Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ

Πόσο ο Καραμανλής κατέστρεψε την Αθήνα με την αντιπαροχή 

Πόσο ο Καραμανλής κατέστρεψε την Αθήνα με την αντιπαροχή [εικόνες]

Η «αντιπαροχή του Καραμανλή» δεν υπήρξε ποτέ, είναι μύθος. 
Αν και υπάρχουν πολλοί λόγοι για να δαιμονοποιήσει κανείς τον γαλάζιο «εθνάρχη» (έκανε πολλά λάθη στη μακρά πορεία του), εντούτοις ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δεν είναι αυτός που ευθύνεται (αποκλειστικά) για την αντιπαροχή που κατέστρεψε αισθητικά την Αθήνα και γκρέμισε τις όμορφες βίλες και τα ιστορικά σπίτια του παρελθόντος, αντικαθιστώντας τα με άμορφες πολυκατοικίες.
Τι είναι η αντιπαροχή; Είναι ότι επετράπη να αρχίσει η κατεδάφιση πολλών νεοκλασικών μεγάρων και ωραίων μεσοπολεμικών κτιρίων της Αθήνας (οικία Αμβροσίου Ράλλη στην Κλαυθμώνος, Δημοτικό Θέατρο στην πλατεία Κοτζιά, οικία Ζωγράφου, Πανεπιστημίου και Αμερικής) και στη θέση τους να εξαπλωθεί μια άμορφη και άσχημη πολεοδομική δόμηση.
Εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες από την επαρχία γέμισαν ασφυκτικά τις πολυκατοικίες που φύτρωναν σαν μανιτάρια και κατέστρεψαν την Αθήνα του 19ου αιώνα.
Φταίει ο Καραμανλής; «Οχι», απαντούν οι ειδικοί. Η πολεοδομική καταστροφή της πρωτεύουσας άρχισε με την έλευση των προσφύγων από τη Μικρά Ασία, μετά το 1922, αλλά και σε όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930.
Τότε γκρεμίστηκαν τα περισσότερα δίπατα αρχοντικά της Αθήνας, βυθίζοντας σε βαθιές σκιές άλλοτε ηλιόλουστους δρόμους, σκεπάζοντας αυλές και κήπους και ξηλώνοντας την παλιά φυσιογνωμία της πόλης.
H κατεδάφιση και η καταστροφή επεκτάθηκαν από την Αθήνα σε όλη την επικράτεια: ολόκληρη η Ελλάδα θυμίζει πανομοιότυπο σκηνικό, με τις ίδιες σχεδόν πολυκατοικίες.

Η καταστροφή της Αθήνας συνεχίστηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εμφύλιο. Στις μεταπολεμικές κυβερνήσεις, ζητούμενο άμεσης προτεραιότητας ήταν η επίλυση του στεγαστικού, καθώς τα ρημαγμένα χωριά από τη δεκαετία του 1940 είχαν αλλάξει την ανθρωπογεωγραφία και την οικονομική κατανομή. Και επίσης, ένας πολύ μεγάλος αριθμός κτιρίων της κεντρικής Αθήνας είχε καταστραφεί στα Δεκεμβριανά (1944), με αποτέλεσμα ακόμα και το 1950 πολλά σημεία της πρωτεύουσας να είναι σε άθλια κατάσταση. Χωματόδρομοι, κοινωνική ανισότητα, σπίτια λαβωμένα, κακή υγιεινή.
Φωτογραφία του Ντμίτρι Κέσελ για το περιοδικό Life – «Ελλάδα 1944»:
Το κτίριο της οδού Πατησίων 32 αμέσως μετά τη λήξη των Δεκεμβριανών, με εμφανή τα ίχνη από τις μάχες – Αρχείο Γεωργίου Βήχου, ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ:

