Ο άνθρωπος είναι ένας εν δυνάμει “μάγος”, μόνο που δυστυχώς ελάχιστοι το έχουμε συνειδητοποιήσει.
Οι περισσότεροι από μας έχουμε αναρωτηθεί γιατί κάποιοι άνθρωποι φαίνεται να πετυχαίνουν σε ό,τι καταπιάνονται ενώ άλλοι δεν τα καταφέρνουν. Υπάρχει άραγε κάποιο μυστικό που μερικοί το γνωρίζουν ενώ άλλοι το αγνοούν; Πώς άραγε δημιουργείται η επιτυχία; Πώς μπορούμε να την προσελκύσουμε στη ζωή και τα έργα μας;
Χωρίς να παραγνωρίζονται εξωγενείς παράγοντες, όπως το περιβάλλον, οι ευκαιρίες που παρουσιάζονται και η κληρονομικότητα, το μεγάλο μυστικό βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο σκεπτόμαστε. Όλα ξεκινούν από το νου. Η δύναμη του νου είναι μια πανίσχυρη “μαγική” δύναμη, αλλά λίγοι από μας γνωρίζουν πώς να τη χρησιμοποιούν σωστά και αποτελεσματικά.
Ο νους όλων των ανθρώπων κατέχει καταπληκτικές “μαγικές” δυνάμεις, τις οποίες χρησιμοποιούμε διαρκώς. Όμως λίγοι άνθρωποι έχουν αναπτύξει την ικανότητα να χρησιμοποιούν αυτές τις δυνάμεις συνειδητά και στοχευμένα. Οι περισσότεροι τις χρησιμοποιούμε ασυνείδητα και δυστυχώς πολύ συχνά με αρνητικό τρόπο.
Αξίζει λοιπόν να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τις δυνάμεις του νου μας με θετικό τρόπο ώστε να πετύχουμε μια καλύτερη ζωή. Αξίζει τον κόπο να μάθουμε πώς να γίνουμε δημιουργοί του πεπρωμένου μας αντί να είμαστε πιόνια της μοίρας, εξαρτώμενοι από την εύνοια της τύχης.
Μέσα μας είναι οι μαγικές εκείνες δυνάμεις που δημιουργούν την καθημερινή μας πραγματικότητα και μας βοηθούν να πετυχαίνουμε τους στόχους μας. Το χρυσό κλειδί της επιτυχίας βρίσκεται μέσα μας. Εκείνο που έχουμε να κάνουμε είναι να το συνειδητοποιήσουμε και να μάθουμε να το χρησιμοποιούμε σωστά και στοχευμένα – πάντα για το καλό το δικό μας και των συνανθρώπων μας.
Όλα τα επιτεύγματα του ανθρώπου, από τα πιο απλά μέχρι τα πιο σύνθετα, αρχίζουν με μια σκέψη και έναν οραματισμό. Ο οραματισμός οδηγεί στην επιθυμία, η επιθυμία σε δράση, η δράση στην πραγματοποίηση.
Υπάρχει μια πνευματική δημιουργική δύναμη που είναι πανταχού παρούσα και παντοδύναμη. Η δύναμη αυτή του Πνεύματος δημιούργησε τα πάντα στο Σύμπαν. Όλα τα όντα είναι φτιαγμένα από το Πνεύμα και υπάρχουν μέσα σ’ αυτό. Γι’ αυτό είναι όλα διασυνδεδεμένα μεταξύ τους.
Ο άνθρωπος ονόμασε αυτή τη δύναμη Θεό, Άγιο Πνεύμα, Συμπαντικό Νου, Συμπαντική Συνειδητότητα, Δημιουργική Αρχή, κ.ά. Το ορατό και αόρατο Σύμπαν δημιουργήθηκε από τη σκέψη του Θεού. Τα ανθρώπινα όντα, ως αδιαίρετο μέρος αυτής της δύναμης, συμμετέχουν στο έργο της Δημιουργίας.
