Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

Όταν ο Νίκος Μαχλάς δίδαξε συρτάκι στους Ολλανδούς

Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος ανοίγει το χρονοντούλαπο της ιστορίας και θυμίζει την απίστευτη ιστορία του Νίκου Μαχλά, που κατάφερε κάτι μοναδικό στην καριέρα του.
Μένιος Σακελλαρόπουλος , 

SHARES

Τι μπορεί να σκέφτονται όσοι έζησαν -και ζουν ακόμα, μέσα από τις άσβεστες μνήμες- στον γαλαξία των αστέρων, σ’ αυτό τον υπέροχο κήπο του ποδοσφαίρου, γεμάτο από συγκινητικές ιστορίες; Και τι είναι αυτό που τους κάνει να νιώθουν ευλογημένοι;
Γιατί δεν είναι μόνο η δόξα, τα χρήματα, οι επιτυχίες, οι συγκλονιστικές εμπειρίες, δυο και τρεις ζωές μαζί. Είναι οι ανεξίτηλες στιγμές που τους χάραξαν για πάντα, αυτές που τους έκαναν να κλάψουν από ευτυχία, κουβαλώντας τες για το υπόλοιπο το βίου τους.
Κι αλήθεια, όταν ο Νίκος Μαχλάς -εκλεκτό μέλος αυτού του γαλαξία- αγναντεύει από το μπαλκόνι του, που τρέχει συχνά ο λογισμός του; Προφανώς στο… προφανές, από το οποίο συμπληρώνονται ήδη είκοσι χρόνια, για κείνον σαν χτες, το ίδιο και για τον υπογράφοντα, που έζησε δίπλα στο ‘κοπέλι’ μια μοναδική εμπειρία, απ’ αυτές που χαρακτηρίζονται αλησμόνητες.
Πριν είκοσι χρόνια λοιπόν ο Μαχλάς, ‘παιδί’ του Γκέραρντ, γινόταν πρώτος σκόρερ στην Ευρώπη με 34 γκολ σε 32 ματς, αδιανόητο. Κι όχι με κάποιο μεγαθήριο αλλά με τη φανέλα της ταπεινής Φίτεσε.
Εκεί λοιπόν, στο ιστορικό Άρνεμ με τη γέφυρά του, στου αετού (Arnu) το σπίτι (heem), ο αετός από την Κρήτη έκανε μια πτήση που συζητήθηκε σε όλη την Ευρώπη και τελικά προκάλεσε ένα ακόμα ιστορικό γεγονός την αμέσως επόμενη χρονιά: τη μεταγραφή του στον Άγιαξ αντί 8,6 εκατομμυρίων ευρώ, μια από τις ακριβότερες μεταγραφές στην ιστορία του Αίαντα.
Πώς να φανταζόταν τότε που έτρεχε στις αλάνες της Νέας Αλικαρνασσού, ότι κάποτε μια τόσο μεγάλη ομάδα θα ανοίξει τη μπάνκα της για να τον εντάξει στη δύναμή της, δίπλα στον σπουδαίο Ζλάταν Ιμπραίμοβιτς;
Και ποιος να φανταζόταν ότι σε 92 παιχνίδια με τη φανέλα της Φίτεσε θα έβαζε 60 γκολ, κι άλλα 38 με τη φανέλα του Άγιαξ; Ούτε ο Γκέραρντ που τον ανακάλυψε και ποντάρισε ότι κάποτε θα γίνει σπουδαίος. Και το πίστευε ο Ολλανδός, που τον έβαλε να παίξει για πρώτη φορά σε ένα παιχνίδι στην Ξάνθη (Φεβρουάριος 1991), με τον Μαχλά να είναι ακόμα στα 17 του και να πονάει το στομάχι του από το άγχος.
Αλλά πέρα κι από τα 98 γκολ στην Ολλανδία, ο σταυραετός του ΟΦΗ -με 48 γκολ πριν μετακομίσει στη χώρα του Κρόιφ- έχει να θυμάται κι άλλα πράγματα, αυτά που μου έφεραν δάκρυα στα μάτια.

