Posted: 11 May 2018 07:00 PM PDT
Βοσκοί από τα Βαρδούσια οι παππούδες των σημερινών βιομηχάνων
«Όπως όλοι οι φουρναραίοι ήρθαν από την Ήπειρο έτσι και όλοι οι γαλατάδες κατέβηκαν από τη Φωκίδα». Ο κ. Γιάννης Τρίγκας, πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Διακοπίου Φωκίδας αναφέρεται σε δύο ξεχωριστούς συμπατριώτες του «γαλατάδες». Μιλά για τις οικογένειες Φιλίππου και Δασκαλόπουλου, που ξεκίνησαν από δύο διπλανά χωριά των Βαρδουσίων, εξελίχθηκαν στους ιδιοκτήτες των δύο μεγαλύτερων ελληνικών γαλακτοβιομηχανιών: της ΦΑΓΕ και της ΔΕΛΤΑ, σήμερα Vivartia.
Oι αδελφοί Φιλίππου κατάγονται από τον Δάφνο, πρώην Βοστινίτσα και η οικογένεια Δασκαλόπουλου από το γειτονικό Διακόπι και πρώην Γρανίτσα. Οι παππούδες των σημερινών βιομηχάνων ξεκίνησαν ως βοσκοί, στις αρχές του προηγούμενου αιώνα.
«Ο παππούς μου, ο Γιάννης Φιλίππου ξεκίνησε με πρόβατα, όπως και οι περισσότεροι στην περιοχή και λίγα χρόνια πριν από το 1920 αποφάσισε να πάρει και γελάδια. Τον χειμώνα στα Βαρδούσια έπεφτε πυκνό χιόνι και αναγκάστηκε να κατέβει νοτιότερα. Έφθασε στην Αθήνα. Σκεφτείτε ότι έφτιαξε βουστάσιο στον Άγιο Λουκά στα Πατήσια», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Γιάννης Φιλίππου. Εκτός από το βουστάσιο, όμως, ο παππούς Γιάννης Φιλίππου άνοιξε γαλατάδικο.
«Το γαλατάδικο το άνοιξε με τα παιδιά του Θανάση και Κώστα το 1922 στην Πατησίων 213 και επειδή πήγαν καλά οι δουλειές τα δύο αδέλφια άνοιξαν και δεύτερο μαγαζί το 1935 στην Πατησίων 217. Τα δύσκολα χρόνια ήρθαν με τον πόλεμο. Οι Γερμανοί κατέστρεψαν το μαγαζί, αλλά μετά τον πόλεμο το άνοιξαν και πάλι. Ο πατέρας μου, ο Θανάσης Φιλίππου ξεκίνησε το 1950 να φτιάχνει και να πουλά βούτυρο με την επωνυμία ΦΑΓΕ, δηλαδή Φιλίππου Αδελφοί Γαλακτοκομικές Επιχειρήσεις».
Όμως η επιχειρηματική δεινότητα της οικογένειας ήταν κληρονομική. Λίγα χρόνια μετά ο κ. Γιάννης Φιλίππου- ο σημερινός βιομήχανος – εγκαινιάζει τις πρώτες διανομές γιαουρτιού στην Αττική.
«Ο πατέρας μου με κορόιδευε», θυμάται. «Είχα ένα φορτηγό που το αποκαλούσε “θωρηκτό τσέπης” και απευθυνόταν σε μένα περιπαιχτικά “καλώς τον βιομήχανο”. Τελικά με τον αδελφό μου ανοίξαμε το πρώτο εργοστάσιο της ΦΑΓΕ στο Γαλάτσι το 1964 και μετά το 1975 το εργοστάσιο στη Μεταμόρφωση».