Όταν οι σκέψεις που εγείρονται μέσα σ’ αυτή τη Συμπαντική Δύναμη είναι αρκετά δυνατές, τότε υλοποιούνται σε πραγματικότητα. Ο νους μας είναι ένα με τη δημιουργική δύναμη του Συμπαντικού Νου, και γι’ αυτό κάθε σκέψη που περνάει μέσα από το μυαλό μας έχει μέσα της το σπόρο της δημιουργίας.
Η επιτυχία μέσω του οραματισμού εκδηλώνεται σε κάθε τομέα της ζωής μας, από τα πιο μικρά πράγματα – π.χ. να βρει κανείς μια θέση για να παρκάρει – μέχρι τα πιο δύσκολα, π.χ. να γίνει κάποιος πρόεδρος μιας χώρας.
Οι σκέψεις είναι οι δημιουργοί της ζωής μας και των περιστάσεων. Αλλάζοντας τις σκέψεις δημιουργούμε μια διαφορετική πραγματικότητα.
Μπορούμε να μετασχηματίσουμε, να μεταμορφώσουμε και να βελτιώσουμε τη ζωή μας. Μπορεί να κάνουμε θαύματα αυτοθεραπείας.
Μπορούμε να εξασκήσουμε τη σκέψη μας ώστε να προσελκύσουμε στη ζωή μας τα αγαθά που θέλουμε, τους ανθρώπους που επιθυμούμε, τις περιστάσεις και τα γεγονότα που έχουμε ανάγκη, μόνο και μόνο με τη δύναμη της σκέψης και της φαντασίας μας, δηλαδή μ’ αυτό που ονομάζουμε δημιουργικό οραματισμό.
Έτσι θα πάψουμε να είμαστε πιόνια των περιστάσεων και θ’ αρχίσουμε να συμμετέχουμε συνειδητά στη δημιουργία της επιτυχίας.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι περισσότεροι άνθρωποι, ανεξαρτήτως ηλικίας, επιθυμούν να βελτιώσουν τις συνθήκες της ζωής τους. Όλοι έχουν φιλοδοξίες, άλλοι μεγάλες κι άλλοι μικρές. Και αυτές οι φιλοδοξίες μπορούν να υλοποιηθούν με τη θετική σκέψη και το δημιουργικό οραματισμό.
Ο σχηματισμός μιας καθαρής νοητικής εικόνας αυτού που επιθυμούμε και η καθημερινή επαναφορά αυτής της εικόνας στο νου, μαζί βεβαίως με τις ανάλογες προσπάθειες, είναι σίγουρο ότι αργά ή γρήγορα θα φέρει το ποθούμενο αποτέλεσμα. Οι σκέψεις επίσης δρουν σαν μαγνήτης που προσελκύει τις ανάλογες καταστάσεις για την υλοποίηση της συγκεκριμένης εικόνας.
Για παράδειγμα, κάποιος που έχει ένα πρόβλημα υγείας προσεύχεται για να γίνει καλά. Δεν αρκείται όμως μόνο σ’ αυτό, ούτε αρκείται στις υπηρεσίες που του προσφέρει η ιατρική επιστήμη. Συμμετέχει ενεργά στη θεραπεία του με το να οραματίζεται τον εαυτό του να είναι εντελώς υγιής.
Αν είναι νέος οραματίζεται πώς θα είναι όταν μεγαλώσει. Οραματίζεται να παντρεύεται και να κάνει παιδιά. Αργότερα οραματίζεται να μεγαλώνει υγιής, να γερνάει και να κάνει εκδρομές με τα ΚΑΠΗ. Μαζί με την πίστη και την ενεργό συμμετοχή του, ο διαρκής και επίμονος δημιουργικός οραματισμός θα υλοποιήσει το ποθούμενο, και όλα θα πάνε όπως τα οραματίστηκε.
