Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

Ο Μητσοτάκης και οι λύκοι της

 επικοινωνίας

Αναζητούμε ανθρώπους που έχουν δοκιμάσει δυνάμεις στην αγορά. 

Που έχουν αίσθηση του χιούμορ. Που ξέρουν να μιλάνε «ξένες γλώσσες», 

κυρίως ελληνικά. Που διαθέτουν τρόπους. Και που, αν μην τι άλλο… δεν

θα πούνε (όπως ο Τζανακόπουλος) «η ανάκαμψη φαίνεται στα πρόσωπα

 των πολιτών» χωρίς να ντραπούν

Ρέα ΒιτάληΡέα Βιτάλη 17 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017, 08:04 
Ο πιο επιεικής καθρέπτης μας, όσο κι αν φανταζόμαστε το αντίθετο, είναι αυτός
 ο πάνω από τον νιπτήρα μας. Υπάρχουν άλλοι, στυγνά ακριβείς. Όπως για παράδειγμα, οι αρχές μας στην ανατροφή των παιδιών μας, η επιλογή συντρόφο
υ, ή αν μιλήσουμε επαγγελματικά, οι συνεργάτες που επιλέγει κάποιος και ο
τρόπος που τους συμπεριφέρεται. Διάβασα το σκεπτικό του Δημήτρη Τζανακόπουλου, ό,τι η ανάκαμψη, λέει, αποτυπώνεται στην καθημερινότητα των πολιτών. Τι να σχολιάσεις; Πετάει – πετάει ο Τσίπρας, πετάει – πετάει και ο Τζανακόπουλος. Ό,τι το αφεντικό…
Σε αντιπαράθεση, χάρηκα τις επιλογές προσώπων του Κυριάκου Μητσοτάκη,
αλλά και τη «γραμμή» που χαράσσει, αρχής γενομένης από την Έκθεση της Θεσσαλονίκης, στρέφοντας δηλαδή όλες τις δυνάμεις του, όχι εναντίον της
«Πρώτης φοράς Αριστερά» αλλά στο πλευρό των υγιών δυνάμεων – πολιτών.
Τι νόημα έχει πλέον ο αγώνας, να ξεμπροστιάζουν ημερησίως τα ανδραγαθήματα της κυβέρνησής μας; Υπάρχει κανένας που να μην έχει πιάσει το νόημα της «παρεούλας» τους και τις δυνατότητές τους;
Υπάρχει πλέον κανείς, που να μην μπορεί να
 μετρήσει τα λάθη όλων των κομμάτων αλλά και
να μην εκλαμβάνει ως ατιμία το να τους θεωρούμε όλους ίδιους;
Υπάρχει κανείς έντιμος, που να μην αντιλαμβάνεται
την ευκαιρία που έχασε ο Κώστας Καραμανλής από ανικανότητα αλλά
συγχρόνως, υπάρχει κανείς που δεν ξεκαρδίζεται όταν ακούει τώρα τη Φώφη Γεννηματά να δηλώνει «σηκώνω το λάβαρο της ηθικής στην πολιτική»; Και τον Θεοδωράκη να τάσσεται, στο δικό της πια πλευρό;
Αυτό δηλαδή ήταν το ζητούμενο, όσων έσπευσαν να τον εμπιστευτούν;