Από το γαλατάδικο στα Εξάρχεια στο εργοστάσιο
Λίγα χρόνια αφότου ο παππούς Γιάννης Φιλίππου εγκατέλειπε τα Βαρδούσια και τη ζωή του τσέλιγκα, ο κοντοχωριανός και «συνάδελφός» του Δημήτρης Δασκαλόπουλος ξεκινούσε τη δική του διαδρομή για την πρωτεύουσα. «Ο γιος του, Αριστείδης Δασκαλόπουλος, ο πατέρας του σημερινού προέδρου του ΣΕΒ, Δημήτρη Δασκαλόπουλου, ήταν ο αυτοδημιούργητος επιχειρηματίας και ιδρυτής της ΔΕΛΤΑ», λέει ο κ. Γιάννης Τρίγκας. «Άνοιξε στην αρχή γαλατάδικο στα Εξάρχεια, γωνία Διδότου και Ζωοδόχου Πηγής και κατάφερε να φτιάξει γαλακτοβιομηχανία», προσθέτει ο πρόεδρος της κοινότητας Διακοπίου κύριος Δημήτρης Κόγιας.
Ο παππούς του σημερινού προέδρου του ΣΕΒ, παράλληλα με τα κοπάδια είχε και καφενείο στο Διακόπι. Το πατρικό σπίτι της οικογένειας ήταν στην πλατεία στο κέντρο του χωριού πάνω από το μαγαζί των Δασκαλόπουλων.
«Ο παππούς Δημήτρης Δασκαλόπουλος είχε κατέβει στην Αθήνα νωρίς και εκτός από γαλατάδικο άνοιξε και μεσιτικό γραφείο και ασχολήθηκε με τα ακίνητα», λέει ο εξάδελφος του σημερινού προέδρου του ΣΕΒ, κ. Νίκος Δασκαλόπουλος.
Η Δέλτα που έγινε Vivartia
Κολοσσός είναι και η Vivartia του κ. Δημήτρη Δασκαλόπουλου. Ο σημερινός πρόεδρος του ΣΕΒ γεννήθηκε στηv Αθήvα τo 1957. Σπoύδασε Διoίκηση Επιχειρήσεωv στηv ΑΣΟΕΕ και είvαι κάτoχoς ΜΒΑ τoυ Κellogg Graduate School of Μanagement.
Η Δέλτα Συμμετοχών ήταν μέχρι το 2006 η μητρική εταιρεία του μεγαλύτερου ομίλου παραγωγής τροφίμων στην Ελλάδα με 16 εργοστάσια και 6.300 εργαζομένους και με δράση στον τομέα των φρέσκων γαλακτοκομικών προϊόντων, των φρέσκων χυμών, των καταψυγμένων τροφίμων, της παραγωγής έτοιμων φαγητών και των υπηρεσιών μαζικής εστίασης. Το 2006 η Δέλτα Συμμετοχών ανακοίνωσε τη συγχώνευσή της, με απορρόφηση των εταιρειών Δέλτα Πρότυπος Βιομηχανία Γάλακτος, Chipita, Goody΄s και Γενική Τροφίμων, και τη μετονομασία του νέου εταιρικού σχήματος σε Vivartia.
Πάντα στον Δάφνο του Αγίου Νικολάου
Δεκαπέντε χιλιόμετρα μακριά από το Διακόπι, τόπο καταγωγής του Δασκαλόπουλου, στον Δάφνο η οικογένεια Φιλίππου διατηρεί ακόμη το πατρικό σπίτι ενώ κάθε χρόνο συγκεντρώνονται όλοι εκεί του Αγίου Νικολάου, που γιορτάζει ο ομώνυμος ναός, ο οποίος ανακαινίστηκε με δωρεά των αδελφών Φιλίππου.
«Ο Θανάσης Φιλίππου με τα παιδιά γύρισαν στον Δάφνο την περίοδο της κατοχής γιατί τότε πέθαιναν από την πείνα όσοι έμεναν στην Αθήνα. Ο Γιάννης Φιλίππου είχε από μικρός εμπορικό πνεύμα και ήταν πολύ κοινωνικός. Ο Κυριάκος ήταν πιο πρακτικός και εσωστρεφής. Σπούδασε χημικός μηχανικός και ήταν ο πρώτος στην Ελλάδα που βρήκε τον τρόπο αδρανοποίησης του γιαουρτιού ώστε να μπορεί να τυποποιηθεί και να διαρκεί περισσότερο», λέει ο πρόεδρος της κοινότητας Δάφνου κ. Στέλιος Κοντοθανάσης.