Καλά, έχεις ιδέα τι γίνεται στο Άρνεμ κάθε Κυριακή με τον Μαχλά; Ή έχετε μεσάνυχτα εκεί στην πατρίδα;

μου είπε ένας φίλος που έμενε στο Άμστερνταμ.
Όπλα, μπαλάσκες λοιπόν και δρόμο για το Άρνεμ, πάνω στον ποταμό Νέντεράιν, με τα δεκαπέντε πάρκα τριγύρω!
Έφτασα στο γήπεδο -ντέρμπι με την Αϊντχόφεν- μιάμιση ώρα πριν το παιχνίδι, και, η αλήθεια είναι, σιχτίριζα το φίλο μου και την πληροφορία του. Γιατί μέχρι και δέκα λεπτά πριν την έναρξη δεν είχε γίνει τίποτα το αξιοσημείωτο. Τίποτα. Νεαροί που έπιναν μπίρες, γιαγιάδες που έτρωγαν ποπ κορν, μουστακαλήδες που κατάπιναν λουκάνικα και ρουφούσαν τρομερές ποσότητες μπίρας, ε, και;
Μέχρι που ξεκίνησε ο… σεισμός όταν τα μεγάφωνα ανακοίνωσαν τις συνθέσεις. Με το που αναφέρθηκε το όνομα του Νίκου Μαχλά -τελευταίο για ευνόητους λόγους- ξεκίνησε να παίζει ο Ζορμπάς του Μίκη και ξαφνικά ξεπρόβαλαν εκατοντάδες ελληνικές σημαίες. Τις κρατούσαν Ολλανδοί που χόρευαν συρτάκι. Χιλιάδες άνθρωποι να χορεύουν συρτάκι και να κουνάνε στο ρυθμό του τις γαλανόλευκες, ένα όνειρο μπροστά στα έκπληκτα μάτια μου.
Ο Μαχλάς τους χειροκρότησε, κι όταν σταμάτησε η μουσική, όλο το γήπεδο φώναζε ρυθμικά το όνομά του, αλλάζοντας τον τόνο. Χαλάλι.
”Νίκος Μάχλας” αυτοί, κλάμα εμείς, που ζούσαμε κάτι μοναδικό και όντως άγνωστο ως τότε στην Ελλάδα.
Και σε κάθε γκολ του ”Μάχλα”, ξανά συρτάκι τα μεγάφωνα, ξανά ”Μάχλας” η εξέδρα, χαλασμός κυρίου.

Ζω ένα όνειρο! Πώς μπορώ να το ξεχάσω αυτό ποτέ στη ζωή μου;

μου είπε λίγη ώρα αργότερα, όταν με περίμενε στα αποδυτήρια.
Κι ήταν τέτοια η λατρεία του κόσμου, που κάναμε μιάμιση ώρα να βγούμε από το γήπεδο. Όσο κράτησε το παιχνίδι. Ήθελαν όλοι να τον αγκαλιάσουν, να φωτογραφηθούν μαζί του, να τον κεράσουν κάτι.
Ακόμα και σήμερα, είκοσι χρόνια μετά, το ίδιο θα συνέβαινε αν έκανε μια βόλτα στα σοκάκια του Άρνεμ, την ιστορική γέφυρα του Τζον Φροστ, την Πύλη του σπαθιού, τον Ανεμόμυλο, το Δημαρχείο.
Μήπως να τον στέλνει εκεί κάθε Μάιο το Υπουργείο Τουρισμού; Θα διπλασιάσει τα ταξίδια των Ολλανδών στην Ελλάδα!
Αυτός ο σταυραετός της Αλικαρνασσού έχει μνήμες για όλη του τη ζωή. Γιατί όλα περνούν, αλλά αυτές, οι θύμησες, μένουν για πάντα για να χαϊδεύουν τις ψυχές και να ζεσταίνουν τις καρδιές…
(Φωτογραφία: Eurokinissi.gr)
Το κείμενο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Έθνος της Κυριακής 18 Φεβρουαρίου
Δημοσιεύτηκε στισ

Στους δρόμους της Γκιώνας

Το τετραξονικό του Πέτρου Κοτσίκη εκτελεί κυρίως μεταφορές αγροτικών προϊόντων.

Η αποθήκευση ζωοτροφών σε μεγάλες ποσότητες για τις ανάγκες των κτηνοτρόφων, δημιουργεί μια άλλη εφοδιαστική αλυσίδα με διαφορετικά χαρακτηριστικά και ιδιαιτερότητες. «Τα logistics των κτηνοτρόφων» ξεκινούν από τους κάμπους και τα χωράφια, όχι από ΒΙΠΕ ή αποθήκες.

Εδώ συγκεντρώνονται τα προϊόντα για τη συσκευασία των οποίων πηγαίνουν σε αυτά οι μηχανές και όχι το αντίθετο. Αλλά και ο προγραμματισμός των φορτώσεων, των μεταφορών και των παραδόσεων δεν έχει να κάνει με τα μέσα – ανυψωτικά μηχανήματα, φορτηγά κ.α. – αλλά με τον καιρό ή καλύτερα με την πρόγνωσή του.
Ξεχωριστή επίσης πρόκληση αποτελεί η επιλογή του δρομολογίου, αφού ο οδηγός του φορτηγού έχει κάθε λόγο να μη συμβουλεύεται το GPS. Προφανώς γνωρίζει καλύτερα την προσβασιμότητα των δρόμων και τη δυσκολία διέλευσής τους, ιδιαίτερα τους χειμερινούς μήνες.

