
Ορεινή Δωρίδα
χωριό Κόκκινος (παλιά ονομασία Λούτσοβος)

Τσιγκουρατι




Σκούρτα βοιωτια


Απέραντη ελευθερία, απέραντη ανασφάλεια…
Η Μαρία του ’89 και η Μαρία του ’25 (διήγημα)
Σ’ ένα καφενείο που δεν το έβρισκες σε χάρτη, αλλά μόνο στα όνειρα, ο χρόνος είχε στήσει παγίδα. Τα ρολόγια δεν χτυπούσαν, οι δείκτες στέκονταν, κι όμως οι κουβέντες κυλούσαν. Εκεί, αντικρυστά σε ένα ξύλινο τραπέζι, κάθονταν δύο γυναίκες που μοιράζονταν το ίδιο όνομα και την ίδια ηλικία: Μαρία, εικοσιοχτώ χρονών.
Η μία φορούσε ταγέρ με βάτες, το βλέμμα της γεμάτο βεβαιότητα. Ήταν η Μαρία του ’89.
Η άλλη, με τζιν ξεβαμμένο και ακουστικά λυτά στον λαιμό, κρατούσε κινητό στο χέρι της, κοιτώντας κάθε τόσο την οθόνη∙ η Μαρία του ’25.
— Στον ΟΤΕ δουλεύω, είπε η πρώτη. Μόνιμη θέση∙ χαρτί με υπογραφή και σφραγίδα. Δεν μετράει αν αύριο θυμώσω το αφεντικό ή αν δεν πιάσω στόχους∙ η καρέκλα μου είναι εκεί. Έχω ΙΚΑ, επιδόματα, μια σύνταξη που με περιμένει. Κι έτσι, το βράδυ κοιμάμαι με ήσυχο κεφάλι.
Η δεύτερη χαμογέλασε πικρά.
— Σ’ εμάς δεν υπάρχουν σφραγίδες∙ μόνο emails με ημερομηνίες λήξης. Σήμερα έχω δουλειά, αύριο μπορεί να τελειώσει. Μισθός που δεν φτάνει∙ ενοίκιο που ανεβαίνει. Για γιατρό, ψάχνω ιδιωτική ασφάλιση, κι αν θέλω σύνταξη, πρέπει να πληρώνω μόνη μου. Το κράτος μου λέει «επένδυσε στον εαυτό σου», μα με τι να επενδύσω; Με τον χρόνο που δεν μου μένει ή με τα χρήματα που δεν περισσεύουν;
Η Μαρία του ’89 ανασήκωσε τα φρύδια, σαν να μην καταλάβαινε.
— Δηλαδή δεν νιώθεις καμιά σιγουριά; Δεν ξέρεις πού θα σταθείς αύριο;
— Όχι, αποκρίθηκε η νεότερη. Εμάς μας μάθανε να τρέχουμε συνεχώς. Σπουδές, σεμινάρια, στόχοι, ανταγωνισμός. Η ελευθερία μας είναι απέραντη, αλλά η γη κάτω από τα πόδια μας συνεχώς τρέμει.
Έμειναν για λίγο σιωπηλές. Το καφενείο βυθίστηκε σε μια παράξενη ηρεμία∙ λες κι οι τοίχοι άκουγαν και κρατούσαν τις λέξεις τους σαν πολύτιμο μυστικό.