Οι περισσότερες κατεδαφίσεις παλιών σπιτιών στις συνοικίες συνεχίστηκαν μετά το 1960. Στα μέσα της δεκαετίας η οικοδομή ήταν παντοκρατορία. Κοντά της, βιοτεχνίες, βιομηχανίες και καταστήματα λιανικού εμπορίου θέρμαιναν μία μεγάλη αλυσίδα παραγωγής, ζήτησης και κατανάλωσης. Η Ελλάδα αποκτούσε για πρώτη φορά καταναλωτική κοινωνία σε πλατιά βάση.
Τα έργα αναμόρφωσης της πλατείας Ομονοίας το 1957. Καταργείται η παλαιά μορφή και ετοιμάζεται ο σχεδιασμός με το σιντριβάνι:
Ο Καραμανλής στο «Paris Match»: Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής φωτογραφίζεται για το γνωστό γαλλικό περιοδικό. «Πού έπρεπε να τους βάλω, στο κεφάλι μου;» είχε απαντήσει όταν τον ρώτησαν για την αντιπαροχή (Μ. Litran/ Paris Match/ Getty Images/ Ideal Image)
«Οσοι σχολιάζουν αρνητικά την Αθήνα ως “καραμανλικό” έργο, αγνοούν ότι είναι στη διάρκεια απουσίας του Καραμανλή από την Ελλάδα (1963-1974) που η αντιπαροχή γνώρισε τη μεγαλύτερη δόξα. Αγνοείται επίσης ότι αν σήμερα χαιρόμαστε το έργο Πικιώνη στην Ακρόπολη, ένα από τα πολλά δημόσια έργα της δεκαετίας του ’50, αυτό οφείλεται στον Καραμανλή», έγραψε ο Ν. Βατόπουλος στην «Καθημερινή».
Ωστόσο, κανείς στην Ελλάδα (πολιτικοί και πολίτες) δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για την διαφύλαξη του ιστορικού, έστω, κέντρου της πρωτεύουσας και ορισμένων μεγάλων δρόμων και δρομίσκων περιμετρικά των Εξαρχείων, της Πατησίων, του Μεταξουργείου: μοναδική έγνοια ήταν το στοίβαγμα Ελλήνων της επαρχίας και το άμεσο κέρδος από την οικοδομή.
Ενα θλιβερό παράδειγμα είναι η βίλα Μαργαρίτα που βρισκόταν στη συμβολή των λεωφόρων Βασιλίσσης Σοφίας (τότε Κηφισίας) και Μεσογείων. Κατά τη δεκαετία του ’60 μεγάλο μέρος των κήπων του απαλλοτριώνεται για τη διαπλάτυνση των λεωφόρων. Το 1970 κατεδαφίστηκε και στη θέση του σήμερα βρίσκεται το 9ώροφο κτίριο της Εθνικής Τράπεζας.
Η Οικία Σαριπόλου βρισκόταν στη βορειοδυτική γωνία Πατησίων και Χαλκοκονδύλη. Κατεδαφίστηκε επί Κωνσταντίνου Καραμανλή, το 1956, για να δώσει τη θέση του σε ένα ακόμα απρόσωπο και κακοσυντηρημένο κτίριο γραφείων, από αυτά που γέμισαν την Πατησίων μετά το 1960:
Οπως έγραψε ο γνωστός μηχανολόγος (πρώην στέλεχος του Ποταμιού) Θανάσης Σκόκος στο protagon, δεν φταίει η αντιπαροχή για την ελληνική πολεοδομική αναρχία και αρχιτεκτονική μετριότητα, παρότι είναι μια ιδέα τόσο δημοφιλής.
«Στη δημιουργία του δομημένου περιβάλλοντος της πατρίδας μας κύριο ρόλο έπαιξαν οι καταπατητές, οι διεφθαρμένες κυβερνήσεις και η συναλλαγή με μεγάλες ομάδες του πληθυσμού, η Μικρασιατική Καταστροφή, ο τραγικός εμφύλιος, η αυθαίρετη δόμηση και φυσικά η συλλογική πολιτισμική μας ταυτότητα» έγραψε.
Και προσθέτει για τους κατασκευαστές που έχουν μεγάλες ευθύνες: «Τώρα θα μου πείτε πολλοί από αυτούς ήταν ανοργάνωτοι, τυχάρπαστοι, απατεώνες, κακότεχνοι, κακόγουστοι. Να συμφωνήσω. Το κράτος όφειλε να έχει μητρώο, έλεγχο, προϋποθέσεις για να γίνεις κατασκευαστής. Να έχει εξαρχής επιβάλει ουσιαστικό αρχιτεκτονικό έλεγχο. Να είχε επιλέξει την αποτρεπτική επιβολή ιδιαίτερα μειωμένων συντελεστών στα ιστορικά κέντρα των πόλεων. Δεν φταίει όμως η αντιπαροχή, ως σύστημα, για όλα αυτά».