Ο συνειδητοποιημένος άνθρωπος δεν αφήνει ποτέ καμία αρνητική σκέψη να εγκατασταθεί στο μυαλό του. Ακόμη κι όταν πονάει, ακόμη κι όταν οι γιατροί σηκώνουν τα χέρια, εκείνος ομολογεί μέσα του, αλλά και φωναχτά: «Είμαι καλά, είμαι υγιέστατος». Κι έτσι, όπως μελετάει το καλό σιγά-σιγά γίνεται πραγματικότητα.
ΚΑΛΟΜΕΛΕΤΑ ΚΙ ΕΡΧΕΤΑΙ, λέει η παροιμία. (Δυστυχώς ισχύει και το “κακομελέτα κι έρχεται”)
Μη φοβάσαι τίποτα, μόνο πίστευε, έλεγε συχνά ο Χριστός. (Δυστυχώς ισχύει και το “εκείνο που φοβότανε τόπαθε”)
Ένας νέος ονειρεύεται να γίνει γιατρός. Σχηματίζει στο νου του την εικόνα του γιατρού, βλέπει στη φαντασία του τον εαυτό του με την λευκή ιατρική ρόμπα να εξετάζει ασθενείς ή να χειρουργεί κλπ., ανάλογα με την ειδικότητα, φαντάζεται τον εαυτό του να περιφέρεται στο νοσοκομείο ή να δέχεται πελάτες στο ιατρείο και βεβαίως, κάνει την ανάλογη προετοιμασία για να σπουδάσει ιατρική.
Και κάποιος άλλος ονειρεύεται να γίνει πλούσιος. Έτσι πλάθει στη φαντασία του το σπίτι που θέλει να έχει, κλπ., κλπ., και κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα, ανάλογα και με τις προσπάθειες που καταβάλει, το όνειρό του θα γίνει πραγματικότητα.
Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι το πιο όμορφο όνειρο που μπορεί και πρέπει να ονειρεύεται κάθε άνθρωπος είναι να αποκτήσει ακεραιότητα χαρακτήρα. Όταν επιθυμούμε να αποκτήσουμε τις θεϊκές αρετές – αγάπη, ανιδιοτέλεια, πίστη, υπομονή, ταπεινότητα, αισιοδοξία, χαρά, συγχωρητικότητα, ηρεμία στη φωνή μας, γαλήνη στην ψυχή μας – τότε και τα αναγκαία υλικά αγαθά, αργά ή γρήγορα, θα προστεθούν σ’ εμάς. Βεβαίως κανείς δεν πρέπει να ξεχνάει το “Συν Αθηνά και χείρα κίνει”.
Οι αρνητικές σκέψεις, όταν μας επισκέπτονται, πρέπει να διώχνονται άμεσα από το μυαλό μας. Σε καμία περίπτωση δεν μας συμφέρει να τις καλλιεργούμε και να δημιουργούμε ανάλογες σκεπτομορφές διότι τείνουν να υλοποιηθούν. Δυστυχώς τα ΜΜΕ που μας βομβαρδίζουν καθημερινά με φρικιαστικές ειδήσεις δεν βοηθούν ν’ απαλλαγούμε από τις αρνητικές σκεπτομορφές, που είναι σκέτο δηλητήριο για τη ζωή μας. Εναπόκειται στον καθένα να περιφρουρήσει το νου του, τα μάτια του, τ’ αυτιά και τα συναισθήματά του από τον βομβαρδισμό αρνητικών ειδήσεων και μακάβριων περιγραφών των ΜΜΕ.
ΑΛΛΟΤΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ
Λαογραφήματα του Γιώργου Ζούγρου, δασκάλου
Επάνω στον Κασιδιάρη συνάζονταν τα τελευταία ανοιξιάτικα σύννεφα και συνεννοούνταν κατά πού να τραβήξουν. Και κίναγαν κατά τον Αρμυρό και το Αιγαίο πέλαγος. το βοριαδάκι που κατέβαινε γιομάτο μυρουδιές, ξεθύμαινε στα κήπια και τα περιβόλια. οι γειτόνισσες κουβέντιαζαν στους φράχτες, που χώριζαν τις αυλές, αλλά όχι τις καρδιές των ανθρώπων. Οι νιοί του χωριού, μ’ ανοιχτό πουκάμισο έτρεχαν καβάλα στ’ άλογα, αφήνοντας πίσω ένα σύννεφο σκόνης.
Το θεριστή σαν έκλεινε το δημοτικό σχολείο, εμείς συνεχίζαμε όλο το καλοκαίρι στο σχολείο της φύσης. Εκεί έβλεπες ολοζώντανα πώς αλλάζει το φιδοπουκάμισο η δεντρογαλιά και πώς το πλι σπάει τ’ αυγό και βγαίνει στον ήλιο. Τα τρύπια παπούτσια, μας πήγαιναν με σίγουρα βήματα παντού … στο παιγνίδι, στο χορό, στη χαρά. Ζηλεύαμε τα καλούδια που είχαν τα παιδιά της πόλης. Δεν ξέραμε τότε πως αυτά που είχαμε, ήταν σημαντικότερα απ’ αυτά που μας έλλειπαν.
Και η μάνα μου, να με φωνάζει: Να διαβάζεις, να μάθεις γράμματα κι ας υπόγραφε με σταυρό! Αυτοί που δεν ήξεραν γράμματα, τα είχαν σε μεγάλη εκτίμηση.
Στον εσπερινό με φώναζε ο παπα-Θανάσης, ένας άγιος άνθρωπος, με κάτασπρα γένια και μαλλιά, να διαβάζω στο ψαλτήρι κάτι παράξενα γράμματα! «Τι ανταπέδωκας λαέ μου, αντί του μάνα χολήν κι αντί του ύδατος όξος.»
Κάθε Κυριακή οι γέροντες του χωριού έφταναν στην εκκλησιά. Κρέμαγαν τις μαγκούρες στα κλαδιά του δέντρου, που ήταν στην αυλή, έβγαζαν την τραγιάσκα τους, σταυροκοπιόνταν κι έμπαιναν στο ναό. Σαν τέλειωνε η λειτουργία, έπαιρναν τ’ αντίδωρο με ευλάβεια και προσοχή μην πέσει κάτω κανένα ψίχουλο και κάθονταν στα πεζούλια κάνοντας γεροντοκούβεντο με τις ώρες.
Η παιδεία ενός ανθρώπου φαίνεται στη συμπεριφορά
Η παιδεία ενός ανθρώπου φαίνεται στη συμπεριφορά
Πολλές φορές ταυτίζουμε την παιδεία και την μόρφωση με την εκπαίδευση και την απόκτηση γνώσεων και πτυχίων. Η κοινωνία μας θεωρεί αμόρφωτο έναν άνθρωπο που δεν έχει τελειώσει το σχολείο, ή δεν έχει πάει πανεπιστήμιο. Οι τίτλοι, όμως, δεν φτιάχνουν χαρακτήρες και συμπεριφορές. Τα πτυχία είναι πολύ καλά για την προσωπική ανάπτυξη και επαγγελματική σταδιοδρομία, όμως δεν εξασφαλίζουν αρετές όπως η υπομονή, η καλοσύνη, η τιμιότητα.
Στα πλαίσια αυτής της φιλοσοφίας σας παρουσιάζουμε το παρακάτω εξαιρετικό κείμενο, το οποίο διαβάσαμε στο mindthetrap.gr από την Κατερίνα Χήναρη, όπου τονίζεται ακριβώς αυτό. Πως, δηλαδή, η αληθινή παιδεία δεν φαίνεται από τις γνώσεις αλλά από την συμπεριφορά.