Μεταφέροντας άχυρα στα ορεινά της Φωκίδας 

Η μεταφορά άχυρων σε ορεινές περιοχές είναι από τις πιο συνηθισμένες τους θερινούς μήνες καθώς οι κτηνοτρόφοι πρέπει να αποθηκεύσουν δεκάδες τόνους για να έχουν τροφή τα ζώα τους το χειμώνα.
Η κοπή και το μάζεμά τους γίνεται στα χωράφια του κάμπου και έπειτα αναλαμβάνουν έργο τα φορτηγά μεταφέροντάς τα σε ποιμνιοστάσια και φάρμες. Ένα από αυτά τα φορτηγά ανήκει στον Πέτρο Κοτσίκη από το χωριό Λευκαδίτι με τον οποίο ταξιδεύουμε από τον Μπράλο μέχρι το χωριό Κάλλιο, στην τεχνητή λίμνη Μόρνου στο κέντρο του νομού Φωκίδας.
Παράλληλα, το οδοιπορικό αυτό αποτελεί οδηγό για όσους ακολουθούν τη διαδρομή Μπράλος- Αντίρριο καθώς σε περίπτωση που χρησιμοποιούν GPS τότε πιθανόν να τους εμφανίσει ως προτεινόμενη διαδρομή αυτή μέσω της Συκιάς-Λιδωρίκι απόστασης 145 χλμ., η οποία είναι η συντομότερη κατά πέντε χιλιόμετρα σε σχέση με αυτή μέσω Ιτέας.
Όπως εξηγούμε πιο κάτω, η συγκεκριμένη διαδρομή είναι χρονοβόρα, με μεγαλύτερη επικινδυνότητα και φυσικά απαγορευτική για επικαθήμενα και συρόμενα, τα οποία δεν μπορούν να περάσουν από τις στενές στροφές του χωριού Συκιά.