Ο κ. Κυριάκος Φιλίππου ήταν ο πρώτος που παρουσίασε στην ελληνική αγορά τη δεκαετία του 1980 το στραγγιστό γιαούρτι με ανθόγαλα με την εμπορική ονομασία Τotal. Η ΦΑΓΕ της οικογένειας Φιλίππου και η Vivartia της οικογένειας Δασκαλόπουλου είναι οι κυρίαρχες γαλακτοβιομηχανίες στην ελληνική αγορά.
Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ
Gikas factory
Ορεινοί σιτοβολώνες
ΑΠΟΨΗ› Δ. Καμπουράκης
Ο Αλέξης αντιγράφει τον Σώρρα
Παρασκευή 11 Μαΐου 2018, 00:03
Του Δημήτρη Καμπουράκη
Στην ορεινή κτηνοτροφική Κρήτη, τις κατσίκες που δεν έχουν κέρατα τις λένε «κούτουλες». Γιατί; Διότι παραδόξως, είναι πιο επιθετικές απ’ τις κερατωμένες και με το παραμικρό βάζουν το κεφάλι κάτω και ορμάνε κατά πάνω σου για να σε κουτουλήσουν. Υπάρχει και παροιμία με την λέξη, που εκστομίζεται σε στιγμές απόλυτης οργής: «Από τα κέρατα το βαστώ κι αυτός το λέει κούτουλο». Εσχάτως, από παροιμία έγινε και το κρυφό σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ.
Οι ΣΥΡΙΖΑίοι το ‘χουν τερματίσει, έτσι; Έχουν κάνει επιστήμη την διαστροφή της χειροπιαστής πραγματικότητας. Βλέπουμε να έρχεται το κόψιμο των συντάξεων κι αυτοί λένε ότι έρχεται η αύξηση τους μέσα από της 13η που θα δώσουν. Βλέπουμε ότι έρχεται η μείωση του αφορολόγητου κι αυτοί φωνάζουν ότι μας δέρνουν οφθαλμαπάτες. Βλέπουμε τους μισθούς να πηγαίνουν στα τάρταρα κι αυτοί πανηγυρίζουν διότι θα έρθει η αύξηση του κατώτατου. Ο Τσίπρας είναι σφιχταγκαλιασμένος με το ακροδεξιό και ομοφοβικό κόμμα του Καμένου (που καταψήφισε όλο τον νόμο) κι έχει το απύθμενο θράσος να λέει ακροδεξιό τον Κυριάκο (που υπερψήφισε όλο τον νόμο κι άφησε κατά συνείδηση ψήφο μόνο στο άρθρο για τις υιοθεσίες).
Κάτι τέτοιους τύπους που μπαίνουν στα καφενεία και επιμένουν πως είναι μέρα ενώ έξω υπάρχει πίσσα σκοτάδι, στα χωριά είτε τους παίρνουν στο ψιλό είτε τους καρπαζώνουν. Εδώ υπάρχει αστική ευγένεια και πολιτικός πολιτισμός. Προσπαθούν οι Νεοδημοκράτες, οι ΠΑΣΟΚοι ή οι ΚΚΕδες να τους διαψεύσουν με επιχειρήματα μέσα στην Βουλή ή στα τηλεοπτικά στούντιο. Είναι δυνατόν; Τα βάζει κανείς με τον τρελάρα που λέει ό,τι του κατέβει δίχως ειρμό και λογική; Μπορείς να πείσεις με λογικά επιχειρήματα τον τελειωμένο που επιμένει ότι ο γάιδαρος πετάει;
Στην ορεινή κτηνοτροφική Κρήτη, τις κατσίκες που δεν έχουν κέρατα τις λένε «κούτουλες». Γιατί; Διότι παραδόξως, είναι πιο επιθετικές απ’ τις κερατωμένες και με το παραμικρό βάζουν το κεφάλι κάτω και ορμάνε κατά πάνω σου για να σε κουτουλήσουν. Υπάρχει και παροιμία με την λέξη, που εκστομίζεται σε στιγμές απόλυτης οργής: «Από τα κέρατα το βαστώ κι αυτός το λέει κούτουλο». Εσχάτως, από παροιμία έγινε και το κρυφό σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ.