Γιατί εξαφανίστηκαν οι Οικολόγοι απ΄το Σαρωνικό;

-A +
Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Πίστευα πάντα, ότι, στον άνθρωπο, υπάρχει μία έμφυτη τάση να επιβιώνει ως «είδος», δια μέσου της εξάρτησής του από ισχυρές δόσεις «ηθικού μεγαλείου». Είτε ως υποκατάστατο της ανύπαρκτης ηθικής του είτε ως καριερίστας που βασίζει την σταδιοδρομία του σε έναν ακατάσχετο «θεωρητισμό» που γοητεύει τους αφελείς. 
Η Οικολογία, ως τάση και κοινωνικό ρεύμα, αναπτύχθηκε ταυτόχρονα με τη έξαρση της Βιομηχανικής Επανάστασης, κυρίως όμως, στον 20ο αιώνα, όταν προέκυψαν πολλά προβλήματα με τις επιπτώσεις των επιτευγμάτων της στο φυσικό περιβάλλον. Και υπήρξε, αναμφισβήτητα, ένας από του σοβαρότερους λόγους για να καλλιεργηθεί η περιβαλλοντική και οικολογική συνείδηση στις κοινωνίες. 
Στην Ελλάδα όμως, συνέβη ό,τι και με όλες τις «ιδεολογίες» που έφτασαν εισαγόμενες από τον Δυτικό Κόσμο. Ακολούθησαν μια «μεταπρατική» διαδρομή και γι΄ αυτόν το λόγο, εκφυλίστηκαν στην εφαρμογή τους. Όπως ακριβώς, έγινε με τον Σοσιαλισμό και τον Φιλελευθερισμό. 
Προσέξτε τώρα, τι γίνεται με την περίπτωση της ρύπανσης του Σαρωνικού. Πέρασαν τόσες μέρες, ξέσπασε πόλεμος στα μίντια για την ολιγωρία της κυβέρνησης και όλοι πια είναι πεπεισμένοι πως η περιβαλλοντική καταστροφή είναι πολύ μεγάλη. Όλοι εκτός από τους Οικολόγους! 
Θα έλεγε κάποιος ότι κάθε ιδεολογία παύει να είναι ακτιβιστική, όταν γίνεται εξουσία. Και εφόσον οι Οικολόγοι της Ελλάδας συμμετέχουν στην κυβέρνηση, δεν έχουν και ιδιαίτερο λόγο να αισθανθούν κάποια ευαισθησία. Υπάρχουν όμως και οι υπόλοιποι. Κάτι σαν τους «εξωκοινοβουλευτικούς». Αυτοί, ας πούμε, που πρωτοστατούσαν στις Σκουριές. Ή κάποιοι άλλοι που σκαρφάλωναν σε πλοία. Κάτι άλλοι που καθυστερούν την εκτροπή του Αχελώου, για δεκαετίες… 
Τι γίνεται τέλος πάντων, με τους Οικολόγους στην Ελλάδα; Δεν μπορεί να μην βλέπουν τι έχει συμβεί στις αθηναϊκές παραλίες. Τι είναι αυτό που τους κρατάει μακριά, από την ανάληψη πρωτοβουλίας; Γιατί δεν έχουν βγει ομαδικά να επιδείξουν τις εθελοντικές και ακτιβιστικές τους δράσεις; 
Νομίζω ότι κάποια στιγμή, το πλήρωμα του χρόνου έχει να μας δείξει πολλά. Είναι θέμα ωριμότητας βέβαια, αλλά πιστεύω ότι θα αποτελεί κατάκτηση, όταν ακούμε για «οικολόγο», «σοσιαλιστή» – εδώ πλησιάζουμε- ή «αριστερό» να αγριεύουμε. 
Η υποκρισία είναι γεγονός ότι ψάχνει διέξοδο για να εκφραστεί. Άλλοτε με ιδεολογίες και άλλοτε με συνθήματα. Άλλοτε με αξιακούς κώδικες που γίνονται καταφύγιο για απατεώνες και άλλοτε σε ομογενοποιήσεις ηθικά προνομιούχων «πολιτών». 
Για να καταλήξουμε στο τέλος, ότι η μόνη οικολογική πρόβλεψη και η μόνη περιβαλλοντική πολιτική είναι ο απόλυτος σεβασμός στους νόμους και η σωστή λειτουργία των θεσμών. Τίποτε άλλο δεν μπορεί να διδάξει οικολογικές αξίες στις κοινωνίες, εκτός από την εφαρμογή του Συντάγματος και το δημιουργικό σχολείο. 
Όλοι αυτοί οι απίθανοι τύποι που μας ζάλισαν με τις «ευαισθησίες» τους, θυμίζουν κάποιους «Χριστιανούς» που πέρναγαν απέξω από το Κολοσσαίο για να λένε μετά ότι γλίτωσαν από τα λιοντάρια. Ενώ στην πραγματικότητα, ήταν από τους πιο πειθήνιους δούλους των Ρωμαίων…
Στην οικονομική κρίση που βιώνουμε όλα αυτά τα χρόνια  η  Ελλάδα έχασε το ποσοστό του ΑΕΠ που έχασαν οι ΗΠΑ στη Μεγάλη Ύφεση του 1929 ή οι Βρετανοί όταν βγήκαν από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. 
Η διαφορά είναι πως σε αντίθεση με εμάς, αυτοί ανέκαμψαν γρήγορα.
Πρόσκληση
Γενική συνέλευση των μελών του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Γυμνασίου με Λ.Τ Πύλης Δερβενοχωρίων
Το Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου και ώρα 6 μμ θα γίνει έκτακτη Γενική Συνέλευση των μελών του Συλλόγου με θέμα τα προβλήματα του σχολείου μας, στο Πνευματικό Κέντρο Σκούρτων.
Στη συνέλευση θα παρευρεθεί ο προϊστάμενος της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Βοιωτίας, κ. Αλεξ. Καρκάνας για να τεθούν άμεσα υπόψιν του τα προβλήματα του σχολείου μας και ο αντιδήμαρχος Δερβενοχωρίων κ. Νικ. Πέτρου.
Παρακαλούνται όλοι οι γονείς που ανησυχούν για το μέλλον του σχολείου και των παιδιών τους να παρευρεθούν και να καταθέσουν τις απόψεις τους.
Για τον Σύλλογο Γονέων
η Πρόεδρος