Η κοινωνία πλέον, με τα στοιχεία ντροπής κάθε κόμματος επάνω στο τραπέζι της, δεν χωρίζεται σε αυτούς που καταλαβαίνουν και σε αυτούς που δεν,
 (ώστε να αγωνιούν να τους δώσουν να καταλάβουν), αλλά σε αυτούς
που θέλουν να προχωρήσουν σοφότεροι όντες και σε αυτούς που έχουν «τρουπώσει» και δεν θέλουν να ξεκουνήσουν, σκεφτόμενοι την πάρτη τους
 και διαισθανόμενοι την αναξιότητά τους.
Οι νοήμονες, οι εργατικοί και οι έντιμοι αναζητούν ένα και μόνο. Προοπτική.
Χαίρομαι λοιπόν την αγωνιώδη προσπάθεια, όπως διαφαίνεται, του Κυριάκου Μητσοτάκη για συνεργάτες. Βεβαίως αντιλαμβάνομαι και την γκρίνια και τις τρικλοποδιές των «παλιών» του κόμματος… Ας συνηθίσουν. Δεν αναζητούμε νέους… Επιτρέψτε μου! Ο Στέφανος Μάνος, είναι πιο νέος από τον
 Αλέξη Τσίπρα στον δικό μου χωροχρόνο…
Αναζητούμε ανθρώπους,  που υπήρχαν και πριν την ενασχόληση με την πολιτική. Στην κυριολεξία, το «υπήρχαν». Που έχουν δοκιμάσει δυνάμεις στην
ελεύθερη αγορά. Που έχουν αίσθηση του σοβαρού αλλά και του αστείου.
Χιούμορ λέγεται αυτό. Που ξέρουν να μιλάνε «ξένες γλώσσες», κυρίως ελληνικά.
Που διαθέτουν κάτι ντεμοντέ. Τρόπους, λέγεται αυτό, κι είναι ξεχασμένη έννοια.
 Και που, αν μην τι άλλο… δεν θα πούνε «η ανάκαμψη φαίνεται στα πρόσωπα
 των πολιτών» χωρίς να καταντραπούν.
Τι να σας κουράζω αγαπητοί; Πρόσωπα όπως του Κωνσταντίνου Ζούλα, που ανέλαβε διευθυντής του γραφείου Τύπου του Μητσοτάκη. Απέναντί στο
«αντίπαλον δέος» (πλάκα κάνω) τον Θανάση Καρτερό, της Αυγής. Έτσι για την ιστορία, να σας θυμίσω άρθρο που απηύθυνε ο ίδιος τον Ιούλιο του 2016 στον Κυριάκο Μητσοτάκη με τίτλο «Σας γαμώ το Χάρβαρντ» και που έγραφε
 «αυτό που φοβάται (ο Κυριάκος) είναι, ότι η ορμητική είσοδος στην
 εκλογική σκηνή των νεαρών λύκων της Γκράβας και της Καισαριανής,
συντριπτικά υπέρτερων από τα παιδιά του Κολεγίου και των ευάριθμων καλών σχολείων, μπορεί να διαταράξει τη δημοκρατική μας αρμονία….».
Δες το κείμενο στη συνέχεια των χρόνων μας… Κοίτα ρε, κάτι νεαρούς
λύκους της Γκράβας και της Καισαριανής! Και ακόμα χειρότερα, κοίτα κάτι γερόλυκους της επικοινωνίας!.. Και μετά ευχήσου, καλή διαδρομή στον
 Κ. Ζούλα. Και στην Μ. Σπυράκη. Για την υγεία όλων 
Δημοσιεύτηκε στισ