Δημοσιεύτηκε στισ
Η «ΑΠΑΝΤΗΣΗ» ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ
Bloomberg: Η Ελλάδα κρύβει έναν θησαυρό που μπορεί να γίνει τζακπότ
Ελληνική λευκή τρούφα της εταιρείας εξαγωγών Eklekto
20|02|2018 15:13
Η Ελλάδα κρύβει έναν θησαυρό που ελάχιστοι γνωρίζουν και που αν αξιοποιηθεί σωστά μπορεί να αποδειχθεί τζακπότ για την οικονομία μιας χώρας που αυτή την περίοδο μαστίζεται. 
Ο λόγος για την ελληνική τρούφα, που, σύμφωνα με το Bloomberg, είναι η ελληνική απάντηση στην Ιταλία και που δεν έχει να φοβάται τίποτα σε ενδεχόμενη σύγκριση.
Βρίσκεστε στο εξωτερικό και αποφασίζετε να γευματίσετε σε ένα εστιατόριο για το οποίο έχετε ακούσει πολλά, γράφει το Bloomberg. Παραγγέλνετε ένα πιάτο με τρούφες και ο σερβιτόρος έρχεται στο τραπέζι σας και σας παρουσιάζει το άσχημο αυτό προϊόν. Την ώρα που πασπαλίζει με λεπτές φέτες το πιάτο σας, σας ανακοινώνει πως οι τρούφες δεν προέρχονται από την Ιταλία, τη χώρα που έχει κάνει γνωστές τις τρούφες σε όλο τον κόσμο, αλλά από την Ελλάδα.
Μην ταράζεστε – να είστε ευγνώμονες. Οι Ιταλοί έχουν λανσάρει με μεγάλη επιτυχία αυτό το προϊόν. Αλλά οι λευκές τρούφες της ποικιλίας tuber magnatum pico, φύονται εξαιρετικά και στην Ελλάδα. Ακόμη και ο Αριστοτέλης τις είχε αναφέρει στα γραπτά του, αλλά ποτέ δεν αξιοποιήθηκαν οι τρούφες στην τοπική κουζίνα. Σε αντίθεση με τις τρούφες της Ιταλίας, που τρώγονται εδώ και αιώνες, οι τρούφες της Ελλάδας παρέμειναν στο σκοτάδι σε μεγάλο βαθμό. Τουλάχιστον μέχρι τη στιγμή που η εταιρεία εξαγωγών Eklekto, με βάση την Αθήνα, είδε τις δυνατότητές τους για την αγορά των ΗΠΑ.
Ωστόσο, σύμφωνα με το Bloomberg, υπάρχει κι ένας πρόσθετος λόγος για να «αγκαλιάσετε» τις ελληνικές τρούφες. Συνήθως, αμέτρητοι μεσάζοντες αγγίζουν μια ιταλική τρούφα προτού φτάσει στην κουζίνα κάποιου εστιατορίου, αυξάνοντας τις πιθανότητες, ο καταναλωτής να μην γευτεί όλη την ένταση του προϊόντος. Οι ιδρυτές όμως της εταιρείας Eklekto, Πίτερ Βέλτμαν και Γιώργος Αθάνας, λένε ότι εργάζονται μόνο με μια μικρή ομάδα και γνωρίζουν ακριβώς από πού προέρχεται το προϊόν. Εκτός από το άτομο που εργάζεται με το πιστό του σκυλί στην αναζήτησή τους, ο Βελτμαν και ο Αθάνας, είναι οι μόνοι άνθρωποι που αγγίζουν τις τρούφες πριν από την εξαγωγή τους, λέει η εταιρεία.
Πώς ξεκίνησε η εταιρεία
Αρχικά, το αμοιβαίο ενδιαφέρουν και των δύο για το ελληνικό κρασί, ήταν αυτό που τους έφερε κοντά, αλλά ένας κοινός γνωστός τους και σεβαστός μυκητολόγος, τους μίλησε για τις τρούφες. Ο Βέλτμαν, σεφ και σομελιέ, πήρε μερικές ελληνικές τρούφες μαζί του στα εστιατόρια του στο Σαν Φρανσίσκο το 2016. Όπου πήγαινε ο Βέλτμαν, το προσωπικό της κουζίνας συγκεντρωνόταν για να δει το ταπεράκι του. Όλοι λάτρεψαν το άρωμά τους: πιο βουτυρώδες και περισσότερο αλμυρό από την καπνιστή γαλλική έκδοση. Ωστόσο, δεν πωλούνταν.
Το 2017, οι συνεργάτες της Eklekto άρχισαν να ανακαλύπτουν την άριστη λευκή τρούφα, που εκτός από την Ιταλία και την Ελλάδα, προέρχεται και από τη Σλοβενία και την ΠΓΔΜ. Στο Urbani, την εταιρεία που ελέγχει το 70% της παγκόσμιας αγοράς τρούφας, ο Βιτόριο Τζιορντάνο, αντιπρόεδρος του τμήματος στις ΗΠΑ και τον Καναδά, λέει ότι δίνει μεγάλη προσοχή στις πηγές του.
«Ως εταιρεία που ειδικεύεται στις τρούφες, πρέπει να παρακολουθούμε το προϊόν» λέει. «Εάν υπάρχουν κι άλλες περιοχές που παράγουν την ίδια τρούφα, σίγουρα πρέπει να δώσουμε προσοχή».
Και χάρη στο γεγονός πως οι τιμές της ιταλικής τρούφας ανεβαίνουν λόγω ξηρασίας, η περίοδος για την ελληνική τρούφα είναι εξαιρετική. Πέρυσι, οι ιταλικές τρούφες πωλούνταν για 3.5000 δολάρια το μισό κιλό χονδρικής. Οι ελληνικές τρούφες είναι ελαφρώς φθηνότερες, με κόστος 3.150 δολάρια το μισό κιλό. Αλλά και οι μαύρες τρούφες Perigord, που είναι εξίσου νόστιμες αλλά όχι τόσο σπάνιες, έφτασαν τα 840 δολάρια.
Η λευκή ελληνική τρούφα πάντως είναι εξίσου νόστιμη με την ιταλική. Ένας μεγάλος θαυμαστής της τρούφας είναι ο σεφ Μάικλ Τουσκ με το εστιατόριό του Quince στο Σαν Φρανσίσκο. Ο Τουσκ δίνει πολλά λεφτά κάθε χρόνο για να εντάξει την καλύτερη τρούφα στο μενού τους. Μάλιστα, στην περίοδο αιχμής, έχει δώσει μέχρι και 100.000 δολάρια σε τρούφες.
Όταν ο Βέλτμαν λοιπόν, έφερε στον Τουσκ για πρώτη φορά μια μαύρη ελληνική τρούφα το 2016, ο σεφ δεν μπορούσε να πιστέψει ότι το προϊόν μιας άλλης ώρας θα μπορούσε να ανταγωνιστεί την Ιταλία. Αλλά μετά από ένα χρόνο άρχισε να τις προσθέτει στο ριζότο του και στα agnolottini di fonduta, ζυμαρικά γεμιστά με λιωμένο τυρί και λευκή τρούφα. Η γεύση ήταν πραγματικά πολύ καλή, λέει ο σεφ.
Δημοσιεύτηκε στισ

