1982 αρχοντικό του Σαράντη
|
Γνωρίζετε ότι:
|
Προβλήματα με το κτηματολόγιο στον χαρακτηρισμό εκτάσεων
Ειπώθηκε πρόσφατα από γνωστή Πολιτικό με αφορμή τις πλημύρες στην Μάνδρα Αττικής ότι τελικά στην Ελλάδα κουμάντο κάνει ο Δασάρχης και μάλλον είχε δίκιο , καθώς με έκπληξη παρακολουθούν οι κάτοικοι των Δερβενοχωρίων την ανάρτηση των πρώτων πινάκων του Κτηματολογίου όπου παρατηρούνται τα ακόλουθα :
α) Οικόπεδα εντός περιγράμματος του οικισμού υφιστάμενου προ του 1923 , χαρακτηρισμένα σήμερα ως Δασικά ? και θα ήθελα να ρωτήσω στο σημείο αυτό , για τις δύο επεκτάσεις του οικισμού των Σκούρτων που έγιναν με απόφαση του οικείου Νομάρχη από το 1975 και μετέπειτα , υπήρχε θετική εισήγηση η γνωμοδότηση για τον χαρακτήρα της έκτασης , από τον κ. Δασάρχη ? , σίγουρα θα υπήρχε αλλιώς δεν θα εγκρινόταν η επέκταση του οικισμού . γιατί λοιπόν να υποστούμεαυτήν την ταλαιπωρία , με αγωγές , ενστάσεις , αντιρρήσεις , προσφυγές αμφισβητήσεις κλπ, κλπ , για να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα
β) Επίσης Χιλιάδες στρέμματα γης, φέρονται και αυτά ως Δασικα, διεκδικούμενα από το Ελληνικό Δημόσιο ?
Τελικά είμαστε μια ηπειρωτική χώρα που το 51% της έκτασης της Ελλάδας καλύπτεται από δάση και άλλες δασικές εκτάσεις, αυτό δείχνουν τα στοιχεία της Eurostat , μήπως είμαστε λίγο υπερβολικοί, για να μην πω υστερικοί με την έννοια Δάσος ,
Κινδυνεύουμε με το παραλογισμό που μας διακατέχει ήτην ευθυνοφοβία , να χαρακτηριστεί όλος ο Ελλαδικός χώρος Δάσος , γιατί κάποτε ασφαλώς και ήταν , όπως επίσης για τον ίδιο λόγο ήταν και Αρχαιολογικός και έτσι να σταματήσουν τα πάντα …
Δεν Θα πρέπει επιτέλους να γίνουν ξεκάθαρες και διακριτές οι έννοιες δάσος- δασική έκταση – χορτολιβαδική έκταση – άγονες εκτάσεις , δασικά εδάφη, βραχώδεις εκτάσεις, δασοβιοκοινότητα και να μην θεωρούνται όλα με τόση με ευκολία ως Δάσος και επίσης να καθορισθούν επιτέλους οι χρήσεις γης
Δεν υπάρχει ανάγκη ιδιαίτερα σήμερα με την οικονομική κρίση που ταλανίζει και μασίζει τον τόπο μας , για περισσότερη αγροτική παραγωγή και δεν θα πρέπει να επανεξεταστούν οικονομικά οφέλη που τυχόν θα προκύψουν σε συνδυασμό με τις χρήσεις γης στο Δάσος , όχι βέβαια εις βάρος του περιβάλλοντος και πάντα με ήπιες παρεμβάσεις που να μην αλλοιώνουν τον χαρακτήρα και την φυσιογνωμία αυτών ?
Ειδικά .όμως για τα Δερβενοχώρια που με ενδιαφέρει με αφορμή τους πίνακες του Κτηματολογίου που αναρτήθηκαν , καλούμαστε τώρα να αποδείξουμε ΄΄ αν τελικά το αυγό έκανε την κότα ή η κότα έκανε το αυγό΄΄ και συγκεκριμένα καλούμαστε να αποδείξουμε ότι κατέχουμε τις εκτάσεις αυτές (Δασικές ) με τίτλουςκτήσης συνεχώς και αδιαλείπτως από το έτος 1887 έωςσήμερα , για να θεωρηθούμε τελικά ιδιοκτήτες , ειδάλλως προκρίνεται ως ιδιοκτήτης το Δημόσιο .
Η συνεχής και αδιάλειπτη χρήση αποδεικνύεται εν τοις πραγμασι , καθώς έως το 1950ο το κύριο επάγγελμα των Δερβενοχωριτών ήταν η παραγωγή ρητίνης και ξυλανθράκων από τα δάση που ο καθένας κατείχε εξ αμνημονευτων ετών ως σήμερα , με συγκεκριμένα ακριβή και σταθερά όρια που ουδείς κάτοικος αμφισβητούσε στην πορεία των ετών , που υπάρχουν ορατά ακόμη και σήμερα .
Στα χαρτιά όμως που μας ζητούν, αυτό είναι δύσκολο να αποδειχθεί ? Ποσό εύκολο ήταν όμως τότε να συνταχθούν τίτλοι , με ποσοστό αναλφάβητων στο 98 % , με ανύπαρκτες δομές του κράτους στην περιοχή , τότεπου η έννοια της κατοχής και κτήσης μίας έκτασηςπερνούσε μόνο στο θυμικό και στην συνείδηση και ημεταβίβαση της έκτασης στην επομένη γενιά , περνούσεδια λόγου με την μορφή της άτυπης παραχώρησης και όχι με χαρτιά (συμβολαιογραφικές πράξεις ) καθώς έτσι συνηθιζόταν , λογω των ιδιόμορφων συνθηκών και αυτή η μορφή κτήσης ως πάγια πρακτική ήταν παραδεκτή και αποδεκτή , χωρίς να χρειασθεί να συνταχθούν συμβόλαια κατοχυρώνοντας το ιδιοκτησιακό καθεστώς υπό την μορφή της συνεχούς και αδιάλειπτης χρήσης από τον έναν στον άλλον .
Μήπως η εθιμική αυτή συνήθεια δημιουργεί μορφή Δικαίου που δεν πρέπει να αγνοηθεί .
