Μια αληθινή, όσο και διδακτική ιστορία. Όταν νομίζεις ότι έχεις βγάλει νοκ άουτ το μεγάλο σου αντίπαλο, ενώ στην πραγματικότητα τον έχεις κάνει απλώς λίγο πιο πλούσιο.
 Το όνομά του ήταν Ωνάσης. Αριστοτέλης Ωνάσης»
 Το 1958 ο Ωνάσης πιστός στην αρχή του ότι οι καλύτερες συμφωνίες και το καλύτερο σεξ γίνονται έξω από τα καθιερωμένα, ετοιμάζεται να κλείσει το deal του αιώνα. Το παράτολμο σχέδιο του, που θα έφερνε τα πάνω – κάτω στο χώρο των πετρελαϊκών, άρχισε να εκπονείται τη μέρα που συνειδητοποίησε ότι οι μεγάλες πετρελαϊκές, (οι Επτά Αδελφές, όπως τις έλεγαν), στέκονταν εμπόδιο στις δουλειές του, επειδή πλέον όλοι είχαν δικά τους σκάφη και σπάνια νοίκιαζαν ανεξάρτητα τάνκερ.

 Έγραψε μάλιστα κάποτε σε επιστολή του πως ένιωθε σαν… ταξιτζής του οποίου όλοι οι πελάτες αγοράζουν Ι.Χ. Ο Ωνάσης, ήθελε κομμάτι της πίτας και ήταν αποφασισμένος να το κερδίσει. Από τη στιγμή που οι Αμερικάνοι βρήκαν πετρέλαιο στη Σαουδική Αραβία, η κοινοπραξία ARAMCO ήλεγχε τα πάντα, από τη γεώτρηση ως τη διύλιση.

 Ο Ωνάσης κάνει μια πρόταση στο νέο, άπειρο βασιλιά: Του ζητά να μεταφέρει τον κύριο όγκο του σαουδαραβικού μαζούτ και σε αντάλλαγμα, θα ναυπηγούσε στόλο πετρελαιοφόρων με σαουδαραβική σημαία. Η συμφωνία της Τζέντα –όπως έμεινε στην ιστορία- θα του επέτρεπε να καθορίζει τα ναύλα στο διεθνές πετρελαϊκό εμπόριο. Αν ο Ωνάσης κατάφερνε να σφραγίσει τη συμφωνία θα γινόταν ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο, καθώς δε θα υπήρχε όριο στα κέρδη διότι θα έπαιρνε όλο και μεγαλύτερα ποσοστά από την κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας.

 Η απειλή για ξένες κυβερνήσεις και εφοπλιστές ήταν μεγάλη. Ο Ωνάσης δεν είχε ούτε φίλους, ούτε εχθρούς. Μόνο ανταγωνιστές, όπως συνήθιζε να λέει. Οι ανταγωνιστές του λοιπόν μαθαίνουν για την επικείμενη συμφωνία και οργανώνουν τη γραμμή άμυνάς τους, παίζοντάς τον φουλ επίθεση. Ο Νιάρχος μεθοδεύει την εξόντωση του Ωνάση Ο μεγάλος αντίπαλος του Ωνάση, ο Νιάρχος, προσλαμβάνει τον ειδικό ερευνητή, Ρόμπερτ Έιμι Μέιχιου, ο οποίος ασχολούνταν με την… επίλυση προβλημάτων και του αναθέτει την αποστολή να χαλάσει (με κάθε κόστος) τη συμφωνία: «Μισούσαν ο ένας τον άλλο. Η προσωπική τους γνωριμία αύξανε τη δολοφονική τους διάθεση.

 Ο Νιάρχος ένιωσε πραγματικά απειλούμενος από επαγγελματικής άποψης. Αν συνεχιζόταν η εχθρότητα μεταξύ τους δεν θα υπήρχε αγορά για το νικητή», δήλωσε μετά από χρόνια ο Μέιχιου. Ρόμπερτ Έιμι Μέιχιου Ως πρώην πράκτορας του FBI, καταφέρνει να παγιδεύσει τον Ωνάση, πείθοντας τις διεθνείς μυστικές υπηρεσίες πως η συμφωνία της Τζέντα θα απειλούσε την ασφάλεια των ΗΠΑ. «Συμπτωματικά, μία εβδομάδα πριν με προσλάβει ο Νιάρχος, με είχε μισθώσει η CIA για κάποιες ιδιαιτέρως ευαίσθητες αποστολές. Συνεπώς, είχαμε τώρα σύμμαχο στο έργο μας. Είχα πρόσβαση στο παγκόσμιο σύστημα επικοινωνιών της CIA και –μεταξύ άλλων- δυσκολέψαμε –για να το θέσω ήπια- και τη ζωή του Ωνάση», συνέχισε. Ο Μέιχιου ενεργοποιεί τους πολιτικούς του συνδέσμους στην Ουάσιγκτον ξεκινώντας από την κορυφή: «Καταφέραμε να κλείσουμε συνάντηση με τον Νίξον, τον τότε αντιπρόεδρο των ΗΠΑ.

