Άγιος Αθανάσιος Σκούρτα Βοιωτίας
Σκουρτα .παλαίμαχοι -νέοι 4 – 6
Πώς στήνουν την παγίδα στον Κυριάκο Μητσοτάκη
Σάββατο 07 Απριλίου 2018, 00:02
Του Σάκη Μουμτζή
Είναι γνωστό πως τόσο ο διεθνής παράγοντας όσο και Ελληνες ολιγάρχες, επιδιώκουν τον σχηματισμό κυβέρνησης του μεγάλου συνασπισμού. Συγκυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας –ΣΥΡΙΖΑ.
Είτε από άγνοια των συνθηκών που επικρατούν στην Ελλάδα είτε από ευτελή οικονομικά κίνητρα, πιστεύουν πως αυτό το εγχείρημα μπορεί να πραγματοποιηθεί και να επιτύχει. (Για τα συμφέροντα τους).
Προς αυτήν την κατεύθυνση, υπάρχουν δύο αλληλοτεμνόμενοι κύκλοι.
Πρώτος κύκλος: είναι όλοι αυτοί που επιθυμούν να παραμείνει, οπωσδήποτε, ο Α. Τσίπρας στην κεντρική πολιτική σκηνή, ως πρωταγωνιστής. Το είπε προχθές απερίφραστα ο Αμερικανός πρέσβης. Θέλει ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ να βρίσκεται στο πολιτικό προσκήνιο ως το 2039. Και για να μην φανεί πως μεροληπτεί, αμέσως μετά, δήλωσε πως επιθυμεί το ίδιο και για τον Κ. Μητσοτάκη.
Από πού προέρχεται αυτή η αγάπη για τον πρωθυπουργό; Μα είναι ο άνθρωπος τους. Είναι αυτός που ψήφισε πράγματα που κανένας άλλος πρωθυπουργός δεν θα ψήφιζε, καθώς κανένας δεν θα τολμούσε να υποθηκεύσει την περιουσία του Ελληνικού Δημοσίου για 99 χρόνια.
Και όλα αυτά τα έκανε, χωρίς «να ανοίξει μύτη».
Δεύτερος κύκλος: είναι όλοι αυτοί που αγωνίζονται να μην γίνει πρωθυπουργός ο Κ. Μητσοτάκης. Και είναι πολλοί και ισχυροί. Πολιτικοί και τεχνοκράτες της Ευρωζώνης που είναι απόλυτα ικανοποιημένοι από την απόδοση του Α. Τσίπρα και Ελληνες ολιγάρχες που γνωρίζουν πως ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας δεν «ντηλάρει».
Δεν είναι διατεθειμένος να τους πληρώσει διόδια για να γίνει πρωθυπουργός. Μια χαρά τα έχουν «βρει» με τον Τσίπρα.
Ο σχεδιασμός αυτός και των δύο αλληλοτεμνόμενων κύκλων έχει ένα πρόβλημα. Είναι διάχυτη η εντύπωση στους πολίτες πως, αν τα πράγματα κυλήσουν ως έχουν, η Νέα Δημοκρατία θα κερδίσει τις εκλογές και ο αρχηγός της θα γίνει πρωθυπουργός.
Πώς μπορεί αυτό να αποτραπεί; Μόνον αν διασπαστεί η Νέα Δημοκρατία και σχηματισθεί ένα κόμμα στα δεξιά της με σοβαρό αρχηγό και όχι με τους υπάρχοντες γραφικούς τύπους. Ούτως ή άλλως λεφτά, γι΄αυτό το εγχείρημα, υπάρχουν και είναι πολλά.
Είναι γνωστό πως τόσο ο διεθνής παράγοντας όσο και Ελληνες ολιγάρχες, επιδιώκουν τον σχηματισμό κυβέρνησης του μεγάλου συνασπισμού. Συγκυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας –ΣΥΡΙΖΑ.
Είτε από άγνοια των συνθηκών που επικρατούν στην Ελλάδα είτε από ευτελή οικονομικά κίνητρα, πιστεύουν πως αυτό το εγχείρημα μπορεί να πραγματοποιηθεί και να επιτύχει. (Για τα συμφέροντα τους).
Προς αυτήν την κατεύθυνση, υπάρχουν δύο αλληλοτεμνόμενοι κύκλοι.