Γιατί δεν λαμβάνεται καθόλου υπόψη η Ιστορική και αδιαμφισβήτητη παραδοχή ότι οι κάτοικοι των Δερβενοχωρίων στα μεταεπαναστατικά χρόνια με την σύσταση του Ελληνικού κράτους και την διανομή τωνΕθνικών γαιών , εξαιρέθηκαν από της Εθνική Διανομή καθώς τις γαίες και τα Δάση τα κατείχαν ήδη με τοειδικό καθεστώς αυτονομίας αυτοδιοίκησης που τους είχαν παραχωρήσει με φιρμάνικο τίτλο οι Τούρκοι (ταπι), τον ίδιο με το οποίο οι κάτοικοι των Βιλίων και της περιοχής Κουντουρων και της Μεγαρίδας κέρδισαν την ιδιοκτησία τους
Υπάρχουν υπερήλικοι κάτοικοι που οι γονείς τους και οι παππούδες τους έζησαν πολύ πριν 1887 , δεν έχει αξία η μαρτυρία τους , ελειξει άλλων αποδεικτικών στοιχείωνη σε συνδυασμό με αυτά που υπάρχουν
Ευτυχώς που υπάρχουν δυο τρία συμβόλαια του 1902 , 1905 και του 1911 και μια δυό δικαστικές αποφάσεις πολύ παλιές που δικαίωσαν τους κατοίκους στις αντιδικίες τους με το Δημόσιο
Τα δάση μας δεν κατατμηθηκαν και ουδεμία πράξη νομής επήλθε από το δημόσιο στις εκτάσεις αυτές , πέραν της διάνοιξη δασικών δρόμων , πάντα με την σιωπηρή ανοχή μας και άρα συγκατάθεση των κατοίκων ιδιοκτητών , καθώς αυτοί ήταν ωφέλιμοι για τις μετακινήσεις τους και για τις ανάγκες Δασοπυρόσβεσης , παρόλα αυτά σήμερα το Δημόσιο θεωρείται Διακάτοχός .
Γιατί ελάμβανε φόρους το κράτος από τους κατοίκους αναγνωρίζοντας τους ιδιοκτήτες δασοτεμαχίων και επέτρεπε τις μεταβιβάσεις τους όταν από το 1960 και μετέπειτα οι κάτοικοι άρχισαν να κάνουν συμβόλαια και μεταβιβάσεις , τότε που με τα χρήματα αυτά θα μπορούσαν να είχαν κάνει κάτι άλλο επ ωφελεία τους , αν ασφαλώς γνώριζαν ότι θα έχαναν κάποια στιγμή αυτό που αγόρασαν πληρώνοντας το .
Όλα αυτά τα χρόνια λοιπόν οι Δερβενοχωρίτες θεματοφύλακες και προστάτες των Δασών μας από πάσης φύσεως κινδύνους , γι αυτό δεν αλλοιώθηκε ποτέ ο χαρακτήρας τους , δεν μειώθηκε το Δάσος , δεν κτίστηκαν βίλες κλπ, κλπ
Επίσης το σημαντικότερο , στα Δερβενοχώρια συμβαίνει κάτι το εντελώς παράδοξο σε σχέση με την ευρύτερη περιοχή της Αττικής , να χαρακτηρίζουν σήμερα ως δάση στην πλειοψηφία τους αγρούς που δασώθηκαν από το 1945 έως σήμερα κυρίως για καθαρα κοινωνικό οικονομικούς λόγους (χαμηλό ποσοστόεσόδων από τους αγρούς , εγκατάλειψη υπαίθρου και των οικισμών που υπήρχαν εκεί ) , και όχι με Δάση που εκχερσώθηκαν , όπως συνέβη αντίστροφα στην περιοχήτου Υμηττού τις Πεντέλης και της Πάρνηθας όπου αναπτύχτηκαν Αστικοί οικισμοί στο ίδιο χρονικό διάστημα , θα εφαρμοστούν λοιπόν δύο μέτρα και δυο σταθμά ,
Ελήφθη υπόψη από τους αρμόδιους ότι στην Ελλάδα μετά την κατοχή και τον εμφύλιο, με κατεστραμμένη την οικονομική βάση, το κύριο μέλημα της ελληνικής οικογένειας ήταν η σίτιση και η εξασφάλιση των αναγκαίων προς το «ζην». Μπορούμε λοιπόν να «τιμωρήσουμε» τους ανθρώπους αυτούς, δηλαδή να τους θεωρήσουμε καταπατητές και να πούμε ότι μια έκταση που ήταν ήδη δική τους και εκχερσώθηκε το 1950 για βιοποριστικούς λόγους σε συνδυασμό με τις νέες μορφές καλλιέργειας και την χρήση αρότρου δεν τους ανήκειπλέον και μάλιστα όταν στα Δερβενοχώρια επικρατούσετο μικτό σύστημα καλλιέργειας , που οι περισσότεροι αγρότες που ήταν παράλληλα και κτηνοτρόφοι και δασεργάτες και ρητινοσυλλέκτες κλπ., γεγονός που είχε αντίκτυπο και στον τρόπο καλλιέργειας και άρα ήταν σύνηθες να άφηναν π.χ. μέσα στα χωράφια που ήταν στα Δάση πολλά δασικά δένδρα καθώς και άλλα οπορωφόρα όπως αχλαδιές , καρυδιές αμυγδαλιές κλπ είτε για ίσκιο για τα ζώα, είτε για συλλογή ρητίνης, είτε για συλλογή βελανιδιών για τροφή των ζώων, η για συγκομιδή καρπών παράλληλα με την γεωργική καλλιέργεια ( καλλιέργεια κάτω από τα δένδρα)..
Γιατί τώρα τα μικρά τμήματα μέσα στο Δάσος που είχαν τότε αγροτικό χαρακτήρα χαρακτηρίζονται με τέτοια ευκολία ως Δάσος με βαση το ποσοστό κάλυψης μικρότερο του 15% της έκτασης που ισχύει σήμερα, ποσοστό που είναι δύσκολο με τόση ευκολία με μία απλή φωτοερμηνεία μιας έκτασης σε μια αεροφοτογραφία του 45 να προσδιοριστεί με ακρίβεια .
Γεννάται επίσης το ερώτημα: ποιος είναι ο ποιό πρόσφορος χρόνος από τον οποίο θα αρχίζει η εξέταση του αν μια έκταση διέπεται από την δασική νομοθεσία ή όχι.
Το παλιότερο στοιχείο; Δηλαδή οι αεροφωτογραφίες του έτους 1945 οι αεροφωτογραφίες του 60 και 70; η ισχύς του συντάγματος του 1975; Ο Νόμος του 1979 ή παρούσα κατάσταση του ή κάτι άλλο .
Υπήρχε όμως πανελλαδική αεροφωτογράφιση κάλυψη ανα δεκαετία και μάλιστα με καλής ποιότητας Α/φιες, πράγμα που να εξασφαλίζει το ενιαίο κριτήριο για τον χαρακτηρισμό των δασικών εδαφών και γιατί να μην ληφθεί υπόψη ο χαρακτήρας των εκτάσεων προ του 45 . Σε κάθε περίπτωση η εφαρμογή τους δημιουργεί αδικίες εις βάρος των Πολιτών από περιοχή σε περιοχή και χρειάζεται πολύ προσοχή σε ένα κράτους δικαίου με θεμελιώδη αρχή και συνταγματική επιταγή την χρηστή Διοίκηση να αδικηθεί κάποιος .
Για αυτό το θέμα θα θέλαμε πλέον την ηχηρή παρέμβαση του Δήμου στους Βουλευτές του Νομού και στο Κτηματολόγιο ΑΕ καθώς και την στήριξη μας από τις Νομικές τους υπηρεσίες στα Δικαστήρια που θα προσφύγουμε για την αποκατάσταση της αδικίας και πάλι όχι με σκοπό να ιδιοποιηθούμε τα Δάση για να αλλάξουμε τον Δασικό χαρακτήρα ,
ο ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΜΟΣ ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΤΗΣ.