Οι ΣΥΡΙΖΑίοι το ‘χουν τερματίσει, έτσι; Έχουν κάνει επιστήμη την διαστροφή της χειροπιαστής πραγματικότητας. Βλέπουμε να έρχεται το κόψιμο των συντάξεων κι αυτοί λένε ότι έρχεται η αύξηση τους μέσα από της 13η που θα δώσουν. Βλέπουμε ότι έρχεται η μείωση του αφορολόγητου κι αυτοί φωνάζουν ότι μας δέρνουν οφθαλμαπάτες. Βλέπουμε τους μισθούς να πηγαίνουν στα τάρταρα κι αυτοί πανηγυρίζουν διότι θα έρθει η αύξηση του κατώτατου. Ο Τσίπρας είναι σφιχταγκαλιασμένος με το ακροδεξιό και ομοφοβικό κόμμα του Καμένου (που καταψήφισε όλο τον νόμο) κι έχει το απύθμενο θράσος να λέει ακροδεξιό τον Κυριάκο (που υπερψήφισε όλο τον νόμο κι άφησε κατά συνείδηση ψήφο μόνο στο άρθρο για τις υιοθεσίες).
Κάτι τέτοιους τύπους που μπαίνουν στα καφενεία και επιμένουν πως είναι μέρα ενώ έξω υπάρχει πίσσα σκοτάδι, στα χωριά είτε τους παίρνουν στο ψιλό είτε τους καρπαζώνουν. Εδώ υπάρχει αστική ευγένεια και πολιτικός πολιτισμός. Προσπαθούν οι Νεοδημοκράτες, οι ΠΑΣΟΚοι ή οι ΚΚΕδες να τους διαψεύσουν με επιχειρήματα μέσα στην Βουλή ή στα τηλεοπτικά στούντιο. Είναι δυνατόν; Τα βάζει κανείς με τον τρελάρα που λέει ό,τι του κατέβει δίχως ειρμό και λογική; Μπορείς να πείσεις με λογικά επιχειρήματα τον τελειωμένο που επιμένει ότι ο γάιδαρος πετάει;
Δεν θυμάμαι που διάβασα ότι η τρέλα είναι το έσχατο καταφύγιο του απατεώνα. Είναι προφανές ότι η τελευταία απόπειρα του πολιτικού απατεώνα όταν του τελειώσουν τα παραμύθια είναι να πουλήσει τρέλα. Να σε πείσει ότι δεν υπάρχει αυτό που βλέπεις, αλλά το αντίθετο του. Επειδή εγώ καθημερινά παίρνω συνεντεύξεις από βουλευτές και υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ και αντιμετωπίζω αυτή την βεντάλια υπερβατικών επιχειρημάτων που συστηματικά χρησιμοποιούν, ειλικρινά αρχίζω να καταλήγω ότι η στρατηγική τους είναι να στείλουν τους αντιπάλους ή τους απειθείς συνομιλητές τους στο ψυχιατρείο.
Ο φυσιολογικός άνθρωπος ξέρετε, δεν αντέχει επί μακρόν να βρίσκεται αντιμέτωπος με τον παραλογισμό και την διαστρέβλωση, δίχως να επηρεαστεί τελικά και ο ίδιος. Αυτός που κρατά το κατσίκι απ’ τα κέρατα κι ο απέναντι του φωνάζει πως το ζωντανό είναι κούτουλο, είτε θα τον πάρει με τις πέτρες τον απέναντι, είτε θα πάει ο ίδιος για ψυχοφάρμακα. Μέσος όρος δεν υπάρχει.
Αυτό που ζούμε το τελευταίο διάστημα, είναι ποιοτικά διαφορετικό απ’ αυτό που ζούσαμε το 2104-15. Τότε οι υποσχέσεις προς όλους και τα προγράμματα Θεσσαλονίκης με τα οποία πήραν τις εκλογές ήταν μια αριστερή εκδοχή της Μαυρογιαλούρικης πρακτικής που χαρακτήριζε ανέκαθεν την πολιτική ζωή της χώρας. Τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ πάει σε εκλογές με πρακτικές Σώρα.