Ελληνικό: Το ύψος 

των

 κτιρίων καθυστερεί 

τις 

υπογραφές..


Μετά τα δασικά και τα αρχαιολογικά ζητήματα, το θέμα του ύψους των κτιρίων και των ενστάσεων που υπέβαλε σχετικά το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο φαίνεται να καθυστερεί τώρα την υπογραφή της απόφασης από την υπουργό Πολιτισμού για την επένδυση του Ελληνικού για την οποία μόλις προχθές ο υφυπουργός Οικονομίας κ. Στέργιος Πιτσιόρλας ανέφερε ότι «η επένδυση θα προχωρήσει και μένουν να διευθετηθούν λεπτομέρειες λεπτομερειών».
Ακριβώς στις λεπτομέρειες αυτές φαίνεται τώρα ότι περιλαμβάνεται και το ζήτημα του ύψους των κτιρίων (μία από τις ενστάσεις ήταν για παράδειγμα να μήν ξεπερνά το ύψος της Ακρόπολης), για το οποίο αναζητείται η κατάλληλη διατύπωση στο τελικό κείμενο της υπουργικής απόφασης ώστε να μην υπάρξουν νέα προβλήματα για τους επενδυτές και να προχωρήσουν οι διαδικασίες με απώτερο στόχο την έκδοση του Προεδρικού Διατάγματος.
Υπό τις παρούσες συνθήκες πάντως τα χρονικά περιθώρια φαίνεται να στενεύουν περαιτέρω για το «ορόσημο» που έχει θέσει το κυβερνητικό επιτελείο για έγκριση του ΠΔ έως το τέλος της φετινής χρονιάς, ώστε να ακολουθήσει το οικονομικό «κλείσιμο» της αποκρατικοποίησης εντός του πρώτου τριμήνου του 2018.
Στο «μέτωπο» των επενδυτών, είναι δεδομένο ότι υπάρχει προβληματισμός για τις ενστάσεις που έχει εκφράσει το ΚΑΣ ως προς το ύψος των κτιρίων, ένα θέμα το οποίο θεωρείται «λυμένο» με βάση τα κυρωθέντα από το ελληνικό Κοινοβούλιο και την εκτενή σχετική αιτιολόγηση, ενώ αυτό που διαμηνύεται είναι ότι ουσιαστικές αλλαγές και παρεκκλίσεις από το αρχικό πλάνο δεν μπορούν να γίνουν.
Υπενθυμίζεται εδώ ότι η πρόταση των επενδυτών περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την κατασκευή εξι πολύ ψηλών κτιρίων- ως 200 μέτρα, και παράλληλα μία ζώνη ψηλών κτιρίων (ως 50 μέτρα) περιμετρικά από το Μητροπολιτικό Πάρκο, με βάση το Σχέδιο Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης που έχει κατατεθεί και περιλαμβάνει και την ειδική μελέτη– αιτιολογική έκθεση για τη χωροθέτησή τους.
Με βάση την αιτιολόγηση, με τα κτίρια- τοπόσημα δημιουργείται μία πρωτότυπη αρχιτεκτονική λύση, που αποβλέπει να καταστήσει την έκταση στο σύνολό της σημείο προορισμού (landmark destination). Τα κτίρια αυτά, τα οποία θα διαμορφώσουν μία εντελώς νέα και σύγχρονη γραμμή ορίζοντα (skyline) για την πόλη της Αθήνας, είναι σε θέση να της προσδώσουν -σε συνδυασμό με άλλα καινοτόμα στοιχεία της ανάπτυξης- τον χαρακτήρα διεθνούς τουριστικού προορισμού.
Στα επιχειρήματα που χρησιμοποιεί η αιτιολογική έκθεση αναφέρεται ότι ο συνδυασμός των μεμονωμένων υψηλών κτιρίων από κοινού με τα χαμηλά ή μεσαίου ύψους κτίσματα της μελέτης αξιοποίησης του μητροπολιτικού πόλου Ελληνικού απελευθερώνει μεγαλύτερο ποσοστό φυσικού εδάφους στην ανάπτυξη, αφήνει το αυξημένο πράσινο να διεισδύσει στις κατασκευές, βελτιώνει το μικροπεριβάλλον της περιοχής με ευεργετικά αποτελέσματα, αναβαθμίζει την αισθητική εικόνα και την γραμμή ορίζοντα της περιοχής και βελτιώνει αισθητά το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής των κατοίκων και των επισκεπτών.
Επιπλέον επισημαίνεται ότι είναι αναγκαία η δόμηση των υψηλών κτιρίων για ανταπόκριση στη παρ. ε του Άρθρου 1 του Νόμου 4062/2012 για τη δημιουργία ενός μητροπολιτικού πόλου πολλαπλών λειτουργιών, εθνικής εμβέλειας και διεθνούς αναφοράς.
Δημοσιεύτηκε στισ

ΦΑΝΗΣ ΖΟΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

Δημοσιογράφος at 
Ο Φάνης Ζουρόπουλος είναι τ. πρόεδρος της Ε.Ι.Ε.Τ. και εκτελεστικός πρόεδρος της
 Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων (Ε.Ε.Δ.)

