Η μικρή τρικυμία στην Τράπεζα Πειραιώς

Εδώ και δύο μήνες η τραπεζική πιάτσα μιλάει για τα προβλήματα που έχει η Τράπεζα Πειραιώς με έναν βασικό μέτοχό της. Όλοι περιγράφουν το πρόβλημα, αλλά ουδείς γνωρίζει ποιο ακριβώς είναι. Να τι βρήκαμε.
Χρόνος ανάγνωσης: 
5

[Δημήτρης Μιχαλάκης]
Η Τράπεζα Πειραιώς βρίσκεται εδώ και αρκετά χρόνια σε αναστάτωση. Από το 2015 μέχρι το 2016 την χαρακτήρισε η θανάσιμη αντιπαράθεση μεταξύ του πρώην προέδρου της Μιχάλη Σάλλα και του πρώην διευθύνοντα συμβούλου Άνθιμου Θωμόπουλου, που έγινε για τον έλεγχό της.Όταν ο Σάλλας έφυγε τελικά, μετά από πίεση των Ευρωπαίων –που έμαθαν αρκετά για το εσωτερικό της Τράπεζας εξαιτίας αυτής της αντιπαράθεσης– αρκετά ανώτερα στελέχη προσκείμενα σε αυτόν την εγκατέλειψαν. Οι αποχωρήσεις, σύμφωνα με πληροφορίες, θα συνεχίζονται μέχρι το τέλος του χρόνου.

pir4.jpg

[Δημήτρης Μιχαλάκης]

Πρόσφατα, στα προβλήματα της Πειραιώς προστέθηκε ένα ακόμα: η Τράπεζα της Ελλάδος ολοκλήρωσε μία έρευνα που ρίχνει φως στις δοσοληψίες της με έναν από τους μεγάλους μετόχους της, στο διάστημα της διακυβέρνησης της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ –ιδιαίτερα στην περίοδο μετά τη διαπραγμάτευση Βαρουφάκη και την τελευταία ανακεφαλαιοποίηση των τεσσάρων συστημικών τραπεζών.Η ιστορία θα μπορούσε να έχει πολλούς δράκους. Το inside story την ερεύνησε το τελευταίο δίμηνο και βρήκε έναν: την παραβίαση των capital controls. Πρώην στελέχη της Τράπεζας λένε ότι το έκαναν για να σώσουν την Πειραιώς.

Πώς ξεκίνησαν όλα

H μεγάλη γαλλική ενεργειακή εταιρεία EDF Energy χρειαζόταν ρευστό. Είχε αναλάβει να κατασκευάσει έναν πυρηνικό σταθμό στη Μ. Βρετανία και έχανε πολλά χρήματα. Έπρεπε να πουλήσει επειγόντως περιουσιακά της στοιχεία, ανάμεσά τους και τρεις άδειες πάρκων ανεμογεννητριών στην Ελλάδα.Η πρώτη συζήτηση με έναν μεγάλο ελληνικό όμιλο δεν τελεσφόρησε· ήταν 2014. Στη δεύτερη προσπάθεια εμφανίσθηκε ο όμιλος Libra της ελληνικής επιχειρηματικής οικογένειας Λογοθέτη. Το γκρουπ θέλησε να αγοράσει από τους Γάλλους τις ανεμογεννήτριες και αναζήτησε δανειστή. Η Πειραιώς ήταν η μόνη διατεθειμένη να τους δανείσει, καθώς πολλές ξένες τράπεζες δεν ήθελαν να αναλάβουν το ρίσκο του ελληνικού δημοσίου, που πλήρωνε με καθυστέρηση τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

logothetis.jpg

Ο Γιώργος Λογοθέτης, επικεφαλής του Libra Group. [Leigh Vogel/GETTY IMAGES NORTH AMERICA/AFP]

Την άνοιξη του 2016 ο τύπος έγραφε: «…πριν από λίγες ημέρες έγινε είδηση στα ΜΜΕ η δυναμική είσοδος του πλοιοκτήτη και επιχειρηματία Γιώργου Λογοθέτη στην ελληνική αγορά των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Επένδυση που θα κοστίσει 100 εκατ. ευρώ. Πιο συγκεκριμένα, η EuroΕnergy, που ανήκει στον όμιλο Libra της οικογένειας Λογοθέτη, θα επενδύσει σε τρία αιολικά πάρκα συνολικής ισχύος 120 MW σε Βοιωτία και Κεφαλονιά, αυξάνοντας σημαντικά το μερίδιό της στον κλάδο της ενέργειας. Τα αγοράζει από τον γαλλικό κολοσσό EDF, ο οποίος περιορίζει την παρουσία του στην Ελλάδα…».Το μόνο «πρόβλημα» ήταν ότι οι Γάλλοι ήθελαν τα χρήματά τους έξω, στην HSBC των Παρισίων. Η Ελλάδα όμως ήταν σε καθεστώς περιορισμού της κίνησης των κεφαλαίων. Για τον λόγο αυτό θα έπρεπε η Τράπεζα Πειραιώς, που θα έστελνε τα χρήματα, να ζητήσει μια άδεια από την εποπτεύουσα αρχή.Όμως το ποσό των 120 εκατομμυρίων εξήχθη στην Κύπρο χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής, για κάποιον λόγο που δεν είναι σαφής, την άνοιξη του 2016. Επιπλέον, τα λεφτά γι’ αυτή τη συναλλαγή βγήκαν από τον λογαριασμό μισθοδοσίας, αντί να βγουν από τους λογαριασμούς χορηγήσεων της Τράπεζας. Αυτά τα δύο είναι τα σημαντικότερα ευρήματα του ελέγχου της ΤτΕ και του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού (SSM).