Αναγνώρισε από την πρώτη στιγμή πως το θέμα έπρεπε να παρουσιαστεί στο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας γιατί δεν υπήρχε καιρός για χάσιμο. Την ώρα που φεύγαμε μας είπε πως «αν χρειαζόταν να σκοτώσουμε το κάθαρμα» να μην το κάναμε σε δικό τους έδαφος». Το επόμενο χτύπημα του Μέιχιου θα γίνει σε γερμανικό ναυπηγείο. «Το πρώτο υπερ-τάνκερ κατασκευασμένο μόνο γι’ αυτό το σκοπό ήταν στο Αμβούργο και θα έπαιρνε το όνομα του τότε βασιλιά. Είδαμε πως αν γινόταν η πρώτη παράδοση πλοίων, δε θα σταματούσαμε τη συμφωνία ποτέ. Για να κερδίσουμε χρόνο οργανώσαμε, μέσω κάποιων συνδέσμων μου στη CIA, απεργία στο ναυπηγείο του Αμβούργου», παραδέχεται.
 Παρά τις δυσκολίες, ο Ωνάσης ολοκληρώνει το πλοίο του, ενώ δε διστάζει να καλέσει ακόμα και Αμερικανούς, στελέχη πετρελαϊκών στην παρουσίαση του τάνκερ. Ήξερε πως μια άρνησή τους θα σήμαινε προσβολή προς το Σαουδάραβα βασιλιά του οποίου το όνομα έφερε το πλοίο. 
 Ο Μέιχιου από τη μεριά του ξεκινά να σχεδιάζει νέο σχέδιο (αντ)επίθεσης. Περουβιανή επίθεση στο στόλο του Ωνάση «Ήμασταν σίγουροι πια πως η οικονομική δομή ήταν αδύναμη και πως αν του δημιουργούσαμε ένα σοβαρό πρόβλημα, όλος ο πύργος του από τραπουλόχαρτα θα κατέρρεε. Ξέραμε ότι ο στόλος του ψάρευε σε παράνομα νερά έξω από το Περού.
 Έτσι, συμφωνήσαμε με την κυβέρνηση του Περού να κατασχέσει το στόλο του», αποκαλύπτει ο Μέιχιου. Πράγματι, εστειλαν πλοία και αεροπλάνα, τα οποία βομβάρδισαν το πλοίο του Ωνάση. Το «γάζωσαν» με πολυβόλα και το ανάγκασαν να προσαράξει, με τους Περουβιανούς να ζητούν επιτακτικά να πληρωθεί πρόστιμο ύψους τριών εκατομμυρίων δολαρίων. «Τη νύχτα που συνέβη αυτό το γλεντήσαμε, πιστεύοντας πως σκοτώσαμε οριστικά το Τέρας. 

Προς μεγάλη μας έκπληξη όμως, μάθαμε ότι ο Ωνάσης είχε ασφαλίσει το πλοίο για τέτοια ακριβώς περίπτωση στους Λόιντς του Λονδίνου! Είχε συμπεριλάβει και την αποζημίωση», διηγείται ο ερευνητής. Ο πανούργος Ωνάσης πήρε 50 εκατομμύρια δολάρια από την ασφάλεια και 30 χιλιάδες ημερησίως για κάθε χαμένη φαλαινοθηρική μέρα. Όχι μόνο έβγαλε χρήματα με την ευγενική χορηγία των ανταγωνιστών του, αλλά το διασκέδασε τόσο, που πήγε γελώντας μέχρι την τράπεζα για την είσπραξη!