Η χαμένη μάχη για το λαθρεμπόριο καυσίμων

Τα πειραγμένα συστήματα εισροών/εκροών, το ένα και μοναδικό «μυστικό αυτοκίνητο» για τους ελέγχους και τα τεράστια νομοθετικά κενά που στερούν από το δημόσιο περί τα 300 εκατ. ευρώ ετησίως.
Χρόνος ανάγνωσης: 
5

[Δημήτρης Μιχαλάκης]
Σχεδόν πέντε χρόνια μετά την εγκατάσταση του συστημάτος εισροών/εκροών στα πρατήρια καυσίμων, που στόχο είχε την πάταξη του λαθρεμπορίου, δεν υπάρχει σύνδεση με τα συστήματα του υπουργείου Οικονομικών, με τρόπο που να εξασφαλίζει την επεξεργασία και διασταύρωση των στοιχείων. Έτσι, τα στοιχεία που συλλέγονται πάνε στον βρόντο, ενώ παραμένει άγνωστο πότε θα διασυνδεθούν, ώστε να αξιοποιηθούν από τις υπηρεσίες του ΥΠΟΙΚ.
Κάποιος να ελέγξει τα συστήματα ελέγχου
Είναι κοινό μυστικό ότι τα συστήματα εισροών/εκροών εγκαταστάθηκαν στα γρήγορα την περίοδο 2013-2014, από σαράντα εταιρείες που το κράτος δεν πρόλαβε να πιστοποιήσει λόγω βιασύνης. Μάλιστα δεν είναι ένα αλλά πολλά, αφού δεν υπάρχει ενιαίο λογισμικό.
Κατά συνέπεια, αυτή τη στιγμή λειτουργούν δώδεκα διαφορετικά συστήματα, τα οποία μάλιστα «επιδέχονται παρέμβασης», μπορούν δηλαδή να «πειραχθούν» από αυτούς που θέλουν να εξαπατήσουν το κράτος.
Τώρα τρέχουν στην κυβέρνηση για να αναπτύξουν ένα νέο λογισμικό που θα «κλειδώνει» τα δώδεκα διαφορετικά προγράμματα ώστε να εξασφαλίζεται η αξιοπιστία τους. Μάλιστα, τα συναρμόδια υπουργεία πρέπει να βρουν και τα χρήματα για να επιδοτήσουν την εγκατάσταση των νέων συστημάτων που θα κλειδώνουν τα προηγούμενα!
Γιατί; Επειδή η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ είχε υποσχεθεί στους πρατηριούχους πως θα επιδοτήσει την εγκατάσταση των πρώτων, μη αξιόπιστων όπως αποδείχθηκε, συστημάτων εισροών/εκροών. Οι επιδοτήσεις δεν έχουν ακόμα καταβληθεί στο σύνολό τους. Συνεπώς, ποιος μπορεί να ζητήσει από τους βενζινοπώλες να βάλουν ξανά το χέρι στην τσέπη;