Του ΧΡΗΣΤΟΥ Ν. ΚΩΝΣΤΑ

Ο νέος Πρόεδρος του Eurogroup, Μάριο Σεντένο, αποκάλυψε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το μέλλον του τραπεζικού συστήματος στην Ενωμένη Ευρώπη.
Με απλά λόγια, o Πορτογάλος  εξήγησε στους ευρωβουλευτές που μετέχουν στην Επιτροπή Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου πως η Ευρωζώνη θα αποκτήσει ένα κοινό σύστημα ασφάλισης όλων των τραπεζικών καταθέσεων.
Όλων των τραπεζικών καταθέσεων; Όχι ακριβώς.
Όσο κι αν ακούγεται παράταιρο, η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, αυτή που ξέσπασε το 2008 και τώρα πια αποτελεί μακρινό παρελθόν, τελικά λειτούργησε ως βάλσαμο για τον καπιταλισμό.

  • Ο παραδοσιακός καπιταλισμός, η θεωρία συγκέντρωσης των κεφαλαίων για την οικονομική ανάπτυξη δεν επιτρέπει ποτέ στο χρηματοοικονομικό κομμάτι του να ξεπερνά το 100% της πραγματικής οικονομίας.

Η κατάσταση εξόκειλε  τα χρόνια της χρηματοπιστωτικής φούσκας.

  • Το 2007, ένα χρόνο προτού ξεσπάσει η κρίση, τα financials αντιστοιχούσαν στο 150% των εσόδων της πραγματικής οικονομίας.

Ήρθε λοιπόν η κρίση, εκδηλώθηκε ένας παγκόσμιος χρηματοπιστωτικός σεισμός, συγκλονίστηκαν ακόμη και οι ισχυρότερες οικονομίες της υφηλίου.
Για 10 ολόκληρα χρόνια ο πλανήτης βίωσε την οδυνηρή επιστροφή του στην πραγματικότητα….

  • Check to Reality και για τις ελληνικές τράπεζες.

Κερδισμένες θα βγουν οι τράπεζες που μπορούν, αυτές που γνωρίζουν να ασκούν την παραδοσιακή τραπεζική.
Τα μερίδια αγοράς θα αλλάξουν. Ωφελημένες θα βγαίνουν καθημερινά οι τράπεζες εκείνες που διαθέτουν τα έμπειρα στελέχη, τις διαδικασίες και τους μηχανισμούς για την αξιολόγηση της πραγματικής πιστοληπτικής αξιοπιστίας των επιχειρήσεων και των δανειοληπτών.
Η δουλειά του Τραπεζίτη είχε παραγίνει εύκολη τα χρόνια πριν από την κρίση.
Κέρδιζαν πολλά από το dealing room και τα golden boys, παραγνωρίζοντας την αξία του παραδοσιακού τραπεζικού στελέχους που είχε τις κεραίες του τεντωμένες στην αγορά, ήξερε τα μυστικά των πελατών της γειτονιάς, τις παραξενιές και τις αδυναμίες τους.

  • Όσες τράπεζες «ξέχασαν» το παραδοσιακό βιβλίο και «κοιμήθηκαν» πάνω στα εύκολα κέρδη θα υποφέρουν.

Θα εξαγοραστούν στην πραγματική τους αξία: Την αξία των κεφαλαίων τους και μόνον….