 Λίγο αργότερα όμως το χαμόγελο στα χείλη του θα παγώσει καθώς ελβετικό δικαστήριο ευνοεί τις πετρελαϊκές… Ο Ωνάσης αναγκάζεται να υποχωρήσει από τη συμφωνία της Τζέντα, αφού η έως τότε εμμονή του στην ολοκλήρωση του σχεδίου, τον είχε γονατίσει οικονομικά. Οι πετρελαϊκές δείχνουν να κερδίζουν το παιχνίδι, όμως ο Ωνάσης ακολουθώντας τη ρήση «τα πράγματα είναι μόνο, όσο άσχημα, εσύ πιστεύεις ότι είναι» παρά το ανελέητο σφυροκόπημα που δέχεται στα σχοινιά, δεν πέφτει.

 Οι πετρελαϊκές τον χτυπούν με κάθε δυνατό τρόπο για να καταρρεύσει η συμφωνία. Αρχικά, μποϊκόταραν το στόλο του, μετά αναζήτησαν παραθυράκια στις ήδη υπάρχουσες συμφωνίες και τέλος, διαμαρτυρήθηκαν στην κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας, η οποία βρέθηκε σε αδιέξοδο. Ο Ωνάσης είναι αναγκασμένος να πουλήσει το μεγαλύτερο μέρος του στόλου του, όμως αρνείται να ρίξει λευκή πετσέτα. Ήξερε να αντιπαρέρχεται τα οικονομικά σκαμπανεβάσματα και ως το τέλος δεν έχασε το έντικτό του στις δουλειές.
 Ο κανόνας είναι ότι δεν υπάρχουν κανόνες Οι ανταγωνιστές του, αρπάζουν τα χαμένα συμβόλαιά του, ενώ ο Ωνάσης μιλά με τους τραπεζίτες του.

 Και ενώ όλα δείχνουν να έχουν τελειώσει, ένας απρόσμενος σύμμαχος θα τείνει χείρα βοηθείας στον Έλληνα εφοπλιστή: Ο εξαιρετικά δημοφιλής, νέος πρόεδρος της Αιγύπτου, Νάσερ, δημιουργεί κρίση στο Σουέζ και αλλάζει τα δεδομένα. Με ποιο τρόπο; Ο Γκαμάλ Αμπτούλ Νάσερ κρατικοποιεί τη διώρυγα του Σουέζ που ήταν η πιο κρίσιμη θαλάσσια οδός για όλα τα πετρελαιοφόρα. Πιστεύοντας πως απειλούνται τα εθνικά τους συμφέροντα, Βρετανία και Γαλλία του κηρύσσουν τον πόλεμο, με το Κάιρο να πέφτει αμέσως και τον αιγυπτιακό στρατό να βιώνει μεν την ήττα, αλλά με σοβαρό τίμημα για τη Δύση. Τα βυθισμένα πλοία μπλοκάρουν τη διώρυγα και το μεσανατολικό πετρέλαιο περνά τώρα από το Ακρωτήρι κάνοντας διπλή απόσταση. 
Τι σήμαινε αυτό πρακτικά; Ότι χρειάζονταν τα διπλά τάνκερ και μόνο ένας είχε απόθεμα. Ο Αριστοτέλης Ωνάσης. Αποτέλεσμα; Τα ναύλα αυξήθηκαν 1.000% και μέσα σε 6 μήνες ο Ωνάσης ήταν πλουσιότερος κατά 80 εκατομμύρια. 

Δεν ήταν όμως τα λεφτά που τον έκαναν να χαμογελάσει. Γιατί όπως θα πει αργότερα «Μετά από ένα συγκεκριμένο σημείο, τα λεφτά δεν έχουν σημασία. Παύουν να είναι ο στόχος. Το παιχνίδι είναι που έχει σημασία». Και σ’ αυτό το παιχνίδι, νικητής κόντρα σε όλα τα προγνωστικά ήταν ο ίδιος… Πηγή: menshouse.gr

Σοβιετικός κρατισμός και στην προληπτική ιατρική!

Άλλο ένα κατόρθωμα της κρατιστικής ιδεοληψίας της κυβέρνησης. Χωρίς καμία συνεννόηση ή διαβούλευση, ο Ανδρέας Ξανθός εξέδωσε εγκύκλιο στις 8 Μαρτίου, σύμφωνα με την οποία κάθε φορέας που πραγματοποιεί προληπτικές δράσεις, πρέπει να καταθέτει αίτηση και να λαμβάνει έγκριση από την οικεία ΥΠΕ!