Ο έλεγχος της Τράπεζας της Ελλάδος

Ο έλεγχος, που ξεκίνησε στις αρχές του 2017 και τελείωσε πριν λίγες μέρες, προκλήθηκε από δύο λόγους:

  • Η ελεγκτική εταιρεία Price Water House Coopers, κατά τη σύνταξη των λογιστικών καταστάσεων της Τράπεζας Πειραιώς, είχε αρχικά διατυπώσει την άποψη ότι χρειάζονται προβλέψεις έναντι των δανείων για το «ντηλ» με την γαλλική EDF –δηλαδή να μπουν στην άκρη κεφάλαια της Τράπεζας– επειδή θεωρήθηκε ότι μέρος του συγκεκριμένου δανείου ήταν σε κίνδυνο (να μην πληρωθεί). Όταν οι ορκωτοί λογιστές κάνουν μια τέτοια εκτίμηση, αυτό τραβά την προσοχή της ελεγκτικής αρχής.

bgrece.jpg

[Δημήτρης Μιχαλάκης]

Αργότερα οι ελεγκτές της Deloitte εξέφρασαν αντίθετη γνώμη και η Price υπαναχώρησε από την αρχική εκτίμησή της. Σύμφωνα με πηγές της Price, οι παρατηρήσεις των λογιστών δεν αφορούσαν τη συναλλαγή για την EDF (τα δάνεια για την οποία εξυπηρετούνται κανονικά), αλλά τα χρήματα που δόθηκαν από την Τράπεζα για να αγοραστούν επιπλέον άδειες ΑΠΕ.Εντωμεταξύ όμως είχε αρχίσει ο έλεγχος της Τράπεζας της Ελλάδος.

  • Κάτι άλλο που τράβηξε την προσοχή των ελεγκτών στη σχέση Λογοθέτη-Πειραιώς ήταν η καταγγελία που έκανε ο Τζον Πόλσον (ο αμερικανός μέτοχος της Πειραιώς που διεκδικούσε τον έλεγχό της από τον Μιχάλη Σάλλα) στο ΔΝΤ, ότι ένα μέρος της συμμετοχής του ομίλου Λογοθέτη στην αύξηση κεφαλαίου της Τράπεζας που έγινε τον Νοέμβριο του 2015 προήλθε από δάνειο της ίδιας της Τράπεζας. Ο ευρωπαϊκός εποπτικός μηχανισμός των τραπεζών SSM, με επικεφαλής την κ. Ντανιέλ Νουί, αποφάσισε να ελέγξει τις διαδικασίες με τις οποίες έγινε αυτή η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου.

nouy.jpg

Η Ντανιέλ Νουί, επικεφαλής του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού (SSM) από το 2014. [Daniel Roland/AFP]

Με συμβολή 200 εκατομμυρίων ευρώ στην αύξηση κεφαλαίου, ο όμιλος του Λογοθέτη έσωσε τότε την Τράπεζα. Αλλά τα 100 εκατομμύρια τα δανείσθηκε από την ίδια την Πειραιώς. Οι κανονισμοί της ευρωπαϊκής εποπτείας επιτρέπουν τον δανεισμό από το ίδρυμα που ανακεφαλαιοποιείται, επιβάλλουν όμως αυξημένες εγγυήσεις όταν το ποσό δανεισμού έναντι της συμμετοχής στην αύξηση είναι υψηλό.Σύμφωνα με πληροφορίες, ο ευρωπαϊκός εποπτικός μηχανισμός γύρισε στην Τράπεζα Πειραιώς τα αποτελέσματα του ελέγχου της αύξησης κεφαλαίου και ζήτησε από το ΔΣ της Τράπεζας να κρίνει το ίδιο αν όσα συνέβησαν στην αύξηση κεφαλαίου του 2015 ήταν «εντάξει». Η Τράπεζα έκρινε ότι όλα έγιναν τραπεζικά άμεμπτα. Και ο SSM το δέχτηκε.

Η παλιότερη σχέση Λογοθέτη-Πειραιώς

Δεν ήταν η πρώτη σχέση αυτή του ομίλου Λογοθέτη με την Τράπεζα Πειραιώς. Το 2014-2015, μέσω των εταιρειών LXM Global Finance και Baywest ο όμιλος αγόρασε –σε μία εποχή που δεν αγοράζονταν μη εξυπηρετούμενα δάνεια τραπεζών– ναυτιλιακά δάνεια της Marfin Popular, που εντωμεταξύ είχε απορροφηθεί από την Πειραιώς, ύψους 1,1 δισ. ευρώ.«Τα δάνεια αυτά ήταν “σάπια”», είπε στο inside story παράγοντας που συμμετείχε στο «ντηλ» από την πλευρά της Τράπεζας Πειραιώς. Μία πηγή κοντά στον αγοραστή είπε ότι επρόκειτο για ναυτιλιακά δάνεια ξηρού φορτίου «υπερήμερα άνω των 1.000 ημερών» (τη στιγμή που χαρακτηρίζονται μη εξυπηρετούμενα εκείνα που δεν πληρώνονται επί τρίμηνο).

pir1.jpg

[Δημήτρης Μιχαλάκης]