για τούς φίλους μας αμπελουργούς και ιδιαίτερα για κάποιους που πιστεύουν ότι είναι και τεχνίτες -μάστοροι της αμπελουργικής τέχνης!!!!!
ορεινός
Πως Κλαδεύουμε το Αμπέλι για Καρποφορία; Ένας πλήρης Οδηγός Βήμα προς Βήμα για Οινοποιήσιμες & Επιτραπέζιες Ποικιλίες
Το αμπέλι είναι ένα αναρριχώμενο φυτό, το οποίο καλλιεργείτε από την αρχαιότητα κι αποτελεί μια από της πρώτες καλλιέργειες του πολιτισμού μας. Η καλλιέργειά του είναι απαιτητική και το κλάδεμα καρποφορίας, που εφαρμόζεται στην αρχή της περιόδου, είναι η πιο σημαντική πρακτική για την παραγωγή και την ποιότητα του κρασιού.
Κλαδεύουμε τόσο τις οινοποιήσιμες όσο και τις επιτραπέζιες ποικιλίες, μιας και το κλάδεμα επηρεάζει όχι μόνο τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του κρασιού, αλλά αποτρέπει τη μόλυνση από ασθένειες, διευκολύνει τη φυτοπροστασία της καλλιέργειας και βελτιώνει τα χαρακτηριστικά των τσαμπιών.
Γιατί κλαδεύουμε τα αμπέλια το χειμώνα;
Το χειμερινό κλάδεμα καρποφορίας είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας για την παραγωγή σταφυλιών. Επιτρέπει τη διατήρηση του συστήματος διαμόρφωσης των πρέμνων, μας αφήνει να επιλέξουμε τις κληματίδες που θα καρποφορήσουν και μας δίνει τη δυνατότητα να ελέγχουμε την ποσότητα της καρποφορίας του έτους.
Μετά τον τρίτο χρόνο, κι αφού το αμπέλι έχει σχηματίσει όλες τις «μόνιμες» δομές του, το ετήσιο κλάδεμα καρποφορίας θα πρέπει να γίνεται κατά τη διάρκεια της περιόδου του ληθάργου, οπού οι οφθαλμοί είναι ακόμα κοιμώμενοι, αφαιρώντας τις κληματίδες του προηγούμενου έτους, διαμορφώνοντας τις κεφαλές και απομακρύνοντας τους λαίμαργους ετήσιους βλαστούς των βραχιόνων
Το αμπέλι καρποφορεί αποκλειστικά σε βλαστούς που αναπτύσσονται πάνω στις ετήσιες κληματίδες. Ως εκ τούτου, με το κλάδεμα εξασφαλίζουμε πως οι ετήσιες κληματίδες θα αναπτυχθούν φυσιολογικά και θα είναι εύρωστες.
Το σύστημα διαμόρφωσης της αμπέλου έχει σκοπό να προωθεί τον σχηματισμό νέων κληματίδων καρποφορίας σε συγκεκριμένες θέσεις πάνω στους βραχίονες της αμπέλου. Με το κλάδεμα γίνεται επιλεκτική αφαίρεση των ακατάλληλων ή ανεπιθύμητων κληματίδων, διατηρώντας ένα μικρό αριθμό υγιών κληματίδων.
Οι στόχοι του κλαδέματος είναι η παραγωγή καρποφόρων βλαστών την τρέχουσα καλλιεργητική περίοδο κι η ανάπτυξη υγιών κληματίδων από τις οποίες θα επιλέξουμε αυτές που θα δώσουν καρποφορίες την επόμενη καλλιεργητική περιόδο. Σε κάθε βραχίονα, οι κληματίδες που θα διατηρήσουμε χωρίζονται σε αυτές που θα δώσουν την καρποφορία στην τρέχουσα περίοδο και σε αυτές που προορίζονται να ανανεώσουν τις κεφαλές.
Πότε πρέπει να κλαδέψουμε το αμπέλι;
Το χειμερινό κλάδεμα καρποφορίας των αμπελιών μπορεί να γίνει στο μεσοδιάστημα από την πτώση των φύλλων το φθινόπωρο μέχρι την το άνοιγμα των οφθαλμών την άνοιξη. Ωστόσο, η καιρικές συνθήκες, το κλίμα της περιοχής και το διαθέσιμο εργατικό δυναμικό επηρεάζουν την εποχή του κλαδέματος. Επίσης υπάρχουν και θέματα προσβολής από ασθένειες που επηρεάζουν την απόφαση του κλαδέματος, όπως η ευαισθησία των πρέμνων από τον παγετό, η επιδημιολογία των μυκητολογικών ασθενειών της περιοχής κ.α.
Ο γενικός κανόνας είναι στις ψυχρές και βόρειες περιοχές το κλάδεμα να γίνεται μέσα και στα τέλη του Μάρτη, ενώ στις περιοχές με ήπιο και θερμό κλίμα από τα μέσα Δεκέμβρη μέχρι τέλη Φλεβάρη.
Πολλές φορές εφαρμόζεται η πρακτική του διπλού κλαδέματος, δηλαδή μια πρώτη εφαρμογή του λεγόμενου κλαδοκάθαρου, δηλαδή του κλαδέματος των ξερών και αδύναμων κληματίδων και μετά από μερικές εβδομάδες το κλάδεμα καρποφορίας, που θα εξηγήσουμε πιο κάτω στο κείμενο.
Σε τι ποσοστό πρέπει να κλαδεύουμε τα αμπέλια;
Όπως γράψαμε στην αρχή, το χειμερινό κλάδεμα δεν γίνεται μόνο για να διατηρήσουμε το σχήμα διαμόρφωσης της αμπέλου, αλλά κυρίως για να ελαττώσουμε των αριθμό των οφθαλμών που μένουν πάνω στα πρέμνα, ώστε να έχουμε καρποφορία καλής ποιότητας με μεγάλες ράγες.
Οι καλλιεργητές κλαδεύουν τα αμπέλια με το σκεπτικό να επιτύχουν μια ισορροπία μεταξύ της παραγωγής και της βλαστικής ανάπτυξης της αμπέλου. Αν αφήσουμε κληματίδες με πολλούς οφθαλμούς πάνω στην άμπελο αυξάνουμε την βλαστική ανάπτυξη του φυτού, κάτι το οποίο οδηγεί σε ζωηρή έως υπερβολική ανάπτυξη σε βάρος της ποιότητας των σταφυλιών μιας και το φυτό χρησιμοποιεί τα προϊόντα της φωτοσύνθεσης για την παραγωγή φυτομάζας και δεν τα αποθηκεύει στα σταφύλια. Επίσης, η ζωηρή βλάστηση αυξάνει τη σκίαση στο εσωτερικό της αμπέλου εμποδίζοντας τη φωτοσύνθεση και διευκολύνοντας τη μόλυνση από παθογόνα και την εμφάνιση ασθενειών. Η υπερβολική βλάστηση λόγω λάνθασμένου ή καθόλου κλαδέματος ακόμη εμποδίζει την ταυτόχρονη κι έγκαιρη ωρίμανση των σταφυλιών και προκαλεί ανομοιομορφία καρποφορίας στον αμπελώνα.