Πρώτος κύκλος: είναι όλοι αυτοί που επιθυμούν να παραμείνει, οπωσδήποτε, ο Α. Τσίπρας στην κεντρική πολιτική σκηνή, ως πρωταγωνιστής. Το είπε προχθές απερίφραστα ο Αμερικανός πρέσβης. Θέλει ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ να βρίσκεται στο πολιτικό προσκήνιο ως το 2039. Και για να μην φανεί πως μεροληπτεί, αμέσως μετά, δήλωσε πως επιθυμεί το ίδιο και για τον Κ. Μητσοτάκη.
Από πού προέρχεται αυτή η αγάπη για τον πρωθυπουργό; Μα είναι ο άνθρωπος τους. Είναι αυτός που ψήφισε πράγματα που κανένας άλλος πρωθυπουργός δεν θα ψήφιζε, καθώς κανένας δεν θα τολμούσε να υποθηκεύσει την περιουσία του Ελληνικού Δημοσίου για 99 χρόνια.
Και όλα αυτά τα έκανε, χωρίς «να ανοίξει μύτη».
Δεύτερος κύκλος: είναι όλοι αυτοί που αγωνίζονται να μην γίνει πρωθυπουργός ο Κ. Μητσοτάκης. Και είναι πολλοί και ισχυροί. Πολιτικοί και τεχνοκράτες της Ευρωζώνης που είναι απόλυτα ικανοποιημένοι από την απόδοση του Α. Τσίπρα και Ελληνες ολιγάρχες που γνωρίζουν πως ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας δεν «ντηλάρει».
Δεν είναι διατεθειμένος να τους πληρώσει διόδια για να γίνει πρωθυπουργός. Μια χαρά τα έχουν «βρει» με τον Τσίπρα.
Ο σχεδιασμός αυτός και των δύο αλληλοτεμνόμενων κύκλων έχει ένα πρόβλημα. Είναι διάχυτη η εντύπωση στους πολίτες πως, αν τα πράγματα κυλήσουν ως έχουν, η Νέα Δημοκρατία θα κερδίσει τις εκλογές και ο αρχηγός της θα γίνει πρωθυπουργός.
Πώς μπορεί αυτό να αποτραπεί; Μόνον αν διασπαστεί η Νέα Δημοκρατία και σχηματισθεί ένα κόμμα στα δεξιά της με σοβαρό αρχηγό και όχι με τους υπάρχοντες γραφικούς τύπους. Ούτως ή άλλως λεφτά, γι΄αυτό το εγχείρημα, υπάρχουν και είναι πολλά.
Το αίτιο για να συμβεί αυτό είναι η στάση που θα κρατήσει η Νέα Δημοκρατία στο Σκοπιανό ζήτημα. Μέχρι στιγμής η σθεναρή στάση που κρατεί, όχι μόνον στο ζήτημα της ονομασίας, έχει ματαιώσει αυτούς τους σχεδιασμούς.
Όσο όμως προχωρούν οι συνομιλίες, είναι λογικό να ασκηθούν αφόρητες πιέσεις στον Κυριάκο Μητσοτάκη από τον διεθνή παράγοντα για να αναθεωρήσει την πολιτική του και να συναινέσει σε λύση που θα έρχεται σε αντίθεση με την θέληση του 70% του Ελληνικού λαού, και θα δράσει διαλυτικά στην βάση της παράταξης.
Σε αυτήν την περίπτωση θα προκύψει σοβαρό εσωκομματικό ζήτημα. Συνεπώς, πολύ σύντομα ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα κληθεί να απαντήσει στο δίλημμα : συναινετική λύση στο Σκοπιανό ή στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές;
Γιατί αν συμβεί το πρώτο δεν μπορεί να συμβεί το δεύτερο.
Η μοναδική επιλογή που έχει ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι η εμμονή του στις θέσεις του κόμματος του. Οχι σύνθετη ονομασία με το όνομα Μακεδονία, η όποια λύση θα είναι είναι erga omnes, και η διαδικασία επίλυσης θα είναι ενιαία, χωρίς χρονοδιαγράμματα και στάδια.
Πρέπει να γίνει κατανοητό απ΄όλους όσοι επιθυμούν την ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, πως η αντιπολίτευση της Νέας Δημοκρατίας θα πρέπει να είναι δομική, ολοκληρωτική και απόλυτη.