Η Πειραιώς είχε πάρει προβλέψεις για τα δάνεια αυτά, αλλά αν τα κρατούσε στο χαρτοφυλάκιό της, οι προβλέψεις που θα έπρεπε να πάρει στη συνέχεια θα ήταν πολύ μεγαλύτερες, με αποτέλεσμα να χρειάζονται φρέσκα κεφάλαια.«Η αγορά των δανείων ωφέλησε την Τράπεζα», φαίνεται πως κρίνουν ελεγκτές, αγοραστές και πωλητές των δανείων. Τα περισσότερα είχαν δοθεί σε εταιρείες πλοίων χωρίς πρόσθετες εγγυήσεις (μόνη εγγύηση ήταν το ίδιο το πλοίο), σε μία αγορά που ήδη το 2014 έβαινε προς τον γκρεμό (οι ναύλοι για το ξηρό φορτίο γκρεμίσθηκαν στην συνέχεια, με αποτέλεσμα παρόμοια δάνεια να πουλιούνται προς 10 και 8 σεντς για κάθε δολάριο του δανείου –δηλαδή με 90% discount).Σχεδόν ταυτόχρονα, ο όμιλος Λογοθέτη αγόρασε δάνεια στελεχών της Τράπεζας, που είχαν δοθεί με ιδιαίτερα ευνοϊκούς όρους προκειμένου τα στελέχη να πάρουν μέρος στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου. Αν ο κ. Λογοθέτης δεν γινόταν αργότερα μέτοχος της Τράπεζας, αυτό δεν θα ήταν πρόβλημα. Αναρωτιέται όμως κανείς αν ένας μέτοχος της Τράπεζας μπορεί να αγοράσει τα δάνεια των στελεχών της, χωρίς αυτό να συνιστά σύγκρουση συμφερόντων.Η Alpha Bank προσπάθησε να «λύσει» αυτό το πρόβλημα δίνοντας «μπόνους» σε στελέχη της που συμμετείχαν στις αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, για την αποπληρωμή τέτοιων δανείων. Για τη «λύση» αυτή διεξάγεται εισαγγελική έρευνα.

alpha.jpg

[Δημήτρης Μιχαλάκης]

Πάντως, τα δάνεια των στελεχών αγοράστηκαν από τον όμιλο Λογοθέτη στο face value (χωρίς έκπτωση). Για την ώρα ούτε από την πώληση αυτή έχει χάσει η Τράπεζα.Συνεπώς εκείνο που μένει είναι η παραβίαση των περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων και η ζημιά στην φήμη της Τράπεζας, που αποτυπώνεται στη δραματική πτώση της μετοχής (προχθές μόνο έπεσε κατά 21%).Σύμφωνα με πληροφορίες του inside story, η ΤτΕ έχει στείλει το πόρισμά της στην Τράπεζα Πειραιώς και έχει ενημερώσει την κυβέρνηση, σε επίπεδο υπουργείου Οικονομικών αλλά και γραφείου πρωθυπουργού.

Συμπαρουσιάζει την εκπομπή Ιστορίες στο ΣΚΑΪ από το 2016. Μετά από 7 χρόνια ως ανταποκριτής για ελληνικά μέσα ενημέρωσης στη Γερμανία, συνεργάστηκε με την εκπομπή Μαύρο Κουτί και από το 2004 ως το 2007 ήταν αρχισυντάκτης της εκπομπής Φάκελοι, στην οποία εργάστηκε μέχρι το 2013. 

Ξεκινά η φθινοπωρινή ισημερία: Τι είναι – Όλα όσα πρέπει να ξέρετε!

Ξεκινά η φθινοπωρινή ισημερία: Τι είναι - Όλα όσα πρέπει να ξέρετε!
Στις 23:02 ώρα Ελλάδας, το βράδυ της Παρασκευής 22 Σεπτεμβρίου, αρχίζει και τυπικά το Φθινόπωρο.
Τότε θα συμβεί η φθινοπωρινή ισημερία στο βόρειο ημισφαίριο, όπου βρίσκεται και η χώρα μας, σηματοδοτώντας έτσι την αστρονομική έναρξη του φετινού Φθινοπώρου, ενώ αντίστοιχα στο νότιο ημισφαίριο θα αρχίσει η Άνοιξη.

Στην ισημερία, η νύχτα και η μέρα έχουν σχεδόν την ίδια διάρκεια. Στη συνέχεια, στο βόρειο ημισφαίριο η μέρα θα μικραίνει και η νύχτα θα μεγαλώνει, ώσπου η τελευταία θα φθάσει στο ζενίθ της στο χειμερινό ηλιοστάσιο του Δεκεμβρίου.Τόσο οι ισημερίες, όσο και τα ηλιοστάσια, συμβαίνουν δύο φορές το χρόνο και σηματοδοτούν την έναρξη των εποχών του έτους.Από τα αρχαία χρόνια, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης, τέτοια φαινόμενα γιορτάζονταν από τους λαούς, που τους απέδιδαν μυθικές σημασίες.Πηγή: Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων

Read more: http://www.newsbomb.gr/ellada/news/story/822684/fthinoporini-isimeria-ti-einai-ola-osa-prepei-na-xerete#ixzz4tJfmeU00