Απ’ την άλλη, το υπερβολικό κλάδεμα, δηλαδή η διατήρηση πάνω στην άμπελο ελάχιστων οφθαλμών υποσκάπτει την επιτυχία της παραγωγής. Αφαίρεση των οφθαλμών καρποφορίας μειώνει το φορτίο της καλλιέργειας, αλλά επίσης ελαττώνει τους οφθαλμούς που θα βοηθήσουν στην βλαστική ανάπτυξη. Όταν υπάρχουν τόσο πολύ λίγες κληματίδες σε σχέση με την ικανότητα ανάπτυξης της αμπέλου, το αμπέλι αντισταθμίζει το έλλειμμα με αύξηση του σφρίγους των κληματίδων που θα αναπτυχθούν και την εκτεταμένη πλευρική ανάπτυξη από τριτογενείς ή λανθάνοντες οφθαλμούς σε βάρος της καρποφορίας.
Ποια στρατηγική κλαδέματος να ακολουθήσω;
Το χειμερινό κλάδεμα καρποφορίας διακρίνεται σε βραχύ, μικτό και μακρό. Στο βραχύ κλάδεμα αφήνουμε σε κάθε κεφαλή 2-3 οφθαλμούς καρποφορίας, στο μακρό κλάδεμα κλαδεύουμε τις κάθετες κληματίδες στα 5-10 μάτια και τις ονομάζουμε αμολυτές, ενώ στο μικτό εφαρμόζουμε ένα συνδυασμό των αυτών τεχνικών με κεφαλές και αμολυτές στο ίδιο πρέμνο.
Οι τεχνικές αυτές έχουν να κάνουν με τον τρόπο που καρποφορεί η κάθε ποικιλία. Στις περισσότερες οινοποιήσιμες και επιτραπέζιες ποικιλίες εφαρμόζουμε το βραχύ κλάδεμα, ενώ σε μερικές επιτραπέζιες και στη σουλτανίνα εφαρμόζουμε το μακρό και μικτό κλάδεμα.
Ποια είναι τα μέρη της αμπέλου;
Αρχικά, πριν δούμε τις τεχνικές κλαδέματος, να πούμε λίγα λόγια για τα μέρη της αμπέλου ώστε να διευκολυνθούμε στους ορισμούς που χρησιμοποιούμε εδώ.
- Ο κορμός του πρέμνου είναι το κάτω μέρος της αμπέλου που δίνει το ριζικό σύστημα και στηρίζει το πάνω μέρος.
- Οι βραχίονες είναι ακριβώς πάνω από τον κορμό και ανάλογα το σύστημα διαμόρφωσης που έχουμε αποφασίσει, είναι δύο ή τρεις κατά μήκος των συρμάτινων συστημάτων υποστήριξης.
- Οι κεφαλές βρίσκονται πάνω στους βραχίονες από τις οποίες κάθε χρόνο φύονται οι κληματίδες στις οποίες καρποφορεί η άμπελος.
- Οι κληματίδες αναπτύσσονται κάθετα, πάνω στις οποίες αργότερα θα αναπτυχθούν τα σταφύλια. Αυτές τις κληματίδες θα φροντίσουμε να κλαδέψουμε με το χειμερινό κλάδεμα καρποφορίας.
Αυτό που κάνουμε είναι σε κάθε κεφαλή πάνω στο βραχίονα να αφήνουμε μόνο τη μία κληματίδα που αναπτύχθηκε το προηγούμενο έτος με 2-3 οφθαλμούς πάνω της. Πιο συγκεκριμένα, αν είχαμε κλαδέψει με τον ίδιο τρόπο το προηγούμενο έτος, η κάθε κεφαλή θα έχει δύο κληματίδες, μια ετήσια που αναπτύχθηκε το προηγούμενο έτος κι άλλη μια διετή που είχαμε κλαδέψει πέρυσι και έχει διπλάσιο πάχος στο σημείο που ενώνεται με την κεφαλή.
Κλαδεύουμε τη διετή κληματίδα από τη βάση και την ετήσια στον δεύτερο ή τρίτο οφθαλμό με τομή 45 μοιρών κι αντίθετη από τον οφθαλμό, ώστε να μην πέσουν σε αυτόν οι χυμοί που εκκρίνονται από την τομή.
Η διετή κληματίδα είναι η ανώτερη, ενώ η ετήσια η κατώτερη. Έτσι, πιο απλά μπορούμε να πούμε πως διατηρούμε την κατώτερη και απομακρύνουμε την ανώτερη.
Επίσης, μπορούμε να κλαδέψουμε κι ολόκληρη την κεφαλή στις περιπτώσεις που οι κληματίδες πάνω τους απομακρύνονται από τον βραχίονα που τις φέρει και διαταράσσουν τη δομή του συστήματος διαμόρφωσης του πρέμνου. Σε αυτές τις περιπτώσεις, λοιπόν, κλαδέυουμε τις κεφαλές και στα σημεία εκείνα διατηρούμε μια ετήσια κληματίδα που αναπτύχθηκε πάνω στο βραχίονα από λανθάνοντα οφθαλμό το προηγούμενο έτος, ώστε να σχηματιστεί μια νέα κεφαλή πιο κοντά στον βραχίονα.
Το μακρό κλάδεμα καρποφορίας
Αν είχαμε κλαδέψει με αυτό τον τρόπο και το προηγούμενο έτος, στην άμπελο θα υπάρχουν οι παλιές κληματίδες φυόμενες από τους βραχίονες με τους πλευρικούς τους βλαστούς κατά μήκος τους. Αν δεν είχαμε κλαδέψει έτσι, μπορούμε να αφήσουμε μερικές κληματίδες πάνω στους βραχίονες για να αρχίσουμε από φέτος να κλαδεύουμε με αυτόν τον τρόπο.
Οι κληματίδες αυτές ονομάζονται αμολυτές. Αυτό που θα κάνουμε με το κλάδεμα είναι να αφήσουμε τον πρώτο πλευρικό βλαστό, που αναπτύχθηκε το προηγούμενο έτος πάνω στην αμολυτή και να κλαδέψουμε το τμήμα της αμολυτής πάνω από τον βλαστό αυτό.
Με αυτό τον τρόπο θέλουμε να μετατρέψουμε τον κατώτερο βλαστό στη βάση της προηγούμενης αμολυτής σε νέα αμολυτή για τη τρέχουσα καλλιεργητική περίοδο. Έτσι, κλαδεύουμε τη νέα αμολυτή στους 5 – 10 οφθαλμούς ανάλογα την ποικιλία κι αντίθετα από τον τελευταίο οφθαλμό στις 45 μοίρες. Όπως είπαμε, αυτή η μέθοδος εφαρμόζεται σε επιτραπέζιες ποικιλίες, όπως είναι η σουλτανίνα.