Η συναινετικά αντιπολίτευση θα είναι καταστροφική.
Συνεπώς, όποιος επιθυμεί καθαρές λύσεις πρέπει να έχει και καθαρές θέσεις.
Είμαι σίγουρος πως ο Κ. Μητσοτάκης το έχει αντιληφθεί.
Φωτογραφία: Shutterstock
Μικροεπισκευές
Σκουρτα 2018
Δήμητρα Μεργιαλή
ζούσαμε καλύτερα πριν από 50 χρόνια
Αντί άλλης απάντησης, διάβαστε το παρακάτω κείμενο του παιδίατρου Αντώνη Δαρζέντα:
Το 53% των Ελλήνων ισχυρίζεται πως τη δεκαετία του ’60 περνούσε καλύτερα. Και αρχίζετε κάτι Ευρωλιγούρηδες και λέτε πως τώρα είμαστε καλύτερα.
Εγώ αντίθετα έχω πολύ διαφορετική γνώμη.
Τη δεκαετία του ’60 όλα ήταν πολύ όμορφα! Η νεογνικη και παιδική θνησιμότητα ήταν τεράστια. Σχεδόν 2 στα 10 παιδιά πέθαιναν πριν ενηλικιωθουν. Πολλές γυναίκες πέθαιναν στη γέννα. Αλλά κάναμε πολλά παιδιά, οπότε μας περισσευαν.
Οι πόλεις και τα χωριά ήταν υπέροχα, γραφικά. Χωματοδρομοι παντού, όπου τα παιδιά έπαιζαν ευτυχισμένα, μιας και λίγα πήγαιναν σχολείο. Όταν είχαν να φάνε βέβαια. Ή όταν δεν δούλευαν από 12 χρονών.
Τα σπίτια ήταν απλά, λιτά, απέριττα. Συνήθως παραγκες, οι τυχεροί είχαν πέτρινα που το χειμώνα είχαν υπέροχη μούχλα και υγρασία ενώ η απουσία αφρολουτρων και σαπουνιων τους γλύτωνε πολύτιμο χρόνο. Δεν υπήρχαν τουαλέτες μέσα στα σπίτια και απολάμβαναν την υπέροχη αφοδευση στην ελληνική ύπαιθρο.
Οι σχέσεις των ανθρώπων ήταν ειλικρινείς. Η γυναίκα ψήφιζε ότι και ο άντρας. Έπαιρνε και το όνομα του, όχι μόνο το επώνυμο αλλά και το μικρό. Μητσαινα, του Δημήτρη, Γιωργαινα του Γιώργη. Όχι όπως τώρα που τη ρωτάς «τίνος είσαι συ μάνα μου» και δεν ξέρει. Οι γυναίκες δεν κυκλοφορουσαν μόνες τους στο δρόμο. Η τιμή της αδερφής ήταν πάνω από όλα. Πολλά εγκλήματα τιμής γίνονταν. Όχι όπως τώρα που υποδεχεσαι χαμογελαστός το φίλο της κόρης σου και της αδερφής σου. Της έριχνες τότε μια μπουφλα και της έλεγες «δεν θα πας πουθενά μωρή». Και όλα λυνονταν αρμονικά, χωρίς διαφωνίες.
Δεν υπήρχε αυτισμός και κατάθλιψη. Ο τρελός της γειτονιάς ή του χωριού ήταν ένας από εμάς τον κοροϊδευαμε και τον σφαλιαρωναμε ή του πετουσαμε πέτρες και περνούσαμε πολύ ωραία. Αν τυχόν ήταν επικίνδυνος είχαν φροντίσει οι δικοί του να είναι μόνιμα κλειδωμένος σε ένα υπόγειο.
Οι σχέσεις των ανθρώπων με τα ζώα ήταν επίσης όμορφες.
Δεν υπήρχαν αδέσποτα! Γιατί οι καλοί χωριάτες όποτε έβλεπαν αδέσποτο ή το πυροβολουσαν ή του έριχναν φόλα. Τα παιδιά επίσης εδεναν ντενεκέδια στην ουρά τους ή τα πιο μερακλιδικα τους έβαζαν και στουπί με φωτιά.