Άτιμη κουμπάρα … 

Μιά πικάντικη χιουμοριστική ιστορία, άλλης εποχής…

Πηγαιμένος απ το χάραμα στην πόλη είχε φορτώσει στη σούστα του τσιμέντο και το κορμί της φοράδας έσταζε ιδρώτα.
-Χάι μωρή! Της σφύριξε το καμουτσί ο Μίλτος. Κουράγιο ώσπου να φτάσουμε στου κουμπάρου κι απέ θα σου βάνω τορβά να ξανασάνεις.
Περισσότερο για τον εαυτόν του τάλεγε ο Μίλτος. Άνθρωπος που του αρέσανε τα «ξυνά», μουσμουλευότανε από καιρό την κουμπάρα, κι όποτε είχε πέρασμα κατά κείθε τον έπιανε φαγούρα. Δεν ήτανε όποια κι όποια η κουμπάρα. Στρουμπουλή και ροδομάγουλη έσταζε αίμα από την αψάδα και σου κόρφωνε φωτιές όταν την έβλεπες. Φτασμένη, μόλις, στα τριάντα λικνιζότανε σαν την πέρδικα κι όταν περπάταγε στο χωριό αναστενάζανε οι άντρες. 
Αναστέναζε κι ο Μίλτος που την θυμότανε, κι όλο σφύριζε το καμουτσί του για να φτάσει πρωτινότερα.
-Χάϊντε και φτάσαμε….
Τον βοήθησε κι η τύχη. Χτυπώντας στου κουμπάρου το σπίτι, τον υποδέχτηκε μόνη της η κουμπάρα. Λαχταριστή κι ολόδροση του άνοιξε χαμογελαστή την αυλόπορτα και τούδειξε όλη την ευχαρίστηση.
-Βρε καλώς τον κουμπάρο.
Πολύ τόθελε να την κλειδώσει στην αγκαλιά του ο Μίλτος, αλλά την τελευταία στιγμή κρατήθηκε και της χούφτιασε μόνο το χέρι.
-Ο κουμπάρος που είναι;
-Πήγε να θειαφίσει τα’ αμπέλι.
-Μεσημεριάτικα;
-Δε γινόταν αλλιώς. Απ το πρωί πάλευε μ’ άλλες δουλειές και τα κατάφερε να φύγει τώρα. Δε θάχει ξεβγεί ακόμα απ το χωριό.
Ο Μίλτος έκανε πως στενοχωρήθηκε με τούτη την «ατυχία», μα στο βάθος καταχάρηκε η ψυχή του.. Φρόντισε τη φοράδα με μια αγκαλιά σανό, της έβενε κι ένα κουβά νερό κι έπειτα πέρασε στ αρχοντικό να ξεϊδρώσει κι ό ίδιος.
-Να σου φτιάξω τίποτε κουμπάρε;
-Αν δεν σου κάνει κόπο ένα καφέ.
-Αμ στόχω έτοιμο αυτό. Αλλά λέω μήπως πεινάς να σου τηγανίσω αυγά.
Αν και είχε φάει στην πόλη δεν αντιρρήθηκε. Τόκανε από σκοπού για να πάρουν τά πράματα καθυστέρηση.. Έβλεπε την κουμπάρα που πηγαινοερχότανε φουριόζα και τριζάτηκαι μέσα του κολαζότανε με λαχταριστές επιθυμίες.
-Πως πάνε οι δουλειές σας κουμπάρα;
-Καλά, καλά κουμπάρε, και να με σχωρνάς που σου μιλάω απ’ το παραγώνι. Μόλις τελέψω με τα’ αυγά θάμαι πάλι κοντά σου.
Αλλά ο Μίλτος έκαανε κάτι πιο πρακτικό. Αντίς να περιμένει νάρθει η κουμπάρα κοντά του πήγε αυτός στο παραγώνι. Έβανε την καρέκλα του πίσω της και την έτρωγε με λαίμαργες ματιές καθώς ανασηκωνότανε να φουντώσει τη φωτιά. Μα δεν έλεγε να φλογώσει. Μπουκωμένη από χλωρές καπνόβεργες κάπνιζε σα φουγάρο και η κουμπάρα όλο τσάκιζε το κορμί της να φυσάει.
Ήταν η στιγμή που τα μάτια του Μίλτου αλλοιθώρισαν. Με το σκύψιμο η κουμπάρα, φανέρωσε όλο τον πειρασμό των ποδιών της και το αίμα του Μίλτου φουρφουλιάστηκε. Ένιωσε κάτι σαν κάψιμο στο λαιμό του και ξερόβηξε να μη πάθει.
-Είπες τίποτε κουμπάρε;
Πώς να μιλήσει ο Μίλτος. Κορωμένος απ την άψη του, έμοιαζε με φρουμασμένο ταυρί και βαριανάσαινε ανήμπορα. Το ευτύχημα που η κουμπάρα κατακάθισε. Η φωτιά άρπαξε ξαφνικά και το τηγάνι πήρε τη θέση του πάνω στην πυροστιά. Έτσι κι άρχισε ν’ αχνίζει το λάδι, η κουμπάρα έσπασε τέσσερα αυγά που τάφερε εκείνη την ώρα απ τους φόλους. Όμως παλεύοντας το πηρούνι να μη κολλήσουν αφαιρέθηκε πάλι με τα πόδια της και τούτη τη φορά ο Μίλτος δεν άντεξε. Όπως τάδε τορνευτά και καλοδεμένα όρμησε καταπάνου της.
-Αμάν και δε μπορώ άλλο κουμπαρα μου!
Απόμεινε η κουμπάρα ώσπου να καταλάβει. Όταν όμως συνήρθε από τη σαστισμάρα της αρπάζει το τηγάνι από την ουρά και το βροντάει στο κεφάλι του κουμπάρου.
-Πάρτηνε για να μάθεις.
?χνα δεν έβγανε ο Μίλτος. 
Τσουρουφλισμένος και με καρούμπαλο στην κορφή του βγήκε στην αυλή ντροπιασμένος και πάσκιζε να ξεκολήσει τα’ αυγά από πάνω του.. Ξεπλύθηκε όπως- όπως κι ύστερα πιάνοντας τη φοράδα από τα χαλινάρια την έσουρε προς το δρόμο.
Δεν πρόλαβε να ξεβγεί είκοσι μέτρα και συναντιέται με τον κουμπάρο.
-Βρε κουμπάρε στο χωριό μου βρίσκεσαι και να μη τοξέρω; Γύρνα στο σπίτι μου να τα πούμε.
-Βιάζομαι λίγο κουμπάρε.
-Βιάζεσαι ξεβιάζεσαι εγώ δεν τα καταλαβαίνω. Τώρα που συντυχήσαμε θα κεραστούμε. Όμως εδώ στο κεφάλι σου γιατί είσαι χτυπημένος;
-?στα ξεροκατάπιε ο Μίλτος. Το πρωϊ πουπέρναγα τα χάμουρα της φοράδας, γύρισε απότομα και με δάγκωσε.
-Είδες το παλιόπραμα αγανάχτησε ο άλλος.
Ο Μίλτος κούνησε το κεφάλι του σα να συμφωνούσε κι ύστερα ρώτησε
-Εσύ πως εδώθε κουμπάρε;
-Εχασα το μυαλό μου. Επήγαινα θειαφίσω τα’ αμπέλι και ξέχασα το θειαφιτήρι.
Οι δυό άντρες γέλασαν και γύρισαν προς τα πίσω. Πρώτα ο νοικοκύρης άνοιξε την πόρτα του και φώναξε δυνατά
-Μωρ’ κυρά. Για έβγα όξω και σου φέρνω τον κουμπάρο.
-Ποιόν κουμπάρο;
-Τον κουμπάρο Μίλτο μωρέ, μήπως έχουμε κι άλλο κουμπάρο;
Καμώθηκε εκείνη πως τον έβλεπε πρώτη φορά και τούδωσε μουδιασμένη το χέρι της. Τότε ο άντρας της βιάστηκε να την πληροφορήσει και για τα’ άλλα.
-Για φρόντισε τώρα να τον περιποιηθούμε λιγάκι γιατί είναι και βαρεμένος.
-Ο κουμπάρος; Τα σάστισε εκείνη.
-Είναι χτυπημένος για τα καλά. Όπως πήγε να ζέψει το πρωϊ τη φοράδα, γύρισε η αφιλότιμη το κεφάλι της και τούβανε τα δόντια.
Έκανε πως απόρησε η κουμπάρα. Έπειτα πρόσεξε με σημασία τον κουμπάρο και του είπε:
-Τη χάϊδεψες καθόλου ρε κουμπάρε προτού τη ζέψεις;
-Όχι αποκρίθηκε ξερά ο Μίλτος.
-Εμ γιαυτό καημένε σε δάγκωσε, του έκανε πονηρά. Πρώτα τη χαϊδεύουνε κι ύστερα της περνάνε τα χάμουρα, κατάλαβες;
Μπήκε στο νόημα ο Μίλτος αλλά ήταν πολύ αργά…