Το μικτό κλάδεμα καρποφορίας
Σε αυτή την τεχνική, έχουμε πάνω στο βραχίονα και κεφαλές και αμολυτές. Αυτό που κάνουμε είναι να κλαδέψουμε τις αμολυτές τελείως από τη βάση και να αφήσουμε τις κεφαλές. Η κατώτερη κληματίδα της κεφαλής κλαδεύετε στους 2 οφθαλμούς, για να γίνει η κεφαλή του επόμενου έτους κι η ανώτερη κληματίδα της κεφαλής κλαδεύεται ως αμολυτή στους 4 – 8 οφθαλμούς.
Για να καταλάβετε και οπτικά τον τρόπο κλαδέματος παραθέτουμε το παρακάτω βίντεο, στο οποίο εξηγούν τα βήματα της εφαρμογής οι καθηγητές του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών
Του Θανάση Αργυρόπουλου (Γεωπόνος ΑΠΘ)
share24.gr
Ιερός πόλεμος για τον Κοσμά τον ΑιτωλόΜεγάλη έκταση δόθηκε σε αφοριστικές δηλώσεις πρώην Ραβίνου της Θεσσαλονίκης μεβαρείς χαρακτηρισμούς για τον Κοσμά τον Αιτωλό. Σκληρή απάντηση από τον Μητροπολίτη Αιτωλία και Ακαρνανίας
Όποιος νόμιζε ότι στην εποχή μας έχουν λήξει πολλά από τα θεολογικά ζητήματα που απασχόλησαν, ειδικά, την νεότευκτη Ελλάδα μάλλον έκανε λάθος. Είναι γνωστό ότι ένα τέτοιο θέμα υπήρξε το ερώτημα αν ο Κοσμάς ο Αιτωλός αντιπαθούσε ή και μισούσε τους Εβραίους, παράλληλα με το πραγματικό ιστορικά γεγονός -που αποδέχονται και οι ίδιοι οι Εβραίοι της Ελλάδας- ότι χρημάτισαν Τούρκους για να τον θανατώσουν στα όρια της σημερινής Αλβανίας, με μαρτυρικό τρόπο. Γιατί όμως επανήλθαν όλα αυτά και μάλιστα με πρωτοφανείς χαρακτηρισμούς;
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, μέσα στην εβδομάδα προκάλεσαν την έντονη αντίδραση του Σεβασμιοτάτου Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμά, οι πρόσφατες δηλώσεις ενός ραβίνου Αρχιερέα για τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό. Σύμφωνα με το θέμα που έκανε το γύρο του διαδικτύου, πρόκειται για τον πρώην ραβίνο της Θεσσαλονίκης που καταφέρεται κατά του Κοσμά του Αιτωλού μέσω εκπομπής που ανέβασε στο youtube, μια πρακτική που εφαρμόζει προκειμένου να κάνει θρησκευτική κατήχηση και να θίγει πολιτικοκοινωνικά θέματα από τη σκοπιά του τυπολατρικού Ορθόδοξου Ιουδαϊσμού.
Αν και ο Κοσμάς ο Αιτωλός είναι γνωστό ότι είχε τη φήμη του αντισημίτη ανάμεσα στους παλιότερους και τους σύγχρονους Εβραίους της Ελλάδας, εντούτοις τα διαδίκτυο γέμισε από σχόλια που έλεγαν ότι ο ραβίνος Φριζής καταφέρεται και «κατά της Ελλάδας». Στο βίντεο που υπάρχει πάντως στο youtube δεν φαίνεται να καταφέρεται κατά της Ελλάδας παρά μόνο κατά του Κοσμά του Αιτωλού λέγοντας πολύ σκληρές εκφράσεις όπως «εξολοθρεύσαμε τον Κοσμά τον Αιτωλό που εξέφραζε έναν βρωμερό δολοφονικό αντισημιτισμό», «Δόξα τω Θεώ οι Εβραίοι εκείνης της εποχής κατάλαβαν τον κίνδυνο και έκαναν τα απάντα για να τον διώξουν από μπροστά τους» και «δεν αισθανόμαστε καμιά ντροπή που εξολοθρεύσαμε αυτόν τον δολοφονικό αντισημίτη και ευχόμαστε κάθε δολοφονικός αντισημίτης να βρει αυτό που του αξίζει»!
Ποιος όμως είναι ο «αρχιραβίνος» όπως διαβάζει κανείς απαξιωτικά να αναφέρεται σε ίντερνετ και δημοσιεύματα; Ο Ραββίνος Μορντεχάϊ Ι.Φριζής πρώην Ραββίνος Θεσσαλονίκης και εγγονός του Συνταγματάρχη Μαρδοχαίου Φριζή ,είναι ένας υπερ-ορθόδοξος Εβραίος που παρουσιάζει την Ιουδαϊκή θρησκεία σχεδόν κυριολεκτικά, βάσει των Ιουδαϊκών βιβλίων. Είναι βασικός ιδεολογικός αντίπαλος φιλελεύθερων Εβραίων της Ελλάδας όπως ο δημοσιογράφος Ζαν Κοέν. Και είναι γνωστό ότι κάνει ιντερνετική κατήχηση για θεολογικά θέματα αλλά και για πολιτικά ζητήματα με γνωστές κόντρες με την ελληνική ακροδεξιά αλλά και τους πιο αριστερούς Εβραίους της Ελλάδας, ακριβώς λόγω της απολυτότητας των απόψεών του.
Ο ήρωας παππούς του στο Αλβανικό Μέτωπο
Γενεαλογικά πάντως ο συγκεκριμένος πρώην ραβίνος είναι από τους πιο ακατάλληλους για να υπηρετήσει το εβραϊκό αρχέτυπο που πολλοί Έλληνες αποδέχονται. Αιτία ο παππούς του Μαρδοχαίος(Μορντεχάι) Φριζής ήρωας του Ελληνοϊταλικού πολέμου, απόφοιτος της Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών, από την οποία αποφοίτησε το 1916. Έλαβε μέρος στον Α” Παγκόσμιο Πόλεμο, στην εκστρατεία στην Ουκρανία, και στη μικρασιατική εκστρατεία, όπου, κατά την υποχώρηση, πιάστηκε αιχμάλωτος στη Σμύρνη. Όταν άλλοι Εβραίοι πληροφορήθηκαν το γεγονός, και συγκέντρωσαν χρήματα για να τον απελευθερώσουν, εκείνος όμως αρνήθηκε λέγοντας «Ό,τι είναι να γίνει θα γίνει για όλους». Ένα χρόνο αργότερα αφέθηκε ελεύθερος μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες αξιωματικούς. Ο Μαρδοχαίος Φριζής ελευθέρωσε το ’40 την Κόνιτσα και προχώρησε στο αλβανικό έδαφος ανακόπτοντας την προέλαση των Ιταλών, και επιτυγχάνοντας την αναστροφή του μετώπου. Όταν ο Φριζής και οι άντρες του δέχθηκαν επίθεση από ιταλικά αεροπλάνα. Ο Φριζής έδωσε εντολή στους στρατιώτες του να πέσουν στα χαρακώματα, παρ” όλα αυτά, για να μην υπάρξει πανικός στους στρατιώτες, ο ίδιος παρέμεινε καβάλα στο άλογό του και συνέχισε να τους εμψυχώνει. Ως καβαλάρης έγινε εύκολος στόχος για τα εχθρικά αεροπλάνα. Στην αρχή δεχτηκε βολές από το αεροπορικό πολυβόλο και έπειτα μία βόμβα τον αποτελείωσε. Προτομές του έχουν τοποθετηθεί έξω από το Πολεμικό Μουσείο στο Καλπάκι, στη γενέτειρά του τη Χαλκίδα και στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών. Κανείς δεν αμφισβητεί τη φιλοπατρία, το ακέραιο ήθος του, τον ηρωισμό και την προσφορά του.