ΟΚΤΩΒΡΙΑΝΗ 

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ: 

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΨΕΜΑ

on 16/10/2017 at 17:31
Καθισμένος αναπαυτικά στο στούντιο της κρατικής ΕΡΤ προχθές ένας «επαναστάτης» του
 γλυκού νερού μιλούσε για την Οκτωβριανή επανάσταση. Ήταν ένας από αυτούς που ο
 ΣΥΡΙΖΑ έχει βάλει σε διάφορα πόστα για να του περνάνε την προπαγάνδα, σιτιζόμενοι 
με χρήματα του Ελληνικού λαού.
Δυο παρουσιαστές-κρατικοί υπάλληλοι, μια κοπέλα και ένας άνδρας, τον άκουγαν
 αποσβολωμένοι να απεραντολογεί. Με μαρξιστικά τσιτάτα και ασύστολα ψέματα, χωρίς
 να του κάνουν καμία ερώτηση, χωρίς μια έστω τυπική παρέμβαση…
Ο τύπος παίζοντας χωρίς αντίπαλο, οργίαζε. Μας εξυμνούσε τις «δέκα ημέρες που
 συγκλόνισαν τον κόσμο». Την «πρώτη εργατική επανάσταση». 
Την «κατάλυση της Τσαρικής ολιγαρχίας». Το «πέρασμα των μέσων παραγωγής στο λαό». 
Όλο τέλος πάντων το αριστερό αφήγημα για τα γεγονότα του 1917. Όπως του το είχαν διδάξε
ι στις κομματικές σχολές της αριστεράς…
Επειδή σίγουρα τον άκουγαν και κάποιες νεωτέρες γενιές που δεν έχουν ιδέα, θα πιαστώ από 
την τελευταία ατάκα του αριστερού ινστρούχτορα ότι «η Οκτωβριανή επανάσταση επιβεβαίωσε τον 
Μαρξιστικό ντετερμινισμό περί της προλεταριοποίησης της εργατικής τάξης σε συνθήκες 
καπιταλισμού με αποτέλεσμα την «επανάσταση» και την εγκαθίδρυση του κομμουνισμού»!…

ΟΚΤΩΒΡΙΑΝΉ ΕΠΑΝΆΣΤΑΣΗ: ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΨΕΜΑ

Το μεγαλύτερο ψέμα που ειπώθηκε ποτέ.
Η Ρωσία το 1917 δεν ήταν μια ώριμη καπιταλιστική χώρα, αλλά ένα αυταρχικό φεουδαρχικό
 καθεστώς, χωρίς κοινοβουλευτική δημοκρατία, όπως την γνωρίζουμε στον δυτικό κόσμο.
Άρα έχουμε την πρώτη, εκ των πολλών, αντίφαση του Μαρξισμού.
Αξίζει δε, να εξετάσουμε τις συνθήκες της εποχής εν μέσω του Α’ παγκοσμίου πολέμου και τις
 γεωπολιτικές συνθήκες που διαμορφώνονταν.
Η Ρωσία βρίσκονταν σε εμπόλεμη κατάσταση με την Γερμάνια. Ενώ η Ρωσία γνώριζε τη μια
 ήττα μετά την άλλη, οι βλέψεις της προς τον έλεγχο των στενών του Βοσπόρου και την έξοδο
 της στη Μεσόγειο ήταν αμετακίνητες.
Οι συνεχείς ήττες της Ρωσίας δημιούργησαν ένα αίσθημα αμφισβήτησης του λαού εναντίον της
ικανότητας του Τσάρου Νικολάου Β’, να οδηγήσει τη χώρα σε μια νικηφόρα έκβαση.
Αποτέλεσμα αυτού η αυθόρμητη Φεβρουαριανή Επανάσταση και η πτώση του Τσαρισμού.
 Η πρώτη Δημοκρατία στην ιστορία της Ρωσίας εγκαθιδρύθηκε εκείνη την εποχή με την
 κυβέρνηση Κερένσκυ. Από τους πρώτους νόμους που ψήφισε η πρώτη δημοκρατική κυβέρνηση
 της Ρωσίας, ήταν ο επαναπατρισμός των εξορίστων.
Ο Λένιν ήταν τότε εξόριστος στην Ελβετία.
Εκμεταλλευόμενος το νόμο αυτό, ήρθε
σε συμφωνία με την γερμανική κυβέρνηση
και τον τελευταίο αυτοκράτορα της
Γερμανίας Κάιζερ, να του δοθούν όλα
εκείνα τα μέσα που θα τον βοηθούσαν να
καταλάβει την κυβέρνηση.
Ο τότε υπουργός εξωτερικών της Γερμανίας Ρίχαρντ φον Κόλμαν, σε μια επιστολή του προς τον
Κάιζερ εξηγούσε με λεπτομέρεια γιατί η επικράτηση του Λένιν θα είχε γεωπολιτικά οφέλη της
 Γερμανίας έναντι της Ρωσίας.
Στις 8 Απριλίου 1917 ο Λένιν με τη βοήθεια των Γερμανών επιβιβάζεται σε ένα «σφραγισμένο τρένο»
που δεν θα περνούσε κανένα έλεγχο. Μαζί του είχε 32 μπολσεβίκους, χρήματα και τεχνική υποστήριξη.
Κατά την άφιξη τους στην Αγία Πετρούπολη οι βουλευτές των άλλων κομμάτων κατηγορούσαν τους
 Μπολσεβίκους ως γερμανούς κατασκόπους. Είθε η ιστορία να τους δικαιώσει.

ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΤΩΝ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΩΝ

Ξημερώματα στις 25 Οκτώβριου μια ένοπλη ομάδα Μπολσεβίκων κατέλαβε το σιδηροδρομικό
σταθμό της Βαλτικής. Άλλη, τις γέφυρες του Νέβα ποταμού που διασχίζει την Αγ. Πετρούπολη.
 Μια άλλη το ταχυδρομείο, το τηλεγραφικό πρακτορείο, το τηλεφωνικό κέντρο, τα δημόσια κτήρια,
 το εργοστάσιο ηλεκτρικού ρεύματος, τα τυπογραφεία, τις αποθήκες τροφίμων και την Κεντρική
Τράπεζα.
Η κατάληψη όλων των νευραλγικών σημείων
έγινε χωρίς καμία αντίσταση και χωρίς
κανένα θύμα.
Την άλλη μέρα το πρωί οι κάτοικοι της πόλης ξύπνησαν και πληροφορήθηκαν ότι την εξουσία
 ανέλαβε η «Στρατιωτική Επαναστατική Επιτροπή» και η προσωρινή κυβέρνηση Κερένσκυ
καθαιρέθηκε, ενώ αυτή βρίσκονταν στα Χειμερινά Ανάκτορα. Μετά δυο μέρες οι Μπολσεβίκοι
καταλαμβάνουν τα Χειμερινά Ανάκτορα αιχμαλωτίζοντας όλους τους Υπουργούς. Η αντίσταση
στα Ανάκτορα ήταν υποτυπώδης και οι νεκροί από την ιστορική αυτή «σύγκρουση» της Αστικής
 και εργατικής τάξης, ήταν μόνο 6 νεκροί και μάλιστα από τη μεριά των μπολσεβίκων , όπως
αναφέρει ο Σ. Γιόφ μέλος της «Στρατιωτικής Επαναστατικής Επιτροπής» σε άρθρο του στην
 εφημερίδα της Κομμουνιστικής Διεθνούς.
Η πρώτη κίνηση της «Πρώτης Φοράς …» κομμουνιστικής κυβέρνησης, ήταν η συμφωνία
 ειρήνης με τους Γερμανούς που ήδη είχαν καταλάβει το ¼ της Ρωσίας. (Αργότερα με την ήττα της
 Γερμανίας από τους συμμάχους, εδόθησαν πίσω)
Πρωτύτερα οι Γερμανοί είχαν συνάψει σχέσεις με τους Τούρκους για τον έλεγχο των στενών
του Βοσπόρου και η νέα κομμουνιστική κυβέρνηση ματαίωσε τα σχέδια της Ρωσίας για έξοδο της
 στο Αιγαίο.
Σημειωτέον ο Κεμάλ οργάνωνε στρατό εναντίον των Ελλήνων. Αυτός που οργάνωσε το στρατό
 του Κεμάλ ήταν ο στρατηγός Βασίλιεβιτς Φρούντζε. Ποιος ήταν αυτός; Ήταν ο στρατάρχης του
 Λένιν. Έτσι για να μη ξεχνούμε ότι και οι μπολσεβίκοι και οι εγχώριοι κομμουνιστές έδρασαν
 συντεταγμένα εναντίον του ελληνισμού της Μικράς Ασίας. Και κλείνω την παρένθεση.