Δημοσιεύτηκε στισ
Γνωρίζατε ότι υπάρχουν παρατσούκλια για τους κατοίκους σχεδόν κάθε ελληνικής πόλης; Και δεν εννοούμε απλώς τα ονόματα που βγαίνουν από την πόλη πχ Αθήνα – Αθηναίοι, αλλά κάποιες ειδικές ονομασίες, οι οποίες έχουν βγει για διάφορους λόγους…
Σίγουρα έχετε ακούσει μερικά από τα παρατσούκλια αλλά ας δούμε πώς αποκαλούνται οι κάτοικοι διαφορων πόλεων!
• Κως – Μπόχαλοι
Προέρχεται από την τοπική διάλεκτο στην οποία το μπουκάλι το λένε μποχάλι.
• Ρόδος – Τσαμπίκοι
Από το γνωστό τοπικό όνομα.
• Θεσσαλονίκη – Καρντάσια
Καρντάσι είναι ο αδερφός στα τουρκικά. Παλιά επεφτε πολυ δούλεμα από τους Αθηναίους επί του θέματος. Σαλονίκη δε, γνωστή και ως Καρντασούπολη! Οι θεσσαλονικείς είναι επίσης γνωστοί ως μπαγιάτηδες και ως παυλοκαταραμένοι.
• Έβρος – Γκάτζοι ή Γκάτζολοι
Στο Σουφλί του νομού Έβρου παλαιότερα υπήρχαν πολλά γαϊδούρια, τα οποία τα έλεγαν αλλιώς και γκάτζους. Έτσι οι φαντάροι έβγαλαν κοροϊδευτικά την περιοχή Γκατζολία και έμεινε να φωνάζουν τους κατοίκους Γκάτζολους. Η ιστορική αμαξοστοιχία 604 ΕΒΡΟΣ ΕΞΠΡΕΣ λέγεται και Γκάτζος Εξπρές.
• Πτολεμαΐδα – Καϊλαριώτες
Αυτό συμβαίνει γιατί η Πτολεμαϊδα λέγεται αλλιώς και Καϊλάρια. Επίσης λέγεται και λασποχώρι γιατί παλιά όταν έβρεχε ήταν ένα χωριό γεμάτο λάσπες.
• Κοζάνη – Σούρδοι
Λέγονται έτσι διότι προσποιούνταν ότι δεν άκουσαν κάτι – κοινώς ποιούσαν τη νήσσαν – όταν φυσικά δεν τους συνέφερε. Και ενώ οι μεν υπόλοιποι Έλληνες τους δέχτηκαν με αυτήν τους τη νοοτροποία, οι δε Εβραίοι δεν κατάφεραν να στεργιώσουν ούτε στιγμή στην περιοχή. Στα βλάχικα σούρδος σημαίνει κουφός / βλάκας.
• Κέρκυρα – Παγανέλια ή Φρανκολαντσέρηδες
Ονομάστηκαν έτσι γιατί παγανέλι στην κερκυραϊκή διάλεκτο σημαίνει περιστέρι και η Κέρκυρα (κυρίως οι πλατείες, αλλα γενικά όλη η πόλη της) είναι γεμάτη περιστέρια. Το φρανκολαντσέρηδες είναι άγνωστο από που βγαίνει.
• Ιωάννινα – Παγουράδες
Αποκαλούνται έτσι, γιατί παλιά λέγανε ότι στη λίμνη στα Γιάννενα καθρεπτιζόταν το φεγγάρι και οι Γιαννιώτες έτρεχαν με τα παγούρια για να μαζέψουν και καλά το μαγικό νερό!
• Λάρισα – Πλατυποδαράδες ή Πλατύποδες ή Τυρόγαλα
Οι Λαρισαίοι λέγονται έτσι λόγω του κάμπου που είναι επίπεδος και δεν βοηθάει στο σχηματισμό καμάρας στο πόδι. Το τυρόγαλα βγαίνει απ’ το τοπικό προϊόν.
• Βόλος – Αυστριακοί
Kυκλοφορούν διάφορες εκδοχές:
* Διότι οι Βολιώτες είναι τσιγκούνηδες – σαν τους Αυστριακούς
* Διότι είναι ψυχροί άνθρωποι – σαν τους Αυστριακούς
* Διότι είναι μοχθηροί – επί Τουρκοκρατίας, οι Αυστριακοί είχαν χειρότερη φήμη κι απ’ τους Τούρκους.
* Διότι στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν μπήκε στον Παγασητικό ένα αυστριακό πολεμικό, αν και εχθρικό, οι Βολιώτες το υποδέχθηκαν με μπάντες και αυστριακές σημαίες.
Αυτά τα λένε οι Λαρισαίοι. Οι εξηγήσεις που δίνουν οι ίδιοι οι Βολιώτες είναι:
* Επί Τουρκοκρατίας, η πόλη είχε διάφορα εμπορικά προνόμια, ένα από τα οποία ήταν και η ύπαρξη αυστριακού προξενείου και η δυνατότητα που είχαν οι Βολιώτες να εμπορεύονται υπό αυστριακή προστασία.
* Μετά το 1881, που ο Βόλος ενσωματώθηκε στο ελληνικό κράτος, η νέα διοίκηση φορολόγησε βαριά τη Θεσσαλία. Μπήκε ένας ιδιότυπος νέος κεφαλικός φόρος σε όλους τους (κατά κύριο λόγο εμπόρους), κάτι το οποίο οδήγησε στους μαγαζάτορες να βάλουν ξένες, αυστριακές σημαίες στα μαγαζιά τους για να αποφύγουν να φορολογηθούν.
Υπάρχει και η εκδοχή της Φρικηπαίδειας.
* Ο Βόλος είναι μία πόλη στην κεντρική Ελλάδα. Γνωστή αυστριακή αποικία που εξελίχθηκε σε αποικία των ΕΛ, μετά την εκδίωξή τους από την αφιλόξενη προσωρινή τους κατοικία, τη γνωστή υποβαθμισμένη περιοχή της Αθήνας.