Μεγάλωσε, λένε, όλα τα αδέλφια του. Τέσσερα στον αριθμό κι ένας εκείνος, πέντε παρακαλώ. Έζησε πόλεμο, κακουχίες, πείνασε, αγάπησε, παντρεύτηκε κι έκανε τέσσερα παιδιά. Οι μεγαλύτερες αγάπες της ζωής του. Αν τον έβλεπες, ποτέ σου δε θα φανταζόσουν τι είχε περάσει. Ευθυτενής, καμαρωτό περπάτημα, ψάθινο καπελάκι, χαμόγελο στα μάτια και καραμέλες στην τσέπη.
Ποτέ δεν τον άκουσα να υψώνει τον τόνο της φωνής του. Όταν τον έπνιγε το δίκιο, γούρλωνε τα μάτια για να καταλάβεις πως έχει νεύρα. Μέχρι εκεί. Ακόμη κι αν δεν είχε λόγους να ξεσπάσει, πάντα του έδινε η γυναίκα του αρκετούς. Εκείνος, όμως, βράχος ακλόνητος, ο ορισμός της ηρεμίας και της καλοσύνης. Τη δικαιολογούσε ακόμη και τις φορές που είχε ολοφάνερο άδικο. «Άστη. Έχει περάσει πολλά», έλεγε ο άνθρωπος που είχε περάσει περισσότερα.
Μια μέρα, θέλοντας να δείξω πόσο με είχε εντυπωσιάσει γύρισα και είπα πόσο υπέροχος άνθρωπος είναι, παρόλο που είναι αμόρφωτος. Ακόμη, θυμάμαι το βλέμμα της μάνας μου. «Ο παππούς σου μπορεί να μην ξέρει πολλά γράμματα αλλά είναι ο πιο μορφωμένος άνθρωπος που ξέρω». Ήταν αυτή της η πρόταση που έσκασε σαν χαστούκι στο πρόσωπό μου και με έκανε να καταλάβω τη διαφορά μεταξύ του αγράμματου και του αμόρφωτου.
Βλέπεις, συνηθίσαμε να τα ταυτίζουμε. Αγράμματος κι αμόρφωτος το ίδιο και το αυτό. Βάλαμε σε ένα τσουβάλι όσους δεν μπόρεσαν να μάθουν γράμματα, να γίνουν πρώτοι μαθητές, να σπουδάσουν, και σε ένα άλλο όσους φόρτωσαν τους τοίχους με πτυχία κι ακαδημαϊκές γνώσεις. Τους κατηγοριοποιήσαμε τους μεν, χαμηλά στην κοινωνική μας βαθμίδα και τους δε, ψηλά. Έτσι, μάθαμε να ορίζουμε την αξία των ανθρώπων. Από τα χαρτιά που συνέλλεξαν στη διαδρομή τους.
Κι όμως, υπάρχουν άνθρωποι με γνώσεις και βραβεία που δε συναντήθηκαν ποτέ με την κοινωνική μόρφωση. Δεν ξέρουν να φερθούν, δεν ξέρουν να μιλήσουν, μήτε να ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες που ήρθαν στο διάβα τους. Δεν ήταν στη διδακτική τους ύλη αυτά. Είναι εκείνοι που συχνά, σνομπάρουν τους «αμόρφωτους» στον περίγυρό τους γιατί τους χαλάνε το image. Η αλήθεια είναι πως δεν τους φτάνουν ούτε στο μικρό τους δακτυλάκι γιατί ποτέ δεν μπόρεσαν να καταλάβουν πως καμία σχέση δεν έχει η ουσιαστική μόρφωση με τις ξερές γνώσεις που έμαθαν στα θρανία. Είναι κάτι περισσότερο από αυτό. Είναι πλάσιμο προσωπικότητας και πλήθος ηθικών αξιών που δε γράφονται σε κανένα βιβλίο.