Η ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΗΤΤΑ ΤΩΝ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΩΝ

Στις 12 Νοέμβριου, επανέρχομαι, ήταν προγραμματισμένες εθνικές εκλογές. Οι οποίες δεν
ματαιώθηκαν από τους μπολσεβίκους που υπολόγιζαν ότι το αποτέλεσμα θα νομιμοποιούσε
 την επανάσταση τους. Μάταια όμως, το Μπολσεβικικό κόμμα απέσπασε μόνο το 25% των
 ψήφων, έναντι του 58% των Εσέρων Σοσιαλεπαναστατών. Οι φιλελεύθεροι Καντέ συγκέντρωσαν 13%
και οι Μενσεβίκοι μόλις το 4%.
Στην πρώτη μόλις συνεδρίαση της νέας Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης ο υποψήφιος των Μπολσεβίκων
 για πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης μειοψήφησε έναντι της συμμαχίας των υπολοίπων κομμάτων.
 Οι μπολσεβίκοι απεχώρησαν καταγγέλλοντας την «αντεπαναστατική πλειοψηφία» ότι ετοιμάζεται να
 διαπράξει εγκλήματα κατά του λαού.
Μετά λίγες ώρες ο αρχηγός της φρουράς των ανακτόρων και οι άντρες της πολιτοφυλακής Του Λένιν,
 «ΤΣΕΚΑ», εισέβαλαν στο κοινοβούλιο και διέκοψαν βιαίως τη λειτουργία της βουλής.
Καμία λαϊκή επανάσταση δεν έγινε.
Μια χούφτα συνωμότες, εκμεταλλευόμενοι
τις ελευθερίες που θεσμοθέτησε η πρώτη
δημοκρατική Ρωσική κυβέρνηση, την
ανέτρεψαν την ώρα που τους νομιμοποιούσε.

ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΙ ΑΝΕΤΡΕΨΑΝ ΤΟΝ ΕΚΔΗΜΟΚΡΑΤΙΣΜΟ 

ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ

Οι μπολσεβίκοι κομμουνιστές δεν ανέτρεψαν κανέναν καπιταλισμό και καμία ολιγαρχία του
πλούτου. Το μόνο που ανέτρεψαν ήταν ο εν δυνάμει εκδημοκρατισμός της Ρωσίας για χάριν των
 δικών τους και των γερμανικών συμφερόντων. Έκτοτε κυβέρνησαν για 74 χρόνια χωρίς ούτε μια φορά
να προσφύγουν
στο λαό για λαϊκή νομιμοποίηση. Τα αποτελέσματα των εξαθλιωμένων προλεταριάτων του
 Υπαρκτού Σοσιαλισμού γέννησαν την ανάγκη εκδημοκρατισμού. Και τη φιλελευθεροποίηση της
οικονομίας των, σε πείσμα της μαρξιστικής ιδεολογίας.
Πραξικόπημα λοιπόν του Λένιν με μια ασήμαντη μειοψηφία Μπολσεβίκων, εναντίον της 
νόμιμης και δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης Κερένσκυ. Αυτό ήταν το αριστερό αφήγημα της 
«Οκτωβριανής επανάστασης». Ένα μεγάλο ιστορικό ψέμα για την μισή ανθρωπότητα. Και ένα όνειρο
 για την άλλη μισή που το πίστεψε αλλά ξύπνησε από τον εφιάλτη όταν κάποτε ξημέρωσε. Χωρίς μέσα 
στα ερείπια που άφησε πίσω του αυτό το όνειρο, να βρεθεί ούτε ένας να την υπερασπισθεί. Σαν »
παγκόσμια αξία» όπως για δεκαετίες θεωρούνταν. ΑΠΛΑ κατέρρευσε παταγωδώς αποκαλύπτοντας 
ένα τεράστιο ψέμα, που κανείς δεν θέλει όχι μόνο να μην ξαναζήσει. Αλλά ούτε να το θυμάται…
Δημοσιεύτηκε στισ