• Άρτα – Νερατζοκώληδες
Λόγω του ότι στην Άρτα έχουν πολλά νεράτζια και μεγάλους κώλους, άρα έχουν κώλους σαν νεράτζια.
• Πρέβεζα – Σαρδέλες
Διότι λέγεται ότι βάζουν τις σαρδέλες στο κλουβί.
• Αθήνα – Γκάγκαροι
Γκάγκαρο ήταν το βαρύ ξύλο που ήταν κρεμασμένο με σκοινί πίσω από τις αυλόπορτες, τις οποίες έκλεινε με το βάρος του (gaga στα τούρκικα το ράμφος). Γκάγκαρος λεγόταν επί τουρκοκρατίας ο Αθηναίος της ανώτερης κοινωνικής τάξης, ο οποίος στην πόρτα του είχε γκάγκαρο. Σημαίνει σήμερα ο γνήσιος Αθηναίος.
• Φλώρινα – Απόγονοι της Γιουργίας
Γιατί η γιούργα ήταν η Γεωργία στα φλωρινιώτικα. Ήταν η μεγαλύτερη πόρνη της Φλώρινας. Απ’ τις μεγαλύτερες βρισιές για τους Φλωρινιώτες!
Πόντος – Ντουντούμια / Τουρκούλια
Άγνωστη προέλευση.
Λέσβος – Γκαζμάδες
Τη Μυτιλήνη τη λένε Γκασμαδία ή Κασμαδία οι φαντάροι που υπηρετούν εκεί, επειδή η στρατιωτική ζωή εκεί έχει πολύ σκάψιμο, σκάβουν ορύγματα. Επίσης, υπάρχει και ο παλιός μύθος που λέει ότι (σύμφωνα με την παράδοση από στόμα σε στόμα των φαντάρων) όταν ήταν να φτιαχτεί το αεροδρόμιο της Μυτιλήνης, όλοι οι κάτοικοι πήγαν να συνδράμουν κρατώντας από έναν κασμά (και κανένας δεν κρατούσε φτυάρι ή σκαπέτι).
• Σέρρες – Ακανέδες
Λόγω του ότι στη πόλη των Σερρών φτιάχνονται ακανέδες (ένα είδος γλυκού σαν λουκούμι).
• Πάτρα – Μινάρες
Λίγο υποτιμητική λέξη για τους Πατρινούς που σημαίνει μ..άκας αλλά σε πιο light εκδοχή. Τυπικός χαιρετισμός: “που ‘σαι ρε μιναρα”
• Ηράκλειο – Σουμπερίτες ή Καστρινούς
Σουμπερίτες, διότι στην κατοχή ο Σούμπερ είχε την έδρα του στο Hράκλειο και Καστρινούς επειδή το Ηράκλειο ονομαζόταν και Κάστρο.
• Αγρίνιο – Βλάχοι
Έτσι τους αποκαλούν οι Μεσολογγίτες, οι οποίοι θεωρούν τον εαυτό τους πολύ διακεκριμένο.
• Ναύπλιο – Κωλοπλένηδες
Οι Aργίτες τους αποκαλούν έτσι διότι πλένονταν στις τούρκικες τουαλέτες.
• Άργος – Πρασάδες
Ως αντίποινα τους έβγαλαν έτσι, διότι έτρωγαν το πράσο με το οποίο χτυπούσαν το γαϊδούρι τους.
• Καβάλα – Ψαροκασέλες
Έτσι τους αποκαλούν οι Ξανθιώτες.
• Αρκαδία – Σκορδάς ή Αβγοζύγης
Σκορδάς λόγω των τοπικών προϊόντων και αβγοζύγης γιατί πρώτοι οι Αρκάδες πουλούσαν αυγά βάσει του μεγέθους τους – των αυγών -.
• Κόρινθος – Λαΐδες
Γιατί Λαΐδα ήταν μια εταίρα της αρχαιότητας από την Κόρινθο.
• Κρήτη – Πέτσακες ή Σβούρους
Μάλλον από Ρέθυμνο, Ηράκλειο. Ο ορεσίβιος ή χωρικός που κατεβαίνει στην πόλη με ιμπεριαλιστικές διαθέσεις ως προς γυναίκες, μπάρια κλπ. με τα γνωστά αξεσουάρ (4χ4, μαύρο πουκάμισο κλπ κλπ). Τείνει να αντικαταστήσει και στα Χανιά το . Σβούροι είναι οι κάγκουρες στην τοπική διάλεκτο.
• Σαλαμίνα – Μπακαουκες ή Μανάρια
Για το “Μπακαουκας” υπάρχει και το γνωστό ανέκδοτο ότι στη σαλαμίνα επικρατεί… εμφύλιος μεταξύ των Μπακις και των Ουκας.
• Xαλκίδα – Τρελονερίτες
Απο το φαινόμενο της παλίρροιας. Τα τρελά νερά του Ευρίπου λένε οτι έχουν πειράξει και τα μυάλα των Χαλκιδέων.
• Τρίκαλα – Κασέρια ή Σακαφλιάδες
Κασέρια λόγω τοπικού τυριού και Σακαφλιάδες λόγω του Σακαφλιά, ο οποίος έζησε την εποχή του Μεσοπολέμου, λίγο μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και ήταν ο Δον Ζουάν της εποχής. Ήταν ένας ωραίος άντρας που είχε αναστατώσει την τρικαλινή κοινωνία με τα καμώματά του, ώσπου κάποιοι του στήσανε καρτέρι στα στενά σοκάκια του Βαρουσίου και τον μαχαιρώσανε (εξού και το γνωστό στιχάκι “Στα τρίκαλα στα δυό στενά σκοτώσανε τον Σακαφλιά”).
Το σακαφλιάς κατά λέξη σημαίνει ο φίλος της σάρκας.
Δημοσιεύτηκε στισ
Αθήνα, 28 Ιανουαρίου 2018