Η εγκύκλιος έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία σε δήμους και λοιπούς φορείς, που πραγματοποιούν προληπτικές δράσεις, όπως εμβολιασμούς κλπ. Οι περισσότεροι ενημερώθηκαν στις 9 Μαρτίου με ηλεκτρονική αλληλογραφία, που έλαβαν από τον Προϊστάμενο του  Γ’ Τμήματος  Ανάπτυξης Προγραμμάτων Αγωγής Υγείας και Πρόληψης του υπουργείου Υγείας κ. Στρατή Χατζηχαραλάμπους.

Η επίμαχη εγκύκλιος με αριθ. πρωτ.:  Γ1γ/Γ.Φ.13,18/Γ.Π.οικ.19814 φέρει τον τίτλο: «Καθορισμός ενιαίας διαδικασίας ανάπτυξης και οργάνωσης προγραμμάτων, παρεμβάσεων και δράσεων προληπτικών ιατρικών εξετάσεων σε επίπεδο Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στο γενικό ή σε ειδικές κατηγορίες πληθυσμού». Μάλιστα, ο κ. Χατζηχαραλάμπους επισημαίνει στην ενημέρωση ότι «παρακαλείσθε για την άμεση και πιστή υλοποίηση αυτής  σύμφωνα με τα αναφερόμενα»…

Όπως αναφέραμε αρχικά, η εγκύκλιος υποχρεώνει όλους τους φορείς που πραγματοποιούν προληπτικά προγράμματα να καταθέτουν σχετική αίτηση στην οικεία ΥΠΕ. Εφεξής, κανένα προληπτικό πρόγραμμα δεν μπορεί να υλοποιηθεί χωρίς σχετική έγκριση από την οικεία ΥΠΕ!

Βέβαια, θα μπορούσε να πει κανείς ότι καλά κάνει ο Ανδρέας Ξανθός. Στόχος του είναι να μπει τάξη στις προληπτικές δράσεις, που ασυντόνιστα και δίχως έλεγχο πραγματοποιούν δήμοι, κοινωνικοί και εθελοντικοί φορείς. Την ώρα που η Ελλάδα είναι γνωστό ότι είναι ουραγός στην πρόληψη.

Όμως, γεννιούνται πολλά ερωτήματα: Οι ΥΠΕ διαθέτουν το αναγκαίο προσωπικό και την εξειδίκευση για να αναλάβουν τη διαχείριση και κυρίως την αξιολόγηση των αιτήσεων; Η μέχρι σήμερα εμπειρία έχει δείξει πώς όχι.

Επίσης, με ποια κριτήρια και διαφανείς διαδικασίες θα γίνει η αξιολόγηση των αιτήσεων; Είναι δυνατόν, η κυβέρνηση να προχωρεί σε ένα τόσο ζωτικής σημασίας ζήτημα χωρίς διαβούλευση και διάλογο με τους φορείς;

Η ουσία είναι ότι εδώ και δύο εβδομάδες πολλοί δήμοι και φορείς έχουν διακόψει κάθε προληπτική δράση, μη γνωρίζοντας πως ακριβώς να αντιδράσουν. Άλλοι πάλι, αποφάσισαν να «γράψουν στα παλιά τους τα παπούτσια» την εγκύκλιο βασιζόμενοι νομικά στο ότι η υποχρέωση να υποβάλουν αιτήσεις στις οικείες ΥΠΕ δεν προβλέπεται από κανέναν νόμο…

Το θέμα αναμένεται να λάβει και μεγαλύτερες διαστάσεις, καθώς επίκειται αντίδραση από τον κ. Γ. Πατούλη, ως προέδρου της ΚΕΔΕ και του Διαδημοτικού Δικτύου Υγείας. Ας μην ξεχνάμε ότι του χρόνου έχουμε τις αυτοδιοικητικές εκλογές και θα προκληθεί μείζον θέμα σε πολλές περιοχές αν οι οικείοι δήμοι διακόψουν τα προγράμματα στον τομέα της υγείας, λόγω γραφειοκρατίας…

Από την άλλη, πρέπει να σημειωθεί ότι πράγματι είναι αναγκαίο να υπάρξει συντονισμός, αξιολόγηση και έλεγχος των προληπτικών δράσεων, που διενεργούνται ανά τη χώρα. Αυτό όμως προϋποθέτει πριν απ΄ όλα τη δημιουργία ενός εθνικού σχεδίου δράσης για την πρόληψη, εκπαίδευση του προσωπικού και φυσικά χρηματοδότηση από την Πολιτεία.