pratirio.jpg

[Louisa Gouliamaki/AFP]
Πριν από λίγες ημέρες κατατέθηκε στην κυβέρνηση πρόταση κρατικού φορέα (του Ελληνικού Ινστιτούτου Μετρολογίας), ο οποίος αναλαμβάνει να αναπτύξει το λογισμικό για τη διασύνδεση με το ΥΠΟΙΚ και να παρακολουθήσει τη λειτουργία του δοκιμαστικά με κόστος πολύ μικρότερο από αυτό που εισηγούνταν εδώ και χρόνια οι υπηρεσίες της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων (ΓΓΠΣ). Τα κυβερνητικά στελέχη που θεωρούν τη ΓΓΠΣ υπεύθυνη για την πολυετή καθυστέρηση υποστηρίζουν πως «ζητούσαν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ μόνο για τη μελέτη της τεχνικής λύσης, χωρίς να υπόσχονται πως θα λειτουργήσει»!
Οι «μαύρες τρύπες»
Τα συστήματα ελέγχου των εισροών/εκροών, που είχαν παρουσιαστεί ως μαγική συνταγή από προηγούμενες κυβερνήσεις (από το 2009 προβλέπονταν σε διαφορετικούς νόμους και ρυθμίσεις!), δεν είναι η μοναδική «μαύρη τρύπα» στη μάχη για τη φοροδιαφυγή και το λαθρεμπόριο καυσίμων.
Μισή ντουζίνα υπηρεσίες, τεσσάρων υπουργείων, υποτίθεται πως ελέγχουν σήμερα την αγορά καυσίμων. Εκτός από τα τεράστια νομοθετικά κενά, τη σύγχυση αρμοδιοτήτων και την απουσία τεχνολογικής υποδομής, οι υπηρεσίες διαθέτουν μόνο ένα «μυστικό αυτοκίνητο». Τι είναι αυτό; Ειδικά εξοπλισμένο όχημα, που εμφανίζεται σε πρατήρια και με ειδικά συστήματα μετράει τα καύσιμα ώστε να συγκρίνει αν η ποσότητα που βάζει ο βενζινοπώλης στο αυτοκίνητο είναι ίδια με αυτήν για την οποία πληρώνει ο πελάτης.
Όπως εξηγεί κυβερνητικό στέλεχος που παρακολουθεί την προσπάθεια αντιμετώπισης του λαθρεμπορίου, τα νομοθετικά κενά είναι τόσο μεγάλα που «για να “την πληρώσει” ένας πρατηριούχος που κλέβει στην αντλία πρέπει συνοδηγός στο “μυστικό αυτοκίνητο” να είναι ο εισαγγελέας»!
Αλλά ακόμα και αν οδηγεί ο εισαγγελέας και απαγγελθεί άμεσα κατηγορία στον επιτήδειο πρατηριούχο, το ένα και μοναδικό «μυστικό αυτοκίνητο» αχρηστεύεται, αφού θα είναι πλέον γνωστό το χρώμα, οι πινακίδες κυκλοφορίας κ.λπ. Ουδεμία μέριμνα έχει υπάρξει εδώ και χρόνια είτε για την προμήθεια πρόσθετων «μυστικών αυτοκινήτων» είτε για την αλλαγή χρώματος, πινακίδων κ.λπ. στο ένα και μοναδικό που λειτουργεί.
Έλεγχοι και πρόστιμα το 2014 και το 2016