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Νο  1

ΘΕΜΑ: 28ο ΑΤΤΙΚΟ ΡΑΛΛΥ

Υπέροχο θέαμα και εντυπωσιακά περάσματα από τους καλύτερους οδηγούς σας υπόσχεται το  28ο ΑΤΤΙΚΟ ΡΑΛΛΥ, που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 24 Φεβρουαρίου 2018, στην περιοχή της Φυλής.
Είναι ο πρώτος αγώνας για το 2018 και διοργανώνεται από την Αγωνιστική Λέσχη Αυτοκινήτων (Α.Λ.Α), το παλαιότερο αθλητικό σωματείο αυτοκινήτου στην Ελλάδα.

Το 28ο ΑΤΤΙΚΟ ΡΑΛΛΥ  αποτελείται από δύο (2) Ειδικές Διαδρομές που επαναλαμβάνονται. Τη γνωστή και Κλασική Ειδική Διαδρομή Στεφάνη (Ε.Δ. 1 & 3), στην περιοχή «ΤΙΤΑΝ» και την Τεχνική Ειδική Διαδρομή Φυλής (Ε.Δ. 2 & 4), στην περιοχή της Φυλής.
Η εκκίνηση και ο τερματισμός του αγώνα θα γίνουν μπροστά στο Δημαρχείο Φυλής. Ώρα εκκίνησης 10:30 π.μ.  Ο δρόμος των ειδικών διαδρομών θα κλείσει  στις 9:30πμ.
Τα αγωνιστικά αυτοκίνητα, αφού κάνουν τον πρώτο κύκλο (loop) των Ειδικών Διαδρομών «Ε.Δ 1 & 2», θα συγκεντρωθούν για ενδεχόμενες επισκευές σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο (Service Park) επί της Λεωφόρου Φυλής. Κατόπιν, θα συνεχίσουν για το δεύτερο κύκλο των Ειδικών Διαδρομών «Ε.Δ. 3 & 4», όπου και θα τερματίσουν.

Το 28ο ΑΤΤΙΚΟ ΡΑΛΛΥ αποτελεί συνέχεια της πρωτοποριακής δράσης της Α.Λ.Α, η οποία στα 50 χρόνια ιστορίας της έχει αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα της στο μηχανοκίνητο αθλητισμό. Καθοριστική είναι και η συμβολή των αντιδημάρχων Δ.Ε. Φυλής και Δ.Ε. Δερβενοχωρίων, κ.κ. Σπύρου Μπρέμπου και Νίκου Πέτρου αντίστοιχα, οι οποίοι από την πρώτη στιγμή αγκάλιασαν το εν λόγω εγχείρημα.

Να είστε όλοι εκεί για να παρακολουθήσετε την προσπάθεια σπουδαίων ελληνικών πληρωμάτων, με το θέαμα να ικανοποιεί ακόμα και τον πιο δύσκολο θεατή.
Μείνετε συντονισμένοι και παρακολουθήστε τα νέα και τις εξελίξεις του αγώνα στο site μας www.ala-racingclub.gr  και στη σελίδα μας στο facebook www.facebook.com/alaracingclub/.

Στο link του site μας, θα βρείτε όλα τα χρήσιμα έγραφα του αγώνα.

Το Γραφείο Τύπου Α.Λ.Α
Αναστάσιος Γαλάνης
Μαρία Αμαξοπούλου