Τα 600 δις του καταζητούμενου απατεωνίσκου που χρωστούσε ως και στον κουμπάρο του, απλώς άλλαξαν όνομα κι έγιναν αυξήσεις κατώτατων μισθών, δέκατες τρίτες συντάξεις και παροχές προς αδυνάτους, την ίδια στιγμή που ψαχουλεύουν στην τσέπη του κοσμάκη για να πάρουν τα τελευταία ψιλά. Σαν τον Σώρρα, οι ΣΥΡΙΖΑίοι λένε θεοπάλαβα πράγματα με μακάρια πειστικότητα, σχεδόν θεϊκή όταν πρόκειται για τον Αλέξη. Και τι μπορεί να πετύχουν μ’ αυτό; Ξέρω κι εγώ; Σάματις έχουμε αντιμετωπίσει ξανά κάτι τέτοιο;
Χ Κώνστας
O ΓΓ Βιομηχανίας πρέπει να διαθέτει 10 χρόνια επαγγελματικής εμπειρίας εκ των οποίων τα 5 στον ιδιωτικό τομέα.
Ο ΓΓ. Εμπορίου όμως χρειάζεται μόνον 5 χρόνια επαγγελματικής εμπειρίας χωρίς να κρίνεται απαραίτητο να έχει δουλέψει στην αγορά, στον ιδιωτικό τομέα.
Αντιθέτως, ο ΓΓ Στρατηγικών και Ιδιωτικών Επενδύσεων πρέπει να διαθέτει 20 χρόνια(!) επαγγελματικής εμπειρίας (χωρίς όμως να γίνεται αναφορά στον ιδιωτικό τομέα) προφανώς γιατί ο σημερινός ΓΓ έχει δουλέψει μόνο στο Δημόσιο και ειδικά στο Πανεπιστήμιο.
Στο ίδιο Υπουργείο, Γενικός Γραμματέας Διοικητικού, δηλαδή αρμόδιος για τη διοίκηση του Υπουργείου πρέπει –σύμφωνα με την προκήρυξη- να διαθέτει 20ετή διοικητική εμπειρία αλλά οπωσδήποτε 10 χρόνια στον ιδιωτικό τομέα. Με τη διάταξη αυτή εξαιρούνται –αυτομάτως- όλοι τα έμπειρα διοικητικά στελέχη του Υπουργείου. Θα προκριθεί το «δικό μας παιδί»…
Το όργιο φαυλοκρατίας, νεποτισμού και κατάφωρης αδικίας διαπνέει κάθε πτυχή αυτής της διαδικασίας
«ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΩΝ, ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΩΝ, ΤΟΜΕΑΚΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΩΝ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΩΝ ΤΟΜΕΑΚΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΩΝ»
Χ Κώνστας
Η σχέση Μαξίμου με τον Ταϊλανδό του Παναθηναϊκού
Πρώτη καταχώρηση: Παρασκευή, 11 Μαΐου 2018, 10:05
Ξαφνικά, και από το πουθενά, ο Δημήτρης Κοντομηνάς το 1998 γίνεται μεγαλομέτοχος στην ΠΑΕ Άρης.
Τι κόλπο είναι αυτό; Φως φανάρι η δουλειά!
Ξαφνικά, και από το πουθενά, ο Βαγγέλης Μυτιληναίος το 2000 γίνεται μεγαλομέτοχος στην ΠΑΕ Ηρακλής. Τι κόλπο είναι αυτό; Φως φανάρι η δουλειά!
Προηγουμένως, από το πουθενά, έγινε μεγαλομέτοχος στον ΠΑΟΚ ο Γιώργος Μπατατούδης. Τι σημαίνουν αυτές οι τρεις ξεφωνημένες περιπτώσεις επιχειρηματιών, οι οποίοι ούτε είχαν σχέση με το ποδόσφαιρο, ούτε με την ομάδα στην οποία έγιναν ιδιοκτήτες, ούτε με τη Θεσσαλονίκη;
Και οι τρεις, Μπατατούδης, Κοντομηνάς, Μυτιληναίος, αν τους ρωτούσες τι έχει μέσα η μπάλα, δεν θα ήξεραν την απάντηση, μέχρι που έμπλεξαν παρά τη θέλησή τους με τον κόσμο των γηπέδων. Και οι τρεις έχασαν με την εμπλοκή τους στο ποδόσφαιρο! Όχι απλώς έχασαν λεφτά και φήμη, έσπασαν τα μούτρα τους. Γιατί οι πολιτικοί, οι αρχηγοί των κομμάτων, οι υπουργοί, οι πρωθυπουργοί είναι τυχοδιώκτες στα νταραβέρια της διαπλοκής.