Το υπουργείο Υγείας λοιπόν εμφανίζεται σήμερα να ζητεί να ελέγξει δράσεις και φορείς, χωρίς να έχει φτιάξει ένα εθνικό σχέδιο δράσης, χωρίς να έχει το αναγκαίο προσωπικό και χωρίς να δίνει χρηματοδότηση για την πρόληψη… Η ιδεοληψία της κυβέρνησης σε όλο της το μεγαλείο ακόμη και στην πρόληψη!

Δείτε την εγκύκλιο: 783Ι465ΦΥΟ-ΦΧ6

ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΑΣΦAΛΙΣΗ

 

Ευάγγελος Γ. Σπύρου, 29/3/2018 – 15:44

• facebook
• twitter
• linkedin

Ο ρόλος των Δ. Κοντομηνά, Κ. Μπερτσιά, Δ. Ζορμπά στον Φιλικό Διακανονισμό και ο Δ. Μαζαράκης

Συγχαίροντας τον νυν πρόεδρο της ΕΑΕΕ κ. Δ. Μαζαράκη για τις ουσιαστικές ενέργειες του σχετικά με την ένταξη όλων στον Φιλικό Διακανονισμό και την επιθυμία του να γίνει μία «καθολική διαδικασία επίλυσης διαφορών και η αγορά να πάρει πρωτοβουλίες προς όφελος του πελάτη» όπως δηλώθηκε χθες σε εκδήλωση, το nextdeal.gr υπενθυμίζει ότι πριν 18 χρόνια ο τότε πρόεδρος της ΕΑΕΕ κ. Δ. Κοντομηνάς ήταν αυτός που στα πλαίσια της β’ θητείας του (1997-2002) και των πρωτοβουλιών του για ενίσχυση του κύρους του θεσμού της ιδιωτικής ασφάλισης έθεσε σε εφαρμογή τον Φιλικό Διακανονισμό. Την υλοποίηση είχε αναλάβει ο πρόεδρος επιτροπής αυτοκινήτου τότε και μετέπειτα το 2005 πρόεδρος της ΕΑΕΕ κ. Κώστας Μπερτσιάς (προσέφερε πολλά στον ασφαλιστικό κλάδο) που συνεργάστηκε με τον Δ. Ζορμπά. Ένα χρόνο πριν ο Γ. Τζανής είχε αναφερθεί σε κάποια εκδήλωση για τον θεσμό αλλά οι αντιδράσεις ήταν σκληρές για να μην ξανααναφέρει για το θέμα. Το εγχείρημα δεν ήταν εύκολο αφού αντιδρούσαν κάποιες μεγάλες εταιρίες (ένας επικεφαλής εξ αυτών διετέλεσε και πρόεδρος ΕΑΕΕ). 

Όμως η αγορά ωρίμασε σταδιακά. Μάλιστα πολύ πριν την οριστική απόφαση για την εισαγωγή του φιλικού διακανονισμού σε συνέντευξη τύπου ο Δ. Κοντομηνάς απαντώντας στον δημοσιογράφο κ. Λάμπρο Καραγεώργο και σε ερώτησή του γιατί ένας ασφαλισμένος να επιλέξει μία ποιοτική εταιρεία αφού αυτό που τον ενδιαφέρει στην ασφάλιση αστικής ευθύνης αυτοκινήτου είναι να είναι ποιοτική η εταιρεία του άλλου με τον οποίο θα εμπλακεί σε ατύχημα, ο κ. Κοντομηνάς απάντησε ότι αυτό θα αλλάξει υπονοώντας την εισαγωγή του φιλικού διακανονισμού μόλις η αγορά ωριμάσει, όπως και έγινε.  

Η παρέμβαση του Δ. Κοντομηνά υπήρξε ουσιαστική αφού εξεδόθη με ενέργειές του Υπουργική απόφαση που άνοιξε το δρόμο (θετικές εισηγήσεις έκανε ο Ν. Φράγκος σύμβουλος στο υπουργείο). «Ήταν ένας συνεταιρισμός εμπιστοσύνης μεταξύ των εταιριών» μας είχε δηλώσει τότε ο κ. Μπερτσιάς. Έκτοτε άνοιξε η πόρτα να μπει «ασφαλιστικός πολιτισμός» στις σχέσεις μεταξύ ασφαλιστικών εταιριών αλλά και πελατών.

