Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ
δεν υπάρχουν σήμερα…..

9+9
Στα «Εννιάρια» όπως έλεγαν οι θαμώνες του το πιο διάσημο ίσως μαγαζί των 80’sπίσω από το Στάδιο,  για να καθίσεις για φαγητό στο αριστερό κομμάτι που λειτουργούσε το εστιατόριο αν ήσουν άντρας έπρεπε να φοράς υποχρεωτικά γραβάτα, και για να κλείσεις τραπέζι στο club που ήταν στο δεξί κομμάτι του μαγαζιού έπρεπε να είχες όνομα, λεφτά και τον Αλόρα – τον μετρ- μέσο. Εκεί, στο στέκι των πιο επωνύμων της Αθήνας, ο Κώστας Ζουγανέλης μας πρωτόμαθε να τρώμε σαλάτα με ωμό σπανάκι, γαρίδες με bacon και αυθεντικό σουφλέ σοκολάτα. Τα καλοκαίρια το μαγαζί μετακόμιζε στις 9 Μούσες του Αστέρα σε μεγαλύτερο χώρο, με περισσότερα τραπέζια και τον κύριο Κώστα, τον πορτιέρη να γίνεται πιο ελαστικός στα κριτήρια του. 
Δημοσιεύτηκε στισ
Μαύρες τρύπες

Γνωρίζουμε ότι οι μαύρες τρύπες είναι πυκνότατες μάζες των οποίων το μαγνητικό πεδίο απορροφά τα πάντα στο διάβα τους. Κανείς όμως δεν μπορεί να εξηγήσει τι απογίνονται όλα όσα έχουν την κακή τύχη να απορροφηθούν από μια μαύρη τρύπα
Δημοσιεύτηκε στισ

“Στέγνωσα τη ψυχή μου για να υπηρετήσω σωστά αυτόν τον τόπο”
“Για να δικαιώσω το πέρασμά μου από τον κόσμο αυτό, αφιέρωσα τη ζωή μου στην υπηρεσία του ελληνικού λαού”…
                               Κων/νος Καραμανλής (έφυγε σαν σήμερα πριν 20 χρόνια)

Δημοσιεύτηκε στισ

Είκοσι χρόνια από τον θάνατο του Κ Καραμανλή…
Ο Π Λουκάκος θυμάται και γράφει 
Απόσπασμα από την Athens voice….

Την ημέρα που θα φεύγαμε, αποχαιρετιστήκαμε συγκινημένοι. 
«Εσείς γυρίζετε στα παιδιά σας και στους αγαπημένους σας, εγώ στη μοναξιά μου. Συγγνώμη αν σας κούρασα, ξέρω ότι είμαι κουραστικός και δύσκολος άνθρωπος», μας είπε ο Καραμανλής. 
«Γιατί μοναξιά; Εσάς σας αγαπάνε τόσοι άνθρωποι», απάντησε η γυναίκα μου.
Ο Καραμανλής χαμογέλασε και της είπε: «Μεγαλώνοντας θα μάθεις ότι είναι πιο σημαντικό να αγαπάς από το να σε αγαπάνε. Γιατί όταν σε αγαπάνε γεμίζεις απλώς τον εγωισμό σου, ενώ όταν αγαπάς εσύ, γεμίζεις ολόκληρος»

Δημοσιεύτηκε στισ
Πάνος Λουκάκος θυμάται για τον Καραμανλή ….
Η συζήτηση έκλεισε με μία παρατήρησή του σχετικά με τη σύγκρουση Βαρδινογιάννη-Κόκκαλη εκείνων των ημερών:
«Πρόκειται για αλληλοφάγωμα καρχαριών. Ανησυχώ όμως πολύ, γιατί έχει επέλθει μια βαθύτερη αλλοίωση του πολιτεύματος. Λίγοι, ελάχιστοι άνθρωποι, έχουν αποκτήσει τεράστια και ανεξέλεγκτη δύναμη, έχουν διεισδύσει παντού και κάνουν ό,τι θέλουν, χωρίς να υπολογίζουν κανέναν και τίποτε. Πού θα βγάλει αυτό;»
Δημοσιεύτηκε στισ
Αυτός ήταν ο Καραμανλής