Γενεαλογικά πάντως ο συγκεκριμένος πρώην ραβίνος είναι από τους πιο ακατάλληλους για να υπηρετήσει το εβραϊκό αρχέτυπο που πολλοί Έλληνες αποδέχονται. Αιτία ο παππούς του Μαρδοχαίος(Μορντεχάι) Φριζής ήρωας του Ελληνοϊταλικού πολέμου, απόφοιτος της Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών, από την οποία αποφοίτησε το 1916. Έλαβε μέρος στον Α” Παγκόσμιο Πόλεμο, στην εκστρατεία στην Ουκρανία, και στη μικρασιατική εκστρατεία, όπου, κατά την υποχώρηση, πιάστηκε αιχμάλωτος στη Σμύρνη. Όταν άλλοι Εβραίοι πληροφορήθηκαν το γεγονός, και συγκέντρωσαν χρήματα για να τον απελευθερώσουν, εκείνος όμως αρνήθηκε λέγοντας «Ό,τι είναι να γίνει θα γίνει για όλους». Ένα χρόνο αργότερα αφέθηκε ελεύθερος μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες αξιωματικούς. Ο Μαρδοχαίος Φριζής ελευθέρωσε το ’40 την Κόνιτσα και προχώρησε στο αλβανικό έδαφος ανακόπτοντας την προέλαση των Ιταλών, και επιτυγχάνοντας την αναστροφή του μετώπου. Όταν ο Φριζής και οι άντρες του δέχθηκαν επίθεση από ιταλικά αεροπλάνα. Ο Φριζής έδωσε εντολή στους στρατιώτες του να πέσουν στα χαρακώματα, παρ” όλα αυτά, για να μην υπάρξει πανικός στους στρατιώτες, ο ίδιος παρέμεινε καβάλα στο άλογό του και συνέχισε να τους εμψυχώνει. Ως καβαλάρης έγινε εύκολος στόχος για τα εχθρικά αεροπλάνα. Στην αρχή δεχτηκε βολές από το αεροπορικό πολυβόλο και έπειτα μία βόμβα τον αποτελείωσε. Προτομές του έχουν τοποθετηθεί έξω από το Πολεμικό Μουσείο στο Καλπάκι, στη γενέτειρά του τη Χαλκίδα και στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών. Κανείς δεν αμφισβητεί τη φιλοπατρία, το ακέραιο ήθος του, τον ηρωισμό και την προσφορά του.
Τι ειπώθηκε για το ραβίνο
Σύμφωνα με πολλά σχόλια… ελληνικά σχόλια η συμπεριφορά του εγγονού Φριζή κατέρριψε οριστικά τα «επιχειρήματα» όσων χαρακτηρίζουν «συνωμοσιολόγους» εκείνους που μιλάνε για «το απύθμενο μίσος των Θεοκτόνων εναντίον μας»! Άλλοι λένε ότι εκείνος ουδέποτε προέτρεψε τους Ρωμηούς σε πράξεις βίας κατά των συνεργατών των Τούρκων, αλλά θυμίζουν ότι «τελικά τους κατέσφαξε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στην Τριπολιτσά»(προφανώς φέρνοντας μεγάλη χαρά στους αφηγητές)! Και ο λόγος του Μητροπολίτη κ.κ. Κοσμά (δηλώσεις στον Αχελώο tv) επίσης δεν ήταν και καθόλου ανεκτικός για τον Φριζή τον νεότερο, κατακεραυνώνοντάς τον με τα εξής λόγια: «Μέσα στη Ορθόδοξο Ελλάδα, στην Ορθόδοξο Θεσσαλονίκη, την πόλη του μεγαλομάρτυρος Δημητρίου, κοντά στο Άγιο Όρος, τόλμησε ένας Εβραίος, ένας αρνητής του Χριστού και Αντίχριστος να μιλήσει για τον Κοσμά τον Αιτωλό, ο οποίος δεν υπήρξε ένας απλός άνθρωπος. Είναι ο ιερομάρτυρας, ο ισαπόστολος, που δίδαξε το Γένος. Άφησε το Άγιο όρος για την αγάπη των αδελφών προτιμώντας να χαθεί ο ίδιος για τους συνανθρώπους του. Δεν μίσησε κανέναν ο Κοσμάς ο Αιτωλός, ούτε τους Εβραίους…
Πολέμησε τους εχθρούς του Χριστού και ειδικά στα Γιάννενα έδωσε μάχη για να καταργηθεί το παζάρι της Κυριακής ώστε να δοξάζουν το Θεό και να ωφελούνται οι Χριστιανοί. Αντίθετα οι Εβραίοι εμίσησαν και πολέμησαν τον Κοσμά τον Αιτωλό και πλήρωσαν τους Τούρκους για να τον σκοτώσουν. Αυτός ο άνθρωπος- ας τον ονομάσω έτσι τον αρχιραβίνο- καταλαβαίνει που βρίσκεται; Παρακαλώ και ικετεύω αυτούς που μας κυβερνούν να ξυπνήσουν! Θα μας πάρουν φαλάγγι οι εχθροί και οι Εβραίοι! Είναι ντροπή μέσα στη Ελλάδα μας να μην αντιδρά κανένας από τους 300 που τους έστειλε εκεί ο λαός για να υπερασπίζονται τα όσια και τα ιερά. Αλλά και μεις οφείλουμε να λέμε ότι εδώ είναι Ελλάδα και ο Άγιος Κοσμάς δεν θα αφήσει ποτέ ο Ορθοδοξία να υποστεί άλλους διωγμούς».
Είναι σαφές λοιπόν ότι κάτι…υποβόσκει εδώ! Αν δεν είναι απροκάλυπτη απέχθεια εκατέρωθεν. Ίσως τον αντικειμενικό παρατηρητή, πάντως, τον βγάζουν από τη δύσκολη θέση τα λόγια του ίδιου του Κοσμά του Αιτωλού που δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες τουλάχιστον για το πώς θεωρούσε ότι τον έβλεπαν οι Εβραίοι. Όπως είχε πει, «Δέκα χιλιάδες χριστιανοί με αγαπώσι και ένας όχι τόσον. Χίλιοι Τούρκοι με αγαπώσι και ένας όχι τόσον. Χίλιοι Εβραίοι με θέλουσι νεκρό και ένας μόνο όχι»!