Ονόματα: Υπάρχει λόγος που τα ξεχνάς αμέσως


Όλοι ξεχνάμε ονόματα είτε κάποιες φορές, είτε και σε τακτική βάση, οπότε δε χρειάζεται καμία ντροπή! Η εξήγηση είναι πολύ απλή.
Υπάρχει μια απλή εξήγηση, γιατί είναι τόσο εύκολο να ξεφύγουν απ’ το μυαλό μας τα ονόματα των νέων γνωριμιών μας μέσα σε δευτερόλεπτα: Τα ονόματα είναι ανούσια! Ειδικοί στα θέματα μνήμης λένε ότι όσο περισσότερο χρησιμοποιείς τη μνήμη σου, τόσο πιο εύκολο είναι να ανακτήσεις μια ανάμνηση, αλλά αυτό δε συμβαίνει συχνά με τα ονόματα.Για παράδειγμα, ακόμα και λεπτομέρειες τόσο ασήμαντες όσο το τι φόρεσες την προηγούμενη Τρίτη ή τι καιρό είχε πέρσι τέτοια εποχή, μπορεί να σε βοηθήσουν να θυμηθείς τι άλλο συνέβη εκείνη την ημέρα, όπως μια συζήτηση που είχες μ’ ένα φίλο. Ωστόσο, τα ονόματα δε δίνουν συνήθως πολλές πληροφορίες στον εγκέφαλό σου, ώστε να βρει κάτι σχετικό με αυτά και να «γατζωθεί».Σίγουρα, μπορεί να υπάρχει οικογενειακή ιστορία ή βαθιά συναισθηματική σημασία πίσω από το πρώτο όνομα κάποιου, αλλά όταν συναντάς κάποιον σ’ ένα πάρτυ, δεν υπάρχει εμφανής λόγος γιατί ο τύπος θα έπρεπε να λέγεται Μιχάλης και ο άλλος τύπος Γιώργος. Τα ονόματα είναι «τελείως αυθαίρετα και δεν περιλαμβάνουν κάποια συγκεκριμένη πληροφορία», εξηγεί ο αφηγητής του νέου βίντεο της AsapSCIENCE. «Και αν το μυαλό σου δεν μπορεί να κάνει συνδέσεις ανάμεσα στα πολλαπλά κομμάτια πληροφοριών, τότε είναι πιο πιθανό να ξεχάσεις τις πληροφορίες».Είναι πολύ πιο εύκολο, από την άλλη μεριά, να θυμηθείς το επάγγελμα ενός ατόμου, ένα φαινόμενο που οι ειδικοί ονομάζουν Baker-baker effect. Δηλαδή, είναι ευκολότερο να θυμηθείς ότι κάποιος είναι φούρναρης – ίσως επειδή απέδωσες την πνευματική εικόνα της νέας γνωριμίας στην κουζίνα μες στο αλεύρι – παρά να θυμηθείς ότι το επώνυμό του είναι Φούρναρης.Σε μια μελέτη, οι ερευνητές έδειξαν στους συμμετέχοντες φωτογραφίες ξένων πρώτα, συμπεριλαμβανομένων μερικών γραμμών με το όνομα και το επάγγελμα του ατόμου. Τους ζήτησαν να θυμηθούν αυτές τις πληροφορίες αργότερα, όταν τους ξαναέδειξαν τις φωτογραφίες. Η πλειοψηφία των εθελοντών της μελέτης θυμούνταν σωστά το επάγγελμά τους, αλλά βασανίστηκαν με τα ονόματα.