Γράφει ο Πάνος Λουκάκος

Έπειτα από μισή ώρα και ενώ είχαμε καθίσει πια στο τραπέζι, με τον εφοπλιστή στο διπλανό, ήλθε να τον χαιρετήσει ο πατέρας του Θόδωρου που μόλις είχε βγει μπροστά μας από το βαρκάκι του, επιστρέφοντας από το ψάρεμα, βρώμικος, ιδρωμένος, με άσπρη φανέλα και κοντό τζιν παντελόνι. Ήλθε κατευθείαν στο τραπέζι μας, πλησίασε τον Καραμανλή, με χαμόγελο μέχρι τ’ αυτιά κι οι δυο, κι έσκυψε να του φιλήσει το χέρι και αυτός. Ο Καραμανλής αυτή τη φορά το κατέβασε αμέσως και με δύναμη. «Τι φιλάς, δεσπότης είμαι;» του είπε και συνέχισε να συζητά μαζί του για ώρα, ρωτώντας τον τι κάνει, πώς πάνε οι δουλειές κ.λπ. Ο εφοπλιστής με τη γυναίκα του κάθονταν ακριβώς δίπλα μας.
Λίγο αργότερα ήλθε να τον χαιρετήσει ένας γνωστός μεγαλοεπιχειρηματίας, μεσήλικας, κομψευόμενος, τυπική φιγούρα της Μυκόνου. Ο Καραμανλής τον χαιρέτησε μεν, αμέσως δε και τον αποχαιρέτησε: «Άντε, γεια σου, δεν θα σε ξαναδούμε, εμείς Κυριακή φεύγουμε». Ήταν μόλις Τρίτη.
Δημοσιεύτηκε στισ

Αυτός ήταν ο Καραμανλής …….

Γράφει ο Πάνος Λουκάκος ,

κείνη την εβδομάδα στη Μύκονο έμαθα πολύ καλύτερα τον Καραμανλή. Τον αγάπησα και τον εκτίμησα ακόμη περισσότερο. Αξίζει ίσως εδώ να αφηγηθώ ορισμένα περιστατικά ενδεικτικά της προσωπικότητάς του. Στον Ορνό, πάνω στη θάλασσα, είχε ο οικονόμος του, ο Θόδωρος Χαριτόπουλος, τέσσερα-πέντε ενοικιαζόμενα δωμάτια κι ένα μικρό εστιατόριο. Άριστος μάγειρας ο ίδιος, ετοίμαζε συχνά εκεί το δείπνο και πηγαίναμε το βράδυ στο ταβερνάκι του.
Συνήθως, και μέχρι να ετοιμαστεί το τραπέζι, καθόμασταν για ποτό σ’ ένα μικρό σαλονάκι, συζητώντας περί ανέμων και υδάτων. Μία από τις φορές που περιμέναμε να περάσουμε στην αίθουσα του εστιατορίου, ήλθε ο Θόδωρος και του είπε ότι παρακαλεί να έλθει να τον χαιρετήσει ένας εφοπλιστής, ο οποίος καθόταν σε διπλανό από το προοριζόμενο για εμάς τραπέζι. Ο Καραμανλής αρνήθηκε. Παρενέβη ο αδελφός του Αλέκος: «Είναι ένας από τους μεγάλους έλληνες εφοπλιστές της Νέας Υόρκης», τον ενημέρωσε. Ο Καραμανλής συνέχισε να αρνείται, «Δεν ήλθα εδώ για κοινωνικά» είπε, αλλά τότε εμφανίστηκε μπροστά του και τον χαιρέτησε θερμά η σύζυγος του εφοπλιστή. «Θέλει να σας χαιρετήσει και ο Κώστας, μπορεί να έλθει;» τον ρώτησε. Εκών άκων, ο Καραμανλής δέχτηκε.
Ήλθε τότε ο εφοπλιστής, πράγματι ένας από τους μεγάλους της ναυτιλίας, 65-70 ετών, κλασικός εκπρόσωπος των καλών, ελληνικών, παραδοσιακών οικογενειών της θάλασσας. Χαιρέτησε ευγενέστατα και, περιέργως, έσκυψε κι έκανε κίνηση να φιλήσει το χέρι του Καραμανλή. Περιέργως επίσης, ο Καραμανλής άφησε αδιαμαρτύρητα το χέρι του. Είπε στον εφοπλιστή δυο-τρεις τυπικές κουβέντες για το κτήμα του στην Κέρκυρα –«Να με πάρεις επιστάτη σου εκεί, άμα ξεμπερδέψω απ’ εδώ που έμπλεξα»– και με ένα «Άντε, γεια σου τώρα» έκλεισε την κουβέντα.
Πάνος Λουκάκος 
Δημοσιεύτηκε στισ

Κύπρος: Στο 4,2% η ανάπτυξη

Η Ελληνική Τράπεζα εκτιμά ότι το 2018 η κυπριακή οικονομία θα αναπτυχθεί με ρυθμό 4,2%. Η ανάπτυξη αναμένεται ότι θα υποστηριχθεί κυρίως από την ιδιωτική κατανάλωση, τις επενδύσεις και από τη συνεχή βελτίωση στην αγορά εργασίας. Η ανεργία αναμένεται να μειωθεί στο 9,2% το 2018, ενώ ο πληθωρισμός να παραμείνει σε σχετικά χαμηλά επίπεδα, γύρω στο 0,5%.
Δημοσιεύτηκε στισ
Στον κομμουνισμό δεν θα είναι πια με τίποτα ο χρόνος εργασίας , αλλά ο διαθέσιμος χρόνος το μέτρο του πλούτου …

Έλεγε και σωστά πράγματα ο Μάρξ !!