2014 2016
Έλεγχοι σε πρατήρια 4.018 1.875
Αποφάσεις επιβολής προστίμων 40 10
Συνολικό ύψος προστίμων που επιβλήθηκαν (ευρώ) 1.784.554 178.191
Ο πίνακας βασίζεται σε στοιχεία που κατέθεσε στη Βουλή προ τετραμήνου ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιώργος Σταθάκης
Τι γίνεται με την αλυσίδα διανομής καυσίμων
Τα ευτράπελα με τα συστήματα εισροών εκροών στα πρατήρια και το «μυστικό αυτοκίνητο» που δεν λειτουργεί είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου στις αστοχίες και τις καθυστερήσεις του σχεδίου αντιμετώπισης των λαθρεμπόρων καυσίμων. Τα συστήματα, με βάση τις σχετικές νομοθετικές ρυθμίσεις επρόκειτο να εγκατασταθούν σε όλο το μήκος της αλυσίδας διανομής των καυσίμων και όχι μόνο στα πρατήρια και τις εγκαταστάσεις πωλητών πετρελαίου θέρμανσης.

slide1.jpg

Στο γράφημα φαίνεται πως από όλο το κύκλωμα διακίνησης καυσίμων, προς το παρόν οι «έλεγχοι» (με κόκκινο) ακουμπούν μόνο ένα μικρό σημείο, ενώ ακόμα κι εκεί, τα συστήματα δεν λειτουργούν!
Προβλέπεται η εγκατάσταση συστήματος εισροών/εκροών στις φορολογικές αποθήκες των διυλιστηρίων και των εταιρειών εμπορίας καυσίμων, χωρίς μέχρι σήμερα να έχει προχωρήσει η διαδικασία. Αντίστοιχη πρόβλεψη υπάρχει και για τα σλέπια, τα μικρά δεξαμενόπλοια που φορτώνουν το ναυτιλιακό καύσιμο από τα διυλιστήρια και στη συνέχεια ανεφοδιάζουν πλοία.
Με υπουργική απόφαση που υπογράφουν τέσσερις υπουργοί και δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης στις 16 Αυγούστου προβλέπεται πως «όλα τα πλωτά εφοδιαστικά-μεταφορικά μέσα υποχρεούνται να εγκαταστήσουν έως τις 31 Οκτωβρίου 2017 ή στον πρώτο κατά νόμο δεξαμενισμό από την έκδοση της κοινής υπουργικής απόφασης που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 1 της παρούσας, ηλεκτρονικό σύστημα ελέγχου εισροών/εκροών και ηλεκτρονικό σύστημα εντοπισμού θέσης (Global Positioning System – GPS), συλλογής και αποστολής δεδομένων».
Στη συνέχεια η κατάσταση αρχίζει να γίνεται πιο περίπλοκη: Για παράδειγμα, οι Ένοπλες Δυνάμεις έχουν ζητήσει να εξαιρεθούν από την εγκατάσταση συστημάτων εισροών/εκροών. Ταυτόχρονα τα αρμόδια κυβερνητικά στελέχη θεωρούν υπερβολική την πρόβλεψη της νομοθεσίας για την εγκατάσταση τέτοιων συστημάτων σε όλα τα ιδιωτικά πρατήρια του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, δηλαδή σε βιομηχανίες, ΚΤΕΛ, δήμους, εταιρείες μεταφορών (που διαθέτουν μεγάλο στόλο οχημάτων και ιδιωτικά πρατήρια), μαρίνες που προμηθεύουν σκάφη αναψυχής κ.λπ. Όπως εξηγούν, «γιατί μια βιομηχανία να νοθεύσει το καύσιμο το οποίο χρησιμοποιεί για την παραγωγή της;». Οι ίδιοι ζητούν να επικεντρωθούν οι προσπάθειες στα άλλα μέτωπα και όχι στις βιομηχανίες.