Οι ειδικοί προσφέρουν ιδέες που θα εξουδετερώσουν αυτή την ενοχλητική και συχνά ντροπιαστική ψυχολογική ιδιομορφία, μερικές από τις οποίες δουλεύουν καλύτερα από άλλες. Μπορείς να προσπαθήσεις να επαναλάβεις πολλές φορές το όνομα ενός ατόμου αφού το γνωρίσεις, όπως προτείνουν τα παιδιά στο video της AsapSCIENCE.

Μια άλλη μελέτη πάνω στο θέμα αναφέρει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι εμφανίζουν μεγάλη αυτοπεποίθηση όταν τους ρωτούν να προβλέψουν πόσο ακριβείς θα είναι στο να θυμηθούν νέα ονόματα. Αλλά όταν συνειδητοποιούν ότι δεν είναι τόσο καλοί στο να θυμούνται ονόματα όπως νόμιζαν, και συνεπώς ξοδεύουν περισσότερο χρόνο για να επαναφέρουν συνειδητά το όνομα στη μνήμη της, φαίνεται ότι βελτιώνουν την ικανότητά τους να θυμούνται ονόματα. Υπάρχουν φορές που είναι καλύτερο να παραδεχτείς απλά την ήττα σου και να συμβιβαστείς._______________________   Πηγή: frapress.gr

Προς αυστηροποίηση βαίνει το νομοθετικό πλαίσιο των κυρώσεων για τις περιπτώσεις πρόκλησης θανατηφόρου ατυχήματος από οδηγό, ο οποίος είναι υπό την επήρεια αλκοόλ και για τις περιπτώσεις εγκατάλειψης θυμάτων, σύμφωνα με όσα είπε ο υπουργός Δικαιοσύνης, Σταύρος Κοντονής, σε μητέρες θυμάτων θανατηφόρων τροχαίων ατυχημάτων. 
Ειδικότερα, ο κ. Κοντονής δέχθηκε σήμερα στο υπουργείο Δικαιοσύνης τις μητέρες θυμάτων θανατηφόρων τροχαίων ατυχημάτων και παρουσίασε τις υπό διαβούλευση νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης σχετικά με την αυστηροποίηση του πλέγματος διοικητικών κυρώσεων για τις περιπτώσεις πρόκλησης θανατηφόρου ατυχήματος από οδηγό υπό την επήρεια οινοπνεύματος.
 Οι νέες νομοθετικές πρωτοβουλίες προβλέπουν την αφαίρεση του διπλώματος οδήγησης για μακρό χρονικό διάστημα και, σε περίπτωση οποιασδήποτε μελλοντικής παράβασης του ΚΟΚ από τον ίδιο οδηγό υπό την επήρεια αλκοόλ, προβλέπεται η δια βίου αφαίρεση της άδειας ικανότητας οδήγησης. 
Παράλληλα, ο κ. Κοντονής επισήμανε, στις μητέρες των θυμάτων τροχαίων δυστυχημάτων, ότι ήδη προωθείται νομοθετική ρύθμιση για την αύξηση των ποινών στις περιπτώσεις εγκατάλειψης θυμάτων από ασυνείδητους οδηγούς, ενώ βρίσκεται σε επαφή με τα συναρμόδια υπουργεία για την επανεξέταση των διοικητικών προστίμων που προβλέπονται στον ΚΟΚ. 
Από την πλευρά τους οι μητέρες, σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Δικαιοσύνης, εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για τις θέσεις του κ. Κοντονή, αλλά και για τη συνάντηση που είχαν μαζί του και τόνισαν την ανάγκη επαγρύπνησης της πολιτείας στα ζητήματα αυτά. 
Κέρδος online   20/9/2017 22:15

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ

Πόσο ο Καραμανλής κατέστρεψε την Αθήνα με την αντιπαροχή 

Πόσο ο Καραμανλής κατέστρεψε την Αθήνα με την αντιπαροχή [εικόνες]

Η «αντιπαροχή του Καραμανλή» δεν υπήρξε ποτέ, είναι μύθος. 
Αν και υπάρχουν πολλοί λόγοι για να δαιμονοποιήσει κανείς τον γαλάζιο «εθνάρχη» (έκανε πολλά λάθη στη μακρά πορεία του), εντούτοις ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δεν είναι αυτός που ευθύνεται (αποκλειστικά) για την αντιπαροχή που κατέστρεψε αισθητικά την Αθήνα και γκρέμισε τις όμορφες βίλες και τα ιστορικά σπίτια του παρελθόντος, αντικαθιστώντας τα με άμορφες πολυκατοικίες.
Τι είναι η αντιπαροχή; Είναι ότι επετράπη να αρχίσει η κατεδάφιση πολλών νεοκλασικών μεγάρων και ωραίων μεσοπολεμικών κτιρίων της Αθήνας (οικία Αμβροσίου Ράλλη στην Κλαυθμώνος, Δημοτικό Θέατρο στην πλατεία Κοτζιά, οικία Ζωγράφου, Πανεπιστημίου και Αμερικής) και στη θέση τους να εξαπλωθεί μια άμορφη και άσχημη πολεοδομική δόμηση.
Εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες από την επαρχία γέμισαν ασφυκτικά τις πολυκατοικίες που φύτρωναν σαν μανιτάρια και κατέστρεψαν την Αθήνα του 19ου αιώνα.
Φταίει ο Καραμανλής; «Οχι», απαντούν οι ειδικοί. Η πολεοδομική καταστροφή της πρωτεύουσας άρχισε με την έλευση των προσφύγων από τη Μικρά Ασία, μετά το 1922, αλλά και σε όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930.
Τότε γκρεμίστηκαν τα περισσότερα δίπατα αρχοντικά της Αθήνας, βυθίζοντας σε βαθιές σκιές άλλοτε ηλιόλουστους δρόμους, σκεπάζοντας αυλές και κήπους και ξηλώνοντας την παλιά φυσιογνωμία της πόλης.
H κατεδάφιση και η καταστροφή επεκτάθηκαν από την Αθήνα σε όλη την επικράτεια: ολόκληρη η Ελλάδα θυμίζει πανομοιότυπο σκηνικό, με τις ίδιες σχεδόν πολυκατοικίες.