Ζητάνε οι πολιτικοί από τον τάδε επιχειρηματία να πάρει μία ομάδα. Συμφωνεί ο επιχειρηματίας που έχει νιτερέσο με το Δημόσιο, αλλά στην πορεία ο πρωθυπουργός, ο υπουργός τον πουλάει τον επιχειρηματία. Κάποιοι επιχειρηματίες ωφελήθηκαν με το υπόγειο και φανερό αλισβερίσι με τον πολιτικό, όμως και κάποιοι καταστράφηκαν. Πήγαν φυλακή.
Επί του θέματος. Ποιο είναι το νόημα της όποιας σχέσης, πριν πέσει φως, της ενάντια στη διαπλοκή κυβέρνησης της πρώτης φοράς αριστεράς με τον Ασιάτη ο οποίος θέλει να πάρει τον Παναθηναϊκό; Ένα είναι σίγουρο. Η στα λόγια αριστερή και αντικαπιταλιστική κυβέρνηση ψοφάει για καπιταλιστικές επενδύσεις.
Σίγουρο επίσης είναι ότι ο Ταϊλανδέζος Παϊρότζ τάδε δεν είναι ηλίθιος. Ένα ψώνιο. Να βάλει λεφτά στον Παναθηναϊκό. Να αγοράσει, δηλαδή, μία καταχρεωμένη ανώνυμη εταιρεία, η οποία είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να γίνει κερδοφόρα στην άφραγκη ποδοσφαιρική αγορά της Ελλάδος. Και για να γίνει ο Παναθηναϊκός ανταγωνιστικός σε επίπεδο πρωταθλήματος, η ΠΑΕ χρειάζεται κι άλλα πακέτα, εκτός απ’ εκείνα για την αγοραπωλησία. Και εκείνα που θα καλύψουν τα χρέη.
Αν πεις στον Μαρινάκη ότι κερδίζει έστω ένα ευρώ από τον Ολυμπιακό, θα σου κάνει μήνυση. Το ίδιο, προσβλητικό, θα το θεωρήσει ο Ιβάν Σαββίδης. Άρα, ο Παϊρότζ τάδε παίρνει τον Παναθηναϊκό εν γνώσει του ότι θα βγει χαμένος. Γιατί, τότε, «επενδύει» στο ποδόσφαιρο; Αυτός ξέρει, όπως και ο Έλληνας συμπαίκτης του.
Ο Ταϊλανδός με τα όποια κεφάλαια αντιπροσωπεύει διαχειρίζεται είχε μπουκάρει μέχρι να πάρει τη Μάντσεστερ Σίτι. Πιθανόν να γνώριζε πως δεν μπορούσε να γίνει ιδιοκτήτης της αγγλικής ομάδας, απλά είχε λόγους να δείξει το επιχειρηματικό του ενδιαφέρον.
Επί του θέματος, και με την υποσημείωση ότι ομιλούμε για μπίζνες, όχι για… Παναθηναϊκό. Ποιες να είναι οι επιχειρηματικές σκέψεις του Ταϊλανδού όταν με το καλό τελειώσει το deal με τον Αλαφούζο; Κι αυτές τις σκέψεις τις έχει κάνει μόνος του ή τις έχει συζητήσει με άνθρωπο του Μαξίμου που κάνει κρα για επενδύσεις αλλοδαπών. Και από την κυβέρνηση προς το συμφέρον τους έχουν διάθεση να «διευκολύνουν» ακόμα κι έναν που θέλει να ανοίξει αγοράσει περίπτερο στη γωνία.
……………………..
Το σχέδιο για την «τελική λύση» είναι στο… περίμενε, διάβασε στο apodytiriakias.gr
Τι κόλπο είναι αυτό; Φως φανάρι η δουλειά!
Ξαφνικά, και από το πουθενά, ο Βαγγέλης Μυτιληναίος το 2000 γίνεται μεγαλομέτοχος στην ΠΑΕ Ηρακλής. Τι κόλπο είναι αυτό; Φως φανάρι η δουλειά!