Σε εκκρεμότητα παραμένουν και άλλες προβλέψεις της νομοθεσίας, όπως η χρήση GPS στα βυτιοφόρα για χαρτογράφηση της πορείας τους. Εκκρεμεί, όμως, η υπουργική απόφαση που αναφέρεται στις λεπτομέρειες για το κέντρο που θα υποδέχεται τα σήματα από τα συστήματα GPS που θα μπουν στα βυτιοφόρα, καθώς και υπουργική απόφαση για τις προδιαγραφές των συστημάτων μετάδοσης.
Από το 2012 προβλέπεται και η έκδοση Κοινής Υπουργικής Απόφασης για τον καθορισμό των συγκεκριμένων ειδών υγρών καυσίμων και τη ρύθμιση τεχνικών ζητημάτων για την ιχνηθέτησή τους με μοριακής τεχνολογίας ιχνηθέτες.
Όσο για την καταγραφή των αποθηκών καυσίμων, στην αγορά υποστηρίζουν πως είναι απαραίτητο το ηλεκτρονικό μητρώο δεξαμενών καυσίμων στις οποίες αποθηκεύονται πετρελαιοειδή και άλλα ενεργειακά προϊόντα. Το μητρώο καρκινοβατεί, πάντως, και πρόσφατα οι εκπρόσωποι των βενζινοπωλών υποστήριζαν πως με την υπουργική απόφαση της 16ης Αυγούστου για τα σλέπια (που προαναφέρθηκε) αφαιρέθηκε παράρτημα προηγούμενης ρύθμισης που όριζε πώς θα γίνει η καταγραφή!
Πώς δρουν οι επιτήδειοι
  • Ναυτιλιακά καύσιμα: Καύσιμα φορτώνονται νομότυπα από το διυλιστήριο για παράδοση σε πλοίο. Οι αετονύχηδες παραλαμβάνουν μικρότερη ποσότητα ή και μηδενική ποσότητα! Τα καύσιμα που δεν παραδίδονται μεταφέρονται για αποχρωματισμό και αποθηκεύονται σε αδήλωτες δεξαμενές καυσίμων. Στη συνέχεια μπαίνουν στην αγορά και πωλούνται ως ντίζελ κίνησης με τους επιτήδειους να καρπώνονται τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης (ΕΦΚ)
  • Καύσιμα προς εξαγωγή: Το βυτιοφόρο φτάνει στα σύνορα, αλλά δεν τα περνά ή τα περνά και ξαναμπαίνει στην Ελλάδα. Ετσι βυτιοφόρα με προορισμό το εξωτερικό διαθέτουν τα καύσιμα στην εσωτερική αγορά, αφού τα έγγραφα σφραγίζονται από τελωνειακούς ώστε να φαίνεται πως εξήχθησαν. Το βυτιοφόρο μεταφέρει τα καύσιμα σε αδήλωτη δεξαμενή και στη συνέχεια διακινούνται σε πρατήρια καυσίμων με σημαντικότατα κέρδη, αφού πάλι καρπώνονται τον ΕΦΚ.
Ο μύθος του 1,5 δισ. ευρώ
Τα «φουσκωμένα» έσοδα από την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου καυσίμων βρίσκονταν για χρόνια στην ημερήσια διάταξη. Για χρόνια κυκλοφορούσε το νούμερο του 1,5 δισ. ευρώ, το οποίο χρησιμοποιήθηκε και για να κλείσει το δημοσιονομικό κενό στις διαπραγματεύσεις απανωτών κυβερνήσεων με τους δανειστές.
Ακόμα και ιδιωτικοί φορείς, όπως η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ) υποστήριζαν σε ανακοινώσεις τους πως «η απώλεια κρατικών εσόδων ετησίως από το λαθρεμπόριο καυσίμων ανέρχεται στα επίπεδα του 1-1,5 δισ. ευρώ». Πρόσφατα, πάντως, τα νούμερα προσγειώθηκαν απότομα στα 300 εκατ. ευρώ, ποσό που δεν θεωρείται ευκαταφρόνητο, αλλά βρίσκεται πολύ μακριά από τις εκτιμήσειςπρώην κυβερνητικών αξιωματούχων, όπως του κ. Δημ. Μάρδα.
Τις τελευταίες (σχεδόν) 3 δεκαετίες περιπλανάται στον ελληνικό Τύπο. Εργάστηκε, μεταξύ άλλων, στον Οικονομικό Ταχυδρόμο, στην Ημερησία, στην Καθημερινή, στον ΣΚΑΪ & στην Ισοτιμία. Γράφει στο euro2day.gr για τις επενδύσεις, τις ιδιωτικοποιήσεις και τα έργα υποδομής. 

