγωνιστές-κι όχι εδώ κάτω στη Μεσόγειο.Όταν λέμε τα “μαγαζιά”, δεν εννοούμε τα σουβλατζίδικα και τα σουβενιρομάγαζα, αλλά τα εμπορικά, με παντόφλες, μπλούζες, κινητά, ροζ φλαμίνγκο κλπ.Τα ίδια και την επόμενη μέρα, την Κυριακή. Πάλι αργά το βράδυ, πάλι ανοιχτός όποιος ήθελε! Λιγότερα μαγαζιά αυτή τη φορά, εντάξει, η Κυριακή είναι κι αλλιώς, ευλογημένη μέρα…Εμείς οι παλιότεροι που πηγαίναμε Λευκάδα (όταν κόβαμε όλοι μαζί, ντόπιοι και επισκέπτες, τον πατσά με το ψαλίδι) θυμόμαστε ότι το εργατικό κέντρο στη Λευκάδα και γενικά οι συνδικαλιστές του ιδιωτικού τομέα είχαν την ίδια ρητορική με εμάς εδώ. Πολλά “όχι” και πολλά “απαιτούμε” για τις “ανάγκες μας”. Τελικά τα έλυσε η ζωή αυτά τα ζητήματα: η Λευκάδα βουλιάζει από κόσμο πλέον και τις επόμενες μέρες μέχρι τις 20 Αυγούστου θα βουλιάξει ακόμη περισσότερο. Οπότε αν θες, μην ανοίγεις το βράδυ οποιασδήποτε μέρας. Δικαίωμά σου. Αλλά θα χάσεις.Άρα το πρόβλημα το δικό μας, των επισκεπτών, δεν είναι οι μέρες που θα είναι ανοιχτά τα μαγαζιά, δεν είναι η κρίση. Είναι ότι δεν έχουμε επισκέπτες και δεν έχουμε ξένο κόσμο για να έρθει να ψωνίσει. Δεν έχουμε φοιτητές, δεν έχουμε τουρίστες, δεν έχουμε εργοτάξια, δεν έχουμε κόσμο να δουλεύει κάπου!Όταν πηγαίναμε εμείς στη Λευκάδα, ήταν ένα άλλο νησί. Τώρα-σύντομα-δεν θα έχει τι να τον κάνει τον κόσμο. Και ήδη έχει αρχίσει να γίνεται ακριβή. Στο σούπερ μάρκετ βρίσκεις το μεγάλο νερό με 40 λεπτά και στο μπιτσόμπαρο ενάμιση ευρώ. Φυσικά έχει και φτηνές επιλογές αλλά σύντομα οι Βαλκάνιοι γείτονες θα δυσκολεύονται να κλείνουν πακέτα. Ειδικά όταν θα συνδεθούν μεταξύ τους όλοι οι νέοι δρόμοι.Και τότε θα θυμόμαστε τις παλιές ηρωικές εποχές που πηγαίναμε Λευκάδα και την κάναμε εμείς προορισμό, να ‘ούμε…η συντακτική διακεκομένη μονάδαΠηγή: www.agriniopress.gr
Το υπέροχο ποίημα του Καβάφη που κοσμεί κτίριο στην Ολλανδία
Aπ’ όσα έκαμα κι απ’ όσα είπα
να μη ζητήσουνε να βρουν ποιος ήμουν.
Εμπόδιο στέκονταν και μεταμόρφωνε
τες πράξεις και τον τρόπο της ζωής μου.
Εμπόδιο στέκονταν και σταματούσε με
πολλές φορές που πήγαινα να πω.
Οι πιο απαρατήρητές μου πράξεις
και τα γραψίματά μου τα πιο σκεπασμένα —
από εκεί μονάχα θα με νιώσουν.
Aλλά ίσως δεν αξίζει να καταβληθεί
τόση φροντίς και τόσος κόπος να με μάθουν.
Κατόπι — στην τελειοτέρα κοινωνία —
κανένας άλλος καμωμένος σαν εμένα
βέβαια θα φανεί κ’ ελεύθερα θα κάμει.
(Από τα Κρυμμένα Ποιήματα 1877;-1923, Ίκαρος 1993)
Βαρουφάκης στη Süddeutsche Zeitung: Ο Τσίπρας είναι ένας ανεπρόκοπος που υπογράφει ό,τι του φέρνουν
Φωτογραφία: AP
Κομβικός χαρακτήρας του ρεπορτάζ είναι και ο …Λάμπρος. Πρόκειται για έναν ταλαιπωρημένο, αλλά καλόκαρδο άνθρωπο, άνεργο, που πέρασε πολλά στη ζωή του. Τον μνημονεύει στο βιβλίο του ο πρώην υπουργός. Προεκλογικά ο Λάμπρος είχε ζητήσει από τον Βαρουφάκη να μην εγκαταλείψει τον αγώνα, εκείνος του το υποσχέθηκε, αλλά σήμερα ο Βαρουφάκης είναι εκτός κυβέρνησης και ο Λάμπρος πουλάει τη “Σχεδία” στο μετρό για να βγάλει λίγα ευρώ. Ο δημοσιογράφος εντοπίζει τον Λάμπρο για να τον πάρει μαζί του στη συνέντευξη με τον Βαρουφάκη. Προφανής η ελπίδα να βγάλει “λαβράκι” με τους δύο άνδρες να διαπληκτίζονται για τις χαμένες προσδοκίες και τα χρόνια που έφυγαν. Αλλά ο Βαρουφάκης έχει την απάντηση: «Λάμπρε, ήμουν δυστυχώς ο μόνος στην κυβέρνηση που ήθελε να δώσει μάχη…». «Τώρα καταλαβαίνω. Σε μαχαίρωσαν. Και νομίζαμε ότι μας πρόδωσες…» αναφωνεί ο Λάμπρος, σύμφωνα πάντα με την καταγραφή της Süddeutsche Zeitung. Ο Γιάνης Βαρουφάκης ανοίγει την καρδιά του: «Ναι Λάμπρε, ήταν δύσκολες εκείνες οι μέρες στις Βρυξέλλες. Αλλά το ξέρεις ότι σε σκεφτόμουν για να παραμείνω δυνατός;» Τελικά οι δυο τους συμφωνούν «να κανονίσουν κάτι», να τα πουν κάποια στιγμή. Ο δημοσιογράφος μένει με την απορία. Πηγή: Deutsche Welle