Η καταστροφή της Αθήνας συνεχίστηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εμφύλιο. Στις μεταπολεμικές κυβερνήσεις, ζητούμενο άμεσης προτεραιότητας ήταν η επίλυση του στεγαστικού, καθώς τα ρημαγμένα χωριά από τη δεκαετία του 1940 είχαν αλλάξει την ανθρωπογεωγραφία και την οικονομική κατανομή. Και επίσης, ένας πολύ μεγάλος αριθμός κτιρίων της κεντρικής Αθήνας είχε καταστραφεί στα Δεκεμβριανά (1944), με αποτέλεσμα ακόμα και το 1950 πολλά σημεία της πρωτεύουσας να είναι σε άθλια κατάσταση. Χωματόδρομοι, κοινωνική ανισότητα, σπίτια λαβωμένα, κακή υγιεινή.
Φωτογραφία του Ντμίτρι Κέσελ για το περιοδικό Life – «Ελλάδα 1944»:
Το κτίριο της οδού Πατησίων 32 αμέσως μετά τη λήξη των Δεκεμβριανών, με εμφανή τα ίχνη από τις μάχες – Αρχείο Γεωργίου Βήχου, ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ:

Οι περισσότερες κατεδαφίσεις παλιών σπιτιών στις συνοικίες συνεχίστηκαν μετά το 1960. Στα μέσα της δεκαετίας η οικοδομή ήταν παντοκρατορία. Κοντά της, βιοτεχνίες, βιομηχανίες και καταστήματα λιανικού εμπορίου θέρμαιναν μία μεγάλη αλυσίδα παραγωγής, ζήτησης και κατανάλωσης. Η Ελλάδα αποκτούσε για πρώτη φορά καταναλωτική κοινωνία σε πλατιά βάση.
Τα έργα αναμόρφωσης της πλατείας Ομονοίας το 1957. Καταργείται η παλαιά μορφή και ετοιμάζεται ο σχεδιασμός με το σιντριβάνι:
Ο Καραμανλής στο «Paris Match»: Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής φωτογραφίζεται για το γνωστό γαλλικό περιοδικό. «Πού έπρεπε να τους βάλω, στο κεφάλι μου;» είχε απαντήσει όταν τον ρώτησαν για την αντιπαροχή (Μ. Litran/ Paris Match/ Getty Images/ Ideal Image)
«Οσοι σχολιάζουν αρνητικά την Αθήνα ως “καραμανλικό” έργο, αγνοούν ότι είναι στη διάρκεια απουσίας του Καραμανλή από την Ελλάδα (1963-1974) που η αντιπαροχή γνώρισε τη μεγαλύτερη δόξα. Αγνοείται επίσης ότι αν σήμερα χαιρόμαστε το έργο Πικιώνη στην Ακρόπολη, ένα από τα πολλά δημόσια έργα της δεκαετίας του ’50, αυτό οφείλεται στον Καραμανλή», έγραψε ο Ν. Βατόπουλος στην «Καθημερινή».
Ωστόσο, κανείς στην Ελλάδα (πολιτικοί και πολίτες) δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για την διαφύλαξη του ιστορικού, έστω, κέντρου της πρωτεύουσας και ορισμένων μεγάλων δρόμων και δρομίσκων περιμετρικά των Εξαρχείων, της Πατησίων, του Μεταξουργείου: μοναδική έγνοια ήταν το στοίβαγμα Ελλήνων της επαρχίας και το άμεσο κέρδος από την οικοδομή.
Ενα θλιβερό παράδειγμα είναι η βίλα Μαργαρίτα που βρισκόταν στη συμβολή των λεωφόρων Βασιλίσσης Σοφίας (τότε Κηφισίας) και Μεσογείων. Κατά τη δεκαετία του ’60 μεγάλο μέρος των κήπων του απαλλοτριώνεται για τη διαπλάτυνση των λεωφόρων. Το 1970 κατεδαφίστηκε και στη θέση του σήμερα βρίσκεται το 9ώροφο κτίριο της Εθνικής Τράπεζας.
Η Οικία Σαριπόλου βρισκόταν στη βορειοδυτική γωνία Πατησίων και Χαλκοκονδύλη. Κατεδαφίστηκε επί Κωνσταντίνου Καραμανλή, το 1956, για να δώσει τη θέση του σε ένα ακόμα απρόσωπο και κακοσυντηρημένο κτίριο γραφείων, από αυτά που γέμισαν την Πατησίων μετά το 1960:
Οπως έγραψε ο γνωστός μηχανολόγος (πρώην στέλεχος του Ποταμιού) Θανάσης Σκόκος στο protagon, δεν φταίει η αντιπαροχή για την ελληνική πολεοδομική αναρχία και αρχιτεκτονική μετριότητα, παρότι είναι μια ιδέα τόσο δημοφιλής.
«Στη δημιουργία του δομημένου περιβάλλοντος της πατρίδας μας κύριο ρόλο έπαιξαν οι καταπατητές, οι διεφθαρμένες κυβερνήσεις και η συναλλαγή με μεγάλες ομάδες του πληθυσμού, η Μικρασιατική Καταστροφή, ο τραγικός εμφύλιος, η αυθαίρετη δόμηση και φυσικά η συλλογική πολιτισμική μας ταυτότητα» έγραψε.
Και προσθέτει για τους κατασκευαστές που έχουν μεγάλες ευθύνες: «Τώρα θα μου πείτε πολλοί από αυτούς ήταν ανοργάνωτοι, τυχάρπαστοι, απατεώνες, κακότεχνοι, κακόγουστοι. Να συμφωνήσω. Το κράτος όφειλε να έχει μητρώο, έλεγχο, προϋποθέσεις για να γίνεις κατασκευαστής. Να έχει εξαρχής επιβάλει ουσιαστικό αρχιτεκτονικό έλεγχο. Να είχε επιλέξει την αποτρεπτική επιβολή ιδιαίτερα μειωμένων συντελεστών στα ιστορικά κέντρα των πόλεων. Δεν φταίει όμως η αντιπαροχή, ως σύστημα, για όλα αυτά».