Η « Δεκάτη » – Ο πρώτος φόρος του Νεοελληνικού Κράτους.


Ο βασικός φόρος κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας,  ήταν αυτός της «δεκάτης». Δηλαδή σε κάθε δέκα ίσα μέρη αγροτικής παραγωγής, το ένα μέρος το έπαιρνε ο εκπρόσωπος της Οθωμανικής εξουσίας. Το λαμβανόμενον «δέκατον»,  δεν θεωρούταν φόρος, αλλά δικαίωμα ιδιοκτησίας, διότι κύριος όλης της γης εθεωρείτο ο Σουλτάνος . Το κράτος υπενοικίαζε συνήθως το δικαίωμα είσπραξης της δεκάτης σε τοπικούς άρχοντες.
« … αμέσως μεν άμα τη Επαναστάσει το φορολογικόν σύστημα έμεινε προσωρινώς το αυτό, ως επί Τουρκοκρατίας, καταργηθέντος μόνον του κεφαλικού φόρου (χαράτζ), όστις είχε δουλικόν χαρακτήρα, ως και των αυθαιρέτων παραεισπράξεων, διά θεσπίσματος δε του Βουλευτικού (αρ. 10 από 26 Απριλίου 1822) ωρίσθησαν οι έγγειοι φόροι ως εξής: 

α) Από καρπούς και γεννήματα και όλα τα προϊόντα  το εν εις τα δέκα, β)  Από ορύζια δύο εις τα δέκα. γ)  Εξ’ εθνικών κτημάτων τρία εις τα δέκα » (1) .

« Ο Καποδίστριας εύρε τον λαόν ηγανακτησμένον κατά των φόρων και των ενοικιαστών των,  οίτινες δεν ήσαν άλλοι από τους προύχοντας και τους καπετανέους…Οι αγρόται έχοντες διαρκώς υπέρ την κεφαλήν αυτών τον ενοικιαστήν, εκ της αδείας του οποίου εξηρτάτο η έναρξις του θερισμού, του τρυγητού, του αλωνίσματος, η μεταφορά παντός προϊόντος  πληρώνοντες εις είδος πολύ πλείονα των 10%, εξαπατώμενοι κατά την μέτρησιν, ζύγισιν κ.λ.π. υπό ενοικιαστών, βοηθουμένων υπό δωροδοκουμένων υπαλλήλων και της ενόπλου δυνάμεως υποχρεούμενοι να μεταφέρουν τον εις είδος φόρον  εις μακρυνάς αποστάσεις, εις τας αποθήκας του ενοικιαστού είχον πολλαχώς εξαντλήθη. …» (1)  .
Στο διάταγμα : « Περί της φορολογίας των προϊόντων της γης διά το έτος 1835» ( ΕτΚ αρ. 15- 11/5/1835 ), ορίζονταν μεταξύ άλλων τα εξής :
«…  Άρθρο 28 : Όταν ο φορολογούμενος θερίζη, συλλέγη, ή συγκομίζη κρυφίως τα εις φορολογίαν υποκείμενα προϊόντα , και ζητή οπωσδήποτε ν’ αποφύγη την πληρωμήν του φόρου, τότε υποχρεούται να πληρώση το τριπλάσιον του νομίμου φόρου. Εξ’ εναντίας οφείλει και ο ενοικιαστής να παρευρεθή επιτοπίως εν καιρώ, αλλ’ ο φορολογούμενος υποχρεούται να τον ειδοποιήση  τρεις ημέρας πριν της ενάρξεως του θέρους, ή της καρπολογας…