Σύμφωνα με πολλά σχόλια… ελληνικά σχόλια η συμπεριφορά του εγγονού Φριζή κατέρριψε οριστικά τα «επιχειρήματα» όσων χαρακτηρίζουν «συνωμοσιολόγους» εκείνους που μιλάνε για «το απύθμενο μίσος των Θεοκτόνων εναντίον μας»! Άλλοι λένε ότι εκείνος ουδέποτε προέτρεψε τους Ρωμηούς σε πράξεις βίας κατά των συνεργατών των Τούρκων, αλλά θυμίζουν ότι «τελικά τους κατέσφαξε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στην Τριπολιτσά»(προφανώς φέρνοντας μεγάλη χαρά στους αφηγητές)! Και ο λόγος του Μητροπολίτη κ.κ. Κοσμά (δηλώσεις στον Αχελώο tv) επίσης δεν ήταν και καθόλου ανεκτικός για τον Φριζή τον νεότερο, κατακεραυνώνοντάς τον με τα εξής λόγια: «Μέσα στη Ορθόδοξο Ελλάδα, στην Ορθόδοξο Θεσσαλονίκη, την πόλη του μεγαλομάρτυρος Δημητρίου, κοντά στο Άγιο Όρος, τόλμησε ένας Εβραίος, ένας αρνητής του Χριστού και Αντίχριστος να μιλήσει για τον Κοσμά τον Αιτωλό, ο οποίος δεν υπήρξε ένας απλός άνθρωπος. Είναι ο ιερομάρτυρας, ο ισαπόστολος, που δίδαξε το Γένος. Άφησε το Άγιο όρος για την αγάπη των αδελφών προτιμώντας να χαθεί ο ίδιος για τους συνανθρώπους του. Δεν μίσησε κανέναν ο Κοσμάς ο Αιτωλός, ούτε τους Εβραίους…
Πολέμησε τους εχθρούς του Χριστού και ειδικά στα Γιάννενα έδωσε μάχη για να καταργηθεί το παζάρι της Κυριακής ώστε να δοξάζουν το Θεό και να ωφελούνται οι Χριστιανοί. Αντίθετα οι Εβραίοι εμίσησαν και πολέμησαν τον Κοσμά τον Αιτωλό και πλήρωσαν τους Τούρκους για να τον σκοτώσουν. Αυτός ο άνθρωπος- ας τον ονομάσω έτσι τον αρχιραβίνο- καταλαβαίνει που βρίσκεται; Παρακαλώ και ικετεύω αυτούς που μας κυβερνούν να ξυπνήσουν! Θα μας πάρουν φαλάγγι οι εχθροί και οι Εβραίοι! Είναι ντροπή μέσα στη Ελλάδα μας να μην αντιδρά κανένας από τους 300 που τους έστειλε εκεί ο λαός για να υπερασπίζονται τα όσια και τα ιερά. Αλλά και μεις οφείλουμε να λέμε ότι εδώ είναι Ελλάδα και ο Άγιος Κοσμάς δεν θα αφήσει ποτέ ο Ορθοδοξία να υποστεί άλλους διωγμούς».
Είναι σαφές λοιπόν ότι κάτι…υποβόσκει εδώ! Αν δεν είναι απροκάλυπτη απέχθεια εκατέρωθεν. Ίσως τον αντικειμενικό παρατηρητή, πάντως, τον βγάζουν από τη δύσκολη θέση τα λόγια του ίδιου του Κοσμά του Αιτωλού που δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες τουλάχιστον για το πώς θεωρούσε ότι τον έβλεπαν οι Εβραίοι. Όπως είχε πει, «Δέκα χιλιάδες χριστιανοί με αγαπώσι και ένας όχι τόσον. Χίλιοι Τούρκοι με αγαπώσι και ένας όχι τόσον. Χίλιοι Εβραίοι με θέλουσι νεκρό και ένας μόνο όχι»!
Ραββίνος Μορντεχάι Φριζής: «Εμείς σκοτώσαμε τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό και χαιρόμαστε…»
Τα λεγόμενα του Εβραίου ραββίνου Μορντεχάι Φριζή, με αφορμή την επίθεση
κατά της Ισραηλινής πρεσβείας από τους αναρχικούς του Ρουβίκωνα που δρουν
ανεξέλεγκτα πλέον στην Αθήνα φέροντας την χώρα σε εξαιρετικά δύσκολη θέση,
αποτέλεσαν πεδίο συζήτησης με θετικά και αρνητικά σχόλια.
Τα πρώτα μάλιστα αυξήθηκαν μετά από ένα βίντεο που τον δείχνει να λέει ότι η
Τα πρώτα μάλιστα αυξήθηκαν μετά από ένα βίντεο που τον δείχνει να λέει ότι η
«Μακεδονία είναι μία και είναι ελληνική». Είναι όμως έτσι τα πράγματα;
Ποιο είναι το πραγματικό πρόσωπο του ραββίνου, τα λεγόμενα του οποίου για
Ποιο είναι το πραγματικό πρόσωπο του ραββίνου, τα λεγόμενα του οποίου για
τον Ρουβίκωνα έσπευσε να καταδικάσει τόσο η πρεσβεία του Ισραήλ στην Αθήνα
όσο και το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος ως προσωπικές απόψεις
απαράδεκτες και προκλητικές μετά βέβαια την απολογία της κυβέρνησης;
Εμείς απλά θα προσθέσουμε ένα ακόμη κομμάτι στο παζλ της «προσωπικότητας» του
ραββίνου Μορντεχάι Φριζή, ο οποίος διαμένει στο Ισραήλ. Ο κύριος αυτός είναι που
ομολόγησε δημοσίως, χωρίς αιδώ και συστολή πώς οι Εβραίοι σκότωσαν τον Άγιο Κοσμά των
Αιτωλό «και χαιρόμαστε γι’ αυτό».
Ιδού τι ακριβώς λέει ο ίδιος σε βίντεο που είχε ανεβάσει επίσης στο youtube το 2013:
Ιδού τι ακριβώς λέει ο ίδιος σε βίντεο που είχε ανεβάσει επίσης στο youtube το 2013:
«Κατά τ΄ άλλα έρχεται ο κύριος Κοσμάς ο Αιτωλός -ο Άγιος κατά τ΄ άλλα Κοσμάς ο Αιτωλός-
και διδάσκει, φυσικά στις Διδαχές του, έναν βρωμερό ολέθριο δολοφονικό αντισημιτισμό…
Και εμείς ερχόμαστε και λέμε δόξα τω Θεω που οι Εβραίοι εκείνης της εποχής κατάλαβαν τον
Και εμείς ερχόμαστε και λέμε δόξα τω Θεω που οι Εβραίοι εκείνης της εποχής κατάλαβαν τον
κίνδυνο που αποτελούσε γι΄αυτούς ο Κοσμάς ο Αιτωλός και έκαναν οτιδήποτε για να φύγει
από μπροστά τους αυτό το άτομο. Και φυσικά δεν αισθανόμαστε καμία ντροπή για την
εξολόθρευση αυτού του δολοφονικού αντισημίτη… Και με την βοήθεια του Θεού ευχόμαστε
κάθε δολοφονικός αντισημίτης να βρει αυτό που του αξίζει…».