Γιατί εξαφανίστηκαν οι Οικολόγοι απ΄το Σαρωνικό;

-A +
Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Πίστευα πάντα, ότι, στον άνθρωπο, υπάρχει μία έμφυτη τάση να επιβιώνει ως «είδος», δια μέσου της εξάρτησής του από ισχυρές δόσεις «ηθικού μεγαλείου». Είτε ως υποκατάστατο της ανύπαρκτης ηθικής του είτε ως καριερίστας που βασίζει την σταδιοδρομία του σε έναν ακατάσχετο «θεωρητισμό» που γοητεύει τους αφελείς. 
Η Οικολογία, ως τάση και κοινωνικό ρεύμα, αναπτύχθηκε ταυτόχρονα με τη έξαρση της Βιομηχανικής Επανάστασης, κυρίως όμως, στον 20ο αιώνα, όταν προέκυψαν πολλά προβλήματα με τις επιπτώσεις των επιτευγμάτων της στο φυσικό περιβάλλον. Και υπήρξε, αναμφισβήτητα, ένας από του σοβαρότερους λόγους για να καλλιεργηθεί η περιβαλλοντική και οικολογική συνείδηση στις κοινωνίες. 
Στην Ελλάδα όμως, συνέβη ό,τι και με όλες τις «ιδεολογίες» που έφτασαν εισαγόμενες από τον Δυτικό Κόσμο. Ακολούθησαν μια «μεταπρατική» διαδρομή και γι΄ αυτόν το λόγο, εκφυλίστηκαν στην εφαρμογή τους. Όπως ακριβώς, έγινε με τον Σοσιαλισμό και τον Φιλελευθερισμό. 
Προσέξτε τώρα, τι γίνεται με την περίπτωση της ρύπανσης του Σαρωνικού. Πέρασαν τόσες μέρες, ξέσπασε πόλεμος στα μίντια για την ολιγωρία της κυβέρνησης και όλοι πια είναι πεπεισμένοι πως η περιβαλλοντική καταστροφή είναι πολύ μεγάλη. Όλοι εκτός από τους Οικολόγους! 
Θα έλεγε κάποιος ότι κάθε ιδεολογία παύει να είναι ακτιβιστική, όταν γίνεται εξουσία. Και εφόσον οι Οικολόγοι της Ελλάδας συμμετέχουν στην κυβέρνηση, δεν έχουν και ιδιαίτερο λόγο να αισθανθούν κάποια ευαισθησία. Υπάρχουν όμως και οι υπόλοιποι. Κάτι σαν τους «εξωκοινοβουλευτικούς». Αυτοί, ας πούμε, που πρωτοστατούσαν στις Σκουριές. Ή κάποιοι άλλοι που σκαρφάλωναν σε πλοία. Κάτι άλλοι που καθυστερούν την εκτροπή του Αχελώου, για δεκαετίες… 
Τι γίνεται τέλος πάντων, με τους Οικολόγους στην Ελλάδα; Δεν μπορεί να μην βλέπουν τι έχει συμβεί στις αθηναϊκές παραλίες. Τι είναι αυτό που τους κρατάει μακριά, από την ανάληψη πρωτοβουλίας; Γιατί δεν έχουν βγει ομαδικά να επιδείξουν τις εθελοντικές και ακτιβιστικές τους δράσεις; 
Νομίζω ότι κάποια στιγμή, το πλήρωμα του χρόνου έχει να μας δείξει πολλά. Είναι θέμα ωριμότητας βέβαια, αλλά πιστεύω ότι θα αποτελεί κατάκτηση, όταν ακούμε για «οικολόγο», «σοσιαλιστή» – εδώ πλησιάζουμε- ή «αριστερό» να αγριεύουμε. 
Η υποκρισία είναι γεγονός ότι ψάχνει διέξοδο για να εκφραστεί. Άλλοτε με ιδεολογίες και άλλοτε με συνθήματα. Άλλοτε με αξιακούς κώδικες που γίνονται καταφύγιο για απατεώνες και άλλοτε σε ομογενοποιήσεις ηθικά προνομιούχων «πολιτών». 
Για να καταλήξουμε στο τέλος, ότι η μόνη οικολογική πρόβλεψη και η μόνη περιβαλλοντική πολιτική είναι ο απόλυτος σεβασμός στους νόμους και η σωστή λειτουργία των θεσμών. Τίποτε άλλο δεν μπορεί να διδάξει οικολογικές αξίες στις κοινωνίες, εκτός από την εφαρμογή του Συντάγματος και το δημιουργικό σχολείο. 
Όλοι αυτοί οι απίθανοι τύποι που μας ζάλισαν με τις «ευαισθησίες» τους, θυμίζουν κάποιους «Χριστιανούς» που πέρναγαν απέξω από το Κολοσσαίο για να λένε μετά ότι γλίτωσαν από τα λιοντάρια. Ενώ στην πραγματικότητα, ήταν από τους πιο πειθήνιους δούλους των Ρωμαίων…