Άρθρο 29 : … 1. Ο φορολογούμενος διαιρεί τα γεννήματα εις κατ’ αρέσκειαν ισομεγεθείς θημωνιας. Όταν υπόκειται μόνον εις τον έγγειον φόρον, τότε τα σχηματίζει εις δέκα θημωνίας ή εις περισσοτέρας δεκάδας θημωνιών. Από κάθε δεκάδα θημωνιών εις την σειράν έχει το δικαίωμα ο ενοικιαστής να επιλέγει  μίαν θημωνιάν, ως έγγειον φόρον. Εάν ο φορολογούμενος υπόκειται ταυτοχρόνως εις έγγειον και επικαρπίας φόρον, τότε σχηματίζει τέσσαρας θημωνιάς, είτε περισσότερας τετράδας θημωνιών (τέσσαραις).
Ο κάθε τέσσαρας θημωνιάς εις την αράδα έχει το δικαίωμα ο ενοικιαστής να εκλέγη μιαν ως έγγειον και επικαρπίας φόρον….».
*

*

[ Στα πρώτα  χρόνια της βασιλείας του Όθωνα, η « Εφημερίδα της Κυβέρνησης», κυκλοφορούσε δίγλωσσή ( Ελληνικά και Γερμανικά ) και επίσης αναγραφόταν η ημερομηνία έκδοσης σύμφωνα με το «παλιό» αλλά και το «νέο» («Γρηγοριανό ») ημερολόγιο. (Οι περισσότερες καθολικές χώρες υιοθέτησαν το ημερολόγιο κατά τον 16ο έως  18ο αιώνα, ενώ από τις μη καθολικές η Ελλάδα ήταν η τελευταία Ευρωπαϊκή χώρα που υιοθέτησε το νέο ημερολόγιο το 1923.) ]
Το 1880 καταργήθηκε ο φόρος της  δεκάτης [ ο φόρος αυτός, σε συνδυασμό με το ενοίκιο που όφειλαν οι καλλιεργητές των Eθνικών Γαιών στο κράτος-ιδιοκτήτη συνέθεταν μια επιβάρυνση σχεδόν 25% ( 10% και 15% ) επί της ακαθάριστης παραγωγής ] αντικαταστάθηκε από τον «φόρο επί των αροτριώντων κτηνών»  Νόμος 810 ( ΕτΚ αρ. 34 – 16/4/1880 )
……………………….
[ αποδεκατίζω : προκαλώ με βίαιο τρόπο ή με αλόγιστες επεμβάσεις δραματική μείωση του αριθμού ενός συνόλου, συνήθ. ζωντανών οργανισμών, προκαλώ σχεδόν τον αφανισμό τους.

[λόγ. < ελνστ. ἀποδεκατίζω `παίρνω (σαν φόρο) τη δεκάτη΄ σημδ. γαλλ. décimer] ]

………………………
(1)     Α. Δ. Σίδερι, «Η ιστορική εξέλιξις της γεωργικής μας φορολογίας », Αθήνα 1931. 
«Μικρά Κατάστιχα» από την Ιστορία της Λογιστικής, της Φορολογίας & του Εμπορίου.
Κωνσταντίνος Ιωαν. Νιφορόπουλος
Πηγή: taxheaven
Αντικλείδι – http://antikleidi.com
Δημοσιεύτηκε στισ

Μην αφήνεις το smartphone να ελέγχει το μυαλό σου

Κορυφαία στελέχη εταιρειών τεχνολογίας προειδοποιούν για τις μη αναστρέψιμες συνέπειες που έχει στο ανθρώπινο μυαλό η διαρκώς ανερχόμενη «οικονομία της προσοχής» και ο εθιστικός σχεδιασμός των εφαρμογών. Μέχρι όμως να εισακουστούν από τη Σίλικον Βάλεϊ, θα πρέπει να αντιδράσει ο τελικός χρήστης. Μπορεί