Προηγουμένως, από το πουθενά, έγινε μεγαλομέτοχος στον ΠΑΟΚ ο Γιώργος Μπατατούδης. Τι σημαίνουν αυτές οι τρεις ξεφωνημένες περιπτώσεις επιχειρηματιών, οι οποίοι ούτε είχαν σχέση με το ποδόσφαιρο, ούτε με την ομάδα στην οποία έγιναν ιδιοκτήτες, ούτε με τη Θεσσαλονίκη;
Και οι τρεις, Μπατατούδης, Κοντομηνάς, Μυτιληναίος, αν τους ρωτούσες τι έχει μέσα η μπάλα, δεν θα ήξεραν την απάντηση, μέχρι που έμπλεξαν παρά τη θέλησή τους με τον κόσμο των γηπέδων. Και οι τρεις έχασαν με την εμπλοκή τους στο ποδόσφαιρο! Όχι απλώς έχασαν λεφτά και φήμη, έσπασαν τα μούτρα τους. Γιατί οι πολιτικοί, οι αρχηγοί των κομμάτων, οι υπουργοί, οι πρωθυπουργοί είναι τυχοδιώκτες στα νταραβέρια της διαπλοκής.
Ζητάνε οι πολιτικοί από τον τάδε επιχειρηματία να πάρει μία ομάδα. Συμφωνεί ο επιχειρηματίας που έχει νιτερέσο με το Δημόσιο, αλλά στην πορεία ο πρωθυπουργός, ο υπουργός τον πουλάει τον επιχειρηματία. Κάποιοι επιχειρηματίες ωφελήθηκαν με το υπόγειο και φανερό αλισβερίσι με τον πολιτικό, όμως και κάποιοι καταστράφηκαν. Πήγαν φυλακή.
Επί του θέματος. Ποιο είναι το νόημα της όποιας σχέσης, πριν πέσει φως, της ενάντια στη διαπλοκή κυβέρνησης της πρώτης φοράς αριστεράς με τον Ασιάτη ο οποίος θέλει να πάρει τον Παναθηναϊκό; Ένα είναι σίγουρο. Η στα λόγια αριστερή και αντικαπιταλιστική κυβέρνηση ψοφάει για καπιταλιστικές επενδύσεις.
Σίγουρο επίσης είναι ότι ο Ταϊλανδέζος Παϊρότζ τάδε δεν είναι ηλίθιος. Ένα ψώνιο. Να βάλει λεφτά στον Παναθηναϊκό. Να αγοράσει, δηλαδή, μία καταχρεωμένη ανώνυμη εταιρεία, η οποία είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να γίνει κερδοφόρα στην άφραγκη ποδοσφαιρική αγορά της Ελλάδος. Και για να γίνει ο Παναθηναϊκός ανταγωνιστικός σε επίπεδο πρωταθλήματος, η ΠΑΕ χρειάζεται κι άλλα πακέτα, εκτός απ’ εκείνα για την αγοραπωλησία. Και εκείνα που θα καλύψουν τα χρέη.
Αν πεις στον Μαρινάκη ότι κερδίζει έστω ένα ευρώ από τον Ολυμπιακό, θα σου κάνει μήνυση. Το ίδιο, προσβλητικό, θα το θεωρήσει ο Ιβάν Σαββίδης. Άρα, ο Παϊρότζ τάδε παίρνει τον Παναθηναϊκό εν γνώσει του ότι θα βγει χαμένος. Γιατί, τότε, «επενδύει» στο ποδόσφαιρο; Αυτός ξέρει, όπως και ο Έλληνας συμπαίκτης του.
Ο Ταϊλανδός με τα όποια κεφάλαια αντιπροσωπεύει διαχειρίζεται είχε μπουκάρει μέχρι να πάρει τη Μάντσεστερ Σίτι. Πιθανόν να γνώριζε πως δεν μπορούσε να γίνει ιδιοκτήτης της αγγλικής ομάδας, απλά είχε λόγους να δείξει το επιχειρηματικό του ενδιαφέρον.