Ίσως το βίντεο αυτό να έκανε και τον Άδωνι Γεωργιάδη να διαγράψει άμεσα το σχόλιο του
Ίσως το βίντεο αυτό να έκανε και τον Άδωνι Γεωργιάδη να διαγράψει άμεσα το σχόλιο του
από το twitter με το οποίο χειροκροτούσε τα λεγόμενα του ραββίνου κατά του Ρουβίκωνα
και πολλούς ακόμη να αλλάξουν γνώμη.
Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να γνωρίζουμε ποιος είναι αυτό που μιλάει, τι λέει και γιατί το
Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να γνωρίζουμε ποιος είναι αυτό που μιλάει, τι λέει και γιατί το
λέει έστω και αν τις περισσότερες φορές δεν είναι κατορθωτό. Για τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό
δεν έχουμε να πούμε τίποτα. Μιλούν από μόνες του οι διδαχές του και το έργο του.
Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός υπήρξε κήρυκας της Ορθοδοξίας και μέγας αναμορφωτής του
Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός υπήρξε κήρυκας της Ορθοδοξίας και μέγας αναμορφωτής του
Γένους μας. Περιόδευσε ολόκληρη την Ελλάδα, για 20 περίπου χρόνια, διδάσκοντας,
νουθετώντας, στηρίζοντας και εμψυχώνοντας τους σκλαβωμένους, πεινασμένους,
εξουθενωμένους και απογοητευμένους Έλληνες. Όπως ομολογούν όλοι, ακόμη και εχθροί του,
χωρίς τον Άγιο Κοσμά θα είμασταν ακόμη σκλάβοι στους Τούρκους, θα είχανε αλλαξοπιστήσει
πολλοί Χριστιανοί και ίσως σήμερα να μην είμασταν Ορθόδοξη χώρα.
βιντεο εδω
Χωριατόπαιδο στο Γυθειο γύρω στο 1976
Γυθειο 1978
11 Νοεμβρίου 1940: το τζιπ, που εξελίχθηκε από τις δυνάμεις του μηχανικού του στρατού των ΗΠΑ και κατασκευάστηκε από τον Γουίλις, κάνει το ντεμπούτο του.
 |
| το πρώτο τζιπ |
Στρατιωτικό όχημα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και γενική
κατηγορία που χαρακτηρίζει τα εκτός δρόμου αυτοκίνητα. Το «τζιπάκι», όπως το έχουμε στο μυαλό μας,
είναι ένα αυτοκίνητο ανθεκτικό, με μεγάλη ιπποδύναμη, χωρίς οροφή και πόρτες, που έγραψε ιστορία στα
πεδία των μαχών από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά.
Η ιστορία του ξεκινά τον Φεβρουάριο του 1940, όταν ο αμερικανικός στρατός ζήτησε από τις
αυτοκινητοβιομηχανίες της χώρας ένα όχημα πολλαπλών χρήσεων με τα παραπάνω χαρακτηριστικά.
Τρεις εταιρείες ανταποκρίθηκαν και 9 μήνες αργότερα το πρώτο όχημα αυτού του τύπου βγήκε από τη
γραμμή παραγωγής (11 Νοεμβρίου 1940).
Μέχρι το τέλος του μεγάλου πολέμου, 600.000 τζιπ τέθηκαν στη διάθεση του αμερικανικού στρατού.
Το πρωτότυπο όχημα της εταιρείας Γουίλις – Όβερλαντ, που αργότερα απορροφήθηκε από την
Κράισλερ,
είναι αυτό που σήμερα χαρακτηρίζουμε ως Jeep.
H προέλευση της λέξης Jeep είναι ένα άλυτο μυστήριο. Μία εξήγηση είναι ότι προέρχεται από μια
παραφθορά των αρχικών γραμμάτων των λέξεων General Purpose, που σημαίνουν Γενική Χρήση.
Μία άλλη θεωρία, πιο πειστική για πολλούς, αναφέρει ότι η λέξη Jeep προέρχεται από τον «χάρτινο»
ήρωα Eugene the Jeep, που διασχίζει τοίχους, σκαρφαλώνει σε ταβάνια και πετάει. Είναι μια φιγούρα
από τον Ποπάι, που ταιριάζει, όπως λένε, απόλυτα με τον χαρακτήρα του οχήματος.
Η λέξη Jeep δεν είναι μόνο μια θυγατρική της Κράισλερ, αλλά μια γενική έννοια, που χαρακτηρίζει τα
λεγόμενα «εκτός δρόμου» αυτοκίνητα ή τα μικρού κυβισμού SUV. Είναι η πιο αναγνωρίσιμη αμερικανική
εμπορική επωνυμία στον κόσμο μετά την Coca-Cola.
Walt Disney
Μπορεί να ακούγεται σαν ένα κακό και αποτυχημένο ανέκδοτο, αλλά ο Walt Disney στα 22 του χρόνια απολύθηκε από την πρώτη του δουλειά, γιατί όπως είπε το αφεντικό του “του έλειπε η φαντασία και οι καλές ιδέες”. Και μπορεί να πει κάποιος “εντάξει, προφανώς δεν θα ήταν στον τομέα του, αποκλείεται να είχε να κάνει με τη σκιτσογραφία, θα ήταν καμιά δουλειά του ποδαριού, που θα αναγκάστηκε να κάνει”, αλλά όχι όχι όχι… Ο Walt Disney απολύθηκε ως σκιτσογράφος από εφημερίδα του Μιζούρι και τα παραπάνω λόγια δεν ανήκουν σε κάποιον μάγειρα που τον πήρε ξέρω γω βοηθό στην κουζίνα του, αλλά στον αρχισυντάκτη της εφημερίδας.
Όταν πια ο θείος Walt ανέβηκε στην κορυφή του κόσμου, δήλωσε το παρακάτω, προκειμένου να εμπνεύσει όσους φοβούνταν την αποτυχία και την απόρριψη. “Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να έχεις μία δύσκολη και σκληρή απόρριψη όσο είσαι ακόμα νέος , γιατί έτσι μαθαίνεις τι μπορεί να σου συμβεί κάποια στιγμή στη ζωή σου εντελώς ξαφνικά. Εξαιτίας αυτής της αποτυχίας, δεν είχα κανέναν φόβο σε όλη την υπόλοιπη ζωή μου, ακόμα και όταν σαν εταιρεία βρεθήκαμε στο χείλος της καταστροφής. Πραγματικά, δεν φοβήθηκα ποτέ”.
Πριν την εξωφρενικά μάλιστα επιτυχημέμενη Walt Disney Company, ο πρωτοπόρος στον χώρο του animation είχε στήσει μία άλλη εταιρεία, την Laugh-O-Grams η οποία άντεξε μόλις τρία χρόνια πριν χρεοκοπήσει. Σύντομα όμως, ένα μικροσκοπικό ποντίκι θα του άλλαζε για πάντα τη ζωή.