Δημοσιεύτηκε στισ
Διάσημα σπίτια 
Οικία Ανδρέα Εμπειρίκου
Στην οδό Αινιάνος βρισκόταν η οικία του ποιητή Α. Εμπειρίκου, στην οποία σύχναζαν ποιητές και διανοούμενοι της γενιάς του 30. Εκεί πρωτοδιαβάστηκαν τα έργα του ίδιου του Εμπειρίκου αλλά και η Αμοργός του Νίκου Γκάτσου και ο Μπολιβάρ του Ν. Εγγονόπουλου.
«Είχαμε άλλωστε, τώρα αποκτήσει για τις βραδινές ώρες, ένα άλλο καταφύγιο, το καινούργιο σπίτι του Ανδρέα Εμπειρίκου στην οδό Γεωργίου Αινιάνος. Οι τακτικές συγκεντρώσεις της Πέμπτης, που κρατήσανε σε όλο το διάστημα της Κατοχής, και ακόμα – αλλά όχι με την ίδια ζωηρότητα – μετά την Απελευθέρωση έγιναν ιστορικές. Εκεί στις δυο συνεχόμενες αίθουσες που η μια τους πλευρά ήταν σκεπασμένη ως πάνω με βιβλία και οι άλλες με έργα του Yves Tanguy και του Max Ernst, στριμωγμένοι σε πολυθρόνες, καναπέδες, καρέκλες, καρεκλάκια, κι οπουδήποτε αλλού βρίσκαμε, πολλές φορές χάμου, πάνω σε μαξιλάρια, παρακολουθούσαμε τον οικοδεσπότη μας να διαβάζει με τη ζεστή, χαρακτηριστική φωνή του, που ήξερε τόσο καλά να παρακολουθεί και να χρωματίζει τις πιο παραμικρές διακυμάνσεις του κειμένου, όλα τα καινούργια τότε έργα του τα «Γραπτά» πρώτα-πρώτα, το «Αργώ ή Πλους αεροστάτου» και, τέλος, το μεγάλο, χιλίων σελίδων, μυθιστόρημά του «Ο μέγας Ανατολικός».
Οδυσσέας Ελύτης «Το χρονικό μιας δεκαετίας».
πηγή thetoc.gr
Δημοσιεύτηκε στισ


ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ ΑΝΤΡΕ ΣΤΗ ΡΩΜΗ


Για να ανακηρυχθεί κάποιος άγιος από την Καθολική Εκκλησία, θα πρέπει να έχει κάνει τουλάχιστον δύο θαύματα τα οποία δεν μπορούν να εξηγηθούν επιστημονικά,
 Ο Alfred Bessette, γνωστός επίσης και ως Άγιος Αδελφός Αντρές λέγεται ότι έκανε δύο τέτοια θαύματα τα οποία αναγνωρίστηκαν επίσημα από τη Ρώμη.
 Εκατοντάδες σελίδες ιατρικών μελετών πιστοποιούν ότι δεν υπάρχει καμία ιατρική εξήγηση για την ίαση καρκινοπαθούς όταν εκείνος προσευχήθηκε στον αδελφό Αντρέ. 
Το δεύτερο περιστατικό αφορά ένα μικρό αγοράκι το οποίο βρισκόταν σε κώμα και ξύπνησε όταν κάποιο μέλος της οικογένειάς του προσευχήθηκε στον άγιο. 

Δημοσιεύτηκε στισ


ΤΑ ΖΩΑ ΠΟΥ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΚΑΤΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ

Μια στο τόσο συμβαίνει να πεθαίνουν κάποια ζώα κατά χιλιάδες χωρίς καμία λογική εξήγηση. Αυτό συνέβη στο Αρκάνσας το 2011 όταν σχεδόν 5.000 κοτσύφια έπεσαν νεκρά από τον ουρανό. 
Το 2009 διάφορα ζώα, όπως εκατομμύρια σαρδέλες, χιλιάδες φλαμίνγκο και εκατοντάδες πιγκουίνοι καθώς και 60 περίπου πελεκάνοι βρέθηκαν νεκρά σε ακτή της Χιλής.
 Πολλοί το απέδωσαν στην κλιματική αλλαγή, κάτι που θα μπορούσε να εξηγήσει και την εξαφάνιση του 30% των μελισσών σε παγκόσμιο επίπεδο το 2010.