Το ραντεβού,ο Γεραπετριτης κι εμείς στη καρακοσμάρα μιας στείρας και ανεμπνευστης αντιπολιτευσης
•Αν υπάρχει κάποιο λάθος για το ραντεβού Μητσοτάκη και Ερντογαν είναι το ότι κλείστηκε, ανοήτως ,ένα τέτοιο ραντεβού.Αν κλείστηκε ,γιατί οι Τούρκοι λένε άλλα.Αν υπάρχει κάποια αόρατη ,υπέρ ημων ,χειρ που το διόρθωσε με την ακούσια συνδρομή και του Μαρκο Ρουμπιο ήταν η ματαίωση του.Αν δεν το ματαίωναν οι Τούρκοι θαπρεπε να το ματαιώσουμε εμείς με κάποια δικαιολογία.Τι νόημα είχε αυτή η συνάντηση στη συγκεκριμένη συγκυρία;Κανένα.Αντιθετως μπορούσε να έχει πολύ κακό αποτέλεσμα.Η ανάλυση Γεραπετριτη και η προσπάθεια να το «επιτύχει» είναι πραγματικά και απερίφραστα αφελης.Αντι να επικριθεί η κυβέρνηση γι αυτό ,για την αναλυτική της αδυναμία και ανοησία ,υψώνονται
εξ ίσου ανόητες αντιπολιτευτικές φωνές.Χασαμε το ραντεβού.Tragic.
•Οι Τούρκοι πήγαν στη Ν.Υορκη με ένα κύριο στόχο.Να γλυκάνουν τον Τραμπ για την εν γένει στάση τους και να πάρουν τα αεροπλάνα.Μειωσαν δασμούς,αγγέλουν μια γιγαντιαία προμήθεια για την Turkish airlines.Δινουν τα ρέστα τους.Την ίδια όμως στιγμή κινείται δραστήρια και έντονα ενάντια σε αυτή τη προοπτική,το Εβραϊκό λόμπυ και από κοντά το λιγότερο ισχυρό αλλά υπαρκτό δικό μας λόμπυ. και άλλες διαθέσιμες επιρροές που έχουμε.
Ειναι στιγμή αντιπαράθεσης ,έντονης ,παρασκηνιακής,που έχει ουσία.Μακροπροθεσμη,μεσοπρόθεσμη και άμεση.Σε αυτές τις συνθήκες τι νόημα θα είχε η συνάντηση Μητσοτάκη Ερντογαν.Να του πούμε τι;Μη θυμώνεις c est la vie.Δεν πρόκειται να σ αφήσουμε να πάρεις τα αεροπλάνα καλά τα λέει το Ισραήλ και οι δικοί μας .Να καταργήσεις τώρα το casus belli.Να βγάλεις το σκασμό για το καλώδιο.Μη μας ξανά μιλήσεις για τη Chevron δεν σου πέφτει λόγος.Αστα αυτά και να μιλήσουμε για τη κλιματική αλλαγή,το μπάσκετ,και να βρούμε λύση για το αν είναι ελληνικός ή τουρκικός ο καφές και αν το doner είναι καλύτερο από το γύρο.Μονο στο τελευταίο συζητάμε μια γενναία υποχώρηση.Γιατι;Γιατι οι δίαυλοι πρέπει να είναι ανοιχτοί.Και να ακούγαμε πάλι το ποίημα ότι καταπιέζουμε τους «Τούρκους» της Θράκης,πρέπει να αποστρατικοποιησουμε τα νησιά και δυο κράτη στη Κύπρο.Γιατι μόνο στη Παλαιστινη και όχι στη Κύπρο.Να σταματήσουμε δε άμεσα τις συζητήσεις με τη Λιβύη.Θαχαμε μια πολύ ευχάριστη ατμόσφαιρα στον ΟΗΕ.
•Ήταν αυτή συγκυρία κατάλληλη;Οχι βέβαια.Ενα πελώριο και αμφίπλευρο ενώπιον της παγκοσμιοτητος αι σιχτιρ θα ήταν το αποτέλεσμα και τα νερά θα ήταν πιο ταραγμένα.Προς τι;
•Μη με παρεξηγήσετε.Ειμαι υπέρ του διαλόγου.Τη στιγμή που πρέπει και με καλή προετοιμασία και προϋποθέσεις.Στο σωστό κατά περίπτωση επίπεδο.Οχι να σπάμε τα μούτρα μας επειδή ο Γεραπετριτης δεν μπορεί να μοιράσει δυο γαϊδάρων άχυρα.
Πάνος Μπιτσαξής


Ιντεραμέρικαν όλε!!
διακρίνονται: Εσφόρμες, Πιλάλας, Παπαβασιλείου, Τσίρος, Μαρκοζάνη, Μπερτσιάς, Κασσελάκης, Δημητριάδης κλπ