Επί του θέματος, και με την υποσημείωση ότι ομιλούμε για μπίζνες, όχι για… Παναθηναϊκό. Ποιες να είναι οι επιχειρηματικές σκέψεις του Ταϊλανδού όταν με το καλό τελειώσει το deal με τον Αλαφούζο; Κι αυτές τις σκέψεις τις έχει κάνει μόνος του ή τις έχει συζητήσει με άνθρωπο του Μαξίμου που κάνει κρα για επενδύσεις αλλοδαπών. Και από την κυβέρνηση προς το συμφέρον τους έχουν διάθεση να «διευκολύνουν» ακόμα κι έναν που θέλει να ανοίξει αγοράσει περίπτερο στη γωνία.
……………………..
Το σχέδιο για την «τελική λύση» είναι στο… περίμενε, διάβασε στο apodytiriakias.gr
Τελευταία ενημέρωση: Παρασκευή, 11 Μαΐου 2018, 11:35
Πώς χτίστηκε μαξιλάρι ρευστότητας 20 δισ. ευρώ – Τι περιμένει ο ΟΔΔΗΧ για νέα έξοδο
Με εκτεταμένη χρήση των ταμειακών διαθεσίμων φορέων της γενικής κυβέρνησης, κεφάλαια από τον ESM, από τις εκδόσεις ομολόγων και το πρωτογενές πλεόνασμα, το υπουργείο Οικονομικών και ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους έχουν ήδη διαμορφώσει ένα μαξιλάρι ταμειακών διαθεσίμων, ύψους 20 δισ. ευρώ.
Στοιχεία τα οποία άντλησε η HSBC μετά από επαφές με τον Οργανισμό Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους αναφέρουν ταμειακά διαθέσιμα ύψους 20 δισ. ευρώ, ενώ αναμένεται μία ακόμα εκταμίευση από τον ESM της τάξεως των 12 δισ. ευρώ και τα πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ έως το 2020 αθροίζουν επιπλέον 18 δισ. ευρώ.
Συνολικά, έως το 2020 η χώρα θα έχει ένα «μαξιλάρι» 50 δισ. ευρώ, όταν οι χρηματοδοτικές της ανάγκες είναι 45 δισ. ευρώ. Η τράπεζα σημείωσε ότι η Ελλάδα είναι πλήρως καλυμμένη χρηματοδοτικά έως το 2020, μήνυμα το οποίο εκπέμπουν εμφατικά τις τελευταίες εβδομάδες στελέχη του ΟΔΔΗΧ , σύμφωνα με πηγές της αγοράς.
Στις αρχές Μαΐου, παρότι στον ΟΔΔΗΧ σκανάρουν καθημερινά την αγορά, άμεσα δεν επίκειται νέα έκδοση ελληνικών ομολόγων. Οι νέες αναταράξεις στις αγορές έχουν στείλει και πάλι τις αποδόσεις των δεκαετών ομολόγων σε επίπεδα άνω του 4%, ενώ στο υπουργείο Οικονομικών και τον ΟΔΔΗΧ περιμένουν «καλές ειδήσεις» πριν κάνουν το επόμενο βήμα στις αγορές.
Μια πρώτη καλή είδηση θεωρείται η ολοκλήρωση της τέταρτης αξιολόγησης, ακόμα καλύτερη όμως θα ήταν η συμφωνία ευρωζώνης με το ΔΝΤ για τη διευθέτηση του χρέους καθώς σε αυτό, εκτός από την πιθανή ενεργοποίηση του προγράμματος του Ταμείου (λίγο απασχολεί τις αγορές, όπως έγραψε η HSBC) θα σήμαινε ότι το ΔΝΤ βάζει σφραγίδα βιωσιμότητας.
Στον βαθμό όπου οι διαπραγματεύσεις για το χρέος εξελιχθούν με θετικό τρόπο στέλνοντας ισχυρό μήνυμα βιωσιμότητας στις αγορές, δεν θα πρέπει να αποκλειστεί μια έκδοση ομολόγων με διάρκεια μεγαλύτερη από τη δεκαετία, από τις αρχές Ιουνίου και μετά.
Στην αντίθετη περίπτωση, όπως έχουμε επαναλάβει, δεν θα πρέπει να αποκλειστεί το ενδεχόμενο παράτασης της αναμονής για τη νέα έξοδο, δεδομένου ότι διαμηνύεται αρμοδίως σε όλους τους τόνους ότι λεφτά -υπό την έννοια του «μαξιλαριού» διαθεσίμων- υπάρχουν.
Πηγή euro2day.gr