Το www.nextdeal.gr γνωρίζει ότι έγιναν κάποιες αναφορές για Φιλικό Διακανονισμό και παλαιότερα με πρωτοβουλίες του Γιάννη Παντελίδη (τότε υπήρχαν δύο ασφαλιστικές ενώσεις και γύρω στο 1990 μίλησε για το θέμα στην Ένωση των Τραπεζικών Ασφαλιστικών Εταιριών).

Γεγονός είναι ότι πολλά οφείλει η αγορά κλάδου αυτοκινήτων και στον Δημ. Ζορμπά πολλαπλώς υπηρετούντα τον κλάδο με πολλές ιδιότητες επί πολλά χρόνια όπως και στον Γ. Σκούρτη που η Ένωση δεν τον τίμησε ακόμα. Ο Δ. Ζορμπάς ήταν ο πρώτος προσωρινός πρόεδρος του Φιλικού Διακανονισμού που αμέσως έφερε Γάλλους στην Ελλάδα για βοήθεια στην οργάνωση. Αμέσως μετά ταξίδεψε και στην Ιταλία μαζί με Κ. Μπερτσιά και Μαργαρίτα Αντωνάκη για το ίδιο θέμα.

Ο ρεαλιστής και ελπιδοφόρος νέος πρόεδρος κ. Δημ. Μαζαράκης παρόλο που η εταιρία του δεν έχει κλάδο αυτοκινήτου αφιερώνει πολύ χρόνο για ολοκλήρωση και ενιαία καθολική εφαρμογή του Φιλικού Διακανονισμού δικαιώνοντας αυτούς που τόλμησαν τότε και τον Δ. Κοντομηνά.

 Οταν λοιπόν έγινε η φονική επιδρομή, μαζεύτηκαν όλοι οι Ελληνες σε ένα σπίτι, μαζί με πολλούς Περουβιανούς κατοίκους, κλειδώθηκαν μέσα, ύψωσαν την ελληνική σημαία και περίμεναν με αγωνία. Και τότε έγινε το θαύμα! Οι Χιλιανοί στρατιώτες που είχαν ξεκληρίσει το χωριό, δεν πείραξαν καθόλου το σπίτι με την ελληνική σημαία! Οι απόγονοι 6ης, 7ης και τώρα πια 8ης γενιάς αυτών των 7 Ελλήνων ναυτικών, είναι περίπου 650 άτομα και αποτελούν την ελληνική κοινότητα του Σαν Αντρές.
 Οι περισσότεροι δεν έχουν επισκεφθεί ποτέ την Ελλάδα. Γιορτάζουν την μέρα που σώθηκαν, αλλά και ελληνικές γιορτές, όπως την 28η Οκτωβρίου και την 25η Μαρτίου με επίσημο τρόπο και στις γιορτές τους ακούγεται πάντα ο ελληνικός Εθνικός Υμνος μαζί με τον Εθνικό Υμνο του Περού.
 Ονόματα όπως Komninos, Gikas, Papafavas, Falkonis και Constantinou είναι τα πιο συνηθισμένα στο San Andres. Κάποιοι από αυτούς δεν μοιάζουν σε τίποτα στην όψη με Ελληνες. 

Οπως η γιαγιά στο βίντεο που ακολουθεί και της παραδίδουν την ελληνική σημαία. Δεν μοιάζει με Ελληνίδα εξωτερικά και μιλάει ισπανικά. 
Πρατηρήστε πως σφίγγει τη σημαία στην αγκαλιά της λέγοντας: «Μi sangre! mi sangre!» (το αίμα μου! το αίμα μου!) Οι άνθρωποι αυτοί, τα μακρινά αδέρφια μας, μάς γεμίζουν χαρά και υπερηφάνεια. 
Αφιερωμένο σε μερικούς στενόμυαλους ανθρώπους γεμάτους με φανατισμό και κακώς εννοούμενο εθνικισμό, για να ανοίξουν τα μάτια τους. Και κυρίως τις καρδιές τους. 


Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.tilestwra.com/oi-ellines-toy-peroy-den-miloyn-ellinika-alla-klaine-kai-agkaliazoyn-tin-simaia/