πηγή,inside story

Η κοινωνία μας είναι γεμάτη παραδείγματα ανθρώπων που ζουν μ’ ένα τρόπο που ξεπερνά τις δυνατότητες και τα μέσα που διαθέτουν, θυσιάζουν την εσωτερική τους γαλήνη για χάρη της εικόνας που θέλουν να δώσουν προς τα έξω, προσπαθούν να αμβλύνουν την αίσθηση της επικείμενης απειλής με το να γίνονται αλκοολικοί, εργασιομανείς, μανιακοί της τηλεόρασης, ή υποκύπτουν σε κάποια άλλη μορφή εθισμού -έστω κι αν λένε πως «ξέρουν αυτοί τι κάνουν».
Δυστυχώς σήμερα οι περισσότεροι οι άνθρωποι είναι ευτυχείς όταν νιώθουν πως είναι σε καλύτερη κατάσταση απ’ ό,τι οι γείτονές τους, και δυστυχείς όταν νιώθουν πως βρίσκονται σε χειρότερη θέση.!!!!

Η κούκλα του Μητσοτάκη

Του Θανάση ΧειμωνάΟ Κυριάκος Μητσοτάκης περπατάει με τη συνοδεία του σε κάποιον κεντρικό δρόμο της Θεσσαλονίκης. Χαιρετά κάποιον ο οποίος βρίσκεται μέσα σε ένα μαγαζί. Αν προσέξεις καλά μπορείς όχι μόνο να ακούσεις τη φωνή του μαγαζάτορα αλλά και να τον διακρίνεις στην άκρη της εικόνας ενώ ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας προσπερνά το μαγαζί και συνεχίζει τον δρόμο του.Ένα βιντέακι ρουτίνας που διαρκεί ελάχιστα δευτερόλεπτα έγινε ξαφνικά viral. Ο λόγος; Επειδή, λέει, ο “Κούλης” χαιρετάει μια κούκλα βιτρίνας! Αυτό το σουρεαλιστικό “αφήγημα” πλασάρουν από προχθές όλα τα συριζοsite (με επικεφαλής το Αλ Τσαντίρι του Λάκη Λαζόπουλου). Από κοντά φυσικά και τα συριζοτρόλ που κάνουν όλη τη βρώμικη δουλειά σε αυτές τις περιπτώσεις. Η “κούκλα του Μητσοτάκη” συγκεντρώνει πλέον χιλιάδες κλικ, share και retweet.Παρότι, επαναλαμβάνω, πρέπει να είσαι τυφλός ή να πάσχεις από βαριά νοητική υστέρηση για να μη βλέπεις πως ο Μητσοτάκης απευθύνεται σε κάποιον που βρίσκεται μέσα στο μαγαζί. Παρότι πρέπει να είσαι παρανοϊκός για να πιστεύεις πως ξαφνικά ο Μητσοτάκης έστριψε το κεφάλι του για να μιλήσει σε μια κούκλα βιτρίνας.Κάποιοι θα πουν πως κακώς ασχολούμαι. Πως ουδείς ασχολείται με φαιδρούς ανθρώπους που διαδίδουν ένα εξίσου φαιδρό καλαμπούρι. Δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Η φαινομενικά αθώα ιστοριούλα μας εντάσσεται σε ένα γενικό διαχρονικό πλάνο συκοφάντησης των πολιτικών αντιπάλων του ΣΥΡΙΖΑ. Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: “Θα εμπιστευθείς για πρωθυπουργό έναν άνθρωπο που ανοίγει κουβέντα με κούκλες βιτρίνας;” Ο Κυριάκος πρέπει να περάσει σε ένα συγκεκριμένο τάργκετ γκρουπ ως ηλίθιος. Είναι αναγκαίο να κλονιστεί η αξιοπιστία του.Είναι απλώς το τελευταίο θύμα της πρακτικής αυτής. Από το ’10 και μετά, μέσα από ένα καλοστημένο δίκτυο διαστρεβλώσεων, επιλεκτικής “λογοκρισίας” και “πειραγμένων” φωτογραφιών και βίντεο, εκατοντάδες πολιτικοί, δημοσιογράφοι αλλά και απλοί πολίτες παρουσιάζονται στον απαίδευτο και προκατειλημμένο όχλο ως κρετίνοι, φασιστες, ρατσιστές, διεφθαρμένοι. Όσες διαψεύσεις και αν προκύψουν στην πορεία αρκετοί συμπατριώτες μας θα έχουν χάψει αμάσητη την συριζαίικη προπαγάνδα.Στην περίπτωση της κούκλας του Μητσοτάκη δε ο βομβαρδισμός λάσπης αποφέρει διπλό όφελος: Πέρα από την αποδόμηση του ηγέτη της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ένα κομμάτι της κοινής γνώμης θα ξεχάσει την μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή των τελευταίων δεκαετιών στη χώρα μας.