Κρέας τρώγαμε μια φορά το εξάμηνο και αν, οπότε δεν υπήρχε δυσκοιλιοτητα και υψηλή χοληστερίνη. Ούτε καρκίνος. Ο κόσμος πέθαινε αγνά, από μια απλή ιωση, από πνευμονία, ελονοσία, διφθερίτιδα κοκκυτη. Και ζούσε έως τα 55 του. Ούτε σύνταξη ούτε να ταλαιπωρειται στις ουρές των τραπεζών.
Στη Σαντορίνη στο χωριό του πατέρα μου παιδιά έμεναν τυφλά από τραχωμα, μια νόσο που περνά με νερό και σαπούνι, ή με μια και μόνο σταγόνα αντιβιοτικού κολλυρίου.
Οι καρδιές των ανθρώπων όμως ήταν κοντά γιατί περνούσαμε εκείνα τα υπέροχα βράδια. Ιδίως το χειμώνα τουρτουριζοντας από το κρύο αγκαλιά όλοι μαζί για να ζεσταθουμε.
Ήταν υπέροχα λοιπόν τη δεκαετία του ’60. Και τη νοσταλγουμε. Και ξέρετε γιατί;.
Γιατί αυτήν την Ελλάδα αξίζουμε.
Κτηματολόγιο: Έως τις 9 Ιουλίου οι δηλώσεις στους δήμους Τανάγρας και Χαλκιδέων
Παρατείνεται έως τις 9 Ιουλίου η προθεσμία υποβολής δηλώσεων ιδιοκτησίας για τους κατοίκους εσωτερικού του Προκαποδιστριακού Δήμου Σχηματαρίου του Καλλικρατικού Δήμου Τανάγρας της Περιφερειακής Ενότητας Βοιωτίας και των Προκαποδιστριακών Δήμων/Κοινοτήτων Αφρατίου, Βαθέος, Καλοχωρίου – Παντειχίου, Νέας Αρτάκης, Νέας Λαμψάκου, Παραλίας Αυλίδος, Φάρου και Φύλλων του Καλλικρατικού Δήμου Χαλκιδέων της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας.
Σύμφωνα με απόφαση του Κτηματολογίου οι πολίτες καλούνται να υποβάλουν δήλωση της ακίνητης περιουσίας τους στο Γραφείο Κτηματογράφησης της περιοχής που βρίσκεται το ακίνητό τους ή και ηλεκτρονικά μέσω της ιστοσελίδας www.ktimatologio.gr
Η προθεσμία για την υποβολή δηλώσεων για τους κατοίκους εξωτερικού και το Ελληνικό Δημόσιο λήγει επίσης στις 9 Ιουλίου 2018.
Η υποβολή της δήλωσης είναι υποχρεωτική, άλλως επέρχονται οι κατά το νόμο προβλεπόμενες κυρώσεις.
Οι περιοχές (προκαποδιστριακοί ΟΤΑ) στις οποίες πραγματοποιείται η συλλογή δηλώσεων ιδιοκτησίας και τα αρμόδια γραφεία εμφανίζονται αναλυτικά παρακάτω:
Τα ακίνητα τα οποία δεν θα δηλωθούν κατά τη διάρκεια της κτηματογράφησης, θα καταγραφούν στις Αρχικές Εγγραφές ως «αγνώστου ιδιοκτήτη» και εφόσον δεν πραγματοποιηθούν οι σχετικές διορθώσεις στις προβλεπόμενες προθεσμίες, θα περιέλθουν στο Ελληνικό Δημόσιο. Συνεπώς είναι ιδιαίτερα κρίσιμο, οι δικαιούχοι να προσέλθουν το αργότερο έως την ημερομηνία λήξης της παράτασης συλλογής δηλώσεων ιδιοκτησίας για να υποβάλλουν την δήλωση τους, διαφορετικά θα απαιτηθεί μεγαλύτερο κόστος και περισσότερος χρόνος για την ολοκλήρωση της διαδικασίας.
Κέρδος online 5/4/2018 13:12
α. «τόνδε προς πέτραις/ υψηλοκρήμνοις τον λεωργόν οχμάσαι/ αδαμαντίνων δεσμών εν αρρήκτοις πέδαις» (Αισχύλος «Προμηθεύς Δεσμώτης», στ. 4-6, τον πανούργο τούτον να τον καρφώσεις εκεί πάνω στα βράχια τ’ αψηλόγκρεμνα, δεμένον μ’ ατσάλινα δεσμά που να μη σπάνε),
|