Ο αγράμματος μπορεί να δυσκολεύτηκε να μάθει γράψιμο αλλά ποτέ δε ζήλεψε τον κόπο άλλων ανθρώπων. Ήξερε πως όλα γίνονται με μόχθο και σκληρή δουλειά.
Ο αγράμματος σιχαίνεται την αδικία και το συμφέρον στους ανθρώπους. Προστατεύει πάντα τους πιο αδύναμους, όσους δεν είναι σε θέση να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους.
Ο αγράμματος μπορεί να υπογράφει με σταυρό αλλά τιμάει την υπογραφή του γιατί γνωρίζει τη σημασία της. Μπορεί να μην αρίστευσε σε μεγάλα εκπαιδευτικά ιδρύματα αλλά πήρε από νωρίς εφόδια που τον βοήθησαν να επιβιώσει.
Ο αγράμματος ξέρει να αγαπά δίχως να περιμένει ανταπόδοση. Αγαπά αληθινά κι αυτό είναι αρκετό. Βλέπει το καλό στους άλλους ακόμη κι όταν εκείνοι δεν το βλέπουν γιατί γνωρίζει πως οι δυσκολίες φέρνουν χαρές και οι χαρές δυσκολίες.
Ο αγράμματος είναι διακριτικός κι ευγενής. Δε ρωτά, δε φέρνει σε δύσκολη θέση. Ξέρει να διαβάζει τα μάτια. Από εκεί αντλεί πληροφορίες χωρίς να χρειαστεί να του μιλήσεις.
Μοιράζει τις συμβουλές του για να βοηθήσει πραγματικά κι όχι για να κάνει τον καμπόσο. Δε σου τρίβει στην μούρη την εμπειρία του. Σε αφήνει να κάνεις τα δικά σου λάθη γνωρίζοντας πώς θα είναι πάντα εκεί.
Ο αγράμματος είναι άξιος. Πιάνουν τα χέρια του. Κάνει δουλειές χωρίς να βαρυγκωμά, προσφέρει έργο όπου χρειάζεται, χαμογελά δυνατά και κλαίει βουβά. Δε θέλει να γίνεται βάρος στους δικούς του αλλά βρίσκεται κοντά ακόμη κι όταν είναι μακριά.
Ο αγράμματος άνθρωπος μπορεί να μην έμαθε μαθηματικά αλλά είναι δίκαιος στις συναλλαγές του. Μπορεί να μην ξέρει καλούς τρόπους αλλά το σπίτι του είναι πάντα ανοιχτό. Μπορεί να μην έγινε δάσκαλος αλλά ποτέ δε σήκωσε χέρι στα παιδιά του. Μπορεί να μη γύρισε όλο τον κόσμο αλλά μάζεψε σοφία από τις πιο μικρές στιγμές της ζωής του.
Ο δικός μου αγράμματος άνθρωπος ήταν πολύ πιο μορφωμένος από πολλούς γραμματιζούμενους εκεί έξω. Είχε παιδεία. Όχι πτυχία.
Στην Deutsche Telekom το 5% του ΟΤΕ
Ολοκληρώθηκε σήμερα μέσω του Χρηματιστηρίου Αθηνών η μεταβίβαση του 5% του ΟΤΕ από το ΤΑΙΠΕΔ στην Deutsche Telekom AG. Το ύψος της συναλλαγής διαμορφώθηκε σε 284.051.959,81 ευρώ.
Who Said What
“Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σε υπαρξιακή κρίση. Ό,τι μπορούσε να πάει στραβά έχει πάει στραβά. Δεν είναι πλέον σχήμα λόγου το να πει κανείς ότι η Ευρώπη βρίσκεται υπό υπαρξιακή απειλή. Είναι η σκληρή πραγματικότητα.” Ο George Soros δεν μάσησε τα λόγια του στην ομιλία που έδωσε χθες στο Παρίσι, προειδοποιώντας ότι μπορεί να οδεύουμε προς άλλη μια μεγάλη οικονομική κρίση. #Cassandra?
